แบบแปลนแห่งความวุ่นวาย

เสียงม้วนกระดาษไขแผ่นใหญ่กระแทกลงบนโต๊ะไม้โครงสร้างชั่วคราวกลางไซต์งานก่อสร้างดังปึกใหญ่ จนฝุ่นผงปูนซีเมนต์ที่เกาะอยู่ตามขอบโต๊ะฟุ้งกระจายขึ้นมาเล็กน้อย แต่ไม่มีใครสนใจไยดีละอองพวกนั้น ในเมื่อตอนนี้สงครามขนาดย่อมระหว่างสองสายวิชาชีพกำลังระอุขึ้นถึงขีดสุด "คุณช่วยลืมตาแล้วมองเส้นประสีแดงตรงนี้ให้ชัดเจนอีกรอบนะครับ คุณกวินทร์" เสียงทุ้มต่ำแต่เรียบสนิทจนเกือบจะเย็นชาดังขึ้น พร้อมกับนิ้วเรียวยาวในชุดเสื้อเชิ้ตพับแขนจนถึงข้อศอกที่จิ้มลงไปบนแบบแปลนสถาปัตยกรรมอย่างแม่นยำ ธันวา สถาปนิกหนุ่มผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเนี๊ยบระดับมิลลิเมตร ยืนกอดอกมองหน้าอินทีเรียดีไซเนอร์รุ่นน้องด้วยแววตาที่ไม่มีความประนีประนอมเจือปนอยู่เลยแม้แต่น้อย "ผมตาไม่บอดครับ คุณธันวา" กวินทร์สวนกลับทันควันโดยไม่ต้องรอให้ร่างสูงพูดจบประโยคด้วยซ้ำ ร่างเพรียวในชุดลำลองทันสมัยก้าวเข้ามาประชิดโต๊ะทำงานไม้ตัวนั้น พร้อมกับใช้ปากกาเคมีในมือเคาะลงไปข้างๆ นิ้วของอีกฝ่ายเบาๆ สองครั้งอย่างท้าทาย "แล้วผมก็เห็นชัดเจนด้วยว่า เส้นผนังที่คุณตีโอบเข้ามาเนี่ย มันกำลังบีบพื้นที่ใช้งานโซนรับแขกจนแคบเป็นรูหนู ถ้าผมยัดโซฟาแอลชิปกับโต๊ะกลางตามโจทย์ที่เจ้าของบ้านต้องการลงไปได้ ผมยอมกราบสถาปนิกเทวดาอย่างคุณสามครั้งตรงนี้เลยเอ้า!" ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ท่ามกลางเสียงเจาะสว่านและเสียงตะโกนแว่วๆ ของคนงานก่อสร้างรอบด้าน แต่บรรยากาศรอบตัวของคนทั้งคู่กลับเย็นเยียบราศีกำลังคุกรุ่น ธันวาปรายตามองคนตรงข้ามที่มีดวงตาสุกใสเป็นประกายด้วยความดื้อรั้น ริมฝีปากหยักได้รูปเม้มเข้าหากันเล็กน้อยอย่างพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเขาต้องมาเถียงกันเรื่องแบบแปลน แต่เป็นครั้งแรกที่โปรเจกต์ระดับเรือธงนี้ถูกดองไว้ที่หน้างานเพราะความหัวดื้อของทั้งสองฝ่าย "หน้าที่ของอินทีเรียคือการเติมเต็มพื้นที่ที่สถาปนิกออกแบบไว้ให้สมบูรณ์ ไม่ใช่มาแก้โครงสร้างหลักตามใจชอบแบบนี้ ถ้าคุณทุบเสาหรือขยับผนังออกไปอีกสิบเซนติเมตรตามใจคุณ ระบบท่อระบายอากาศด้านบนจะพังหมด และผมบอกไว้เลยนะว่า ผมไม่มีทางเซ็นอนุมัติแบบแปลนที่พังพินาศทางวิศวกรรมแบบนี้เด็ดขาด" ธันวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเฉียบคมทีละคำ ทุกพยางค์เต็มไปด้วยเหตุผลเชิงโครงสร้างที่เถียงไม่ขึ้น แต่กวินทร์ไม่ใช่คนที่จะยอมก้มหัวให้ใครง่ายๆ ร่างบางเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างเยือกเย็นและยียวนจนน่าหมั่นไส้ "ความสมบูรณ์แบบที่คุณพูดถึง มันคือความอึดอัดไร้ชีวิตชีวาต่างหากล่ะครับ บ้านหลังนี้คนอยู่ต้องหายใจได้คล่องคอ ไม่ใช่เดินชนมุมผนังบ้าๆ ที่คุณภูมิใจนักหนา ถ้าคุณไม่ยอมปรับแบบให้ผม ผมก็จะยืนยันใช้แปลนภายในตามนี้... แล้วรอดูได้เลยว่า