อนาคตที่ร่วมกันสร้าง

“วางหลักฐานนั่นลง... เดี๋ยวนี้ค่ะ อลิน่า” น้ำเสียงของคริสติน่าสั่นพร่าทว่าเต็มไปด้วยอำนาจที่สั่งสมมานานนับปี เธอไม่ได้ขยับตัวเข้าไปหา แต่ดวงตาคมกริบดั่งใบมีดนั้นจ้องเขม็งไปยังแฟ้มเอกสารปกสีน้ำเงินในมือของผู้มาเยือน อลิน่า—อดีตผู้ช่วยมือขวาที่หายสาบสูญไปพร้อมกับความลับเน่าเฟะของรันเวย์เมื่อสามปีก่อน ยืนยิ้มอยู่ที่มุมห้อง แสงไฟสลัวจากโคมไฟระย้ากระทบกับใบหน้าของเธอจนดูราวกับปีศาจที่เพิ่งหลุดออกมาจากขุมนรก เรย์ก้าวออกมาข้างหน้า คั่นกลางระหว่างทั้งสองคน มือของเธอสั่นเล็กน้อยแต่แววตาของดีไซเนอร์สาวกลับวาวโรจน์ด้วยความโกรธจัด “เธอคิดว่าการปรากฏตัวที่นี่จะทำให้เธอกลับมามีที่ยืนในวงการได้งั้นเหรอ อลิน่า? ผิดคาดไปหน่อยนะ เพราะคนอย่างฉันไม่เคยยอมจำนนให้กับขยะที่เคยทิ้งไปแล้ว” “ขยะเหรอคะ?” อลิน่าหัวเราะเบาๆ เสียงหัวเราะที่ฟังดูแห้งแล้งและเย็นเยียบ “ถ้าฉันเป็นขยะ งั้นเอกสารในมือฉัน—ที่เป็นประวัติการฟอกเงินและการสั่งระงับการผลิตชุดคอลเลกชัน ‘Blood Silk’ โดยใช้แรงงานทาส... สิ่งเหล่านี้ควรเรียกว่าอะไรดีล่ะคะ คุณคริสติน่า?” อากาศในห้องดูเหมือนจะถูกสูบออกไปจนหมด เรย์หันไปมองคริสติน่าที่ตอนนี้ตัวแข็งทื่อราวกับรูปปั้น ใบหน้าที่เคยเรียบเฉยไร้อารมณ์กลับซีดเผือดลงจนเห็นเส้นเลือด คริสติน่าเม้มปากแน่นจนเป็นเส้นตรง เธอรู้ดีว่าหากความลับนี้หลุดออกไป ไม่เพียงแต่ชื่อเสียงนิตยสารของเธอจะป่นปี้ แต่เรย์—คนที่เธอเพิ่งจะตัดสินใจมอบหัวใจและอนาคตร่วมกัน—จะกลายเป็นแพะรับบาปในฐานะดีไซเนอร์ที่ร่วมขบวนการนี้ด้วย “คริส...” เรย์เรียกเสียงเบา พยายามอ่านใจคนข้างกาย “นี่มันเรื่องอะไรกัน? พี่ไม่ได้ทำเรื่องพวกนั้นใช่ไหม?” คริสติน่าไม่ตอบ เธอเพียงแต่ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แม้จะหวาดกลัวแต่หัวใจของเธอกลับรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี “อลิน่า ฟังนะ... สิ่งที่เธอมีอยู่ในมือมันเป็นอดีตที่ฉันแก้ไขไม่ได้ แต่ถ้าเธอต้องการเงินหรือข้อต่อรองเพื่ออิสรภาพของเธอ ฉันสามารถให้ได้มากกว่าที่คนพวกนั้นเคยเสนอ แต่ขออย่างเดียว... อย่าให้เรื่องนี้ไปถึงมือสื่อ” “เงิน?” อลิน่าเลิกคิ้วสูง “ฉันไม่ได้ต้องการแค่เงินค่ะ ฉันต้องการเห็นคุณ... บรรณาธิการผู้สูงส่งร่วงลงจากบัลลังก์ด้วยมือของคุณเอง” บรรยากาศบีบคั้นจนแทบหยุดหายใจ เรย์มองไปยังอลิน่าสลับกับคริสติน่า ในหัวของเธอประมวลผลอย่างรวดเร็ว ความรักกับความจริง สิ่งไหนกันแน่ที่สำคัญกว่ากัน ในขณะที่เธอกำลังจะเปิดปากพูด อลิน่ากลับโยนแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะกลางห้อง เสียงกระดาษกระทบโต๊ะดังสนั่นราวกับเสียงปืนที่ประกาศสงคราม “งั้นเรามาเริ่มประกาศโปรเจกต์ใหม่กันดีไหมคะ?” อลิน่าเอ่ยเสียงเรียบ “คอลเลกชันสุดท้ายที่จะเป็นตำนาน... ‘Final Ruin’ ถ้าพวกคุณไม่ทำตามเงื่อนไขของฉัน ฉันจะปล่อยไฟล์ต้นฉบับทั้งหมดที่เชื่อมโยงถึงคุณทั้งคู่ให้สำนักข่าวทั่วโลกภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง” เรย์ก้าวเข้าไปหยิบแฟ้มขึ้นมา เธอเปิดมันออกดูเพียงครู่เดียว ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง “เธอคิดผิดแล้วล่ะ อลิน่า... ที่นี่ไม่ใช่รันเวย์เก่าที่ใครจะมาบงการได้ตามใจชอบ” ดีไซเนอร์สาวโยนแฟ้มเอกสารลงในถังขยะข้างโต๊ะ พร้อมกับกดปุ่มรีโมตคอนโทรลบนผนัง ผ้าม่านหนาทึบเปิดออกเผยให้เห็นโปรเจกเตอร์ที่ฉายภาพโปรเจกต์งานแฟชั่นโชว์ระดับโลกที่เธอและคริสติน่าแอบซุ่มทำร่วมกันมาตลอดหลายเดือน—มันไม่ใช่คอลเลกชันที่อลิน่าคาดคิด แต่มันคือการเปิดโปงระบบคอรัปชันทั้งหมดในวงการแฟชั่นที่พวกเธอรวบรวมหลักฐานมาตลอดชีวิต “เธอทำอะไรลงไป!” อลิน่าตะโกนเสียงหลง หน้าตาเริ่มบิดเบี้ยว คริสติน่ามองเรย์ด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักและความเชื่อมั่น เธอขยับเข้าไปใกล้เรย์ สอดประสานมือของเธอเข้ากับมือของหญิงสาวที่ยืนเคียงข้าง “ใช่ค่ะ เรากำลังจะสร้างตำนาน... แต่ไม่ใช่ในแบบที่เธอต้องการ แต่เป็นตำนานที่จะล้างไพ่ทั้งวงการนี้เสียใหม่ โดยมีฉันและเรย์เป็นคนเริ่ม!” “พวกคุณบ้าไปแล้ว! จะทำลายตัวเองทิ้งเหรอ!” อลิน่าถอยหลังกรูดเมื่อเห็นเรย์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดบันทึกการสนทนาทั้งหมดที่เพิ่งเกิดขึ้น “ถ้าพินาศ ก็พินาศไปด้วยกันค่ะ” เรย์กล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท “เพราะอนาคตที่ฉันจะสร้าง... ไม่มีที่ว่างให้กับคนอย่างเธออีกต่อไป” ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนหลายคนก็ดังขึ้นจากหน้าห้องพัก ประตูถูกเปิดผางออกพร้อมกับร่างของชายชุดดำกลุ่มใหญ่ที่เดินเข้ามาสมทบกับอลิน่า แสงแฟลชจากกล้องถ่ายรูปสาดส่องเข้ามาในห้องจนตาพร่ามัว เรย์และคริสติน่าหันไปมองกลุ่มนักข่าวและตำรวจที่ยืนรออยู่หน้าประตูด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย คนตรงหน้าไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น ‘ศัตรูหมายเลขหนึ่ง’ ของวงการแฟชั่นที่คริสติน่าพยายามหลบเลี่ยงมาตลอดชีวิต และเขาก็ไม่ได้มาตัวเปล่า เขาถือหมายศาลในมือพร้อมรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของเรย์แทบหยุดเต้น “ยินดีด้วยนะครับที่กำลังจะเปิดตัวโปรเจกต์ใหม่” ชายคนนั้นกล่าวเสียงเย็น “แต่น่าเสียดาย... เพราะงานแฟชั่นโชว์ของพวกคุณ จะต้องจัดขึ้นในห้องขังของสถานีตำรวจแทน” คริสติน่ากระชับมือเรย์แน่นขึ้น ในขณะที่รอยยิ้มของผู้มาเยือนกว้างขึ้นจนน่าสะพรึงกลัว เรื่องราวที่ควรจะจบลงด้วยความสำเร็จ กลับกลายเป็นเกมเดิมพันชีวิตที่พวกเธอไม่เหลือทางถอยอีกต่อไป ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและอดทนรอคอยจนถึงโค้งสุดท้ายกับควีนบีทูโกนะคะ