เมื่อต้องแข่งกับตัวเอง

"ถ้าคุณธันวาเซ็นชื่อลงไปในเอกสารฉบับนี้ บริษัทของเราจะสูญเสียกำไรไตรมาสนี้ไปถึงสี่สิบล้านบาทนะครับ... และผมเกรงว่าบอร์ดบริหารคงไม่ยอมปล่อยคุณไว้แน่" เสียงทุ้มต่ำแต่วิเคราะห์เฉียบคมของ 'คทาวุธ' รองประธานฝ่ายกลยุทธ์ดังขึ้นท่ามกลางห้องประชุมใหญ่ที่เงียบกริบจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงเครื่องปรับอากาศทำงาน เอกสารสัญญาความร่วมมือมูลค่ามหาศาลถูกเลื่อนเข้ามาตรงหน้า 'ธันวา' อดีตซีอีโอหนุ่มผู้รั้งตำแหน่งประธานกรรมการบริหารในปัจจุบัน ดวงตาคมกริบของธันวาไม่ได้กวาดมองตัวเลขกำไรขาดทุนบนกระดาษแผ่นนั้นเลยแม้แต่น้อย สมาธิทั้งหมดของเขาถูกดึงดูดด้วยหน้าจอโฮโลแกรมใสแจ๋วที่ลอยอยู่กลางอากาศ—หน้าต่างระบบช็อตฟีลตัวจี๊ดที่กำลังกะพริบเตือนสีแดงฉาน พร้อมข้อความภารกิจประจำวันที่อ่านแล้วชวนให้เส้นเลือดในขมับเต้นตุบๆ [ภารกิจเฉพาะกิจ: "การทำลายล้างที่งดงาม"] [เงื่อนไข: ท่านต้องทำการปฏิเสธสัญญาความร่วมมือกับบริษัทคู่ค้าหลัก และเทงบประมาณสนับสนุนสี่สิบล้านบาทนั้นไปให้บริษัทสตาร์ทอัพขาย 'กางเกงในกันยุง' ของนายสมชาย (อดีตเพื่อนร่วมชั้นที่เคยล้อเลียนทรงผมท่านเมื่อสิบปีก่อน)] [บทลงโทษหากล้มเหลว: ระบบจะทำการยึดคอลเลกชันสูทแบรนด์เนมและน้ำหอมสุดหรูทั้งหมดในห้องแต่งตัวของท่านเป็นเวลาสามเดือนเต็ม!] ธันวาเม้มปากแน่นจนเป็นเส้นตรง มือเรียวที่เคยเซ็นเช็คครั้งละหลายร้อยล้านสั่นเทาเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความกลัวต่อบอร์ดบริหารหน้าเงินพวกนั้น แต่เป็นเพราะศักดิ์ศรีของอดีตซีอีโอผู้รักความเนี๊ยบ... ให้ตายเถอะ! จะให้เขาเอาเงินสี่สิบล้านไปละลายทิ้งกับกางเกงในกันยุงของตาคนที่เคยล้อว่าเขาหัวล้านตอน ม.ปลาย เนี่ยนะ? ถ้าระบบยึดสูทแล้วเขาจะเอาอะไรใส่ไปเดินเฉิดฉายในงานสังคม ภาพลักษณ์อันไร้ที่ติของเขามันจะเอาไปไว้ที่ไหน! ที่ด้านข้างโต๊ะประชุม 'รินรดา' ทนายสาวคู่หมั้นของเขา ในชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิทที่ขับเน้นบุคลิกเยือกเย็นและเฉียบขาด กำลังนั่งไขว่ห้างพลิกแฟ้มเอกสารทางกฎหมายอย่างเงียบเชียบ ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นสายตาบางเฉียบเหลือบมองธันวาด้วยหางตา รินรดารู้จักธันวาดีกว่าใคร เธอสังเกตเห็นอาการกระตุกที่มุมปากและการกะพริบตาถี่ๆ ผิดวิสัยของชายหนุ่ม... อาการแบบนี้มักจะเกิดขึ้นทุกครั้งที่ "ไอ้ระบบบ้าๆ" ของเขากำลังออกคำสั่งพิสดาร "คุณธันวาครับ" คทาวุธเร่งเร้า สีหน้าแสดงความได้ใจอย่างปิดไม่มิด "บอร์ดรอฟังการตัดสินใจอยู่นะครับ สัญญานี้มีแต่ได้กับได้ การปฏิเสธมันคือการฆ่าตัวตายชัดๆ" เสียงซุบซิบจากบรรดาผู้บริหารระดับสูงเริ่มดังขึ้นราวกับผึ้งแตกรัง หลายคนส่งสายตาสมเพชและรอคอยความล้มเหลวของประธานหนุ่มคนนี้ ในจังหวะนั้นเอง รินรดาที่นั่งนิ่งมานานก็วางปากกาลงบนโต๊ะเสียงดัง *กริ๊ก* บรรยากาศในห้องประชุมกดดันขึ้นมาทันที ทนายสาวปรายตามองคทาวุธด้วยแววตานิ่งสนิทจนอีกฝ่ายต้องกลืนน้ำลายลงคอ "ถ้าคุณธันวาตัดสินใจอย่างไร ฉันในฐานะที่ปรึกษาทางกฎหมายและคู่หมั้น ย่อมสนับสนุนการตัดสินใจนั้นร้อยเปอร์เซ็นต์ค่ะ" รินรดาเอמהเสียงเรียบ เย็นชา แต่ทรงพลังพอที่จะทำให้เสียงซุบซิบเงียบลงได้ในพริบตา ก่อนที่เธอจะโน้มตัวกระซิบเบาๆ ข้างหูธันวาด้วยน้ำเสียงที่ได้ยินกันแค่สองคน "ถ้าคุณจะทำอะไรบ้าๆ อีก ช่วยบอกฉันก่อน ฉันจะได้เตรียมร่างสัญญาฟ้องล้มละลายตัวเองไว้ทัน" ธันวากลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ เขาสบตากับคู่หมั้นสาวที่แม้จะปากร้ายและเข้มงวด แต่ก็ยังคงนั่งอยู่เคียงข้างเขาในวันที่คนทั้งบริษัทจ้องจะเลื่อยขาเก้าอี้ รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา ธันวาเงยหน้าขึ้นประสานสายตากับคทาวุธและบอร์ดบริหารทั้งหมด เขาหยิบปากกาหมึกซึมราคาแพงขึ้นมาหมุนเล่นอย่างใจเย็น "สี่สิบล้านบาทจากสัญญาฉบับนี้..." ธันวาเว้นจังหวะ ทอดเสียงยาวจนทุกคนในห้องต้องกลั้นหายใจ "ผมขอปฏิเสธครับ" *ฮือฮา!