วิศวกรดาวดับกับผู้คุมกฎแห่งเนบิวลา•ตอนที่ 8

กฎระเบียบที่ไร้ความหมาย

ผลงานโดย เนบิวลาสตาร์
เสียงคำรามต่ำของเครื่องปฏิกรณ์ฟิวชั่นระดับเจ็ดดังสะเทือนผ่านพื้นรองเท้าบูท จนผมสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่วิ่งแปลบขึ้นมาตามกระดูกสันหลัง ห้องควบคุมแรงดันย่อยของสถานีอวกาศเนบิวลา-09 เวลานี้ไม่ใช่สถานที่สำหรับสิ่งมีชีวิตที่หายใจด้วยออกซิเจนอีกต่อไป เมื่อค่าตัวเลขบนจอโฮโลแกรมตรงหน้าพุ่งทะยานเกินขีดจำกัดสีแดง แสงไฟฉุกเฉินกะพริบเป็นจังหวะวาบวับสาดส่องลงบนใบหน้าของผมที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ "อาชวิน ถอยออกมาเดี๋ยวนี้! นั่นไม่ใช่คำขอร้อง แต่มันคือคำสั่งจากสภา" เสียงของเซเรน่าผ่านระบบสื่อสารภายในดังแทรกเสียงสัญญาณเตือนภัยอันน่าหนวกหู น้ำเสียงของเธอราบเรียบ เย็นชา และทรงอำนาจราวกับเหล็กกล้าไร้สนิม แต่นั่นแหละคือสิ่งที่ผมคาดเดาไว้แล้วตั้งแต่ก้าวเข้ามาในเขตอันตรายนี้ ผมไม่ได้หันกลับไปมองกล้องวงจรปิดที่ซ่อนอยู่มุมห้อง ผมรู้ว่าเธอกำลังจ้องมองผมผ่านเลนส์ดิจิทัลสีฟ้าครามคู่นั้นจากห้องควบคุมหลัก เธอกำลังนั่งไขว่ห้างอย่างไร้ความกังวลภายใต้ชุดเครื่องแบบผู้คุมกฎไร้หัวใจ ในขณะที่ลูกน้องของผม—กรณ์—กำลังติดอยู่ภายในห้องเผาไหม้สุญญากาศที่ระบบล็อกอัตโนมัติทำงานผิดพลาด "ถ้าผมถอยตอนนี้ กรณ์จะกลายเป็นแค่เศษฝุ่นคาร์บอนลอยเคว้งคว้างในวงโคจร คุณก็รู้ดี เซเรน่า" ผมตอบกลับด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท มือทั้งสองข้างยังคงรัวลงบนแป้นพิมพ์แสงเพื่อเขียนโค้ดoverrideระบบความปลอดภัย "ระเบียบข้อที่สี่สิบสองของสภาความมั่นคงระบุชัดเจนว่า ในภาวะวิกฤตที่เสี่ยงต่อความเสียหายของโครงสร้างหลัก บุคลากรส่วนน้อยต้องถูกสละเพื่อรักษาความมั่นคงส่วนรวม คุณเป็นถึงวิศวกรหัวกะทิ ทำไมถึงยังใช้ตรรกะแบบเด็กอมมือมาตัดสินใจเรื่องความเป็นความตาย" คำพูดของเธอคมกริบ บาดลึกเข้ามาในความรู้สึก แต่ไร้ซึ่งความลังเล ผมหยุดนิ้วที่กำลังพิมพ์ชั่วขณะ ภาพเหตุการณ์ในอดีตเมื่อหลายปีก่อนแวบเข้ามาในหัว โศกนาฏกรรมที่พรากครอบครัวของผมไปต่อหน้าต่อตาในสถานีอวกาศที่ยึดถือแต่กฎเกณฑ์อย่างไร้ความปรานี ความรู้สึกอัดอั้นตันใจตีตื้นขึ้นมาจนจุกอก ผมสูญเสียคนสำคัญไปเพราะความไร้มนุษยธรรมของระบบมาครั้งหนึ่งแล้ว และวันนี้ ผมจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีกเป็นครั้งที่สอง "กฎระเบียบของคุณมันสร้างขึ้นบนกระดาษที่ไม่มีหัวใจ เซเรน่า" ผมแค่น้ำเสียงลอดไรฟัน "แต่ชีวิตคนตรงหน้าผมมันมีลมหายใจ มีครอบครัว และมีตัวตนจริง ๆ ถ้าการช่วยชีวิตเขาคือการทำลายกฎของคุณ งั้นผมก็ยินดีที่จะเป็นอาชญากรในสายตาของสภา" "คุณกำลังเล่นกับไฟ อาชวิน... และไฟในเตาปฏิกรณ์นั้นจะเผาคุณจนไม่เหลือแม้แต่เศษซาก" เซเรน่าพูดด้วยน้ำเสียงที่เข้มขึ้นเล็กน้อย