สัญญาณเตือนจากความว่างเปล่า

เสียงคำรามต่ำทุ้มของแอมพลิฟายเออร์ควอนตัมในห้องควบคุมหลัก ไม่ได้เป็นแค่สัญญาณเตือนทางกายภาพ แต่มันคือเสียงสะท้อนจากหลุมดำที่พร้อมจะกลืนกินทุกชีวิตบนสถานีอวกาศเนบิวลา-9 ให้แหลกสลายเป็นธุลีในพริบตา "ค่าความหนาแน่นของฟลักซ์พลังงานในแกนปฏิกรณ์ตัวที่สามพุ่งทะยานเกินเพดานความปลอดภัยไปร้อยละสิบเจ็ดแล้วครับ" อาชวินเอ่ยรายงานด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก แม้ว่าเหงื่อกาฬเม็ดโตจะซึมผ่านไรผมชื้นเหงื่อลงมาตามกรอบหน้าคมสันที่ฉาบด้วยแสงสีฟ้าเรืองรองจากหน้าจอโฮโลแกรม นิ้วเรียวยาวราวกับนักเปียโนกำลังรัวเคาะชุดคำสั่งรีเซ็ตระบบด้วยความเร็วสูงผ่านกระจกสัมผัสเสมือนจริง ในโลกของวิศวกรดาวเคราะห์อย่างเขา ตรรกะคือศาสนาเดียวที่พึ่งพาได้ ความผิดพลาดไม่ใช่เรื่องของโชคชะตา แต่มันคือตัวเลขที่ถูกคำนวณผิดพลาด และเขามีหน้าที่ต้องแก้ตัวเลขเหล่านั้นให้กลับมาสมดุล ก่อนที่แรงโน้มถ่วงจำลองจะพังครืนลงมาทับร่างของพวกเขาทุกคน "คุณกำลังเสียเวลาเปล่า อาชวิน" น้ำเสียงเยือกเย็นและราบเรียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลกดังแทรกขึ้นจากความมืดที่มุมห้อง เซเรน่าก้าวเท้าออกมาจากเงาสลัวของเสาค้ำยันไทเทเนียม ชุดยูนิฟอร์มสีดำสนิทของสภาความมั่นคงจักรวาลแนบเนื้อขับเน้นสัดส่วนสง่างาม แต่สิ่งที่คมกริบยิ่งกว่าชุดเครื่องแบบคือแววตาสีเทาคู่สวยที่จ้องมองเขาอย่างจับผิด ราวกับเฝ้ามองนักโทษประหารที่กำลังดิ้นรนอย่างไร้ความหมาย อาชวินชะงักมือที่กำลังลอยอยู่กลางอากาศ เขากวาดสายตาคมกริบมองหญิงสาวผ่านแสงสะท้อนของจอภาพ ก่อนจะหันกลับมาเผชิญหน้ากับเธอตรงๆ ร่างสูงโปร่งของวิศวกรหนุ่มยืนหยัดเผชิญหน้ากับอำนาจมืดจากส่วนกลางอย่างไร้ความเกรงกลัว "ถ้าผมปล่อยให้มันเลยเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ สถานีนี้จะกลายเป็นเศษเหล็กกลายพันธุ์ในอวกาศ... หรือว่าคำสั่งเบื้องบนของสภาต้องการให้ที่นี่กลายเป็นสุสานลอยได้อยู่แล้วครับ ท่านผู้ตรวจการ" อาชวินย้อนถามด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท ทว่าเฉียบคมบาดลึก ปลายประโยคเจือรอยยิ้มเยาะหยันที่มุมปากอย่างไม่ปิดบัง เขารู้ดีว่าเซเรน่าไม่ได้มาที่นี่เพื่อตรวจความเรียบร้อยตามหน้าที่ แต่เธอคือผู้คุมกฎที่ถูกส่งมาเพื่อเก็บกวาดบางสิ่งบางอย่าง... หรือบางที อาจรวมถึงตัวเขาด้วย เซเรน่าก้าวเข้าไปใกล้ขึ้น ระยะห่างระหว่างพวกเขาลดลงจนได้กลิ่นจางๆ ของโอโซนผสมผสานกับความเย็นยะเยือกที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของเธอ ดวงตากลมโตคู่นั้นหรี่ลงเล็กน้อยอย่างใช้ความคิด เธอมองลึกเข้าไปในดวงตาของชายหนุ่ม ค้นหาความหวาดกลัวที่มักจะซ่อนอยู่ก้นบึ้งของมนุษย์ผู้สูญเสีย แต่เธอกลับพบเพียงความว่างเปล่าอันเย็นชาที่ไม่ต่างจากห้วงอวกาศภายนอก "คุณฉลาดเกินไป อาชวิน... และความฉลาดมักเป็นภัยต่อความสงบเรียบร้อย" เซเรน่าเอ่ยเสียงแผ่วเบา ทว่าก้องกังวานในความเงียบของห้องควบคุม "สภาไม่ได้ต้องการสุสาน... แต่เราต้องการ 'ความเด็ดขาด' ในการตัดเนื้อร้ายทิ้ง เพื่อรักษาภาพรวมของเนบิวลาทั้งหมดไว้" "แม้ว่าเนื้อร้ายนั้นจะหมายถึงชีวิตคนนับหมื่นบนสถานีนี้อย่างนั้นหรือครับ" อาชวินก้าวประชิดตัวเธอขึ้นหนึ่งก้าว ความกดอากาศรอบตัวลดฮวบลงจนน่าอึดอัด แรงดึงดูดทางจิตวิญญาณระหว่างคนทั้งสองพุ่งสูงขึ้นจนแทบจะสัมผัสได้ถึงประกายไฟแห่งอุดมการณ์ที่ขัดแย้งกันอย่างรุนแรง "คุณนิยามคำว่า 'ความยุติธรรม' ใหม่ตั้งแต่เมื่อไหร่ เซเรน่า" ก่อนที่เซเรน่าจะได้ตอบโต้ด้วยถ้อยคำเชือดเฉือนใดๆ สัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็สווตวาบไปทั่วทั้งสถานี พร้อมกับเสียงระเบิดกัมปนาทที่ดังมาจากชั้นใต้ดินของเตาปฏิกรณ์ แรงสั่นสะเทือนมหาศาลทำให้พื้นห้องควบคุมโคลงเคลงจนทั้งสองร่างเซเข้าหาโดยสัญชาตญาณ อาชวินคว้าเอวบางของหญิงสาวไว้ตามสัญชาตญาณการปกป้อง ขณะที่เซเรน่าใช้มืออีกข้างควบจับไหล่กว้างของเขาเพื่อทรงตัว ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะกันในระยะประชิด ท่ามกลางความโกลาหลที่กำลังเริ่มต้นขึ้น แต่ในเสี้ยววินาทีที่หน้าจอหลักกะพริบรีบูตตัวเอง อาชวินเหลือบไปเห็นชุดข้อมูลดิบที่ถูกถอดรหัสขึ้นมาบนหน้าจอสำรอง... ข้อมูลที่แสดงว่าความผิดปกติของเตาปฏิกรณ์ในวันนี้ ไม่ได้เกิดจากความเสื่อม แต่มันถูกตั้งโปรแกรมให้ 'ระเบิด' จากรหัสผ่านระดับสูงสุดของสภาความมั่นคงจักรวาล... รหัสที่มีเพียงคนตรงหน้าเขาเท่านั้นเป็นผู้ถือครอง ดวงตาของอาชวินเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ความโกรธเกรี้ยววาวโรจน์ขึ้นในนัยน์ตาคู่คม เขาก้มลงกระซิบข้างใบหูของหญิงสาวด้วยน้ำเสียงที่สั่นระริกด้วยแรงอารมณ์ "คุณเป็นคนเปิดประตูให้ความตายเข้ามาเอง... เซเรน่า" เซเรน่าชะงักค้าง รอยยิ้มมั่นใจบนใบหน้าสวยสะดุดลงชั่วขณะ ก่อนที่เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบกำลังวิ่งตรงเข้ามาปิดล้อมห้องควบคุมจากทุกด้าน พร้อมกับเสียงปลดล็อกเกราะสนามพลังภายนอกที่ดังขึ้นอย่างคุกคาม! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปในห้วงอวกาศอันเวิ้งว้างนี้ด้วยกันนะครับ