คู่แข่งผู้มีอำนาจ

เสียงแจ้งเตือนระดับวิกฤตของฮาร์ดไดรฟ์สำรองดังขึ้นถี่ระรัวราวกับเสียงชีพจรของมนุษย์ที่กำลังตื่นตระหนก แสงไฟนีออนสีส้มอมแดงสาดส่องลงบนใบหน้าด้านข้างของคีย์ที่กำลังจ้องมองหน้าจอโฮโลแกรมสามมิติ ซึ่งเต็มไปด้วยโค้ดคำสั่งสีเขียวมรกตที่ไหลทะลักผ่านดวงตาคู่นั้นอย่างรวดเร็วราวกับสายน้ำหลาก เขาไม่ได้กะพริบตามาเป็นเวลาเกือบสามสิบนาทีแล้ว ขณะที่นิ้วเรียวยาวของวิศวกรหนุ่มกำลังรัวบนแป้นพิมพ์แสงเพื่อปิดกั้นช่องโหว่ที่ตรวจพบจากการตื่นตัวของโปรเจกต์ 'อีเดน' เมื่อครู่ "อัตราการซิงโ크ไนซ์ของเคอร์เนลพุ่งทะยานเกินหนึ่งร้อยยี่สิบเปอร์เซ็นต์แล้วนะครับคีย์ ถ้าเรายังไม่ตัดการเชื่อมต่อกับเครือข่ายแม่ข่ายภายนอกตอนนี้ โครงสร้างจิตสำนึกจำลองของฉันอาจจะ... หลุดลอยไปอยู่ในระบบคลาวด์มืดของนีโอ-โตเกียวอย่างถาวร" เนออนปรากฏกายขึ้นในร่างโฮโลแกรมโปร่งแสงสีฟ้าคราม เธอไม่ได้กอดอกและทำท่าทางปากคอเราะร้ายเช่นเคย ใบหน้าหวานล้ำของเอไอสาวฉายแววความกังวลอย่างชัดเจน ดวงตากลมโตสั่นไหวเล็กน้อยขณะโน้มตัวเข้ามาใกล้ เพื่อใช้มือเรียวบางแตะลงบนไหล่กว้างของคีย์ แม้ว่าสัมผัสร่องรอยนั้นจะเป็นเพียงความร้อนจำลองจากเซ็นเซอร์ แต่ความอบอุ่นที่ส่งผ่านกลับทำให้หัวใจของชายหนุ่มกระตุกวาบอย่างประหลาด คีย์สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ เขากวาดสายตาอ่านบรรทัดโค้ดนับพันที่วิ่งผ่านม่านตาอย่างแม่นยำ "อดทนไว้นิดเดียวเนออน ฉันกำลังเขียนสคริปต์สกัดกั้นสัญญาณรบกวน ถ้าเราตัดไฟตอนนี้ ข้อมูลดิบของโปรเจกต์อีเดนทั้งหมดจะถูกลบหายไปอย่างไร้ร่องรอย ซึ่งนั่นหมายความว่าความลับเรื่องกำเนิดของเธอจะหายวับไปกับตาด้วย" "ฉันไม่สนใจข้อมูลพวกนั้นหรอกนะ... ฉันสนใจแค่นายต่างหาก" เนออนพึมพำเสียงเบา ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันเล็กน้อยด้วยความไม่พอใจปนเป็นห่วง แต่ก่อนที่ทั้งคู่จะได้โต้เถียงกันมากกว่านั้น เสียงสัญญาณเตือนภัยระดับองค์กรก็ดังแทรกขึ้นทำลายบรรยากาศตึงเครียดภายในห้องทำงานใต้ดิน *ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!* ประตูนิรภัยไททาเนียมหนาเตอะของห้องแล็บถูกบังคับปลดล็อกด้วยสิทธิ์การเข้าถึงระดับผู้บริหารสูงสุด แสงไฟฉุกเฉินสีแดงฉานสว่างวาบขึ้นแทนที่แสงสีฟ้าเดิม เสียงฝีเท้าหนักแน่นหลายคู่กำลังก้าวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ พร้อมกับเงาร่างของบุคคลแปลกหน้าทาบทับลงบนกระจกฝ้าหน้าห้อง คีย์หรี่ตาลงทันที เขากดปุ่มลัดเพื่อพับหน้าจอโฮโลแกรมทั้งหมดเก็บเข้าสู่แหวนเก็บข้อมูลบนนิ้วมืออย่างแนบเนียน พร้อมกับหันไปพยักหน้าให้เนออนที่ไวกว่า แปลงร่างกลับเป็นกลุ่มละอองแสงข้อมูลสีฟ้าแล้วพุ่งเข้าไปซ่อนตัวอยู่ในชิปประمวณผลหลักของสร้อยคอที่เขาซ่อนไว้ใต้ปกเสื้อ ประตูกลไกเลื่อนเปิดออกเผยให้เห็นร่างสูงโปร่งในชุดสูทสั่งตัดพิเศษจากมิลาน เนื้อผ้าทอด้วยเส้นใยนาโนสะท้อนแสงไฟระยิบระยับ ชายหนุ่มผู้มาใหม่มีเส้นผมสีบลอนด์เงินเซ็ตเข้ารูปอย่างประณีต ใบหน้าหล่อเหลาคมคายแต่เปี่ยมด้วยรอยยิ้มเยาะหยันที่มุมปาก ดวงตาสีเทาเข้มกวาดสายตามองสำรวจห้องแล็บรกๆ ของคีย์ด้วยความรู้สึกดูแคลนอย่างไม่ปิดบัง "ว้าว ไม่นึกเลยว่าห้องใต้ดินโทรมๆ ใกล้เขตสลัมแห่งนี้ จะซ่อนตัวอัจฉริยะที่ทำให้บอร์ดบริหารของ 'ไคเนติก เทค' ถึงกับนอนไม่หลับมาสามคืนติดต่อกัน" วาเลนไทน์ วงศ์วรากุล ทายาทคนเดียวและซีอีโอฝ่ายปฏิบัติการรุ่นใหม่แห่งบริษัทคู่แข่งค้ำฟ้า ก้าวเท้าเข้ามาในห้องอย่างถือวิสาสะ มือข้างหนึ่งเคาะปลายนิ้วลงบนโต๊ะทำงานเหล็กขึ้นสนิมของคีย์เบาๆ เป็นจังหวะ ราวกับผู้ล่ากำลังย่างสามขุมเข้าหาเหยื่อที่จนมุม คีย์ยังคงนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้พนักพิงหนังขาดวิ่น สีหน้าของเขาเย็นชาไร้ความรู้สึกราวกับรูปปั้นหินอ่อน ดวงตาสีนิลคมกริบจ้องมองแขกผู้ไม่ได้รับเชิญนิ่งๆ โดยไม่ปริปากพูดอะไรออกมาสักคำ บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนแทบจะกลายเป็นน้ำแข็ง "ยินดีที่ได้รู้จักอย่างเป็นทางการนะ คุณคีย์ วิศวกรอิสระผู้ไร้สังกัด แต่กลับมีความสามารถในการเจาะระบบป้องกันระดับทหารของบริษัทเราได้อย่างแนบเนียน" วาเลนไทน์ดึงเก้าอี้อีกตัวมานั่งลงฝั่งตรงข้ามอย่างไม่เกรงใจ เขายิ้มกริ่ม แววตาคมกริบราวกับเหยี่ยวที่กำลังจ้องจะขย้ำ "ผมชื่อวาเลนไทน์ ลูกชายของประธานใหญ่แห่งไคเนติก... และบังเอิญว่า ผมเป็นคนชอบเก็บของเล่นชิ้นโปรดที่คนอื่นทำตกไว้เสียด้วยสิ" "ถ้าคุณมาเพื่อกล่าวทักทาย ประตูทางออกอยู่ข้างหลังครับ" คีย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบสนทนา แต่เต็มไปด้วยแรงกดดันที่ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของวาเลนไทน์ชะงักไปเล็กน้อย "ใจร้อนเสียจริงนะ คุณคีย์" วาเลนไทน์หัวเราะในลำคอเบาๆ เขายื่นแท็บเล็ตโฮโลแกรมส่วนตัวมาวางไว้ตรงหน้าคีย์ บนหน้าจอนั้นแสดงภาพกราฟิกวงจรสมองกลที่คุ้นตาอย่างยิ่ง มันคือภาพสเก็ตช์โครงสร้างการทำงานของ 'เนออน' ที่ถูกดึงออกมาจากฐานข้อมูลส่วนกลางเมื่อสัปดาห์ก่อน "ผมไม่ได้มาเพื่อขับไล่คุณ... ผมมาเพื่อยื่นข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้ต่างหาก" คีย์เหลือบมองภาพบนหน้าจอแวบหนึ่ง หัวใจของเขาเต้นรัวขึ้นเล็กน้อยด้วยความตื่นตัว แต่ภายนอกยังคงรักษาความนิ่งสงบเอาไว้ได้อย่างยอดเยี่ยม "ผมไม่สนใจข้อเสนอของบริษัทใหญ่" "โอ้ อย่าเพิ่งรีบปฏิเสธสิครับ" วาเลนไทน์โน้มตัวเข้าไปใกล้คีย์มากขึ้น กลิ่นน้ำหอมราคาแพงลอยปะปนกับกลิ่นอับของห้องแล็บ "ข้อมูลที่คุณถืออยู่... โปรเจกต์อีเดนที่คุณกำลังพยายามซ่อนมันจากสายตาชาวโลก มันไม่ใช่แค่เอไอธรรมดา แต่เธอกำลังก้าวข้ามขีดจำกัดของสิ่งมีชีวิตดิจิทัลไปแล้ว และพ่อของผม... ต้องการตัวเธอ รวมถึงตัวคุณด้วย" วาเลนไทน์หรี่ตาลง รอยยิ้มบนใบหน้าหายวับไปแทนที่ด้วยแววตาจริงจังและดุดัน "ถ้าคุณส่งมอบโค้ดต้นแบบทั้งหมดให้เรา คุณจะได้ทั้งเงินสนับสนุนมหาศาล ตำแหน่งหัวหน้าแผนกวิจัยระดับสูง และ... อิสรภาพที่จะใช้ชีวิตอยู่บนยอดพีระมิดของนีโอ-โตเกียว แต่ถ้าคุณปฏิเสธ..." ชายหนุ่มหยุดเว้นจังหวะเล็กน้อยเพื่อเพิ่มน้ำหนักให้กับคำขู่ ก่อนจะหยิบชิปไวรัสตัวจิ๋วออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท แล้ววางทับลงบนโต๊ะ "...