คำสาบานท่ามกลางดวงดาว

"ความตายไม่ได้น่ากลัวเท่ากับการมีชีวิตอยู่โดยไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร... นายพลคาร์เตอร์" เสียงของอาชวินดังแทรกผ่านความเงียบงันของห้องควบคุมใต้ดินที่เต็มไปด้วยเศษซากโลหะ แสงสีฟ้าจากจอฮอโลแกรมที่กะพริบติดๆ ดับๆ สาดกระทบใบหน้าครึ่งซีกที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นของชายผู้ยืนอยู่เบื้องหน้า ภายใต้หน้ากากนิรภัยครึ่งซีกนั้น ดวงตาคู่คมกริบของนายพลคาร์เตอร์ไม่ได้ฉายแววความตื่นกลัว ตรงกันข้าม มันกลับพราวระยับด้วยรอยยิ้มเย้ยหยันที่มุมปาก เขากวาดสายตามองวิศวกรหนุ่มและเซเรน่า เจ้าหน้าที่สภาความมั่นคงจักรวาลผู้ยืนถือปืนพลาสม่าด้วยมือที่สั่นเทาเล็กน้อย แม้เธอจะพยายามควบคุมมันอย่างสุดความสามารถก็ตาม เซเรน่ากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ความหนIเยือกของอวกาศภายนอกสถานีวิจัยร้างแห่งนี้ราวกับแทรกซึมเข้ามาในกระดูกดำ เมื่อบุคคลที่สภาประกาศว่าเสียชีวิตไปแล้วในเหตุระเบิดปฏิกรณ์เมื่อห้าปีก่อน กลับมายืนหายใจอยู่ตรงหน้า และกุมความลับทั้งหมดที่สามารถสั่นคลอนเสาหลักของเนบิวลาได้ทั้งระบบ "เธอฉลาดมากนะ อาชวิน ที่ตามรอยชิ้นส่วนข้อมูลจนมาถึงที่นี่ได้" เสียงของคาร์เตอร์แหบพร่าผ่านอุปกรณ์กรองเสียงในหน้ากาก "แต่การรู้ความจริงมากเกินไป ในจักรวาลที่ถูกขับเคลื่อนด้วยคำโกหก มันไม่ใช่ความกล้าหาญ... มันคือตั๋วเที่ยวเดียวสู่หลุมศพ" "ถ้าอย่างนั้น ผมคงต้องบอกว่าผมเป็นคนชอบเที่ยวเสียด้วยสิครับ" อาชวินก้าวเท้าเข้าไปหาทีละก้าวอย่างไม่เกรงกลัว ตรรกะในหัวของเขากำลังประมวลผลข้อมูลมหาศาล ความโกรธแค้นจากการสูญเสียครอบครัวในโศกนาฏกรรมอวกาศเมื่ออดีตถูกปลุกเร้าขึ้นมาอีกครั้ง แต่วิศวกรหนุ่มเลือกที่จะควบคุมมันไว้ด้วยความเยือกเย็น "ห้าปีที่ผ่านมา สภาใช้ชื่อของคุณสร้างความชอบธรรมในการกวาดล้างอาณานิคมดาวเคราะห์รอบนอก... พวกมันใช้แผน 'ดาวดับ' เป็นเครื่องมืออำนาจ ทั้งที่คุณเป็นคนออกแบบระบบนิรภัยนั้นแท้ๆ" เซเรน่าหันมามองอาชวินด้วยหางตา ภายในใจของเธอปั่นป่วนราวกับมีหลุมดำขนาดย่อมกำลังดูดกลืนสติสัมปชัญญะ หน้าที่ที่เธอเคยยึดมั่น—การปกป้องกฎระเบียบของสภาความมั่นคง—กำลังพังทลายลงต่อหน้าต่อตา เมื่อตระหนักว่าองค์กรที่เธอรับใช้มาครึ่งชีวิต แท้จริงแล้วคือฆาตกรตัวจริง "คุณคิดว่าผมทรยศสภา หรือสภากำลังทรยศพวกเรากันแน่ เซเรน่า?" คาร์เตอร์หันไปจ้องมองหญิงสาว น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยนัยยะที่บาดลึก "เธอคิดว่าทำไมเอกสารลับระดับสิบทารถึงอยู่ในมือของวิศวกรคนนี้ได้ง่ายดายนัก? เพราะมีใครบางคนในสภา... อยากให้ความจริงนี้ถูกเปิดโปงตั้งแต่แรกแล้วต่างหาก" คำพูดนั้นทำให้เซเรน่าชะงัก เธอลดปืนในมือลงเล็กน้อย สมองของเธอเริ่มเชื่อมโยงรอยต่อของปริศนาที่ขาดหายไป คำสั่งที่ดูย้อนแย้ง การอนุมัติงบประมาณลับ และท่าทีที่แปลกประหลาดของผู้บัญชาการสูงสุด ทุกอย่างเริ่มกระจ่างชัดขึ้นในมิติสีเทาอันมืดหม่นของอำนาจ "คุณหมายความว่าอย่างไร?" เซเรน่าเค้นเสียงถาม แม้จะรู้คำตอบอยู่แก่ใจ "หมายความว่า เราต่างก็เป็นแค่หมากบนกระดานที่พวกมันใช้แล้วทิ้งไงล่ะ" คาร์เตอร์ถอดหน้ากากนิรภัยออก เผยให้เห็นรอยแผลไฟไหม้ลามจากคอขึ้นมาถึงกรามซ้าย ใบหน้าที่เคยสง่างามในหน้าประวัติศาสตร์บัดนี้เหลือเพียงร่องรอยของความเจ็บปวดและการต่อสู้ "แต่เกมนี้... มันยังไม่จบ ถ้าพวกเราเลือกที่จะเดินหมากตาต่อไปด้วยกัน" บรรยากาศในห้องเงียบกริบลงทันที มีเพียงเสียงฮัมเบาๆ ของระบบระบายอากาศที่ใกล้พัง เสียงหัวใจของทั้งสามคนที่เต้นระส่ำอยู่ในอกคือเครื่องยืนยันว่าการสนทนานี้ไม่ใช่การเจรจาทางการเมืองอีกต่อไป แต่มันคือการเดิมพันด้วยลมหายใจ อาชวินหันมาสบตากับเซเรน่า ในแววตาของหญิงสาวมีความลังเลสับสน แต่ในขณะเดียวกันก็มีความเด็ดเดี่ยวที่ซ่อนอยู่ เคมีที่ดึงดูดพวกเขาทั้งสองเข้าหากันไม่ใช่เพียงแค่ความเสน่หา แต่เป็นความเข้าใจอันลึกซึ้งในจิตวิญญาณของผู้ที่ยืนอยู่บนเส้นแบ่งระหว่างความถูกต้องและความอยู่รอด "เราจะทำอย่างไรต่อไป?" อาชวินเอ่ยถาม โดยไม่ละสายตาจากเซเรน่า เซเรน่าสูดลมหายใจเข้าลึก and ตัดสินใจปลดล็อกเซฟตี้ปืนพลาสม่าอีกครั้ง ก่อนจะโยนมันลงบนพื้นโลหะเสียงดังสนั่น เธอมองหน้านายพลคาร์เตอร์และอาชวินด้วยแววตาที่แน่วแน่เป็นครั้งแรก "เปิดโปงมันให้หมด" เซเรน่ากล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลัง "ไม่ว่าเบื้องหลังความจริงนั้นจะทำลายสภาหรือฆ่าพวกเราทุกคนก็ตาม" คาร์เตอร์ยมุมปากยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่หาได้ยากยิ่งของอดีตนายพลผู้เย่อหยิ่ง เขาเดินไปที่แผงควบคุมหลัก "ถ้าอย่างนั้น... ยินดีต้อนรับสู่แนวร่วมปฏิวัติเนบิวลาครับ" คาร์เตอร์กดปุ่มสีแดงฉานที่ซ่อนอยู่ใต้ฝาครอบนิรภัย "ข้อมูลทั้งหมดของการทดลอง 'ดาวดับ' และรายชื่อผู้อยู่เบื้องหลังการสังหารหมู่ถูกบันทึกไว้ในหน่วยความจำนิรภัยขั้นสูงสุดแล้ว... และตอนนี้ มันกำลังถูกอัปโหลดไปยังเครือข่ายสาธารณะของทุกอาณานิคมในระบบดาว" หน้าจอหลักของห้องควบคุมสว่างวาบขึ้น แถบสถานะการดาวน์โหลดพุ่งทะยานจากศูนย์เปอร์เซ็นต์อย่างรวดเร็ว ตัวเลขวิ่งผ่านไปทีละหลัก สร้างความตื่นตะลึงให้แก่ทั้งอาชวินและเซเรน่า นี่คือหลักฐานชิ้นโบแดงที่จะพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน ทว่า... ในวินาทีที่แถบสถานะกำลังจะแตะถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ เสียงสัญญาณเตือนภัยระดับวิกฤตก็ดังสนั่นลั่นสถานี แสงไฟสีแดงฉานกะพริบถี่รัว พร้อมกับเสียงระบบสังเคราะห์เสียงที่ประกาศก้องด้วยความเย็นชา *[ตรวจพบการเข้าถึงระบบภายนอก... เริ่มกระบวนการทำลายล้างตัวเองโดยอัตโนมัติ... เหลือเวลาอีก 60 วินาที]* ทั้งสามคนหันขวับไปมองหน้าจอหลักพร้อมกัน ตัวเลขการดาวน์โหลดหยุดชะงักกะทันหันที่เจ็ดสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ ขณะที่รหัสผ่านเข้าระบบถูกเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท พร้อมกับข้อความปริศนาที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอแทนที่ข้อมูลความจริง *[ยินดีด้วย... แต่มันสายไปแล้ว อาชวิน]* ยังไม่ทันที่ใครจะได้ขยับตัว ประตูนิรภัยด้านหลังห้องควบคุมก็ถูกระเบิดออกด้วยแรงดันพลาสติกแรงสูง ควันสีขาวพวยพุ่งตลบอบอวล พร้อมกับเงาร่างของกองกำลังพิเศษนับสิบคนที่ก้าวเข้ามาพร้อมอาวุธครบมือ และผู้นำของหน่วยนั้น—ผู้ที่ควรจะอยู่ที่ดาวแม่นับหมื่นปีแสง—กำลังก้าวเท้าเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเย็นเยียบ ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางฝ่าความมืดมิดในห้วงอวกาศนี้ไปด้วยกันนะครับ