การมาเยือนของที่ปรึกษาปริศนา

กลิ่นฉุนเฉียวของสารเคมีฟีนอลและฟอร์มาลดีไฮด์ยังคงลอยอวลอยู่ในห้องชันสูตรพลิกศพใต้ดินของกรมตำรวจ แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ดึงดูดสายตาของเรย์ในเวลานี้ นิ้วเรียวภายใต้ถุงมือยางสีขาวยังคงเคาะลงบนพื้นโต๊ะสแตนเลสอย่างเป็นจังหวะ ขณะที่ดวงตาคู่คมภายใต้กรอบแว่นใสจ้องเขม็งไปยังหน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าเรืองรอง ซึ่งลอยค้างเติ่งอยู่กลางอากาศโดยมีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็น [ แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบร่องรอยพลังงานผิดปกติระดับ 4 (Anomaly Signature Detected) ] [ สถานะ: วัตถุพยานชิ้นที่ 3 มีการเชื่อมโยงกับ "รหัสลับรากฐาน" (Root System Code) ] [ คำเตือน: ข้อมูลนี้เกินขีดจำกัดความเข้าใจของมนุษย์ทั่วไป โปรดใช้ความระมัดระวังในการวิเคราะห์ ] เรย์ถอนหายใจเบาๆ เขายกมือขึ้นดันกรอบแว่นเล็กน้อยตามความเคยชิน สมองส่วนหน้าประมวลผลอย่างรวดเร็วเพื่อหาความเชื่อมโยงระหว่างคดีฆาตกรรมปริศนาที่เหยื่อมีรอยไหม้รูปวงจรดิจิทัลบนผิวหนัง กับหน้าต่างระบบประหลาดที่จู่ๆ ก็ปรากฏขึ้นในชีวิตของเขาเมื่อสามวันก่อน มันไม่ใช่ฮัลซิเนชันจากความเครียดจากการทำงานติดต่อกันสิบสองชั่วโมงอย่างแน่นอน เพราะทุกครั้งที่ระบบนี้แสดงข้อมูล ตัวเลขและสถิติต่างๆ ล้วนช่วยให้เขาไขคดีที่ตำรวจมือฉกาจยังต้องยอมยกธงขาวมาแล้วถึงสองคดี เสียงฝีเท้าหนักแน่นแต่แผ่วเบาราวกับแมียวนย่างก้าว ดังสะท้อนก้องมาจากทางเดินมืดทึบด้านนอก เรย์ชะงักมือที่กำลังถือคีมสเตนเลส เขาไม่ได้หันไปมองทันที แต่ใช้หางตาสังเกตเงาสะท้อนบนกระจกใสของตู้เก็บเครื่องมือแพทย์ "ดึกป่านนี้แล้ว เจ้าหน้าที่นิติวิทยาศาสตร์มือหนึ่งของเรายังไม่ยอมกลับบ้านอีกหรือครับ เรย์" น้ำเสียงนุ่มนวลแต่แฝงด้วยอำนาจลึกลับดังขึ้น พร้อมกับร่างระหงในชุดโค้ทกันหนาวสีดำสนิทที่ก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะชันสูตร เอลิน่า... อาจารย์สาวผู้ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาพิเศษของกรมตำรวจ ผู้หญิงที่ไม่มีใครรู้ประวัติความเป็นมาที่แท้จริง ทว่ากลับมีอภิสิทธิ์ในการเข้าออกสถานที่ลับของตำรวจได้ทุกเวลาตามใจชอบ ดวงตาสีเทาเข้มภายใต้ปีกหมวกปีกกว้างคู่นั้นกำลังจ้องมองเขาด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ราวกับเธอกำลังมองทะลุผ่านร่างของเขาไปถึงหน้าต่างระบบสีฟ้าที่ลอยอยู่เบื้องหลัง เรย์วางเครื่องมือลงอย่างใจเย็น ถอดถุงมือยางออกทีละข้างด้วยความนุ่มนวล ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาผู้มาเยือนตรงๆ "ถ้าเป็นการตรวจศพเหยื่อรายล่าสุด ผมคิดว่ารายงานฉบับสมบูรณ์คงจะถึงโต๊ะทำงานของคุณพรุ่งนี้เช้าแน่นอนครับ อาจารย์เอลิน่า หรือว่า... มีเรื่องอื่นที่ทำให้ที่ปรึกษาพิเศษระดับสูงถึงกับต้องมาเยือนห้องใต้ดินอับชื้นแห่งนี้ด้วยตัวเอง?" เอลิน่าไม่ตอบทันที เธอก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะชันสูตรมากขึ้น กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ป่าผสมกับกลิ่นอายความเย็นยะเยือกของสายฝนลอยแตะจมูก เธอยื่นมือเรียวขาวออกไปแตะเบาๆ บริเวณอากาศว่างเปล่า—จุดที่หน้าต่างระบบของเรย์กำลังลอยอยู่พอดี! ดวงตาของเรย์เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นคนอื่นแสดงปฏิกิริยากับพื้นที่ว่างที่ระบบปรากฏ "นายกำลังสงสัยสินะ... ว่าไอ้กรอบแสงสีฟ้าหน้าตาประหลาดนี่มันโผล่มาได้ยังไง และทำไมมีแค่นายที่มองเห็นมันคนเดียว" เอลิน่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย แต่กลับทำให้หัวใจของเรย์เต้นกระหน่ำผิดจังหวะ "คุณหมายความว่า..." "ฉันไม่ได้หมายความว่าอะไรทั้งนั้น เรย์" เอลิน่าอมยิ้มน้อยๆ ที่มุมปาก รอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา "ฉันแค่จะมาบอกว่า... สิ่งที่นายเรียกว่า 'ระบบ' หรือ 'เลเวล' ที่นายกำลังสนุกกับการสะสมแต้มทักษะอยู่น่ะ มันไม่ใช่เทคโนโลยีล้ำสมัยจากอนาคต หรือผลงานการทดลองลับของรัฐบาลประเทศไหนทั้งสิ้น" ห้องชันสูตรตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ เสียงเครื่องปรับอากาศเก่าๆ ส่งเสียงครางหึ่งๆ แข่งกับเสียงหัวใจที่เต้นรัวของเรย์ "ถ้ามันไม่ใช่เทคโนโลยี... แล้วมันคืออะไรครับ?" เรย์ถามเสียงต่ำ แววตาของนักสืบผู้ยึดมั่นในตรรกะเริ่มสั่นคลอนเป็นครั้งแรก เอลิน่าโน้มตัวเข้าไปใกล้ใบหูของเขา กระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบจากยมทูต "มันคือ 'รหัสพันธุกรรมแห่งการลงทัณฑ์' ที่ถูกฝังอยู่ในตัวนายตั้งแต่เกิด... และตอนนี้ ประตูสู่ระบบจริงกำลังจะเปิดออกแล้ว" ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนที่เรย์คุ้นเคยดังขึ้นในหัว ทว่าคราวนี้มันไม่ใช่สีฟ้าคุ้นตา แต่เป็นสีแดงฉานกระพริบถี่รัว พร้อมกับข้อความใหม่ที่ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาโดยไม่ต้องรอให้เขาเรียกใช้ [ คำเตือนระดับวิกฤต: ตรวจพบการเข้าถึงจากผู้ดูแลระบบภายนอก (External Root User) ] [ เป้าหมาย: กำจัดผู้ถือครองรหัสรุ่นทดลองหมายเลข 01 ] [ เวลาที่เหลือรอดก่อนระบบล่มสลาย: 00:03:59 ] ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาไปด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ!