บอสตัวแรกที่ไม่ควรเจอ

“อย่าขยับแม้แต่นิ้วเดียว เอลาร่า” เสียงของเรย์ราบเรียบ ทว่าสั่นประสาทพอที่จะทำให้คนฟังหยุดชะงักลมหายใจ ความมืดมิดในชั้นที่ห้าของหอคอยไม่ได้แปลว่าไร้การมองเห็น สำหรับนักวางแผนอย่างเขา ความมืดคือกระดานว่างเปล่าที่เปิดโอกาสให้ประสาทสัมผัสอื่นทำงานได้เต็มประสิทธิภาพ “กลิ่นนี่มัน...” เอลาร่าขยับปากเพียงเล็กน้อย ดาบในมือของเธอกระชับแน่นจนเส้นเลือดที่ข้อมือปูดโปน “ไม่ใช่กลิ่นอับของหินหรือฝุ่น แต่มันคือกลิ่นของ ‘สนิม’ และ ‘ซากเนื้อที่ถูกแช่แข็งในเวลา’” เรย์ไม่ตอบ เขาหลับตาลง คำนวณตำแหน่งผ่านเสียงหัวใจที่เต้นจังหวะผิดปกติจากเบื้องล่าง พื้นหอคอยที่ควรจะมั่นคงกลับโยกเยกเหมือนแพไม้บนมหาสมุทรที่คลุ้มคลั่ง เสียงโลหะกระทบกันดัง *เคร้ง... เคร้ง...* เป็นระยะ มันไม่ใช่เสียงของอาวุธ แต่มันคือเสียงของกลไกนาฬิกาที่กำลังฝืนเดิน *ระบบกำลังประมวลผลความผิดพลาด* หน้าต่างโฮโลแกรมสีแดงฉานเด้งขึ้นมาในสายตาของเรย์ แม้เขาจะเป็นผู้เล่นไร้แรงค์ แต่การมองเห็น "บั๊ก" ของระบบเป็นพรสวรรค์ที่ติดตัวมาพร้อมกับความสามารถในการคำนวณที่เกินมนุษย์ [คำเตือน: ตรวจพบช่องโหว่ระดับวิกฤต (Critical System Bug) ในบอสประจำชั้นที่ 5 ‘ผู้คุมกฎกาลเวลาที่สาบสูญ’] [สถานะ: บอสหลุดออกจากขอบเขตการเขียนโปรแกรมของหอคอย] [ผลกระทบ: รูปแบบการโจมตีจะอยู่นอกเหนือตรรกะของเกม] “มันไม่ใช่บอสที่ออกแบบมาให้สู้ด้วยดาบ” เรย์พึมพำ ดวงตาของเขาเปิดกว้างขึ้นเมื่อเห็นแสงสีม่วงเรืองรองพุ่งทะลุผ่านความมืดเบื้องหน้า—มันคือเส้นสายของโค้ดสีม่วงที่ร้อยเรียงกันเป็นโครงกระดูกโลหะขนาดยักษ์ “เรย์! หลบไป!” เอลาร่าพุ่งตัวเข้าหาเขาพร้อมโล่ขนาดใหญ่ วินาทีที่ดาบเหล็กกล้าของเธอปะทะกับรยางค์โลหะ แรงกระแทกนั้นมหาศาลจนพื้นหินใต้เท้าแตกร้าวเป็นวงกว้าง เรย์ไม่ได้ยืนดูเฉยๆ เขารีบกางการ์ดในมือออก “เอลาร่า! ใช้สกิล ‘แทรกแซงลำดับ’ ที่ฉันให้ไว้!” “ถ้าทำแบบนั้น โล่ฉันจะพังนะ!” เธอตะโกนโต้กลับท่ามกลางแรงปะทะที่เกือบทำให้กระดูกแขนเธอร้าว “เชื่อใจฉัน! นี่ไม่ใช่การต่อสู้แบบเทิร์นเบสทั่วไป แต่มันคือการรื้อระบบ! ถ้าเธอไม่ทำ เราไม่มีวันแตะต้องตัวมันได้!” เสียงหัวเราะทุ้มต่ำระเบิดขึ้นอีกครั้ง รอบนี้มันใกล้จนเรย์รู้สึกถึงไอเย็นที่ปะทะใบหน้า ร่างยักษ์เบื้องหน้าบิดเบี้ยวไปมาเหมือนภาพวิดีโอที่สัญญาณขาดหาย—นี่แหละคือบั๊กที่เขากลัวที่สุด บอสตัวนี้ไม่ได้อยู่ในมิติเดียวกับพวกเขา แต่มันกำลัง ‘ข้ามเวลา’ ไปมาเพื่อหาจังหวะสังหาร เรย์ดีดตัวขึ้นไปบนเสาหินที่พังทลาย นิ้วเรียวรัวพิมพ์คำสั่งลงบนอากาศด้วยความเร็วที่เหนือกว่ามนุษย์ การ์ดใบที่สามในสำรับของเขาเริ่มร้อนจัด มันคือการ์ด 'ขัดจังหวะการอ่านค่า' ที่เขาสร้างขึ้นเองจากเศษเสี้ยวข้อมูลที่เคยรวบรวมได้ “ถ้าแกคือความผิดพลาด ฉันนี่แหละจะเป็นคนลบแกออกจากโค้ดนี้เอง!” เขาขว้างการ์ดออกไปราวกับมีดบิน