กลิ่นหอมเย้ายวนทั่วหมู่บ้าน

“ถ้าแม่ยังกล้าหยิบข้าวสารในกระสอบนี้ไปอีกเพียงกำมือเดียว ต่อไปอย่าหาว่าลูกสะใภ้อย่างฉันใจร้ายก็แล้วกันนะคะ” หลินซูXันวางกระป๋องสังกะสีลงบนโต๊ะไม้เก่าจนเกิดเสียงดัง ‘ปัง’ ฝ่ามือเรียวบางกดทับลงบนฝาปิดแน่นสนิท ดวงตาคู่คมดุจหงส์จ้องมองแม่สามีที่กำลังชะงักค้างอยู่ในท่าขโมยข้าวสารด้วยความเย็นชาไร้ความเกรงใจ “แก… แกมันนังตัวดี! ฉันเป็นแม่ผัวนะ ทำไมถึงกล้าพูดกับฉันแบบนี้!” หวังซื่อสะดุ้งสุดตัว รีบเก็บมือที่เปื้อนฝุ่นแป้งเข้าใต้แขนเสื้อพลางทำท่าจะโวยวาย แต่ทันทีที่สบเข้ากับแววตาที่เปลี่ยนไปราวกับคนละคนของหลินซูXัน หญิงชราก็ต้องกลืนคำด่าทอลงคออย่างฝืดเคือง หลินซูXันไม่รอฟังคำแก้ตัว เธอหันหลังกลับเดินดุ่มๆ เข้าไปในครัวเล็กๆ หลังบ้าน บรรยากาศภายในบ้านตระกูลลู่ที่เคยเงียบเหงาและข้นแค้นกลับเปลี่ยนไปในชั่วข้ามคืน เมื่อเธอตัดสินใจ ‘เปิดใช้งาน’ มิติซูเปอร์มาร์เก็ตในส่วนที่ยังเข้าถึงได้ แสงสีทองจางๆ สะท้อนในดวงตาของเธอเมื่อหยิบห่อ ‘เนื้อหมูสามชั้นเกรดพรีเมียม’ และ ‘เครื่องเทศลับ’ ออกมาจากชั้นวางในมิติ กลิ่นอายของวัตถุดิบชั้นเลิศที่หายากยิ่งในยุคขาดแคลนเช่นนี้ส่งกลิ่นหอมจางๆ ออกมาทันทีที่สัมผัสกับอากาศภายนอก เสียงกระทะเหล็กกระทบเตาดังขึ้นเป็นจังหวะ หลินซูXันจัดการคั่วเครื่องเทศจนหอมฟุ้ง กลิ่นโชยผ่านช่องหน้าต่างไม้เก่าๆ ออกไปสู่ลานบ้านภายนอก มันไม่ใช่กลิ่นข้าวต้มเจือจางที่บ้านชาวนาทั่วไปมี แต่เป็นกลิ่นหอมหวานของน้ำตาลเคี่ยวกับหมูสามชั้นเนื้อนุ่มที่ไขมันแทรกตัวละลายไปกับซอสปรุงรสเข้มข้น “นี่มันกลิ่นอะไรกัน? ยัยนังหลินนั่นมันแอบเอาอะไรมาทำกิน!” หวังซื่อที่ตอนแรกทำท่าจะเดินหนีหงุดหงิด กลับหยุดฝีเท้าลงทันที จมูกของนางขยับฟุดฟิด กลิ่นความหอมที่รุนแรงจนน่าใจหายนี้ทำให้กระเพาะที่เหี่ยวแห้งเริ่มประท้วงอย่างรุนแรง หลินซูXันแย้มยิ้มที่มุมปากอย่างผู้เหนือกว่า เธอจงใจเปิดหน้าต่างให้กว้างขึ้น เพื่อให้ ‘อาวุธ’ ลับของเธอทำงานได้เต็มประสิทธิภาพ กลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปตามลมพัดแรงผ่านรั้วบ้านออกไปสู่ถนนในหมู่บ้าน ผ่านหน้าบ้านของเหล่าเพื่อนบ้านที่กำลังนั่งเคี้ยวหัวไชเท้าดองเปรี้ยวๆ เป็นอาหารเช้า ไม่นานนัก เสียงฝีเท้าของชาวบ้านที่เดินผ่านไปมาก็เริ่มหยุดชะงัก “นั่นบ้านตระกูลลู่ไม่ใช่หรือ? ไปเอาเนื้อมาจากไหนกัน?” “กลิ่นหอมขนาดนี้ ข้าไม่ได้กลิ่นแบบนี้มาตั้งแต่วันตรุษจีนปีโน้นแล้วนะ!” เสียงซุบซิบดังลอดเข้ามาในบ้าน หลินซูXันไม่ได้สะทกสะท้าน เธอกลับเร่งไฟให้แรงขึ้นอีกเล็กน้อยเพื่อให้กลิ่น ‘หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดง’ สูตรลับของเธอแผ่กระจายตัวออกไปไกลกว่าเดิม หวังซื่อทนไม่ไหวอีกต่อไป นางรีบวิ่งผลุนผลันเข้ามาในครัว หวังจะตะครุบจานหมูที่วางอยู่บนเตา “นังลูกสะใภ้อกตัญญู! มีของดีแบบนี้ทำไมไม่เรียกแม่! แกมันเห็นแก่ตัว!” หวังซื่อแผดเสียงพร้อมมือเหี่ยวๆ ที่ยื่นเข้ามาหมายจะคว้าตะเกียบ ทว่า หลินซูXันกลับเบี่ยงตัวหลบด้วยความรวดเร็วราวกับอ่านใจออก เธอใช้ด้ามตะหลิวเคาะลงบนหลังมือของแม่สามีเบาๆ แต่หนักแน่นจนหญิงชราต้องร้องจ๊าก “แม่คะ ของดีก็ต้องมีไว้ให้คนสำคัญทาน วันนี้ลู่ถิงFันจะกลับมาพักจากการฝึก เขาตรากตรำทำงานหนักเพื่อครอบครัว ส่วนแม่… ถ้าอยากกินข้าวให้อิ่มท้อง ก็รบกวนช่วยไปถอนหญ้าหลังบ้านให้เสร็จก่อนเที่ยงด้วยนะคะ” หลินซูXันยิ้มหวาน แต่แววตากลับไร้ความปราณี เธอจัดแจงตักหมูสามชั้นสีแดงฉ่ำวาวใส่ชามเคลือบเงา กลิ่นของมันยั่วน้ำลายจนแม้แต่ตัวเธอเองยังรู้สึกหิว ในจังหวะนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักแน่นและมั่นคงของชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวมะกอกก็ดังขึ้นที่หน้าประตูบ้าน ลู่ถิงFันปรากฏตัวขึ้นพร้อมเหงื่อที่ซึมตามไรผม แต่เมื่อเขาก้าวเข้ามาในบ้าน กลิ่นหอมประหลาดที่อบอวลไปทั่วก็ทำให้เขาชะงักงัน เขาไม่ได้มองดูแม่ที่กำลังยืนหน้าเขียวหน้าเหลืองด้วยความโกรธ แต่มองตรงมาที่ภรรยาสาวของเขาเพียงคนเดียว “ซูXัน... กลิ่นนี่มัน...” ลู่ถิงFันเอ่ยเสียงพร่าพลางกวาดสายตามองชามอาหารตรงหน้า ก่อนจะเปลี่ยนเป็นแววตาอ่อนโยนที่แฝงไปด้วยความประหลาดใจ “ทำเสร็จพอดีเลยค่ะ ถิงFัน มาทานข้าวกันนะคะ ส่วนคนอื่นๆ... ถ้าไม่ได้ทำงาน ก็ไม่มีสิทธิ์ได้กลิ่นหอมนี้แม้แต่คำเดียว” หลินซูXันจงใจเน้นคำสุดท้ายพร้อมกับปรายตามองไปที่หน้าต่าง ที่นั่น... มีเงาร่างของหญิงสาวข้างบ้านที่คอยสอดส่องความเคลื่อนไหวของเธอมาโดยตลอดกำลังยืนค้างอยู่ในท่าชะเง้อคอ และสิ่งที่ทำให้สถานการณ์ตึงเครียดขึ้นไปอีกคือการที่ลู่ถิงFันเดินตรงเข้ามาหาเธอ พร้อมกับหยิบซองจดหมายฉบับหนึ่งออกจากกระเป๋าเสื้อเครื่องแบบ “ซูXัน จดหมายนี่... ส่งมาจากสำนักงานใหญ่ที่เมืองหลวง พวกเขาสงสัยในความเป็นมาของการจัดหาเสบียงในเขตนี้ และดูเหมือนว่า... กลิ่นอาหารของเธอ อาจจะนำ ‘แขกไม่ได้รับเชิญ’ มาหาเราเร็วกว่าที่คิด” จดหมายในมือของเขาสั่นไหวเล็กน้อย หลินซูXันรับมันมาอ่าน ดวงตาของเธอหรี่ลงเมื่อเห็นตราประทับสีแดงฉานที่มุมซอง สงครามในครัวเรือนยังไม่จบ แต่ ‘สมรภูมิ’ ภายนอกกำลังจะเริ่มเปิดฉากขึ้นในไม่ช้านี้แล้ว ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมา ณ ดินแดนแห่งกลิ่นหอมและกลยุทธ์นี้ด้วยกันนะคะ!