เพลงกระบี่น้ำแข็งผสานอัคคี

โลหิตสีชาดสาดกระเซ็นย้อมผืนป่าทมิฬจนกลายเป็นสีแดงฉาน กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งปะปนกับไอเย็นยะเยือกที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างของหญิงสาวผู้หนึ่ง ไป๋ลี่เซียนยืนหยัดอยู่บนซากปรักหักพังของค่ายกลมาร นางสวมอาภรณ์สีขาวบริสุทธิ์ไร้รอยเปื้อน แม้รอบกายจะรายล้อมด้วยยอดฝีมือแห่งสำนักมารโลหิตนับร้อยชีวิตที่จ้องมองมาด้วยสายตากระหายเลือด ทว่าแววตาคู่นั้นของนางกลับราบเรียบดั่งผิวน้ำในบึงลึก ไร้ซึ่งความหวาดกลัว มีเพียงประกายกระบี่น้ำแข็งในมือที่สะท้อนแสงจันทร์สีเลือดอย่างน่าสะพรึงกลัว “นังตัวดี! คิดว่าบรรลุวิถีเซียนแล้วจะต่อกรกับผู้บัญชาการพรรคของเราได้งั้นรึ วันนี้พวกเจ้าสองคนจะต้องสังเวยวิญญาณให้แก่กระบี่โลหิต!” เสียงคำรามจากผู้อาวุโสพรรคมารดังสะท้อนก้อง พร้อมกับเงาร่างนับสิบที่พุ่งทะยานเข้าประชิดตัวนางพร้อมกันในพริบตา ฉับพลันนั้นเอง ประกายกระบี่สีครามเข้มสายหนึ่งก็พาดผ่านความมืดมิดราวกับสายฟ้าฟาดจากฟากฟ้า! *เคร้ง! ฉัวะ!* ร่างของยอดฝีมือพรรคมารที่พุ่งเข้ามาถูกผ่าแยกเป็นสองส่วนในกระบวนท่าเดียวอย่างไร้การต่อต้าน เฟยหลงปรากฏกายขึ้นเบื้องหน้าไป๋ลี่เซียน แผ่นหลังกว้างของเขาสะท้อนความทะนงตนอันไร้ขีดจำกัด กระบี่หวนคืนสัจธรรมในมือสั่นระริกด้วยความกระหายเลือด ปราณกระบี่สีครามเข้มแผ่ขยายออกรอบตัวจนพื้นดินรอบกายแตกร้าวเป็นทางยาว “พวกมันมีจำนวนมากเกินไป เจ้าไม่ควรฝืนใช้พลังปราณน้ำแข็งหักโหมเช่นนี้” น้ำเสียงของเฟยหลงทุ้มต่ำและราบเรียบ ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยความห่วงใยที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเยือกเย็น ไป๋ลี่เซียนเหลือบมองแผ่นหลังของบุรุษผู้กุมหัวใจนาง ริมฝีปากบางเฉียบยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่หาดูได้ยากยิ่งและงดงามราวกับดอกบัวหิมะกลางเหมันต์ฤดู “ต่อให้ศัตรูทั่วหล้าหรือแม้กระทั่งทัณฑ์สวรรค์ ข้า... ไป๋ลี่เซียน ก็ไม่เคยหวั่นเกรงสิ่งใด หากวิถีกระบี่ของท่านอยู่เคียงข้างข้า” สายตาที่พวกเขาสบตากันเพียงเสี้ยววินาทีนั้นเต็มไปด้วยความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง ความผูกพันที่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวผ่านวิถีกระบี่และจิตวิญญาณ ท่ามกลางมหาสงครามแห่งยุทธภพนี้ ทั้งสองคือขั้วตรงข้ามที่สมบูรณ์แบบที่สุดคนหนึ่งคืออัคคีผลาญสวรรค์ อีกคนคือเหมันต์นิรันดร์ “เช่นนั้น... ให้พวกมันได้ประจักษ์ว่า วิถีกระบี่ของเราหาใช่สิ่งที่พวกมดปลวกเช่นพวกมันจะเข้าใจได้” เฟยหลงเอ่ยด้วยน้ำเสียงดุดัน เด็ดขาด แววตาคมกริบกวาดมองกองทัพมารเบื้องหน้า ปราณกระบี่ในกายของเขาเริ่มแปรเปลี่ยนจากสีครามเข้มเป็นสีทองสว่างเจิดจ้า