“คุณไม่มีสิทธิ์มาสั่งให้ผมหยุดพูด ในเมื่อภาพถ่ายเหล่านี้คือหลักฐานว่าความผิดพลาดไม่ได้มาจากฝั่งทีมของผม”
น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ก้องกังวานของธันวาดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องประชุมบอร์ดบริหาร บรรยากาศภายในห้องกดดันจนแทบหยุดหายใจ นทีที่ยืนอยู่หลังประตูบานใหญ่ที่เปิดแง้มไว้เพียงเล็กน้อยถึงกับชะงัก เธอไม่ได้คาดคิดว่าเขาจะกล้าเผชิญหน้ากับเหล่าผู้ทรงอิทธิพลที่จ้องจะเล่นงานเธอเพียงเพราะผลงานในพอร์ตโฟลิโอชุดล่าสุดมีปัญหากับสถาปัตยกรรมโครงสร้าง
นทีเม้มริมฝีปากแน่น มือที่ถือแฟ้มงานสั่นเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูกเมื่อได้ยินเสียงของเขา... ผู้ชายที่มักจะปากร้ายใส่เธอเสมอ กลับยืนหยัดปกป้องเธออย่างไม่มีเกรงใจใคร
“คุณธันวาคะ นี่เป็นความรับผิดชอบของช่างภาพอิสระที่คุณเป็นคนเลือกมาเอง หากโปรเจกต์นี้พังลงมา คุณนั่นแหละที่จะต้องรับผิดชอบชื่อเสียงบริษัท” เสียงเย็นชาของกรรมการคนหนึ่งโต้กลับ พศินที่นั่งอยู่หัวโต๊ะฝั่งตรงข้ามยกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ เขามองผ่านกล้องวงจรปิดหรือสายตาของคนในห้องที่รอคอยจะซ้ำเติม
“ถ้าคนอย่างผมเลือกคนผิด ผมคงไม่นั่งอยู่ตรงนี้” ธันวากระแทกแฟ้มงานลงบนโต๊ะกระจก เสียงดังสนั่นเรียกสายตาของทุกคนให้หันไปมอง “นทีไม่ได้พลาดเพราะความประมาท แต่เธอพลาดเพราะมีคนพยายามปั่นหัวด้วยข้อมูลเท็จเกี่ยวกับตำแหน่งแสง... ซึ่งผมเชื่อว่าคนในที่นี้ย่อมรู้ดีว่าใครเป็นคนทำ”
สายตาคมกริบของธันวาตวัดไปมองพศินที่หุบยิ้มลงทันที นทีที่แอบฟังอยู่ถึงกับลมหายใจสะดุด ความรู้สึกเหมือนมีก้อนหินมาจุกอยู่ที่ลำคอ ทั้งโกรธที่ตัวเองตกเป็นเหยื่อ และซาบซึ้งจนอยากจะเดินเข้าไปกอดเขาให้รู้แล้วรู้รอด
“คุณธันวา... คุณกำลังกล่าวหาผมงั้นเหรอ?” พศินถามเสียงเรียบ ทว่าแฝงไปด้วยความคุกคาม
“ถ้ามันเข้าตัว ก็คงใช่” ธันวาตอบกลับทันควันโดยไม่เว้นจังหวะให้หายใจ “ผมไม่ได้แค่ปกป้องช่างภาพของผม แต่ผมกำลังปกป้องมาตรฐานของโปรเจกต์นี้ ใครที่คิดจะใช้ความสัมพันธ์ส่วนตัวหรือเกมสกปรกมาทำลายงานของคนอื่น... ระวังตัวไว้ให้ดี”
นทีตัดสินใจเปิดประตูเข้าไป ความกล้าที่มีมากกว่าความกลัวทำให้เธอเดินเข้าไปหยุดยืนข้างธันวา เขาชำเลืองมองเธอเพียงชั่วครู่ ก่อนจะขยับตัวไปขวางหน้าเธอไว้เล็กน้อยในเชิงปกป้องโดยสัญชาตญาณ
“ฉันไม่ได้ทำพลาดค่ะ” นทีกล่าวเสียงนิ่ง กระชับกระเชง แม้ในใจจะเต้นแรงจนแทบทะลุออกมา “และฉันก็มีหลักฐานยืนยันว่าข้อมูลแสงที่ได้รับมามันผิดเพี้ยนไปจากแปลนจริง... ธันวา... ขอบคุณนะ แต่เรื่องนี้ฉันจัดการเองได้”
ธันวาปรายตามองเธอด้วยแววตาที่อ่านยาก คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันราวกับไม่พอใจที่เธอเข้ามาแทรก “ผมบอกแล้วไงว่าผมจัดการเอง”