ใครกันแน่ที่จะต้องหน้าแตกตอนที่เจ้าของบ้านเดินมาตรวจงาน" ดวงตาคมกริบของธันวาหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อสบเข้ากับดวงตาที่เต็มไปด้วยความท้าทายนั้น ความรู้สึกบางอย่างตีรวนอยู่ในอก สถาปนิกหนุ่มเกลียดความไร้ระเบียบที่สุดในชีวิต แต่แปลกที่คนตรงหน้าซึ่งเต็มไปด้วยความพยศและทำลายทุกกฎเกณฑ์ที่เขาสร้างขึ้น กลับดึงดูดสายตาของเขาให้ละไปไหนไม่ได้เลยตั้งแต่ก้าวแรกที่พบกันในไซต์งานนี้ ทั้งสองยืนจ้องตากันราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ระยะห่างระหว่างกันลด ลงเรื่อยๆ โดยไม่รู้ตัว ไอความร้อนจากร่างกายและอารมณ์ที่พุ่งพล่านทำให้บรรยากาศรอบตัวเริ่มเปลี่ยนความหมายจากความโกรธเกรี้ยวเป็นแรงดึงดูดประหลาดที่ไม่อาจปฏิเสธ ธันวาก้าวเข้าไปประชิดอีกนิดจนเกือบจะชิดขอบโต๊ะ ดวงตาคมจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่เริ่มมีความลังเลฉายแวววับขึ้นมาวูบหนึ่ง มือหนายื่นออกไปหมายจะคว้ากระดาษแปลนแผ่นนั้นมาม้วนเก็บเพื่อยุติการโต้เถียง แต่ปลายนิ้วของทั้งคู่กลับสัมผัสกันโดยบังเอิญ ความนุ่มนวลที่ส่งผ่านผิวสัมผัสทำให้ธันวาชะงักกึก ขณะที่กวินทร์เองก็สะดุ้งเล็กน้อย รีบชักมือกลับราวกับโดนไฟลวก ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความเคืองโกรธหรือความประหม่ากันแน่ก็ไม่อาจบอกได้ "ถ้าคุณยังดื้อดึงไม่เข้าเรื่องแบบนี้..." ธันวาโน้มตัวลงกระซิบด้วยน้ำเสียงต่ำพร่า ระยะห่างระหว่างใบหน้าเหลือเพียงคืบเดียว จนลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับพวงแก้มเนียน กวินทร์ถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำไม่เป็นจังหวะเพราะไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะใช้ลูกไม้นี้ "เราคงต้องเคลียร์เรื่องนี้กันยาว... ยาวจนกว่าคุณจะยอมจำนนต่อหน้าผม" คำพูดท้าทายพร้อมกับสายตาที่ร้อนแรงเกินกว่ามาตรฐานของเพื่อนร่วมงาน ทำให้กวินทร์อ้าปากจะเถียงกลับด้วยคำพูดเจ็บแสบสักประโยคเพื่อกู้ฟอร์ม ทว่า... ก่อนที่ริมฝีปากบางจะได้ขยับเปล่งเสียงใดออกมา เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับเสียงทักทายอันคุ้นเคยก็ดังแทรกขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน "อ้าว! อยู่กันครบพอดี สถาปนิกกับอินทีเรียคนเก่งของผม... ว่าไงครับ แบบบ้านคืบหน้าไปถึงไหนแล้ว ทำไมหน้าตาเคร่งเครียดกันขนาดนั้น หรือว่า... กำลังปรึกษาเรื่องแต่งงานกันอยู่ครับเนี่ย?" เสียงหัวเราะรơiรื่นของ 'คุณภาคภูมิ' เจ้าของบ้านเศรษฐีร้อยล้านดังลั่น พร้อมกับร่างท้วมที่ก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าประตูทางเข้าไซต์งานพอดี ทำเอาทั้งธันวาและกวินทร์ต้องรีบดีดตัวถอยห่างออกจากกันโดยอัตโนมัติ ราวกับเด็กนักเรียนที่ถูกจับได้ว่ากำลังทำผิดกฎระเบียบ ขอขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านตอนแรกนี้นะครับ