ร่องรอยความหงุดหงิดเจือปนอยู่ในน้ำเสียงเยือกเย็นนั้นอย่างแนบเนียน ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมไม่เคยได้ยินจากเธอบ่อยนัก ผมไม่ตอบโต้คำขู่ของเธออีกต่อไป สมาธิทั้งหมดถูกดึงกลับมาที่หน้าจอหลัก ผมตัดสินใจตัดวงจรควบคุมส่วนกลางด้วยมือเปล่า ยอมรับความเสี่ยงที่กระแสไฟฟ้าแรงดันสูงจะตีกลับเข้าสู่ร่างกาย เพื่อแลกกับการปลดล็อกประตูห้องสุญญากาศให้กรณ์คลานออกมาได้ทันท่วงที เสียงโลหะหนักหน่วงดีดตัวเปิดออก พร้อมกับร่างของกรณ์ที่ล้มกลิ้งออกมาสู่เขตปลอดภัยในสภาพที่อ่อนแรง ลมหายใจหอบถี่ ใบหน้าซีดเผือด แต่เขายังมีชีวิตอยู่... เขารอดแล้ว ทันทีที่สัญญาณชีพของกรณ์กลับมาเป็นปกติ หน้าจอโฮโลแกรมทั้งหมดในห้องควบคุมก็ดับวูบลง เหลือเพียงความมืดมิดและเสียงหอบหายใจของผมเองที่ดังสะท้อนก้อง ประตูห้องควบคุมหลักถูกล็อกตายสนิทจากภายนอก ไฟสัญญาณสีแดงฉานสาดส่องเข้ามาผ่านกระจกนิกรีตหนາเตอะ เซเรน่ายืนอยู่หลังกระจกบานนั้น เธอดึงถุงมือสีดำออกช้า ๆ วางมันลงบนโต๊ะ ก่อนจะกดปุ่มเปิดไมโครโฟนภายนอก เสียงของเธอราบเรียบไร้คลื่นอารมณ์เช่นเคย แต่แววตาหลังกระจกคู่นั้นกลับสั่นไหวเล็กน้อยด้วยความรู้สึกที่อ่านไม่ออก "คุณทำเกินขอบเขตแล้ว อาชวิน" เธอเอ่ยเบา ๆ ผ่านไมโครโฟน "และตอนนี้... คุณไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะต่อรองอะไรอีกต่อไปแล้ว" ผมมองตอบเธอผ่านกระจกใสด้วยรอยยิ้มจาง ๆ ที่มุมปาก แม้ร่างกายจะระบมจากการฝืนกระแสไฟฟ้า แต่ใจกลับรู้สึกปลอดโปร่งอย่างประหลาด ทว่า ในวินาทีที่ผมคิดว่าสถานการณ์ทั้งหมดได้คลี่คลายลงแล้วนั้น เสียงเตือนภัยรูปแบบใหม่ที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนก็ดังขึ้น... *ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด...* หน้าจอฉุกเฉินสำรองสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้งโดยอัตโนมัติ พร้อมกับข้อความเข้ารหัสระดับสูงสุดจากสภาจักรวาลที่ปรากฏขึ้นกลางห้อง โค้ดสีม่วงเข้มที่ไม่ใช่คำสั่งระงับการทำงาน แต่เป็นคำสั่ง "เนรเทศถาวร" ไปยังดาวเคราะห์ร้างเขตกาลอวกาศศูนย์ ศูนย์... และชื่อผู้รับคำสั่งนั้น ไม่ใช่ชื่อของผม แต่เป็นชื่อของ "เซเรน่า" เอง ดวงตาของผมเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อหันกลับไปมองหญิงสาวหลังกระจก เธอยังคงยืนนิ่งสนิท แต่รอยยิ้มบางเบาที่มุมปากของเธอกลับปรากฏขึ้นแทนความเยือกเย็นเมื่อครู่ ราวกับว่านี่คือสิ่งที่เธอรอคอยมาตลอด... ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางท่องไปในความเวิ้งว้างนี้ด้วยกัน แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ — **เนบิวลาสตาร์**
สารจากนักเขียน (เนบิวลาสตาร์)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง วิศวกรดาวดับกับผู้คุมกฎแห่งเนบิวลา นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%