* เสียงอุทานด้วยความตกใจดังลั่นห้องประชุม คทาวุธลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ทันที สีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว "คุณสติหลุดไปแล้วหรือครับคุณธันวา! คุณกำลังทำลายบริษัท!" "ผมไม่ได้ทำลายบริษัทครับคุณคทาวุธ..." ธันวาแย้มยิ้มอย่างละมุนละไม สไตล์สุภาพบุรุษผู้กุมชะตากรรม ก่อนจะกดปุ่มเปิดจอโปรเจกต์เตอร์กลางห้องให้แสดงภาพโปรดักต์ชิ้นใหม่ "แต่ผมกำลังจะลงทุนในนวัตกรรมพลิกโลก... กางเกงในกันยุง ยี่ห้อ 'ยุงไม่กล้าทัก รักไม่กล้าตอด' ต่างหากล่ะครับ" ภาพกางเกงในลายดอกไม้สีสะท้อนแสงปรากฏหราอยู่บนจอใหญ่ยักษ์ พร้อมข้อความระดมทุนสี่สิบล้านบาท บรรดาผู้บริหารต่างพากันกุมขมับ บางคนถึงกับลมแทบจับ ส่วนรินรดายกมือขึ้นนวดขมับตัวเองอย่างแรงด้วยความปวดหัวขั้นสุด [ติ๊ง! ภารกิจสำเร็จ! ได้รับแต้มสะสม 50,000 แต้ม! ปลดล็อกสิทธิ์การใช้บัตรเครดิตดำไร้ขีดจำกัด!] เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัว พร้อมกับที่หน้าจอโทรศัพท์มือถือของธันวาสั่นรัวจากการแจ้งเตือนยอดเงินฝากเข้าบัญชีส่วนตัวที่เพิ่มขึ้นอย่างไร้เหตุผล คทาวุธกัดฟันกรอด ชี้หน้าธันวาด้วยความโมโห "คุณทำแบบนี้ คุณต้องรับผิดชอบ! บอร์ดบริหารจะลงมติปลดคุณออกจากการเป็นประธานเดี๋ยวนี้!" ธันวาหัวเราะในลำคออย่างสบายอารมณ์ เขาไม่ได้แสดงท่าทีตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดปกเสื้อสูทให้เข้ารูปอย่างไร้ที่ติ ก่อนจะหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่เพิ่งปลดล็อกขึ้นมาคีบไว้ระหว่างนิ้ว "ปลดผมเหรอครับ?" ธันวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่ทรงอำนาจอย่างประหลาด "เกรงว่าพวกคุณคงไม่มีโอกาสนั้นหรอกครับ..." ในวินาทีนั้นเอง เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ขนาดใหญ่ก็ดังกระหึ่มสะเทือนเลื่อนลั่นมาจากด้านนอกหน้าต่างกระจกใสบานยักษ์ของตึกระฟ้า แรงลมมหาศาลตีจนผ้าม่านปลิวไสว ทุกคนในห้องประชุมต้องหันขวากวาดสายตาออกไปมองด้วยความตื่นตระหนก เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวสุดหรูสลักตราสัญลักษณ์ตระกูลผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุดของกลุ่มบริษัท ซึ่งไม่เคยปรากฏตัวมานานนับสิบปี ค่อยๆ ลดระดับลงจอดบนลานจอดดาดฟ้าของตึกอย่างสง่างาม ประตูห้องประชุมถูกผลักเปิดออกอย่างแรงโดยบอดี้การ์ดในชุดสูทดำสี่คน ร่างของชายชราผู้ทรงอิทธิพลแห่งวงการการเงินโลก ผู้เป็นเจ้าของตัวจริงเสียงจริง ก้าวเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าเคร่งขรึมและไม้เท้าหัวมังกรทองคำ ก่อนที่เขาจะเดินตรงมาหยุดอยู่ตรงหน้าธันวา คุกเข่าลงข้างหนึ่งอย่างนอบน้อมท่ามกลางความตกตะลึงตาค้างของทุกคนในห้อง และเอ่ยออกมาด้วยเสียงอันดังฟังชัดว่า— "ยินดีด้วยครับท่านประธานใหญ่... หุ้นทั้งหมดร้อยเปอร์เซ็นต์ของบริษัทนี้ ถูกท่านกว้านซื้อไว้หมดเรียบร้อยแล้วครับ" ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