การเดินทางไปต่างประเทศเพื่อขยายอำนาจ

เสียงหัวเราะเยือกเย็นยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของลินิน แม้ว่าปลายสายจะตัดสัญญาณไปแล้วก็ตาม *“ยินดีด้วยนะ... ที่ชนะเกมเล็กๆ นั่นได้ แต่น่าเสียดายจัง ที่เกมกระดานนี้... ฉันเป็นคนถือไพ่เหนือกว่าเธอทั้งหมด”* คำพูดเย่อหยิ่งของศัตรูตัวฉกาจยังทิ้งแรงกระเพื่อมไว้ในความรู้สึก แต่สำหรับ “ชาเขียวแก้วร้าย” อย่างเธอ การถูกสบประมาทไม่ใช่เหตุผลที่จะมานั่งกัดเล็บรอความพ่ายแพ้ค่ะ แต่มันคือเชื้อเพลิงชั้นดีที่ทำให้เปลวไฟแห่งความกระหายในชัยชนะลุกโชนขึ้นต่างหาก ในห้องทำงานหรูหราใจกลางย่านธุรกิจ แสงไฟนีออนจากตึกสูงระฟ้าสะท้อนลงบนแว่นตากรอบบางของลินิน เผยให้เห็นรอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมไปด้วยความมั่น and ความอันตรายในเวลาเดียวกัน ดวงตากลมโตหันไปมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่แสดงผลยอดเงินในระบบ ‘ถอนทุนคืน’ ตัวเลขสีเขียวสดใสกระพริบเตือนสถานะความมั่งคั่งที่พร้อมจะถล่มเศรษฐกิจทั้งภูมิภาคได้ในพริบตาเดียว “คิดว่าถือไพ่เหนือกว่าคนเดียวอย่างนั้นเหรอคะ... น่าขำสิ้นดี” ลินินพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะปิดหน้าจอลงแล้วหมุนเก้าอี้หันไปสบตากับชายหนุ่มที่นั่งไขว่ห้างรออยู่บนโซฟาหนังแท้ฝั่งตรงข้าม ‘คีย์’ คู่คิดและอดีตคนที่เคยร่วมสุขร่วมทุกข์มาด้วยกัน กำลังถือแก้วกาแฟดำในมือ แววตาคมกริบของเขามีร่องรอยของความขบขันเจือความเอ็นดูระคนกัน “ดูเหมือนว่าคุณหนูตระกูลใหญ่คนนั้น จะยังไม่รู้ตัวสินะคะว่าเธอกำลังเล่นอยู่กับใคร” คีย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม มือหนาวางแก้วลงบนโต๊ะกระจกอย่างแผ่วเบา ก่อนจะลุกขึ้นเดินเข้ามาใกล้ พร้อมกับเอื้อมมือไปจัดปรกผมที่ตกลงมาเคลียแก้มให้อย่างเบามือ “จะให้ผมจัดการจองตั๋วเลยไหมครับ... อ้อ ขอโทษที ติดปากไปหน่อยค่ะ จะให้ผมจัดการจองเครื่องบินส่วนตัวเลยไหมคะ, ที่รัก?” ลินินเหลือบมองค้อนเล็กน้อยแต่ไม่ได้ปฏิเสธสัมผัสนั้น เธอเอียงแก้มแนบฝ่ามืออุ่นของเขาชั่วครู่ ก่อนจะดึงสติกลับมาสู่เป้าหมายใหญ่ “จองค่ะ เอาไฟลต์ที่เร็วที่สุด ปลายทางคือเมืองหลวงแห่งแฟชั่นและการเงินข้ามชาติ... ในเมื่อพวกเขาคิดว่าสนามบินในประเทศคือพื้นที่ปลอดภัยของตัวเอง งั้นเราก็ย้ายกระดานนี้ไปเล่นกันในระดับอินเตอร์เลยก็แล้วกันค่ะ” ดีลธุรกิจข้ามชาติที่ไม่มีใครคาดคิดกำลังจะเริ่มต้นขึ้น และเธอนี่แหละที่จะเป็นคนแจกไพ่ชุดใหม่เอง! การเดินทางข้ามทวีปด้วยเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวระดับ VVIP ไม่ได้ทำให้ลินินรู้สึกเหนื่อยล้าแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม บรรยากาศเหนือเมฆในระดับความสูงหมื่นฟุตยิ่งทำให้สมองของเธอลื่นไหลและเฉียบคมขึ้นเป็นเท่าตัว