เซียนเกมสายวิเคราะห์กับมาสเตอร์สาวผู้เร้นลับ•ตอนที่ 2

พบกับเงาในมุมมืด

ผลงานโดย แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต
กลิ่นอับชื้นของหินผาและกลิ่นคาวสนิมเหล็กคละคลุ้งจนน่าสะอิดสะเอียน หยดน้ำที่ซึมผ่านผนังถ้ำหินปูนตกลงกระทบพื้นหินด้านล่างเป็นจังหวะสม่ำเสมอ *แปะ... แปะ...* ราวกับนาฬิกาทรายที่กำลังนับถอยหลังลมหายใจสุดท้ายของผม หน้าจออินเตอร์เฟซสีฟ้าโปร่งแสงแสดงค่าสถานะพลังชีวิต (HP) ของผมที่เหลือเพียง 12 เปอร์เซ็นต์ ในมือขวาของผมถือดาบสั้นเหล็กกล้าขึ้นสนิมที่คมมีดบิ่นเว้าจากการฟาดฟันกับฝูงกิ้งก่าเงาตลอดสามชั่วโมงที่ผ่านมา ดันเจี้ยนลับระดับร้อย "ซากปรักหักพังแห่งเวลลูเดีย" ไม่ใช่สถานที่ที่ผู้เล่นเลเวลเริ่มต้นจะเอาชีวิตรอดได้ตามลำพัง แต่นี่คือเส้นทางเดียวที่ผมเลือก เพื่อค้นหา "ชิ้นส่วนศิลาแห่งนักวิเคราะห์" ไอเทِمระดับตำนานที่จะเปลี่ยนชะตากรรมการเล่นเกม VRMMO "World of Aethelgard" ของผมไปตลอดกาล "ระบบการคำนวณการเคลื่อนไหวของมอนสเตอร์กลุ่มนี้มีค่าความหน่วง (Delay) อยู่ที่ 0.4 วินาทีทุกครั้งก่อนพวกมันจะพ่นพิษ..." ผมพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ขณะสายตาคมกริบกวาดมองไปรอบห้องโถงมืดทึบ ในฐานะอดีตนักวิเคราะห์เกมมือทอง ผมมองเกมนี้ไม่ต่างจากสมการคณิตศาสตร์ ทุกการกระทำมีตัวแปร ทุกการโจมีจุดบอด แต่ทว่า... สมการในหัวของผมกำลังจะพังทลายลง เมื่อเสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสเภติดดังขึ้นจากความมืดเบื้องหน้า *โครม!* พื้นหินสั่นสะเทือน ร่างของอสูรกายร่างยักษ์สูงสามเมตร กายเป็นเกล็ดสีดำสนิท ดวงตาสีแดงฉานสะท้อนแสงสลัวจากคบเพลิง บอสประจำชั้น "เดธโกล์มแห่งความมืด" ปรากฏกายขึ้นพร้อมกับแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ซ่านจนอากาศรอบตัวหนาทึบ ผมกัดฟันแน่น เม็ดเหงื่อกาฬไหลย้อยลงมาตามกรอบหน้า ความเหนื่อยล้าสะสมจากการไม่ได้พักผ่อนเริ่มเล่นงาน สมองประมวลผลอย่างหนักหน่วง *ถ้าปะทะตรง ๆ ผมตายภายในดาบเดียวแน่นอน... มุมมองการโจมตีของมันคือ 180 องศา แต่จุดอับสายตาอยู่บริเวณข้อต่อหัวเข่าด้านซ้ายที่มีรอยร้าวจากการผุกร่อนของหิน...* แต่ก่อนที่ผมจะทันได้ก้าวเท้าพุ่งตัวออกไปเพื่อใช้แผนการที่วิเคราะห์ไว้ *ฟึบ!* ประกายแสงสีเงินยวดยิ่งกว่าแสงจันทร์พาดผ่านความมืด ไอความเย็นเยียบที่บริสุทธิ์และทรงพลังพัดผ่านหน้าผมไปวูบหนึ่ง ร่างของอสูรกายยักษ์ที่ควรจะคำรามกึกก้อง กลับชะงักงือกะทันหัน ดวงตาสีแดงฉานเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ ไม่มีเสียงกรีดร้อง ไม่มีเอฟเฟกต์อลังการ—มีเพียงรอยตัดเรียบเนียนราวกระดาษที่พาดผ่านลำคอของเดธโกล์มร่างยักษ์ หัวของบอสระดับร้อยหลุดออกจากบ่า ร่างไร้หัวล้มครืนลงกระแทกพื้นเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ฝุ่นตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ ผมยืนแข็งทื่อเป็นหิน ดาบสั้นในมือเกือบหลุดร่วงลงพื้น สมองที่เคยประมวลผลรวดเร็วกลับว่างเปล่าชั่วขณะ การจัดการบอสระดับสูงในดาบเดียวโดยไม่มีร่องรอยการต่อสู้... นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผู้เล่นทั่วไปทำได้แน่นอน แม้กระทั่งท็อปแร็งก์เกอร์ของเซิร์ฟเวอร์ก็ยังต้องใช้เวลาอย่างน้อยยี่สิบนาทีในการวางกลยุทธ์ "ยืนบื้ออะไรอยู่ตรงนั้นล่ะครับ? หรือว่าการคำนวณของคุณมันช้ากว่าความจริงไปสามวินาที?" เสียงหวานใสนุ่มนวลแต่ทว่าราบเรียบเย็นชาดังขึ้นจากมุมมืด ร่างระหงของหญิงสาวในชุดคลุมสีดำสนิทลวดลายประหลาดคล้ายดวงดาว