ค่าสถานะติดลบกับระบบที่ทำงานพลาด

“ถ้าเธอคิดว่าการกำจัดตัวเกะกะอย่างฉันออกไปจากสารบบจะทำให้ชีวิตของเธอสมบูรณ์แบบขึ้น งั้นก็เชิญเลยค่ะ... แต่ระวังหน่อยนะคะ เพราะบางทีจุดที่เธอมองว่าไร้ค่าที่สุด อาจจะเป็นจุดที่ทำให้ระบบทั้งหมดของเธอพังทลายลงได้ในเสี้ยววินาที” เสียงกระซิบแผ่วเบาของฉันดังขึ้นในมุมมืดของห้องเก็บอุปกรณ์กีฬา กลิ่นอับชื้นของลูกบอลยางเก่าๆ และฝุ่นละอองที่ลอยคว้างในอากาศไม่ได้ทำให้ความคมชัดของภาพตรงหน้าเจือจางลงเลยแม้แต่น้อย ร่างสูงโปร่งของ 'คิน' ประธานชมรมฟันดาบผู้เป็นที่รักของทุกคนในโรงเรียนกำลังยืนอยู่ตรงข้ามกับฉัน แสงไฟจากหลอดนีออนกะพริบถี่ๆ สะท้อนใบหน้าที่เคยดูใจดีให้กลายเป็นความเย็นชาที่น่าขนลุก เขาไม่ได้มองมาที่ฉัน เขามอง 'สถานะ' ของฉันบนอากาศ—สิ่งที่คนทั่วไปมองไม่เห็น แต่มันลอยเด่นชัดอยู่เหนือหัวของฉันเสมอมา [เซน : เลเวล 1 | สถานะ : ขยะตกค้าง | ค่าพลัง : 0.01%] ตัวเลขเหล่านั้นมันช่างน่าสมเพชจริงๆ นะคะ ในสายตาของคนทั้งโลก ฉันคือ 'บั๊ก' ที่ระบบสร้างขึ้นมาผิดพลาด เป็นเพียงตัวสำรองที่มีไว้เพื่อรองรับแรงกระแทกให้กับตัวเอกที่แท้จริง แต่ทว่า... ในวินาทีที่คินกำลังจะหันหลังกลับ แรงสั่นสะเทือนบางอย่างก็แล่นปราดเข้าสู่ดวงตาของฉัน ดวงตาของฉัน... มันกำลังเห็นสิ่งที่ต่างออกไป ไม่ได้มีแค่ตัวเลขเลเวลที่ระบบโชว์ไว้ แต่มันมีรอยแยกเล็กๆ เหมือนหน้าต่างโปรแกรมที่ถูกเขียนโค้ดทับซ้อนกันผิดพลาด—มันคือ 'รหัสลับ' ที่ไม่ได้ถูกออกแบบมาให้มนุษย์มองเห็น แต่มันคือบั๊กที่แท้จริงของโลกใบนี้ [คำเตือนระบบ : ตรวจพบความผิดปกติ... กำลังประมวลผลค่าสถานะใหม่...] [สถานะที่แท้จริง : ??? | สถานะซ่อนเร้น : 'ผู้แทรกแซงอัลกอริทึม' | พลังงานที่ถูกระงับ : สเกลระดับหายนะ] หัวใจของฉันเต้นรัวแรงจนแทบจะหลุดออกมาจากอก นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน? ระบบที่คอยกดหัวฉันมาตลอดสิบแปดปี แท้จริงแล้วมันคือเครื่องมือที่พยายาม 'ผนึก' พลังอะไรบางอย่างไว้ในตัวฉันต่างหาก และไอ้ตัวเลข 0.01% ที่โชว์อยู่นั่น... มันเป็นเพียงค่าหลอกลวงที่ระบบตั้งขึ้นมาเพื่อกันไม่ให้ใครสงสัย “ยืนเหม่ออะไรของเธอ เซน?” น้ำเสียงเยือกเย็นของคินดังขึ้น เขาหันกลับมามองด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรำคาญ “อย่าลืมตัวสิว่าวันนี้เธอต้องทำหน้าที่อะไร ในเมื่อไม่มีใครต้องการตัวสำรองอย่างเธอ ก็จงไปจัดการเรื่องเอกสารให้เรียบร้อยก่อนที่ระบบจะดีดเธอออกไปจริงๆ” ฉันนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง กวาดสายตามองรอยร้าวของอัลกอริทึมที่อยู่รอบตัวคิน ความสมบูรณ์แบบที่เขาแสดงออกมันเป็นแค่ภาพสะท้อนของโค้ดที่บิดเบี้ยว