ดาบต้องสาปในสถาบันแสง

# ดาบต้องสาปในสถาบันแสง กลิ่นคาวเลือดที่ตกค้างบนปลายนิ้วยังไม่จางหายไปไหน แม้ผืนผ้าพันแผลหยาบกร้านจะถูกพันทับไว้อย่างแน่นหนาด้วยความชำนาญของอดีตทหารรับจ้าง แต่สำหรับ 'เรน วาลคีเรียส' มันกลับเป็นสิ่งที่คอยย้ำเตือนว่า สันติภาพที่เขากำลังก้าวเข้าไปหานั้นเป็นเพียงหน้ากากอันสวยหรูของสถาบันเวทมนตร์แห่งอาณาจักรนี้เท่านั้น "หยุดอยู่ตรงนั้น เจ้าไม่มีสิทธิ์นำอาวุธชนิดใดก็ตามผ่านเข้าเขตศักดิ์สิทธิ์ของสถาบันเซนต์อัลเทอร์เนีย" เสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยอำนาจและระเบียบวินัยดังขึ้นจากเบื้องหน้า เรนหยุดฝีเท้าลงช้าๆ หางตาของเขาสังเกตเห็นชายหนุ่มผมสีเงินในชุดเครื่องแบบอัศวินฝึกหัดระดับสูง นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มของคนตรงหน้ากำลังจ้องมองมาที่วัตถุในมือของเขาด้วยสายตาที่เหยียดหยามและระแวดระวัง 'คาร์ลอส ฟอน อาร์ค' ทายาทเพียงหนึ่งเดียวของตระกูลอัศวินชั้นสูง ผู้ที่ถูกปลูกฝังมาให้เชื่อในหลักการของแสงสว่างอย่างสุดหัวใจ เรนไม่ตอบทันที เขาเพียงแค่กระชับผ้าพันแผลสีมอมแมมที่ห่อหุ้มวัตถุยาวทรงประหลาดเอาไว้ให้แน่นขึ้น แรงสั่นสะเทือนเบาๆ ส่งผ่านมายังฝ่ามือ มันเป็นความรู้สึกเย็นเยียบที่แผ่ซ่านออกมาจาก 'ศาสตราวิญญาณ' เล่มนี้ ดาบที่ไม่มีแม้แต่คม แต่กลับส่งเสียงร่ำไห้ในหัวของเขาได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้พลังเวทมนตร์อันบริสุทธิ์ "กฎของโรงเรียนมีไว้สำหรับนักเรียน... ไม่ใช่เครื่องมือขัดขวางศัตรูของพวกท่าน" เรนเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ หากทว่าแฝงไปด้วยความคมกริบราวกับใบมีดโกน คาร์ลอสขยับก้าวเข้ามาใกล้ระยะประชิด มือขวาของเขาวางลงบนด้ามดาบพิธีกรรมที่ข้างเอวอย่างเป็นธรรมชาติ "ที่นี่คือสถาบันเวทมนตร์ เราสอนให้คนใช้พลังเพื่อปกป้อง ไม่ใช่เพื่อก่อความวุ่นวาย หากเจ้ายังดื้อรั้นที่จะพกพา 'ซากเหล็ก' ที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายสาปแช่งนั่นเข้ามา ข้าในฐานะประธานนักเรียน จะเป็นคนจัดการลากเจ้าออกไปเอง" "ลองดูสิ" เรนขยับมุมปากเป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา "แต่ข้าเตือนไว้ก่อนนะ ท่านอัศวินผู้สูงศักดิ์ ดาบเล่มนี้มันไม่ชอบคนที่มีอุดมการณ์สูงส่งเกินไปนัก มันมักจะกินเลือดของพวกที่ชอบทำตัวเหนือกว่าคนอื่นเป็นอาหารว่างเสมอ" บรรยากาศรอบข้างเงียบกริบลงทันที ความกดดันมหาศาลจากไอเวทของคนทั้งคู่ปะทะกันจนใบไม้รอบบริเวณที่ร่วงหล่นลงมาแตกสลายเป็นผุยผง คาร์ลอสสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ เขาเป็นยอดฝีมือที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างหนัก แต่จิตสังหารที่แผ่ออกมาจากชายตรงหน้าไม่ใช่ทักษะที่เรียนรู้ได้ในห้องเรียน