ระบบป้องกันภัย

กลิ่นอายโลหะเก่าๆ ผสมกับโอโซนจากความร้อนของเซิร์ฟเวอร์ที่ทำงานเกินขีดจำกัด ลอยอบอวลจนแสบจมูก รวินท์แทบไม่ได้สนใจออกซิเจนที่กำลังลดลงในห้องนิรภัยใต้ดินแห่งนี้ สายตาคมกริบของเขาถูกตรึงไว้กับเงาร่างสูงโปร่งที่ก้าวผ่านกลุ่มควันจางๆ ออกมาจากประตูที่เพิ่งเปิดออก นั่นไม่ใช่ความผิดพลาดของระบบอัลกอริทึม... แต่มันคือการแทรกแซงจากบุคคลที่เขาพยายามลบออกจากฐานข้อมูลชีวิตมาตลอดห้าปี "ไม่คิดเลยว่าโปรแกรมเมอร์ผู้รักความสมบูรณ์แบบอย่างคุณ จะปล่อยให้ช่องโหว่ระดับ Critical Error เล็ดลอดเข้ามาได้ถึงใจกลางระบบ" เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยเอ่ยขึ้น พร้อมรอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมด้วยความเย้ยหยัน ธน ศาสตราจารย์อัจฉริยะผู้เคยเป็นทั้งเพื่อนร่วมงานและเงาดำที่พรากทุกสิ่งทุกอย่างไปจากรวินท์ ก้าวเข้ามาในห้องด้วยท่าทีสบายราวกับเป็นเจ้าของสถานที่ ร่างนั้นหยุดยืนห่างจากรวินท์เพียงไม่กี่ก้าว ทว่าแรงกดดันมหาศาลกลับแผ่ซ่านจนหน้าจอโฮโลแกรมรอบตัวกะพริบไหว นิชาที่ยืนอยู่เคียงข้างรวินท์สูดหายใจเข้าลึกโดยอัตโนมัติ สัญชาตญาณวิศวกรข้อมูลของเธอกรีดร้องเตือนภัยทันทีเมื่อเห็นโครงสร้างข้อมูลสีแดงฉานที่ไหลทะลักออกมาจากปลายนิ้วของธน เขาไม่ได้มามือเปล่า... เขากำลังเชื่อมต่อไวรัสระดับโครงสร้างเข้ากับระบบหลักของพวกเขา "ธน... คุณเข้ามาที่นี่ได้ยังไง ระบบรักษาความปลอดภัยถูกเข้ารหัสไว้ด้วยคีย์แบบสุ่มสามชั้น" รวินท์เค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจที่ซ่อนอยู่ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย สมองของเขาประมวลผลอย่างรวดเร็วเพื่อหาความเป็นไปได้ แต่ตรรกะทั้งหมดกลับพังทลายลงเมื่อมองเห็นรหัสคำสั่งที่ธนกำลังพิมพ์กลางอากาศ "คีย์แบบสุ่มเหรอครับ... อ๊ะ ขอโทษที ฉันติดนิสัยพูดผิดไปหน่อย ต้องบอกว่า 'ช่องโหว่' ที่คุณทิ้งไว้ต่างหาก รวินท์" ธนหัวเราะในลำคอ สายตาคมกวาดมองไปที่นิชาด้วยความสนใจชั่วครู่ ก่อนจะหันกลับมาจ้องรวินท์ราวกับแมวหยอกหนู "คุณคิดจริงๆ หรือว่าการย้ายฐานข้อมูลหนีมาที่นี่ จะทำให้คุณซ่อนตัวจากผู้สร้างที่แท้จริงได้?" นิชาก้าวขึ้นมาบังหน้ารวินท์ไว้ครึ่งก้าว แม้เธอจะไม่รู้ประวัติเบื้องลึกระหว่างสองคนนี้ทั้งหมด แต่ความอันตรายที่แผ่ออกมาจากตัวธนนั้นชัดเจนยิ่งกว่าเส้นกราฟประสิทธิภาพของระบบ เธอวางมือลงบนแผงควบคุมหลัก เตรียมเปิดใช้งานระบบป้องกันภัยขั้นสุดท้าย "ถ้าไม่อยากให้โค้ดทั้งหมดถูกรีเซ็ตจนกลายเป็นขยะอิเล็กทรอนิกส์ กรุณาถอยไปห่างๆ ค่ะ คุณธน" นิชาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด แววตาแข็งกร้าวไม่ยอมแพ้ ธนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มบนใบหน้าลึกลงกว่าเดิม "โอ้... วิศวกรสาวคนเก่ง