รอรังสีความร้อนระอุแผ่พุ่งออกมาราวกับดวงอาทิตย์แผดเผา ขณะเดียวกัน ไป๋ลี่เซียนก็ก้าวออกมายืนเคียงข้าง ร่างกายของนางเปล่งประกายแสงสีฟ้าใส ไอเย็นยะเยือกแผ่ขยายปกคลุมผืนดินจนกลายเป็นเกล็ดน้ำแข็งสีเงินยวงในชั่วพริบตา นี่คือการประสานกระบวนท่าครั้งแรกของทั้งสอง! ปราณอัคคีและปราณเหมันต์ที่ขัดแย้งกันโดยธรรมชาติ กลับถูกหลอมรวมเข้าด้วยกันด้วยจิตใจที่ผูกพันและวิถีกระบี่อันไร้เทียมทาน “เพลงกระบี่น้ำแข็งผสานอัคคี... วัฏจักรหยินหยาง!” สิ้นเสียงคำรามของเฟยหลง ร่างของทั้งสองพุ่งทะยานออกไปพร้อมกันราวกับดาวหางสองดวงที่โคจรเข้าหากัน ทว่ากลับทรงอานุภาพทำลายล้างสูงจนแม้แต่กาลเวลายังต้องสะั่นสะท้าน ปราณอัคคีอันร้อนแรงแผดเผาเกราะป้องกันของกองทัพมารจนแหลกสลาย ขณะที่ไอเย็นยะเยือกของไป๋ลี่เซียนแช่แข็งวิญญาณและเลือดเนื้อของพวกมันให้แตกสลายกลายเป็นผุยผงในเสี้ยววินาที พลังทำลายล้างแผ่ซ่านเป็นวงกว้างนับพันลี้ แสงสว่างเจิดจ้าผสมผสานระหว่างสีทองและสีฟ้าครามสว่างวาบไปทั่วท้องฟ้ายามค่ำคืน แรงระเบิดจากการประสานพลังทำให้ภูเขาเบื้องล่างสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นราวกับโลกกำลังจะแตกสลาย เมื่อแสงสว่างจางหายไป ความเงียบงันเข้าปกคลุมผืนป่าทมิฬอีกครั้ง กองทัพมารนับร้อยชีวิตบัดนี้เหลือเพียงความว่างเปล่า พื้นดินถูกหลุมลึกขนาดมหึมาแผดเผาและเคลือบด้วยน้ำแข็งหนาทึบในเวลาเดียวกัน เฟยหลงยืนหอบหายใจเล็กน้อย กระบี่ในมือยังคงปลดปล่อยไอร้อนระอุออกมา ไป๋ลี่เซียนก้าวเข้าไปใกล้ ก่อนจะยื่นมือเรียวบางออกไปเช็ดคราบเหงื่อและเลือดบนใบหน้าของชายหนุ่มอย่างแผ่วเบา “เจ้าทำได้ดีมาก” นางเอ่ยเสียงเบา ทว่าแววตากลับฉายประกายความลึกซึ้ง “ข้าบอกแล้วว่า... เราคือหนึ่งเดียวกัน” เฟยหลงโน้มตัวลงกระซิบข้างใบหูของนาง รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปาก ทว่า... ในวินาทีที่ความเงียบสงบควรจะกลับคืนมา พื้นดินเบื้องล่างกลับสั่นสะเทือนขึ้นอีกครั้งอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเดิม อากาศรอบตัวแปรเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทอย่างไร้สาเหตุ ไอพลังมารที่เข้มข้นยิ่งกว่าพญามารโลหิตนับร้อยเท่ากำลังพวยพุ่งขึ้นมาจากรอยแยกของมิติเบื้องหน้า เงาร่างมหึมาในชุดเกราะโบราณสีดำทมิฬปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงหัวเราะก้องกังวานที่สั่นประสาทสัมผัสของทั้งสองจนแทบแหลกสลาย— “ฮ่าๆๆๆ... ช่างเป็นการประสานกระบี่ที่ยอดเยี่ยมเสียนี่กระไร แต่... น่าเสียดายที่พวกเจ้าเป็นได้แค่มดปลวกในอุ้งมือของ ‘เขา’ ผู้ควบคุมโชคชะตาที่แท้จริง!” — ขอบพระคุณท่านรี้ดทุกท่านที่ร่วมเดินทางท่องยุทธภพไปกับผม แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ — มังกรครามท่องภพ