เอกสารข้อเสนอซื้อกิจการมูลค่าหลายหมื่นล้านถูกพลิกดูทีละหน้าอย่างพินิจพิเคราะห์ โดยมีคีย์คอยรินชาหอมกรุ่นมาเสิร์ฟให้อย่างรู้ใจ เป้าหมายในครั้งนี้ไม่ใช่แค่การกว้านซื้อบริษัทลูกของคู่แข่งในต่างประเทศเพื่อตัดท่อน้ำเลี้ยง แต่เป็นการฮุบ ‘โครงการสัมปทานอสังหาริมทรัพย์ระดับโลก’ ที่ตระกูลคู่อริทุ่มเงินลงทุนไปเกือบหมดหน้าตักเพื่อหวังจะผูกขาดตลาดในอีกสามปีข้างหน้า หากลินินสามารถตัดหน้าคว้าดีลนี้มาได้ สิ่งที่เรียกว่า ‘ความพินาศทางการเงิน’ ก็คงเป็นคำเดียวที่เหมาะสมที่สุดสำหรับพวกอวดดีเหล่านั้น “คุณแน่ใจเหรอคะว่าจะใช้ชื่อบริษัทของผมในการยื่นประมูลรอบแรก?” คีย์เอ่ยถามขณะมองเอกสารในมือ “ถ้าพวกมันรู้ว่าเป็นบริษัทในเครือที่เราถือหุ้นใหญ่ อาจจะพยายามใช้เส้นสายทางการเมืองสกัดกั้นได้นะ” “ให้พวกมันรู้สิคะ... ดีเสียอีก ฉันอยากเห็นสีหน้าของพวกมันตอนที่รู้ว่าคู่แข่งปริศนาที่ทุ่มเงินตัดหน้าทุกวินาที แท้จริงแล้วคือคนที่พวกมันเหยียบยغلไว้ใต้ฝ่าเท้ามาตลอด” ลินินวางปากกาลง เสียงกระแทกเบาๆ สะท้อนความเด็ดขาด “เงินในระบบถอนทุนคืนของฉันไม่ได้มีไว้แค่คืนทุนค่ะ แต่มันมีไว้เพื่อซื้อความสะใจ และฉันยอมจ่ายไม่อั้นอยู่แล้ว” รอยยิ้มของคีย์กว้างขึ้น เขารู้ดีว่าภรรยาในนาม (และในหัวใจ) คนนี้เอาจริง และเมื่อลินินตัดสินใจแล้ว ต่อให้เอาช้างมาฉุดก็ไม่มีทางเปลี่ยนใจได้ เมื่อล้อเครื่องบินแตะรันเวย์ของสนามบินนานาชาติในต่างประเทศ ความกดดันรอบตัวก็เริ่มเข้มข้นขึ้น ทว่าไม่มีเวลาให้พักผ่อน รถยนต์หรูหราขบวนยาวสามคันมารอรับพวกเขาถึงตีนบันไดเครื่องบิน การันตีถึงอิทธิพลและเครือข่ายที่ลินินแอบสร้างขึ้นอย่างเงียบเชียบในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมาผ่านระบบช่วยเหลือสุดโกงของเธอ โรงแรมหรูระดับเจ็ดดาวใจกลางย่านการเงินถูกเหมาฟลอร์บนสุดเพื่อใช้เป็น ‘วอร์รูม’ เฉพาะกิจ หน้าจอขนาดใหญ่หลายจอแสดงกราฟราคาหุ้น สถานะการเงิน และความเคลื่อนไหวของบริษัทเป้าหมายแบบเรียลไทม์ ทีมงานมืออาชีพนับสิบชีวิตกำลังทำงานกันอย่างขะมักเขม้น ท่ามกลางความเงียบที่มีเพียงเสียงคลิกเมาส์และเสียงเคาะแป้นพิมพ์ ลินินยืนกอดอกมองทัศนียภาพเบื้องล่างผ่านกระจกใสบานยักษ์ ชุดสูทเข้ารูปสีขาวสะอาดตากับรองเท้าส้นสูงสีดำขับเน้นออร่าของความเป็น ‘ควีน’ ออกมาอย่างสมบูรณ์แบบ “คุณลินินครับ ทางตัวแทนฝั่งผู้ขายส่งสัญญาณมาแล้วครับ...” เลขานุการชาวต่างชาติผู้ผ่านการคัด เลือกมาอย่างดีเดินเข้ามาายรายงานด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “พวกเขายินดีที่จะเปิดโต๊ะเจรจาลับรอบพิเศษในคืนนี้ แต่... มีเงื่อนไขว่าผู้ซื้อจะต้องแสดงหลักทรัพย์ค้ำประกันเป็นเงินสดหรือวงเงินหมุนเวียนในบัญชีทันทีที่ไม่ต่ำกว่าพันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ถึงจะได้รับสิทธิ์เข้าพบประธานกรรมการบริหาร” ตัวเลขพันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ เป็นอุปสรรคชิ้นใหญ่ที่ทำให้บริษัททั่วไปต้องถอยรìบ แต่ไม่ใช่สำหรับผู้หญิงที่มี ‘ระบบถอนทุนคืน’ หนุนหลังอยู่ ลินินไม่แม้แต่จะกะพริบตา เธอยื่นมือไปรับแท็บเล็ตจากมือเลขานุการ ปลายนิ้วเรียวสวยกดลงบนหน้าจอเพื่อยืนยันการทำธุรกรรมข้ามชาติทันที ระบบส่งเสียงเตือนเบาๆ พร้อมกับข้อความยืนยันสถานะวงเงินที่ถูกโอนเข้าบัญชีกลางของธนาคารปลายทางอย่างสมบูรณ์แบบ หน้าจอแสดงยอดเงินคงเหลือในระบบที่พุ่งทะยานจนแทบจะทะลุขีดจำกัด เลขานุการหนุ่มถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง “เรียบร้อยค่ะ” ลินินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าทรงพลังจนทุกคนในห้องต้องหันมามอง “แจ้งทางนั้นได้เลยค่ะว่า ดิฉันพร้อมจะเข้าไปคุยกับประธานของพวกเขาแล้ว... ในฐานะ ‘เจ้าของใหม่’ คนต่อไป” คีย์เดินเข้ามาสวมกอดจากด้านหลัง คางคมเกยอยู่บนไหล่บางของเธอพร้อมกับกระซิบข้างหูด้วยเสียงทุ้มพร่า “คุณนี่มัน... ร้ายกาจเป็นบ้าเลยค่ะที่รัก แบบนี้จะไม่ให้ผมหลงจนโคนหัวได้ยังไง” “เก็บคำชมไว้พูดตอนที่เราเซ็นสัญญาเสร็จดีกว่าค่ะ” ลินินยิ้มรับ เธอหันกลับมามองหน้าจอที่กำลังนับถอยหลังสู่การประชุมสำคัญในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า ทว่า ในจังหวะที่เธอกำลังจะก้าวเท้าออกจากห้องเพื่อเดินทางไปยังสถานที่นัดหมาย เสียงแจ้งเตือนข้อความฉุกเฉินจากระบบความปลอดภัยส่วนตัวก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน *ติ๊ง!* หน้าจอโทรศัพท์มือถือปรากฏภาพจากกล้องวงจรปิดที่ล็อบบี้ชั้นล่างของโรงแรม ปรากฏร่างของบุคคลที่ไม่คาดฝัน—ศัตรูตัวฉกาจที่เธอเพิ่งคุยโทรศัพท์ด้วยเมื่อวาน ก้าวเท้าลงมาจากลิฟต์วีไอพีด้วยสีหน้ามั่นอกมั่นใจ พร้อมกับกลุ่มทนายความและผู้บริหารระดับสูงของบริษัทคู่แข่ง พวกเขาบินข้ามทวีปมาที่นี่เพื่อปิดดีลนี้เช่นกัน! ไม่เพียงเท่านั้น ในมือถือของลินินยังมีสายเรียกเข้าปริมาณมหาศาลจากเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย แต่ลงท้ายด้วยรหัสประเทศเดียวกัน ดวงตาคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อย รอยยิ้มเยาะหยันผุดขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง พวกมันไม่ได้แค่ตามมา แต่พวกมันกำลังเดินเข้ามาหาความพินาศถึงถิ่นของเธอเองต่างหาก! ลินินหยุดเดิน เธอยื่นมือไปหยิบกระเป๋าหนังแบรนด์หรูขึ้นมาถือไว้ พร้อมกับส่งสัญญาณให้คีย์และทีมงานเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับสงครามประสานงารอบตัดสิน “ดูเหมือนว่าแขกที่ไม่ได้รับเชิญ จะมาเคาะประตูบ้านเราเร็วกว่าที่คิดนะคะ...” —โปรดติดตามตอนต่อไป— (ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความแซ่บสายเปย์ของชาเขียวแก้วร้ายมาจนถึงตอนนี้ เจอกันตอนหน้า รับรองว่ามีคนหน้าหงายจนลืมทางกลับบ้านแน่นอนค่ะ!)