แต่มันคือประสบการณ์ที่ถูกหล่อหลอมผ่านกองซากศพและสมรภูมิที่แท้จริง คาร์ลอสกัดฟันแน่น เขารู้สึกว่าตนเองกำลังเผชิญกับ 'อะไรบางอย่าง' ที่ไม่ควรมีตัวตนอยู่ในโลกแห่งแสงสว่างใบนี้ "เจ้ามาจากส่วนไหนของดินแดนที่เสื่อมทรามกันแน่ วาลคีเรียส" คาร์ลอสถาม สายตาของเขาเปลี่ยนจากความโกรธเกรี้ยวเป็นความใคร่รู้ที่แฝงไปด้วยความวิตก "มาจากที่ที่พวกท่านเรียกว่า 'นรก' และนั่นคือเหตุผลที่ข้าต้องมาที่นี่" เรนก้าวเดินต่อไปข้างหน้าโดยไม่สนคำขู่ เขาเดินผ่านไหล่ของคาร์ลอสไปอย่างช้าๆ ทิ้งให้กลิ่นอายเย็นเยือกจางๆ หลงเหลือไว้ในอากาศที่ทำให้อัศวินหนุ่มถึงกับต้องหอบหายใจออกมาเบาๆ ในขณะที่เรนกำลังจะก้าวพ้นประตูเหล็กดัดของสถาบัน เสียงระฆังเตือนภัยดังกังวานขึ้นทั่วอาณาเขต ทั้งที่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาเปิดภาคเรียน เสียงนั้นไม่ใช่เสียงของสัญญาณปกติ แต่มันคือเสียงกังสดาลแห่งการปะทะของพลังเวทที่รุนแรงจนน่าหวาดหวั่น เรนหยุดฝีเท้าลงอีกครั้ง เขาไม่ได้หันกลับไปมองคาร์ลอส แต่เขาสัมผัสได้ว่าดาบในห่อผ้าของเขาเริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนผืนผ้าค่อยๆ ขาดออกจากกัน เผยให้เห็นโลหะสีดำสนิทที่ดูดกลืนแสงสว่างรอบข้างจนมืดมิด คาร์ลอสเบิกตากว้างเมื่อเห็นสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใต้ผ้าห่อสีมอซอ "นั่นมัน... ดาบที่ถูกจารึกไว้ในตำนานต้องห้าม 'ศาสตราวิญญาณแห่งความล่มสลาย' เจ้าไปเอาของสิ่งนี้มาจากไหน!" ก่อนที่เรนจะทันได้ตอบคำถาม ประตูห้องโถงใหญ่ของสถาบันก็ระเบิดออกด้วยแรงระเบิดเวทมนตร์มหาศาล ร่างของอาจารย์ท่านหนึ่งลอยกระเด็นออกมาตกลงแทบเท้าของเรน พร้อมกับเสียงหัวเราะเย้ยหยันที่ดังมาจากความมืดมิดภายในห้องโถงนั้น "ต้อนรับนักเรียนใหม่เข้าสู่บทเรียนแรก" เสียงแหบพร่าดังก้องออกมาจากเงามืด "บทเรียนที่ว่าด้วยการเลือกว่า... เจ้าจะเป็นผู้ลากจูงดาบ หรือจะให้ดาบเป็นผู้ลากจูงวิญญาณของเจ้าไปลงนรก!" เรนกระชากดาบสีดำสนิทออกมาจากผ้าห่อ ผ้าที่หุ้มไว้ปลิวว่อนไปในอากาศ ลมหายใจของเขาสงบนิ่งผิดกับเหตุการณ์วุ่นวายเบื้องหน้า ทว่าในวินาทีที่คมดาบสัมผัสกับอากาศ ดวงตาของเขาที่เคยว่างเปล่ากลับลุกโชนด้วยเปลวเพลิงสีน้ำเงินที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน เรนหันไปมองคาร์ลอสที่ยืนตะลึงงันอยู่ข้างหลัง แล้วเอ่ยประโยคที่ทำให้อัศวินหนุ่มต้องตัดสินใจในทันที "ถ้าอยากรอดจากคืนนี้ไปได้ ก็ชักดาบของท่านออกมาซะ อัศวินศักดิ์สิทธิ์... เพราะศัตรูที่อยู่ข้างในนั่น ไม่ได้ต้องการแค่ชีวิตข้า แต่มันต้องการทำลายความเชื่อทั้งหมดของพวกท่านให้สิ้นซาก!" ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปในเส้นทางแห่งดาบกับผมนะครับ วาเลนเทียอัศวินมืดจะกลับมาสานต่อเรื่องราวในตอนถัดไปครับ