พลังของระบบที่รุนแรงขึ้น

“ถอยไป... เรย์น่า!” เสียงของคินแหบพร่าและสั่นสะท้าน ผิดไปจากน้ำเสียงเรียบเฉยที่เขาใช้ควบคุมสถานการณ์อยู่เสมอ ร่างกายของเขากำลังสั่นไหวอย่างรุนแรง เส้นเลือดสีดำปูดโปนขึ้นตามลำคอและข้อมือราวกับรากไม้ที่พยายามชอนไชผืนดิน อากาศรอบตัวบิดเบี้ยวจนเกิดเสียงกรีดร้องแหลมเล็กดั่งแก้วแตกละเอียด นี่ไม่ใช่การใช้พลังเวทปกติ แต่มันคือการ 'รั่วไหล' ของแก่นพลังงานระดับจักรวาลที่ตัวตนมนุษย์ธรรมดาไม่อาจแบกรับได้ *ติ๊ง! [แจ้งเตือนระดับวิกฤต: ร่างกายโฮสต์กำลังถึงขีดจำกัดสูงสุด การปลดล็อกรหัสพลังงานถูกบังคับโดยปัจจัยภายนอก อัตราการสูญเสียตัวตน: 85%... 86%...]* “หยุดเถอะคิน! นายจะฆ่าตัวเองนะ!” เรย์น่าตะโกนฝ่าเสียงหึ่งของมิติที่กำลังฉีกขาด มือเรียวบางของเธอคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนของเขา แม้จะรับรู้ได้ถึงไอความร้อนที่แผ่ออกมาจนผิวหนังของเธอเริ่มพองแดง แต่หญิงสาวไม่มีท่าทีจะถอยหนี ดวงตาสีไพลินที่เคยเย็นชาบัดนี้สั่นไหวด้วยความตื่นตระหนกที่ปิดไม่มิด คินหันมามองเธอ นัยน์ตาของเขาไม่ใช่สีน้ำตาลที่คุ้นเคยอีกต่อไป มันเป็นสีขาวโพลนไร้ตรรกะประหนึ่งหลุมดำที่กลืนกินทุกสรรพสิ่ง “เธอไม่เข้าใจ... ถ้าฉันไม่ปลดปล่อยมัน ประตูนั้น... สิ่งที่อยู่หลังประตูนั้นจะขยี้ทุกคนที่นี่ให้แหลกลาญ” “แล้วถ้านายตายไป ฉันจะทำอย่างไร!” เรย์น่าสวนกลับเสียงแข็ง ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นน้ำเสียงอ่อนลงจนเกือบจะเป็นเสียงกระซิบ “นายไม่ใช่เครื่องจักรคิน... นายคือคนที่ฉัน...” เธอชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจทำสิ่งที่บ้าบิ่นที่สุด เธอประสานมือเข้ากับฝ่ามือของเขา ปล่อยไอพลังเวทตระกูลสูงส่งของเธอเข้าไปห่อหุ้มแก่นพลังที่กำลังคลุ้มคลั่งของชายหนุ่ม สัมผัสนั้นราวกับน้ำเย็นจัดราดรดลงบนลาวาที่กำลังเดือดพล่าน คินสะดุ้งเฮือก ร่างกายที่เคยแข็งเกร็งเริ่มผ่อนคลายลงชั่วขณะ แต่ทว่า... แรงสะท้อนกลับนั้นรุนแรงจนเรย์น่ากระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง “ทำไมถึงทำแบบนี้...” คินพึมพำ สติที่ใกล้ขาดสะบั้นเริ่มกลับมาโฟกัสที่ใบหน้าซีดเผือดของหญิงสาวตรงหน้า “เพราะฉันเป็นคู่หูของนายไงล่ะเจ้าโง่” เรย์น่าแสยะยิ้มฝืนๆ แม้ใบหน้าจะเปื้อนคราบเลือด “ถ้านายคิดจะระเบิดตัวเองตายไปพร้อมกับความลับพวกนั้น ฉันก็จะลากนายกลับมา... ต่อให้ต้องใช้โซ่ตรวนแห่งพันธสัญญาเลือดก็ตาม” ทว่าความเงียบสงบเพียงเสี้ยววินาทีก็ถูกทำลายลงด้วยเสียงกึกก้องที่ดังมาจากเบื้องหลัง บรรยากาศในสนามประลองที่ควรจะเต็มไปด้วยผู้คนบัดนี้กลับเงียบเชียบจนน่าขนลุก ท้องฟ้าเหนือศีรษะเริ่มเปลี่ยนสีเป็นสีม่วงคล้ำ และประตูมิติโปร่งแสงขนาดมหึมาที่ไม่มีใครมองเห็นได้นอกจากคิน