การรักษาที่ใช้เงินมากที่สุด

"ฉันบอกแล้วไง... ว่าเกมนี้ยังไม่จบ จนกว่าเงินในบัญชีของฉันจะเป็นศูนย์" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังเอ่ยขึ้นท่ามกลางความมืดมิดของคฤหาสน์ที่ระบบไฟฟ้าถูกตัดขาด ลินินแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง เมื่อร่างสูงโปรสงของ 'เซย์เวียร์' ทายาทมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งเกาะอังกฤษก้าวพ้นกลุ่มควันและแสงไฟจากใบพัดเฮลิคอปเตอร์เข้ามา เขาสวมสูทสั่งตัดเข้ารูปเนี๊ยบกริบ แม้กระทั่งยามวิกาลและสถานการณ์วิกฤต ผู้ชายคนนี้ก็ยังคงรักษาภาพลักษณ์ของปีศาจผู้ควบคุมเกมการเงินไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ดวงตาคมกริบกวาดมองสภาพความเสียหายรอบห้องรับแขก ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ร่างของคีย์ซึ่งนอนหายใจรวยรินอยู่บนตักของลินิน ใบหน้าคมคายของคีย์ซีดเผือดจนแทบไม่มีสีเลือด พิษจากบาดแผลและไข้สูงกำลังกัดกินสติสัมปชัญญะของเขาไปทีละน้อย ลินินพยายามใช้มือสั่นเทากดแผลห้ามเลือดไว้ แต่มันช่างไร้ความหมายเมื่อเครื่องมือแพทย์ฉุกเฉินในคฤหาสน์หมดอายุลงทั้งหมด "คุณ... มาได้ยังไงคะ?" ลินินถามเสียงสั่น แม้ในใจจะโล่งอกจนแทบทรุด แต่ความสงสัยก็ยังวนเวียน "ถ้าฉันมาช้ากว่านี้อีกสามนาที ผู้ชายคนนี้คงกลายเป็นวิญญาณเฝ้าคฤหาสน์ร้างไปแล้วค่ะ" เซย์เวียร์ตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่นัยน์ตากลับไหววูบด้วยความเคร่งเครียด เขาไม่ได้มาคนเดียว ด้านหลังของเขามีทีมแพทย์เฉพาะทางระดับโลกสวมชุดป้องกันเชื้อโรคหอบหุปกรณ์ไฮเทคเดินเรียงหน้ากระดานเข้ามาอย่างเป็นระเบียบ นี่ไม่ใช่แค่การรักษาธรรมดา... แต่มันคือการเคลื่อนย้ายโรงพยาบาลเอกชนเคลื่อนที่มูลค่าหลายพันล้านมาไว้กลางคฤหาสน์หลังนี้ต่างหาก! "จัดการเคลียร์พื้นที่ซะ ฉันต้องการให้ห้องนี้กลายเป็นห้องไอซียูระดับพรีเมียมภายในสิบวินาที" เซย์เวียร์ออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ ทีมแพทย์ระดับโลกพยักหน้ารับและลงมือปฏิบัติการอย่างรวดเร็วราวกับเครื่องจักรกลราคาแพง ลินินมองภาพตรงนั้นด้วยความรู้สึกที่จุกแน่นอยู่ในอก เงินมหาศาล อำนาจที่ไร้ขีดจำกัด และความเด็ดขาดที่เธอตามหามาตลอด ถูกย่นย่อมาอยู่ตรงหน้าเธอหมดแล้ว เซย์เวียร์ย่อตัวลงคุกเข่าข้างหนึ่งลงบนพื้นพรมที่เปื้อนคราบเลือด เขายื่นมือมาแตะไหล่บางของลินินเบาๆ เพื่อส่งผ่านความอบอุ่น "ไม่ต้องห่วงค่ะลินิน