ผู้บุกรุกจากภายนอก

"คุณรินครับ... ผมคิดว่าเราไม่ได้อยู่กันแค่สองคนแล้วล่ะครับ" เสียงกระซิบของธันวาแผ่วเบาจนแทบกลืนหายไปกับเสียงหึ่งต่ำของหลอดไฟฟลูออเรสเซนต์ที่กะพริบถี่บนเพดานชั้นสี่ ฝ่ามือข้างที่สวมถุงมือผ้าฝ้ายสีขาวของเขาค่อยๆ ยกขึ้นแตะสันแฟ้มเอกสารสีน้ำเงินที่เรียงรายอยู่บนชั้นเหล็ก ปลายนิ้วสัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกของโลหะที่ผิดปกติ และยิ่งไปกว่านั้น... คือร่องรอยความชื้นที่เพิ่งถูกป้ายทับลงบนฝุ่นหนาเตอะ ห้องบัญชีร้างในยามวิกาลไม่ได้มีแค่พวกเขาสองคน อาจารย์รินที่ยืนอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่หันขวับมาทันที ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นทรงหยดน้ำไหววูบเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่ความเยือกเย็นเป็นเอกลักษณ์จะกลับมาครองสํานึก เธอยกนิ้วชี้ขึ้นจรดริมฝีปาก ส่งสัญญาณเตือนความเงียบ พร้อมกับก้าวเท้าเข้ามาหาธันวาอย่างเงียบเชียบราวกับแมวป่า "รอยเท้านั้น... ไม่ใช่ของฉันและก็ไม่ใช่ของคุณ" อาจารย์รินกระซิบเบาๆ น้ำเสียงของเธอราบเรียบแต่แฝงความตึงเครียด "มันถูกกดทับด้วยน้ำหนักที่มากเกินกว่าโครงสร้างกระดูกปกติ... และที่สำคัญที่สุด กลิ่นของมันไม่ใช่กลิ่นอายของวิญญาณประจำตึกที่เราคุ้นเคย" ธันวาพยักหน้ารับอย่างเคร่งครัด ในฐานะพนักงานบัญชีวิญญาณผู้ยึดมั่นในระบบระเบียบและตรรกะ เขารู้ดีว่ากฎเหล็กของตึกร้างแห่งนี้คือ "ห้ามมีสิ่งแปลกปลอมเล็ดลอดเข้ามาในรอบบัญชีปิดงบ" หากมีผู้บุกรุกจากภายนอกหลุดรอดเข้ามาโดยไม่ผ่านกระบวนการลงทะเบียนวิญญาณ สมดุลทางพลังงานของตึกอาจพังทลายลง และนั่นหมายถึงหายนะที่อาจล้างบางพวกเขาทั้งคู่ กึก... โครーム! เสียงโลหะกระทบกันดังสนั่นมาจากโซนห้องประชุมใหญ่ที่อยู่ถัดไปสามห้อง ตามมาด้วยเสียงหอบหายใจรุนแรงและเสียงกรีดร้องโหยหวนที่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ เสียงนั้นไม่ใช่เสียงของวิญญาณที่ติดอยู่ในห้วงเวลาเดิมซ้ำๆ แต่มันคือเสียงของความหวาดกลัวที่สดใหม่... เสียงของมนุษย์จริงๆ "ไปดูกันครับ" ธันวาตัดสินใจเฉียบขาด เขาดึงปากกาหมึกซึมด้ามเก่งออกจากกระเป๋าเสื้อเชิ้ต ปลายปากกาเรืองแสงสีฟ้าจางๆ เป็นอักขระบัญชีโบราณที่ใช้ตรวจสอบและตรึงวิญญาณ "แต่อย่าเพิ่งประมาทเด็ดขาดครับ ผมสังเกตเห็นความผิดปกติของตัวเลขพลังงานรอบตัวเราตั้งแต่ก้าวเข้ามาในชั้นนี้แล้ว ความหนาแน่นของวิญญาณพุ่งสูงขึ้นอย่างไร้เหตุผล" อาจารย์รินไม่เอ่ยคำใด เธอชักแผ่นยันต์กระดาษสีสาหร่ายออกมาจากสาบเสื้อ ความเร็วในการเคลื่อนไหวของเธอบ่งบอกถึงประสบการณ์โชกโชนในการรับมือกับภัยคุกคาม ทั้งคู่ย่องไปตามทางเดินแคบๆ ที่มีเงาดำทอดยาวจากเสาปูนเปลือย บรรยากาศรอบตัวกดดันจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว เมื่อมาถึงหน้าประตูห้องประชุมใหญ่ที่เปิดแง้มไว้ครึ่งหนึ่ง ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำให้ธันวาต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ชายร่างสูงในชุดสูทราคาแพงคนหนึ่งกำลังล้มฟุกอยู่กับพื้น พรมสีแดงเข้มชุ่มโชกไปด้วยคราบของเหลวสีดำคล้ายน้ำมันเครื่อง ร่างกายของเขาสั่นเทาอย่างรุนแรง ดวงตาเบิกโพลงด้วยความหวาดกลัวสุดขีด มือทั้งสองข้างพยายามตะกุยพื้นเพื่อหนีบางสิ่งบางอย่างที่กำลังคืบคลานเข้าหาเขาจากมุมมืดของห้อง และสิ่งที่กำลังคืบคลานอยู่นั้น... ทำให้สมองส่วนคำนวณของธันวาเกือบช็อก มันไม่ใช่ผีสาวในชุดนักศึกษาหรือลุงยามแก่ๆ ที่พวกเขาเคยเจอ แต่มันคือกลุ่มก้อนของ "ตัวเลขติดลบ" สีแดงฉานที่จับตัวกันเป็นรูปร่างมนุษย์ไร้หน้า มันกำลังใช้มือที่ยาวผิดส่วนลากไปตามพื้น เกิดเป็นรอยขูดขีดลึกบนเนื้อปูน พร้อมกับส่งเสียงกรีดแหลมสูงที่ทำลายประสาทการรับรู้ "นั่นมัน... บันทึกบัญชีผีดิบ!" ธันวาอุทานเบาๆ ด้วยความตกใจ "ไอ้หมอนี่มันแอบเข้ามาขโมยเอกสารบัญชีลับของตึกแน่ๆ มันเลยถูกระบบลงทัณฑ์อัตโนมัติเล่นงานเข้าให้แล้ว!" "ไม่ใช่แค่ระบบลงทัณฑ์ธรรมดาหรอกค่ะธันวา" อาจารย์รินเอ่ยแทรกขึ้น น้ำเสียงของเธอเคร่งเครียดกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา สายตาของเธอจ้องเขม็งไปยังรอยสักแปลกประหลาดที่หลังคอของชายชุดสูทผู้บุกรุก "ดูสัญลักษณ์นั่นสิ... เขารับงานมาจากกลุ่มคนที่ต้องการใช้พลังงานความแค้นในตึกนี้เพื่อทำพิธีกรรมบางอย่าง" ก่อนที่ธันวาจะได้วิเคราะห์สมการความเสี่ยงเพิ่มเติม ชายชุดสูทที่นอนใกล้ตายก็หันขวับมามองทางพวกเขา ดวงตาของเขากลายเป็นสีดำสนิทอย่างไร้แววตา เขากระชากเสียงแหบพร่าออกมาด้วยความเจ็บปวด "ช่วย... ช่วยด้วย... พวกมัน... พวกมันไม่ได้มีแค่ในตึกนี้..." พึ่บ! ร่างของผู้บุกรุกถูกกระชากลากถอยหลังหายวับเข้าไปในความมืดมิดของมุมห้องด้วยความเร็วแสง ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่น่าสะพรึงกลัว และเสียงหัวใจของธันวาที่เต้นรัวระรัวราวกับกลองศึก แต่อุ้งมือเย็นเฉียบของอาจารย์รินที่คว้าจับแขนเสื้อของธันวาไว้แน่นต่างหาก ที่ทำให้เขารู้สึกได้ถึงภัยคุกคามที่แท้จริง ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนระบบภารกิจที่ธันวาไม่เคยได้ยินมาก่อนดังขึ้นในโสตประสาท เสียงนั้นไม่ใช่เสียงใสๆ แบบเดิม แต่เป็นเสียงโลหะเสียดสีกันอย่างรุนแรง พร้อมกับข้อความสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบผู้บุกรุกภายนอกรหัส 'สมาชิกลำดับที่ 0' กฎเหล็กข้อที่ 13 ของตึกถูกละเมิด] [เงื่อนไขพิเศษเปิดใช้งาน: บอสลับแห่งห้องบัญชีใต้ดินตื่นจากการหลับใหล 50 ปี] [คำเตือน: จงเตรียมรับมือกับการชำระบัญชีครั้งสุดท้าย... ก่อนที่พวกมันจะหาคุณเจอ] ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเติบโตของธันวาและอาจารย์รินมาจนถึงตอนนี้นะครับ