ที่รวินท์ยอมเปิดพื้นที่ในหัวใจให้ร่วมงานด้วยสินะ น่าเสียดายจริงๆ ที่คุณไม่รู้เลยว่า... ผู้ชายที่คุณกำลังปกป้องอยู่น่ะ มีความลับอะไรซุกซ่อนอยู่เบื้องหลังรอยยิ้มจอมปลอมนั่นบ้าง" รวินท์สะท้านเฮือกในอก คำพูดนั้นราวกับใบมีดที่กรีดลงบนแผลเป็นเก่าที่เขาพยายามปิดผนึกมาตลอด ความเปราะบางที่เขาซ่อนไว้ภายใต้ท่าทีเยือกเย็นถูกจี้1ตรงจุดอย่างแม่นยำ เขารีบก้าวเข้าไปคว้าข้อมือนิชาเบาๆ เพื่อดึงเธอกลับมาด้านหลัง พร้อมกับสบตาธนด้วยความโกรธเกรี้ยวที่ไม่อาจปิด "อย่าดึงเธอเข้ามาเกี่ยวข้อง ธน! นี่มันเรื่องระหว่างเราสองคน" รวินท์คำราม เสียงของเขาต่ำและสั่นเทาเล็กน้อย ความกลัวที่จะสูญเสียคนสำคัญไปซ้ำรอยเดิมเริ่มกัดกินจิตใจ "เรื่องระหว่างเรางั้นเหรอ?" ธนก้าวเข้าไปใกล้เรื่อยๆ จนแทบจะได้ยินเสียงลมหายใจ "คุณต่างหากรวินท์ที่เป็นคนเริ่มเกมนี้ ตั้งแต่วันที่คุณขโมยอัลกอริทึมชิ้นนั้นไป... และตอนนี้ ฉันมาเพื่อทวงคืนมัน พร้อมกับทำลายทุกอย่างที่คุณพยายามสร้างขึ้นมาใหม่ รวมถึง... ผู้หญิงคนนี้ด้วย" พริบตานั้นเอง หน้าจอโฮโลแกรมทั้งหมดก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน เสียงเตือนภัยระดับวิกฤตดังระรัวก้องห้องนิรภัย แสงไฟฉุกเฉินกะพริบสลับกับความมืด นิชาหน้าถอดสีเมื่อตัวเลขความสมบูรณ์ของระบบดิ่งลงจากร้อยเปอร์เซ็นต์อย่างรวดเร็วราวกับถูกสูบด้วยหลุมดำ "รวินท์! ระบบถูกล็อกเอาต์จากภายนอก... เรากำลังจะสูญเสียฐานข้อมูลทั้งหมดค่ะ!" นิชาตะโกนแข่งกับเสียงเตือนภัย พยายามรัวนิ้วลงบนแป้นพิมพ์เพื่อแย่งชิงสิทธิ์การควบคุมคืนมา แต่หน้าจอกลับปรากฏข้อความปฏิเสธการเข้าถึงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ธนยืนกอดอกมองภาพความพินาศตรงหน้าด้วยสีหน้าพึงพอใจ เขากวาดสายตามองรวินท์ที่กำลังหน้าซีดเผือด ก่อนจะโน้มตัวกระซิบเบื้องหูของชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ "เกมโอเวอร์แล้วล่ะเพื่อนรัก... และดูเหมือนว่า ระบบป้องกันภัยที่คุณภูมิใจนักหนา จะปกป้องใครไม่ได้เลย แม้กระทั่งตัวคุณเอง" ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ก่อนที่ระบบทั้งหมดจะดับวูบลงอย่างไร้การตอบสนอง หน้าจอหลักที่เคยว่างเปล่ากลับปรากฏหน้าต่างป๊อปอัปสีทองสว่างวาบขึ้นมากลางความมืด พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ทั้งรวินท์และนิชาไม่เคยได้ยินมาก่อนในชีวิต *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงจากบุคคลภายนอก — เปิดใช้งานโปรโตคอลลับ "ผู้สังเกตการณ์นิรนาม" (Anonymous Observer) สำเร็จ]* *[คำเตือน: ตัวตนปริศนาได้ทำการเชื่อมต่อเข้ากับจิตใต้สำนึกของรวินท์ และกำลังดาวน์โหลด... "ความทรงจำที่ถูกลบ" ทั้งหมด]* ---------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและลุ้นไปกับรวินท์และนิชานะคะ!