ก็เริ่มเผยให้เห็นเงาร่างขนาดยักษ์ที่กำลังคืบคลานผ่านรอยแยกออกมา *ติ๊ง! [คำเตือนขั้นสูงสุด: ผู้สังเกตการณ์นิรนามไม่พอใจในการขัดขวาง เริ่มดำเนินการ 'ลบตัวตนที่เกินกำหนด' ณ บัดนี้]* คินมองไปยังจุดที่อากาศแตกร้าว เห็นมือหยาบกร้านสีเทาหม่นดั่งศพที่กำลังเอื้อมผ่านมิติออกมาเพื่อคว้าตัวเขา ความกดอากาศมหาศาลทำเอาเหล่าผู้ชมรอบข้างพากันทรุดลงกับพื้นด้วยอาการหายใจไม่ออก ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ระบบที่คินเคยคิดว่ามันเป็นเพียงเครื่องมือเลเวลอัปกลับส่งเสียงดังขึ้นอีกครั้งด้วยโทนเสียงที่เปลี่ยนไป... มันเย็นเยียบและทรงอำนาจยิ่งกว่าครั้งใดๆ [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงจาก 'ผู้คุมกฎแห่งนิรภัย' ทางระบบได้ตัดสินใจทำการ 'อัปเกรดพลังโดยตรง' ผ่านร่างกายของโฮสต์ เพื่อป้องกันการถูกกำจัด ขอความกรุณาโฮสต์เตรียมรับความเจ็บปวดระดับที่สิบ... เริ่มต้นการหลอมรวมรหัสเริ่มต้นของจักรวาลใน 3... 2... 1...] “เรย์น่า! ปล่อยมือฉันเดี๋ยวนี้!” คินตะโกนด้วยความตระหนกเมื่อสัมผัสได้ถึงพลังมหาศาลที่กำลังทะลักเข้ามาในกระแสเลือด “ไม่!” เธอตะคอกกลับ มือที่จับเขาแน่นขึ้นกว่าเดิม ในวินาทีที่แสงสีขาวสว่างวาบไปทั่วทั้งสนามประลองจนทุกคนต้องหลับตาแน่น คินไม่ได้รู้สึกถึงความเจ็บปวดอย่างที่คาดไว้ แต่เขากลับรู้สึกเหมือนกาลเวลากำลังหยุดนิ่ง และเสียงกระซิบหนึ่งก็ดังขึ้นในหัว... เสียงที่เขารู้จักดี... เสียงของตัวเขาเองจากอนาคตที่ไม่เคยมีใครล่วงรู้ "ในเมื่อพวกมันต้องการรหัสพลังที่แท้จริง... ก็จงมอบ 'จุดจบ' ของเรื่องราวทั้งหมดให้พวกมันได้เห็นเสียที" เมื่อแสงจางลง เรย์น่าลืมตาขึ้นมองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึงจนไร้คำพูด คินที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอไม่ได้อยู่ในสภาพเดิมอีกต่อไป ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีทองอร่ามที่เปล่งประกายดั่งดวงดารานับล้าน มือที่เคยจับมือเธอไว้บัดนี้กลับแผ่ซ่านไอพลังที่รุนแรงจนมิติรอบข้างถึงกับแตกสลายเป็นเศษเสี้ยว ทว่าสิ่งที่ทำให้เธอแทบหยุดหายใจ ไม่ใช่พลังอำนาจนั้น... แต่เป็นร่างของชายปริศนาในชุดคลุมสีดำสนิทที่ก้าวออกมาจากประตูมิติเบื้องหลังคิน... ชายคนนั้นมีใบหน้าเหมือนคินไม่มีผิดเพี้ยน เพียงแต่เขามีแผลเป็นที่พาดผ่านดวงตาและรอยยิ้มที่ดูเย้ยหยันโชคชะตา "ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งนะ... ตัวฉันในอดีต" ชายคนนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ทำให้เลือดในกายของเรย์น่าเย็นเฉียบ ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดที่ความลับกำลังจะถูกเปิดเผยนะคะ โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