ยอมสูญเสียเพื่อได้ใจ

"ถอยไปซะ! ถ้าไม่อยากให้ตึกนี้ราบเป็นหน้ากลอง!" เสียงตะคอกก้องกวาดบรรยากาศตึงเครียดภายในห้องโถงใหญ่ของตึกเอ็มไพร์ทาวเวอร์ให้ดิ่งลงสู่จุดเยือกแข็ง แรงกดดันมหาศาลจากกลุ่มบอดี้ชายฉกรรจ์นับสิบชีวิตในชุดสูทสีดำสนิท แผ่ซ่านคุกคามจนอากาศรอบตัวคล้ายจะเบาบางลง ทว่ากลางวงล้อมอันตรายนั้น กลับมีร่างระหงของหญิงสาวในชุดสูทเข้ารูปสีเทาอ่อนยืนตระหง่านอยู่ รินรดากำมือแน่นจนข้อต่องนิ้วขาวซีด ดวงตาคู่คมกริบฉายแววเด็ดเดี่ยวไม่ยอมจำนน แม้ริมฝีปากบางเฉียบจะเม้มเข้าหากันจนเป็นเส้นตรงเพื่อสะกดกลั้นความตื่นตระหนก เธอยืนหยัดขวางหน้ากลุ่มคนร้ายไว้ โดยมีธันวา—ชายหนุ่มผู้ขึ้นชื่อว่าคู่หมั้นจอมกะล่อน—ยืนอยู่เบื้องหลัง สามวินาทีตามที่ระบบประกาศเตือนผ่านประสาทสัมผัสของธันวากำลังนับถอยหลัง *ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด...* เสียงแจ้งเตือนจากระบบช็อตฟีลตัวจี๊ดดังระรัวในหัวของธันวา มันไม่ใช่เสียงเตือนธรรมดา แต่มันคือสัญญาณชีพจรแห่งความเป็นความตาย [แจ้งเตือนฉุกเฉิน: ปลดล็อกภารกิจลับระดับตำนาน "เจ้าพ่อตัวจริงปรากฏตัว" — ท่านเหลือเวลาตัดสินใจ 3 วินาที ในการแลกเปลี่ยน "แต้มระบบทั้งหมด" เพื่อเปิดใช้งานเกราะป้องกันระดับปรมาจารย์และการกวาดล้างแบบเบ็ดเสร็จ ยืนยันการทำลายล้างแต้มคงเหลือ 1,500,000 แต้มหรือไม่?] หนึ่งล้านห้าแสนแต้ม! หยาดเหงื่อเม็ดโตผุดพรายขึ้นตามไรผมของธันวา นั่นคือหยาดเหงื่อจากการทำตัวเพี้ยนๆ โชว์ความกาวตบตาคนดูและสะสมมานานนับแรมเดือน แต้มจำนวนนั้นสามารถซื้อกิจการระดับกลางได้ทั้งบริษัท หรือบันดาลความสุขสำราญให้เขาใช้ชีวิตอย่างราชาไปอีกครึ่งชีวิต ทว่า... สายตากลับเหลือบไปเห็นแผ่นหลังบางเฉียบของรินรดาที่กำลังสั่นเทราเล็กน้อย เธอไม่เคยหนี เธอยืนหยัดเคียงข้างเขาตั้งแต่ในวันที่เขาเป็นแค่เศรษฐีตกอับ ถังแตก ไร้ค่า และถูกเหยียบย่ำจากสังคมไฮโซ วันนี้... ในวันที่วิกฤตถึงขีดสุด เธอยังคงเลือกที่จะเอาชีวิตของตัวเองมาบังกระสุนและภัยอันตรายให้เขา รินรดากัดฟันกรอด เอ่ยเสียงลอดไรฟันด้วยความเกรี้ยวกราดปนห่วงใย "ธันวา... นายรีบหนีไปทางบันไดหนีไฟซะ ฉันจะถ่วงเวลาพวกมันเอง!" คำพูดนั้น... ทิ่มแทงเข้าไปในหัวใจของธันวาอย่างจัง ความรู้สึกอบอุ่นวาบแล่นพล่านขึ้นมากลบความเสียดายเงินล้านในพริบตา *เงินทองหาใหม่เมื่อไหร่ก็ได้ แต่ผู้หญิงที่เอาชีวิตมาแลกเพื่อปกป้องเรา มีแค่คนเดียวในโลกนี้เว้ย!* มุมปากของอดีตซีอีโอหนุ่มผู้รักสวยรักงามกระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความเพี้ยนเจือปนอยู่เลยแม้แต่น้อย มันคือรอยยิ้มของสุภาพบุรุษผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จ และพร้อมจะเผาผลาญทุกสิ่งเพื่อปกป้องคนที่เขารัก "ยืนข้างหลังผมครับ รินรดา" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นอย่างนุ่มนวล ทว่าทรงพลังอำนาจจนหญิงสาวถึงกับชะงัก หันกลับมามองด้วยความตกตะลึงระคนไม่เข้าใจ "นายจะบ้าหรือไง! ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาเล่นตลกนะ!" รินรดากระชากแขนเสื้อเขาไว้แน่น ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยหยาดน้ำใสๆ ที่คลอหน่วยด้วยความโกรธปนความกลัว "นายจะเอาอะไรไปสู้กับพวกมัน คนพวกนั้นมีปืน!" "ผมไม่ได้เล่นตลกครับ..." ธันวาปัดป้องมือเรียวบางนั้นอย่างอ่อนโยน ก่อนจะก้าวขึ้นมาอยู่เบื้องหน้าเธอเต็มความสูง ร่างกายของเขาแผ่กลิ่นอายความเย่อหยิ่งและดุดันออกมาอย่างฉับพลัน จนกระทั่งหัวหน้ากลุ่มมือปืนที่ยืนอยู่ตรงข้ามถึงกับขมวดคิ้วแน่นด้วยความรู้สึกแปลกประหลาด [ติ๊ง! ยืนยันการใช้แต้มระบบทั้งหมด 1,500,000 แต้ม! เปิดใช้งานโหมด "กวาดล้างไร้ร่องรอย" สำเร็จ!] เสียงระบบดังขึ้นเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ความเงียบงันระดับปฐพีจะเข้าปกคลุมทั่วบริเวณ ธันวากวาดสายตาคมกริบมองกลุ่มมือปืนนับสิบชีวิตราวกับพวกมันเป็นแค่ฝุ่นผงใต้รองเท้า นํ้าเสียงราบเรียบแต่เฉียบขาดราวน้ำแข็งขั้วโลกหลุดออกจากริมฝีปาก "พวกแกกล้าดียังไง... มาเหยียบรังของฉัน?" หัวหน้ามือปืนแค่นหัวเราะออกมาอย่างเย้ยหยัน "ไอ้คุณชายถังแตก แกมันก็แค่ตัวตลกในสังคมไฮโซ คิดว่าทำเป็นเก๊กขรึมแล้วพวกกูจะกลัวงั้นเหรอ? จัดการมัน! เอาให้พิการแล้วลากตัวผู้หญิงคนนั้นไป!" สิ้นคำสั่ง ลูกน้องร่างยักษ์สามคนพุ่งเข้าใส่ธันวาพร้อมกันด้วยความเร็วดุจพายุ หมัดหนักหน่วงพุ่งตรงเข้าหมายจะปลิดชีพในหมัดเดียว รินรดาหวีดร้องลั่นด้วยความตกใจจนแทบสิ้นสติ หลับตาปี๋ลงด้วยความหวาดกลัวต่อภาพความรุนแรงที่กำลังจะเกิดขึ้นตรงหน้า *ตุบ! ปั๊ก! โครม!* เสียงปะทะดังสนั่นหวั่นไหว แต่ทว่า... มันไม่ใช่เสียงเนื้อกระทบเนื้อของธันวา รินรดาลืมตาขึ้นช้าๆ ด้วยความระทึก ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำให้ลมหายใจของเธอสะดุดกึก หัวใจแทบหยุดเต้น ร่างของนักฆ่ามืออาชีพทั้งสามคนกระเด็นลอยละลิ่วราวกับใบไม้ปลิวไปคนละทิศละทาง ก่อนจะกระแทกเข้ากับผนังปูนซีเมนต์หนาจนแตกละเอียดเป็นรอยร้าวขนาดใหญ่แล้วร่วงลงไปนอนกองกับพื้น แน่นิ่งสนิทไร้การเคลื่อนไหวโดยที่ธันวาแทบจะยังไม่ได้ขยับตัวด้วยซ้ำ! "นะ... นี่มันเกิดอะไรขึ้นวะ?!" หัวหน้ามือปืนหน้าถอดสี ผงะถอยหลังไปสามก้าวด้วยความตื่นตระหนก เหงื่อกาฬไหลท่วมหน้าผาก ความมั่นใจเมื่อครูมลายหายไปในพริบตาเมื่อเผชิญหน้ากับความว่างเปล่าที่เต็มไปด้วยอำนาจสังหาร ธันวาค่อยๆ ยกมือขึ้นปัดฝุ่นที่ไหล่เสื้อสูทของตนเองอย่างใจเย็น สายตาคู่คมกวาดมองไปยังฝูงชนที่เหลือด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น "เงินหนึ่งล้านห้าแสนแต้มของผม... แลกกับการตบหน้าพวกแกแบบHD ชัดๆ ทุกองศา... ถือว่าคุ้มค่าเกินราคาจริงๆ นะครับ" ทว่า ในขณะที่สถานการณ์กำลังอยู่ในกำมือของธันวานั้นเอง ประตูลิฟต์แก้วด้านหลังสุดของโถงทางเดินก็เปิดออกพร้อมกับเสียงปรบมือช้าๆ ดังขึ้น *แปะ... แปะ... แปะ...* ร่างของชายสูงอายุในชุดสูทสั่งตัดพิเศษ ทว่าใบหน้ากลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มอันแสนคุ้นเคยและเปี่ยมด้วยเล่ห์กล ก้าวออกมาจากลิฟต์ พร้อมกับผู้ติดตามนับสิบที่ถืออาวุธครบมือยิ่งกว่าเดิม รินรดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีดเมื่อเห็นใบหน้านั้นชัดเจน "คุณอา... ทำไมถึงเป็น..." ธันวาหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มบนมุมปากจางหายไปแทนที่ด้วยความเย็นชาขั้นสุดยอดเมื่อมองผู้มาใหม่ [แจ้งเตือนด่วนจากระบบ: พบเป้าหมายสูงสุด "ผู้บงการตัวจริง" — คำเตือน: ความลับที่ถูกซ่อนไว้ใต้กองเงินกองทองกำลังจะถูกกระชากหน้ากากในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า!]