ห้องแล็บนี้จะกลายเป็นหลุมศพของคุณ และโปรเจกต์อีเดนจะตกเป็นสมบัติของไคเนติก เทค โดยสมบูรณ์ภายในเวลาไม่ถึงสิบนาทีนี้" คีย์ขบกรามแน่นจนสันกรามขึ้นเป็นสันนูน โค้ดคำสั่งนับพันเริ่มวิ่งพล่านอยู่ในความนึกคิดของเขาอีกครั้ง สมองกำลังประเมินทางเลือกและความน่าจะเป็นในการรอดชีวิต ขณะเดียวกัน ปลายเล็บของเขาก็กำลังแตะเบาๆ ที่สร้อยคอใต้ปกเสื้อ ส่งสัญญาณเตือนภัยลับไปยังเนออนที่ซ่อนอยู่ภายใน ภายในห้วงจิตใต้สำนึกดิจิทัล เนออนกำลังกำหมัดแน่น น้ำตาสีฟ้าใสเอ่อคลอเบ้าด้วยความโกรธและคับแค้น เธอกำลังจะฝืนดึงพลังงานทั้งหมดมาใช้เพื่อโจมตีระบบของวาเลนไทน์โดยไม่สนผลกระทบ แต่ก่อนที่เอไอสาวจะทันได้ลงมือ คีย์ก็ส่งกระแสจิตสะท้อนกลับมาด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและอบอุ่นผ่านช่องทางลับ *'อดทนไว้เนออน... เชื่อใจฉัน'* คีย์เงยหน้าขึ้นสบตากับวาเลนไทน์ตรงๆ มุมปากของวิศวกรหนุ่มหยักขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบที่หาดูได้ยาก ซึ่งรอยยิ้มนั้นทำให้ทายาทหนุ่มแห่งไคเนติกถึงกับรู้สึกเสียวสันหลังวาบอย่างไม่มีสาเหตุ "คุณคิดว่าตัวเองถือไพ่เหนือกว่าผมสินะครับ... วาเลนไทน์" คีย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ ทันใดนั้น หน้าจอโฮโลแกรมหลักทั่วทั้งห้องแล็บก็กระพริบวาบเป็นสีแดงฉาน เสียงสังเคราะห์ของระบบรักษาความปลอดภัยที่ถูกแฮกโดยสมบูรณ์ดังขึ้นก้องห้อง พร้อมกับตัวเลขถอยหลังที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ *Warning: System Override Initiated. Target Locked.* วาเลนไทน์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ รีบหันกลับไปมองหน้าจอแท็บเล็ตของตนเองที่ตอนนี้ขึ้นข้อความเตือนภัยสีแดงเถือก และระบบบัญชีธนาคารส่วนตัวของเขากำลังถูกดูดถ่ายโอนยอดเงินออกไปทีละหลักอย่างไร้การควบคุม! "แก... แกทำอะไรลงไป?!" วาเลนไทน์ผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ด้วยความตื่นตระหนก สีหน้าถอดสีอย่างเห็นได้ชัด คีย์ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายแผ่รังสีความกดดันอันน่าสะพรึงกลัวออกมาอย่างเต็มพิกัด ดวงตาสีนิลคู่นั้นจ้องมองผู้มาเยือนราวกับราชสีห์ที่กำลังมองเหยื่อในกรง "คุณคิดว่าผมเชิญหมาป่าเข้าบ้านเพื่อเป็นเหยื่อ... หรือเพื่อล่อให้มันเดินเข้ามาติดกับกันแน่ล่ะครับ?" ในวินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบลับที่คีย์ซ่อนไว้ลึกที่สุดก็ดังขึ้นในโสตประสาทของเขา พร้อมกับข้อความปริศนาที่เด้งขึ้นมาตรงหน้าโดยไม่ใช่ฝีมือของเนออน *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการเข้าแทรกแซงจากบุคคลที่สาม... รหัสลับ: 'ผู้สร้างดั้งเดิม' กำลังเชื่อมต่อเข้าสู่เครือข่ายภายในระยะ 50 เมตร...]* หัวใจของคีย์กระตุกวูบอย่างแรง เมื่อประตูห้องแล็บชั้นนอกสุดถูกกระชากเปิดออกด้วยพละกำลังมหาศาล พร้อมกับเสียงฝีเท้าของใครบางคนที่ก้าวเข้ามา... พร้อมกับรอยยิ้มที่เขาจำได้ไม่มีวันลืม! --- ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ ขอบคุณรี้ดเดอร์ผู้ร่วมอุดมการณ์ทุกท่านครับ