“และฉันก็บอกแล้วไงว่าฉันไม่ใช่เด็กที่ต้องให้ใครมาปกป้องตลอดเวลา” นทีสวนกลับทันควัน แม้จะยังคงความสุภาพไว้ แต่น้ำเสียงนั้นหนักแน่นจนคนทั้งห้องต้องเงียบกริบ
ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง ก่อนที่พศินจะหัวเราะเบาๆ “เล่นละครรักกันจบแล้วใช่ไหมครับ? งั้นเชิญออกไปทั้งคู่ เพราะบอร์ดจะตัดสินเรื่องการยกเลิกสัญญาของช่างภาพคนนี้เดี๋ยวนี้”
ธันวาแค่นหัวเราะ เหยียดยิ้มที่ดูอันตรายมากกว่าทุกครั้ง “เสียใจด้วยนะพศิน เพราะสัญญาที่ถืออยู่ในมือผมตอนนี้ ระบุชัดเจนว่าถ้าโปรเจกต์นี้ถูกยกเลิกด้วยเหตุผลที่ไม่มีน้ำหนักพอ บริษัทจะต้องจ่ายค่าปรับมหาศาลให้กับผม... และผมก็พร้อมจะฟ้องกลับทุกคนที่เกี่ยวข้อง”
พศินหน้าถอดสี เหล่าบอร์ดบริหารต่างหันมามองหน้ากันด้วยความเลิ่กลั่ก ธันวาไม่ใช่แค่สถาปนิกเก่ง แต่เขามีเขี้ยวเล็บที่ไม่มีใครอยากลองดีด้วย
จังหวะที่ธันวากำลังจะเดินนำนทีออกจากห้อง ทันใดนั้นประตูอีกฝั่งของห้องประชุมก็เปิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของบุคคลที่ทุกคนในห้องต่างเกรงกลัว... หญิงวัยกลางคนในชุดสูทสีเข้มซึ่งเป็นประธานใหญ่ของบริษัทเดินเข้ามาพร้อมกับเอกสารในมือ
“หยุดตรงนั้นทั้งคู่เลยค่ะ” ประธานใหญ่เอ่ยเสียงเรียบ ทว่าหนักแน่น “คุณธันวา... ฉันได้ยินเรื่องทั้งหมดแล้ว แต่ดูเหมือนคุณกำลังลืมอะไรบางอย่างไป... เรื่องที่ว่าใครเป็นคนส่งอีเมลฉบับนั้นให้นทีในวันนั้น”
ธันวาชะงัก กรามของเขาขบกันแน่น นทีสัมผัสได้ถึงความร้อนจากแผ่นหลังของเขาที่เธอยืนอยู่ใกล้ๆ เธอหันไปมองเขาอย่างสงสัย เมื่อเห็นแววตาที่เริ่มเปลี่ยนไปจากความมั่นใจกลายเป็นความกังวลเล็กน้อยที่ซ่อนอยู่ลึกๆ
“เรื่องอีเมล... มันไม่ได้มีแค่คนเดียวที่เกี่ยวข้องนะ ธันวา” ประธานใหญ่เดินเข้ามาใกล้ ก่อนจะวางกระดาษแผ่นหนึ่งลงบนโต๊ะต่อหน้าทั้งสองคน “ภาพที่นทีถ่าย... จริงๆ แล้วมันไม่ใช่ความผิดพลาด แต่เป็นภาพที่เผยให้เห็นความลับของใครบางคนที่ยืนอยู่ข้างหลังคุณในตอนนี้!”
ธันวาหันไปมองข้างหลังตัวเองทันที และสิ่งที่เขาเห็นทำให้ดวงตาคมเข้มเบิกกว้างขึ้น... นทีเองก็เช่นกัน เธอหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นว่าคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นคือใคร
ขอบคุณทุกการติดตามและกำลังใจที่ส่งให้นักเขียนตัวเล็กๆ คนนี้เสมอนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!
- ไวโอเล็ตการ์เด้น -
เซฟโซนสุดกวนกับยัยช่างภาพสายฟาด•ตอนที่ 19
ปกป้องในแบบของนายปากร้าย
ผลงานโดย ไวโอเล็ตการ์เด้น
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ไวโอเล็ตการ์เด้น)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซฟโซนสุดกวนกับยัยช่างภาพสายฟาด นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!