หมวกฮู้ดคลุมศีรษะปิดบังใบหน้าครึ่งบน เหลือเพียงริมฝีปากบางเฉียบที่กำลังเหยียดยิ้มบางเบาอย่างนึกสนุก มือเรียวบางขาวราวกับหยกกำลังเก็บกริชสั้นเรืองแสงสีครามกลับเข้าฝักข้างเอวอย่างใจเย็น ผมสูดหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อเรียกสติกลับคืนมา สายตาจับจ้องไปยังผู้มาใหม่ด้วยความระแวดระวังแต่ก็แฝงความทึ่ง "คุณคือ... คนที่ตามผมมาตั้งแต่ทางเข้าชั้นแรกสินะครับ" "ตาม?" หญิงสาวทวนคำ น้ำเสียงเจือความขบขันเล็กน้อย เธอค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น เผยให้เห็นดวงตาสคมกริบคู่สวยที่เป็นประกายราวกับดวงดาวในยามค่ำคืน แต่ลึกซึ้งและว่างเปล่าจนยากจะหยั่งถึง "อย่าหลงตัวเองให้มากนักเลย คุณนักวิเคราะห์... ฉันแค่มารอดูกว่าเจ้าหนูที่กล้าท้าทายดันเจี้ยนต้องห้ามด้วยเลเวลแค่นี้ จะมีน้ำยาแค่ไหนต่างหาก" คำพูดนั้นทำให้ผมชะงัก "คุณรู้... ตัวตนของผม?" "คิน... อดีตนักวิเคราะห์มือหนึ่งของทีมอีสปอร์ต 'PHOENIX' ผู้ถูกบีบให้ออกจากวงการเพราะความจริงที่ว่า 'สมอง' ของคุณมันฉลาดเกินกว่าที่ผู้บริหารทีมจะควบคุมได้" ไอริสเอ่ยชื่อและประวัติของผมออกมาอย่างราบเรียบ ราวกับกำลังอ่านรายงานสภาพอากาศ "ฉันพูดถูกไหมล่ะ?" หัวใจของผมกระตุกวูบ ความลับที่ผมพยายามฝังกลบไว้ถูกขุดคุ้ยขึ้นมาอย่างง่ายดายโดยคนแปลกหน้า แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่าคือแววตาคู่นั้น... แววตาที่ไม่ได้มีความสมเพชเวทนา หรือความเยาะเย้ยถากถาง แต่มันคือแววตาของนักล่าที่กำลังมองหาเพชรเม็ดงามในกองขยะ "คุณต้องการอะไรจากผมกันแน่ครับ?" ผมถามตรง ๆ น้ำเสียงยังคงความสุภาพแต่จริงจัง มือกระชับดาบในมือมั่น แม้จะรู้ดีว่าต่อให้สู้ตอนนี้ ผมก็ไม่มีโอกาสชนะเธอแม้แต่น้อย ไอริสเดินเข้ามาใกล้ผมทีละก้าว กลิ่นหอมจาง ๆ คล้ายดอกไม้ป่าลอยมาแตะจมูกท่ามกลางกลิ่นคาวเลือด เธอยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนผมสามารถมองเห็นเงาของตัวเองสะท้อนอยู่ในดวงตาสีรัตติกาลคู่นั้น "ฉันไม่ได้ต้องการอะไรมากหاردหรอก... แค่อยากลองสร้าง 'ทีม' ขึ้นมาใหม่อีกสักครั้งก็เท่านั้น" เธอยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนไปทันที "ทีมที่จะใช้สมองของคุณ และคมมีดของฉัน... ไปพิชิตจุดสูงสุดของเกมนี้กัน" เธอยื่นมือเรียวบางออกมาตรงหน้าผม ราวกับกำลังรอคอยคำตอบ ในเสี้ยววินาทีนั้น หน้าจอระบบอินเตอร์เฟซสีฟ้าเข้มก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าผมอย่างกะทันหัน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้นในหัวสมองอย่างชัดเจน *[ระบบแจ้งเตือนพิเศษ: ผู้เล่น 'ไอริส' ได้ส่งคำเชิญเข้าร่วมปาร์ตี้ระดับตำนาน 'เงาศาสตรา' (SSS-Class Party)]* *[เงื่อนไขพิเศษ: หากปฏิเสธ ค่าสถานะทั้งหมดจะถูกลดลง 50% เป็นเวลา 24 ชั่วโมง แต่หากตอบรับ คุณจะได้รับสิทธิ์ปลดล็อกคลาสลับ 'นักกลยุทธ์แห่งความมืดมิด' ทันที]* ผมมองหน้าจอระบบสลับกับใบหน้าของหญิงสาวลึกลับที่กำลังส่งยิ้มรอคอยคำตอบอย่างใจเย็น หัวใจเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นที่ไม่ได้รู้สึกมานานนับปี *** ติดตามตอนต่อไปนะครับ ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามผลงานของผมครับ! — แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต
สารจากนักเขียน (แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซียนเกมสายวิเคราะห์กับมาสเตอร์สาวผู้เร้นลับ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%