แต่มันไม่ได้มุ่งเป้าไปที่บอส มันพุ่งเข้าหา ‘รอยแยกของอากาศ’ ข้างตัวบอสทันที เสียงกรีดร้องของระบบดังสนั่นไปทั่วห้องโถง บอสตัวยักษ์ชะงักงัน ร่างกายที่เคยบิดเบี้ยวเริ่มนิ่งค้างเหมือนถูกหยุดเวลาไว้ “เอลาร่า! จังหวะนี้แหละ! แทงเข้าไปที่แกนกลางสีม่วงนั่น!” หญิงสาวไม่รอช้า เธอสลัดความลังเลทิ้งไป สัญชาตญาณนักรบของเธอนำทางไปสู่จุดตายของศัตรู ดาบของเธอพุ่งทะลุผ่านอากาศราวกับสายฟ้า แสงสีฟ้าจากโล่ที่เธอทุ่มพลังลงไปทั้งหมดระเบิดออก กลายเป็นแรงส่งมหาศาลที่กระแทกเข้าที่จุดศูนย์กลางของบอสอย่างจัง ทว่า—ในวินาทีที่ดาบกำลังจะจมลงไปถึงแกนกลาง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลังของพวกเขา เสียงที่เรย์คุ้นเคยดี มันไม่ใช่เสียงของบอส... แต่เป็นเสียงของ ‘ระบบ’ ที่กำลังถูกแก้ไขโดยใครบางคน *ติ๊ง!* [ระบบ: ตรวจพบผู้บุกรุกจากภายนอกหอคอย... การประมวลผลถูกแทรกแซงโดย ‘ผู้ดูแลระบบระดับสูง’] เรย์หน้าถอดสี ทันใดนั้น บอสที่ควรจะพ่ายแพ้กลับยิ้มออกมา—รอยยิ้มที่ไม่ได้มาจากโปรแกรม แต่มาจาก ‘ความนึกคิด’ ของมนุษย์จริงๆ มือโลหะขนาดยักษ์ของมันไม่ได้โจมตีเอลาร่า แต่มันคว้าหมับไปที่ลำคอของเรย์พร้อมกับกระชากร่างเขาขึ้นไปในความมืดเบื้องบน “เรย์!” เอลาร่ากรีดร้องและพุ่งตามขึ้นไป แต่เธอกลับกระแทกเข้ากับกำแพงล่องหนที่กั้นขวางไว้ “ยินดีที่ได้พบ... ผู้เล่นหมายเลขศูนย์” เสียงทุ้มนั้นเอ่ยขึ้น ไม่ใช่จากบอส แต่จากลำโพงในหอคอยที่ดังก้องไปทั่ว “นายเก่งมากที่หาทางบั๊กของฉันเจอ แต่น่าเสียดาย... นายดันมาเจอ ‘ของจริง’ ที่ถูกขังไว้ในนี้ก่อนเวลาอันควร” ความมืดเบื้องหน้าเรย์เริ่มจางหายไป เผยให้เห็นใบหน้าของบุรุษผู้หนึ่งที่นั่งอยู่บนบัลลังก์เหนือหัวบอส—เขาใส่ชุดสูทสีขาวสะอาดผิดกับบรรยากาศอันเน่าเฟะของหอคอย มือข้างหนึ่งถือสมุดบันทึกที่เต็มไปด้วยตัวเลขการตายของเรย์ เรย์พยายามดิ้นรน แต่แรงกดทับจากบอสทำให้เขาแทบหายใจไม่ออก “แก... แกคือคนที่เขียนระบบนี้ขึ้นมาตั้งแต่วันแรก... เพื่อขังพวกเราไว้ในวงจรการตายนี้ใช่ไหม!” บุรุษในชุดขาวปิดสมุดลงช้าๆ พลางแย้มยิ้มที่ดูใจดีจนน่าขนลุก “ยินดีต้อนรับสู่ความจริงที่ไม่มีใครเคยได้รู้... การ์ดมาสเตอร์น้อย” เขาดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว พื้นหอคอยที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดก็ถล่มลงเป็นหลุมดำขนาดใหญ่ที่ดูดกลืนทุกอย่างลงไปในความว่างเปล่า พร้อมกับการแจ้งเตือนที่เรย์ไม่เคยคาดคิดมาก่อน—ภารกิจระดับ SSS ที่เขาพยายามหนีมาตลอด ได้ถูกบังคับให้เริ่ม ‘นับถอยหลัง’ อย่างเป็นทางการ [ภารกิจเปลี่ยนสถานะ: ลบกระดานเทพเจ้า (โหมดฆ่าล้างโคตร)] [ผู้เล่นที่เกี่ยวข้อง: 2 คน | เวลาที่เหลือ: 00:59] ขอบพระคุณที่ติดตามร่วมเป็นสักขีพยานในความลับที่กำลังจะถูกเปิดเผยนะคะ การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า