ถ้าฉันเอานิ้วจิ้มไปที่จุดรอยร้าวนั่น... โลกที่เขาสร้างขึ้นมาเพื่อเชิดชูตัวเองจะพังพินาศลงใช่ไหม? “เข้าใจแล้วค่ะ” ฉันตอบรับพลางก้มหน้าลงซ่อนประกายตาวาวโรจน์ “แต่ประธานคะ... เคยสงสัยไหมว่าถ้าวันหนึ่ง 'ระบบ' ที่เธอเชื่อมั่นนักหนาเกิดทำงานพลาดขึ้นมาจริงๆ เธอจะยังมั่นใจในตัวเองได้อยู่หรือเปล่า?” คินชะงักไปเล็กน้อย คิ้วขมวดเข้าหากันราวกับกำลังประมวลผลคำพูดของฉัน แต่ก่อนที่เขาจะได้ตอบโต้ ประตูห้องเก็บอุปกรณ์ก็ถูกผลักออกอย่างแรง ร่างของ 'ริน' ประธานนักเรียนผู้เงียบขรึมและทรงอิทธิพลที่สุดในโรงเรียนก้าวเข้ามา แว่นตากรอบเงินของเธอสะท้อนแสงไฟจนมองไม่เห็นแววตาที่ซ่อนอยู่ภายใต้เลนส์นั้น เธอเดินตรงมาหาฉัน เมินเฉยต่อคินราวกับเขาเป็นเพียงอากาศธาตุ “เซน ไปกับฉัน” เสียงเรียบเฉยของรินทำให้บรรยากาศในห้องหนักอึ้งขึ้นไปอีกขั้น “ประธานนักเรียน... คุณต้องการอะไรจากตัวสำรองแบบฉันคะ?” ฉันถามพลางยิ้มมุมปากอย่างท้าทาย รินหยุดยืนตรงหน้าฉัน ระยะห่างเพียงไม่กี่นิ้วทำให้ฉันได้กลิ่นหอมจางๆ เหมือนดอกไม้ป่าที่เยือกเย็น เธอโน้มตัวลงมาใกล้หูของฉันจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่แผ่วเบา แต่สิ่งที่เธอพูดกลับทำให้โลกทั้งใบของฉันสั่นคลอน “หยุดทำตัวเป็นบั๊กที่น่าสงสารเสียทีเถอะค่ะ... เพราะที่ฉันเรียกเธอมาตอนนี้ ก็เพราะฉันเองก็เพิ่งค้นพบว่า 'รหัสลับ' ของโลกนี้ มันก็ไม่ได้สมบูรณ์แบบเหมือนที่ระบบมันหลอกเรามาตลอดเหมือนกัน” เธอกระซิบต่อ “เธอกำลังถูกจับตามองจาก 'บางอย่าง' ที่ไม่ใช่คน... และตอนนี้ ระบบภารกิจระดับ SSS กำลังจะเริ่มขึ้นในวินาทีนี้” ทันใดนั้นเอง หน้าต่างโฮโลแกรมสีแดงฉานก็ปรากฏขึ้นท่ามกลางอากาศ ลอยเด่นอยู่ระหว่างฉันกับริน ข้อความที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อนในประวัติศาสตร์ของโลกนี้ปรากฏขึ้นชัดเจนจนแสบตา [ภารกิจระดับ SSS เริ่มต้นขึ้น : ทำลายสมดุลของโลกเพื่อปลดล็อกตัวตนที่แท้จริง!] [เงื่อนไข : คุณต้องตัดสินใจ... จะยอมจำนนต่อระบบต่อไป หรือจะทำลายหัวใจของ 'ผู้พิทักษ์' ที่อยู่ตรงหน้าคุณตอนนี้?] เสียงแจ้งเตือนของระบบดังก้องอยู่ในหัวของฉันเหมือนเสียงไซเรนเตือนภัย ในขณะที่รินก็ไม่ได้ถอยห่างออกไป เธอกลับคว้าข้อมือฉันไว้แน่น สายตาของเธอที่มองมานั้นไม่ได้เย็นชาเหมือนที่เคยเป็น แต่มันเต็มไปด้วยความบ้าคลั่งที่คาดเดาไม่ได้ “เซน... เลือกว่าจะสู้กับฉัน เพื่อทำลายทุกอย่างทิ้ง... หรือจะยอมให้ฉัน 'ลบ' เธอออกไปตั้งแต่วินาทีนี้เสียดีกว่า” ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับไอศกรีมมินต์ช็อกนะคะ หวังว่าจะถูกใจความเข้มข้นในตอนแรกนี้ค่ะ