แกงส้มดอกแคเรียกน้ำย่อย

รอยยิ้มเยาะบนใบหน้าของสุทัศน์แข็งค้างไปทันที เมื่อแผ่นอกกว้างราวกับกำแพงหินของผู้กองศิลาขวางกั้นเส้นทางเบื้องหน้าเอาไว้ รังสีอำมหิตที่สั่งสมมาจากการฝึกฝนทางทหารและการเผชิญหน้ากับความเป็นความตายแผ่ซ่านออกมาอย่างไม่ปิดบัง จนคนกลད་ลวงโลกอย่างสุทัศน์ต้องผถายหลังกรูดโดยไม่รู้ตัว "คุณ... คุณศิลา นี่มันเรื่องในครอบครัวนะครับ ผมเป็นถึงพ่อ..." สุทัศน์พยายามเค้นเสียงขู่ตะคอกเพื่อกลบเกลื่อนความกลัว แต่ดวงตาคมกริบราวกับพญาเหยี่ยวของชายหนุ่มกลับทำให้คำพูดนั้นขาดห้วงไปกลางคัน "พ่อที่เพิ่งมาประกาศตัวเอาวันที่ลูกสาวเขาหมดประโยชน์จากที่อื่นแล้วงั้นหรือครับ?" ศิลาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าเย็นเยียบจนคนฟังรู้สึกเสียวสันหลังวาบ "เชิญกลับไปเสียก่อนที่ผมจะหมดความอดทนนะครับ เพราะต่อจากนี้... บ้านหลังนี้มีผมดูแล และไม่มีใครหน้าไหนมีสิทธิ์มารังแกภริยาของผมได้อีก" รินรดายืนมองแผ่นหลังกว้างที่ยืนหยัดปกป้องเธออย่างมั่นคง ความรู้สึกอุ่นซ่านแล่นริ้วขึ้นมาจากก้น बอของหัวใจ ชีวิตก่อนเธอต้องต่อสู้ดิ้นรนตามลำพังท่ามกลางฝูงหมาป่ากระหายเงิน แต่ในชาตินี้... เธอกลับมีชายหนุ่มผู้พร้อมจะกางปีกปกป้องเธอจากคนหน้าด้านได้อย่างองอาจ สุทัศน์กัดฟันกรอดด้วยความเจ็บใจเมื่อเห็นชาวบ้านเริ่มมุงดูและซุบซิบ เขาส่งสายตาอาฆาตมาดร้ายมาที่รินรดาแวบหนึ่ง ก่อนจะสะบัดหน้าหนีแล้วเดินกะโผลกกะเผลกจากไปอย่างน่าสมเพช ความเงียบสงบกลับคืนสู่บริเวณหน้าบ้าน รินรดาระบายลมหายใจยาวเหยียด เธอหันไปมองสามีหุ่นล่ำสันที่ตอนนี้กำลังปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าด้วยท่าทางนิ่ง "ขอบคุณนะครับ" รินรดาเอ่ยเสียงนุ่ม แววตาพินิจพิเคราะห์ชายหนุ่มตรงหน้า "คุณนี่... ร้ายกาจกว่าที่ฉันคิดไว้นะครับเนี่ย ผู้กอง" ศิลาหันกลับมาสบตา ปฏิกิริยาของเขาเปลี่ยนเป็นความเก้อเขินเล็กน้อย ใบหน้าคมคายขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัดเมื่อถูกชมตรงๆ ชายหนุ่มยกมือขึ้นเกบท้ายทอยแก้เก้อ "ผมแค่วิตกกังวลว่า... เขาจะเข้ามาสร้างความรำคาญให้คุณต่างหากครับ อีกอย่าง... ผมไม่ใช่ผู้กองแล้วนะครับ ตอนนี้ผมเป็นแค่วิรัตน์ชาวสวนที่ต้องดูแลภรรยาครับ" รินรดาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงไพเราะราวกับเสียงกระดิ่งเงิน "ค่ะ— เอ่อ... ครับ! งั้นในฐานะที่สามีชาวสวนทำหน้าที่ได้ยอดเยี่ยมมาก วันนี้ภรรยาคนนี้จะแสดงฝีมือให้คุณทานเป็นขวัญตาเองครับ" พูดจบ รินรดาก็หมุนตัวเดินนำเข้าไปในครัวทันที โดยทิ้งให้ศิลายืนมองตามด้วยหัวใจที่เต้นรำอย่างเป็นจังหวะแปลกๆ ภายในห้องครัวที่สะอาดสะอ้าน รินรดาลอบส่งจิตสำรวจเข้าไปยัง "มิติลับ" สวนสวรรค์ในห้วงความคิดของตนเอง ทันทีที่สติสัมผัสถึงแปลงปลูกเบื้องล่าง พืชผลนานาชนิดก็เปล่งแสงเรืองรองอ่อนๆ ดอกแคสีขาวบริสุทธิ์ที่เพิ่งแย้มบานรับน้ำค้างทิพย์ส่งกลิ่นหอมเย็นชื่นใจ ขมิ้นชันสีส้มสด และพริกขี้หนูสวนสีแดงจัดที่อัดแน่นด้วยพลังงานบริสุทธิ์รอคอยให้เก็บเกี่ยว *วับ!* เพียงแค่กระพริบตา ดอกแคสดใหม่ ใบมะกรูด และเครื่องแกงสูตรลับจากมิติลับก็ปรากฏอยู่บนเขียงไม้เนื้อดี รินรดาจัดการล้างทำความสะอาดอย่างรวดเร็ว ทุกการเคลื่อนไหวคล่องแคล่วและงดงามราวกับศิลปินกำลังรังสรรค์ผลงานชิ้นเอก อดีตเชฟระดับมิชลินสตาร์ผู้เคยผ่านห้องอาหารหรูมาแล้วทั่วโลก บัดนี้กำลังจะใช้ "วัตถุดิบวิเศษ" จากมิติลับรังสรรค์เมนูพื้นบ้านที่ทรงพลังที่สุด ศิลาก้าวเข้ามาในครัวเงียบๆ เขายืนพิงวงกบประตูและเฝ้ามองภรรยาของตนด้วยความหลงใหล ทุกอิริยาบทของรินรดามีเสน่ห์เหลือเกิน กลิ่นหอมจางๆ ของสมุนไพรสดลอยฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง แค่เพียงเห็นเธอกำลังเตรียมวัตถุอณูธรรมชาติ ท้องของอดีตนายทหารหนุ่มก็เริ่มส่งเสียงร้องประท้วงเบาๆ "กำลังทำอะไรหรือครับ? กลิ่นหอมแปลกๆ ชวนน้ำลายสอตั้งแต่ยังไม่เริ่มตั้งเตาเลยครับ" ศิลาเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น "แกงส้มดอกแคครับ" รินรดาหันมาส่งยิ้มพราวระยับให้ "เป็นเมนูโบราณที่ช่วยล้างพิษในร่างกาย ปรับสมดุลธาตุ และที่สำคัญ... ดอกแคชุดนี้ผมปลูกเองกับมือ... เอ๊ย หมายถึงเก็บมาจากแปลงหลังบ้านต่างหากครับ รับรองว่ารสชาติจะทำให้คุณลืมอาหารในค่ายทหารไปเลย" รินรดาจัดการโขลกพริกแกงส้มกับเนื้อปลาช่อนย่างจนเนียนละเอียด กลิ่นหอมของกระชายและหอมแดงพุ่งทะยานขึ้นเตะจมูกทันทีที่โดนความร้อนจากน้ำซุปที่เคี่ยวจนเดือดพลั่าน เธอบรรจงหยอดพริกแกงลงในหม้อดินเผา เสียงน้ำซุปเดือดปุดๆ พร้อมกับกลิ่นหอมฟุ้งที่เตะจมูกทำให้บรรยากาศในบ้านอบอวลไปด้วยความอบอุ่น น้ำแกงสีส้มทองเริ่มเดือดพล่าน รินรดาก로ตักชิมรสชาติเล็กน้อย เปรี้ยวนำ เค็มตาม และเผ็ดร้อนกำลังดีจากพริกสวน ก่อนที่เธอจะบรรจงใส่ "ดอกแคป่า" จากมิติลับลงไปในหม้อ ดอกแคสีขาวอวบอิ่มเมื่อโดนความร้อนก็เปลี่ยนเป็นสีขาวนวลน่ารับประทาน ทันทีที่ก้านดอกแคสัมผัสกับน้ำแกงส้มสูตรพิเศษ กลิ่นหอมละมุนล้ำลึกก็ระเบิดตัวออกราวกับดอกไม้ไฟในความเงียบงัน "เสร็จเรียบร้อยครับ" รินรดาตักแกงส้มดอกแคใส่ชามกระเบื้องเคลือบสีขาวควันบุหรี่ ควันสีขาวพวยพุ่งขึ้นมาพร้อมกับกลิ่นหอมของสมุนไพรและเนื้อปลาสดหวานที่อบอวลไปทั่วทั้งห้องครัว ศิลากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขาขยับเข้ามาใกล้โต๊ะอาหาร นัยน์ตาคมกريบเป็นประกายระยิบระยับยามมองชามแกงตรงหน้า "นี่มัน... กลิ่นหอมชวนหิวเสียจริงครับ กลิ่นต่างจากแกงส้มทั่วไปอย่างสิ้นเชิง" "เพราะมันมีความลับซ่อนอยู่นะสิครับ" รินรดายิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย เธอยื่นช้อนกระเบื้องให้สามี "เชิญชิมฝีมือภรรยาคนนี้ดูสิครับ ว่าพอจะสู้เชฟในภัตตาคารได้ไหม" ศิลารับช้อนมาด้วยมือที่มั่นคง เขาตักน้ำแกงร้อนๆ พร้อมกับดอกแคสีขาวนวลขึ้นมาเป่าเบาๆ ก่อนจะส่งเข้าปากเพื่อลิ้มรสชาติ วินาทีที่น้ำแกงรสชาติกลมกล่อมสัมผัสกับปลายลิ้น รสชาติเปรี้ยวหวานเค็มเผ็ดที่สมบูรณ์แบบก็ระเบิดขึ้นในโพรงปาก ความสดชื่นของดอกแคที่กรุบกรอบเล็กน้อยผสานกับความหวานธรรมชาติของเนื้อปลาและพลังงานบริสุทธิ์จากมิติลับพุ่งตรงเข้าสู่เส้นประสาท ทำให้ศิลาถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ความเหนื่อยล้าจากการทำงานหนักในไร่ตลอดทั้งวันมลายหายไปในพริบตา ราวกับร่างกายได้รับการชำระล้างด้วยน้ำทิพย์ "นี่มัน..." ศิลาอุทานออกมาเบาๆ นัยน์ตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ "อร่อยจน... อร่อยจนบรรยายไม่ถูกเลยครับ ริน... คุณทำได้ยังไงกัน?" รินรดากำลังจะอ้าปากเอ่ยคำตอบเพื่อหยอกเย้าสามี ทันใดนั้นเอง—! *ปัง! ปัง! ปัง!* เสียงทุบประตูหน้าบ้านดังสนั่นหวั่นไหวราวกับคนกลุ่มนั้นตั้งใจจะพังมันเข้ามาให้พังกันไปข้าง พร้อมกับเสียงกรแหลมสูงของป้าสายสมร แม่แท้ๆ ของสุทัศน์ที่แผดแผดเผ่นขึ้นด้วยความเกรี้ยวกราดจนทะลุกำแพงบ้านเข้ามา "นังตัวดี! รินรดา! แกกล้าดียังไงมาไล่ลูกชายฉัน! เปิดประตูเดี๋ยวนี้! ถือว่ามีสามีใหม่เป็นไอ้ทหารกระจอกแล้วจะกร่างเรอะ วันนี้แกต้องชดใช้ค่าเสียหายมาให้หมด ไม่งั้นฉันจะแจ้งตำรวจจับพวกแกข้อหาทำร้ายร่างกาย!" ศิลาชะงักมือที่กำลังจะตักคำที่สอง รัศมีอำมหิตรอบตัวพุ่งสูงขึ้นจนอากาศรอบโต๊ะอาหารเย็นเยียบลงทันที ทว่ารินรดากลับวางช้อนลงอย่างช้าๆ รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นที่มุมปากสวย เธอกระซิบกระซาบกับสามีด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลัง "ดูท่าทาง... อาหารมื้อนี้คงต้องมีเครื่องเคียงเป็น 'ความสะใจ' เพิ่มอีกสักจานแล้วล่ะครับคุณสามี" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนที่ 4 นี้ด้วยหัวใจที่พองโต เตรียมพบกับการเอาคืนขั้นสุดยอดและการเติบโตครั้งใหญ่ของสองสามีภรรยาในตอนต่อไป รับรองว่าสะใจและฟินจนหยุดอ่านไม่ได้แน่นอนครับ!