ฉันใช้เงินซื้อโรงพยาบาลเอกชนที่ดีที่สุดในสวิสมาทั้งตึกแล้ว และหมอผ่าตัดสมองและระบบประสาทที่เก่งที่สุดในโลกกำลังบินข้ามทวีปมาด้วยเจ็ตส่วนตัวของฉัน ค่าใช้จ่ายทั้งหมด... หักผ่านบัญชีดำไม่จำกัดวงเงินของคุณได้เลยค่ะ" คำพูดของเซย์เวียร์ทำให้ลินินเกือบหลุดหัวเราะออกมาท่ามกลางสถานการณ์ที่ตึงเครียด ผู้ชายคนนี้รู้เสมอว่าเธอต้องการอะไร และเขาก็พร้อมจะเปย์เพื่อความสะใจและความปลอดภัยของคนของเธออย่างไร้ขีดจำกัด แต่ทว่า... ความเงียบงันก็กลับมาเยือนอีกครั้งเมื่อเครื่องตรวจสัญญาณชีพที่ทีมแพทย์เพิ่งติดตั้งส่งเสียงเตือนยาวน่ากลัว *ติ๊ดนนนนนน—!* กราฟหัวใจของคีย์บนจอมอนิเตอร์ราบเรียบเป็นเส้นตรง ลมหายใจของเขาขาดห้วงไปต่อหน้าต่อตา! "เกิดอะไรขึ้น!" ลินินผุดลุกขึ้นด้วยความตกใจ ใบหน้าถอดสี มือทั้งสองข้างเย็นเฉียบ หัวหน้าทีมแพทย์หน้าตาตื่นตระหนก รีบคว้าเครื่องกระตุ้นหัวใจไฟฟ้าขึ้นมาเตรียมพร้อม "คุณคีย์ช็อกเพราะพิษไข้ทำลายระบบประสาทส่วนกลางครับ! ชีพจรหยุดเต้นแล้ว! ต้องทำ CPR และใช้ยาตัวใหม่ล่าสุดทันที แต่ยานี้มีราคาเข็มละห้าสิบล้านและหาซื้อยากมากในตลาดมืด..." แพทย์ยังพูดไม่ทันจบ เซย์เวียร์ก็ควักการ์ดสีดำขลิบทองอร่ามออกมารูดผ่านเครื่องชำระเงินพกพาที่เชื่อมต่อกับระบบดาวเทียมทันที เสียง *ติ๊ด!* ดังขึ้นพร้อมไฟเขียว100% แสดงถึงการอนุมัติยอดเงินห Sล้านบาทผ่านฉลุยในเสี้ยววินาที "ฉันจ่ายไปแล้วสองร้อยล้าน... ฉีดเข็มที่ดีที่สุดเข้าไปเดี๋ยวนี้!" เซย์เวียร์ตวาดกร้าวด้วยความโมโห ดวงตาส่อแววอันตรายที่พร้อมจะกวาดล้างทุกคนหากคีย์เป็นอะไรไป ลินินมองการกระทำนั้นด้วยหัวใจที่เต้นระส่ำ เธอรู้ดีว่าการรักษาครั้งนี้ใช้เงินมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของตระกูล และมันไม่ใช่แค่การยื้อชีวิตคน แต่มันคือการประกาศสงครามครั้งใหม่กับคนที่กล้าลอบทำร้ายคีย์ ทีมแพทย์รีบฉีดยาราคาแพงลิบลิ่วเข้าสู่กระแสเลือดของคีย์อย่างแม่นยำ ทุกวินาทีผ่านไปอย่างเชื่องช้า ราวกับเข็มนาฬิกากำลังกรีดแทะจิตใจของลินินให้แตกสลาย จนกระทั่ง... *ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด...* เสียงสัญญาณชีพกลับมาเต้นอีกครั้งอย่างแผ่วเบา แต่สม่ำเสมอ ร่างกายของคีย์กระตุกเล็กน้อยก่อนจะกลับมานอนนิ่งสนิทภายใต้หน้ากากออกซิเจน ลินินทรุดตัวลงนั่งคุกเข่ากับพื้น น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ไหลรินออกมาด้วยความโล่งอก มือเรียวยาวเอื้อมไปกุมมือหนาของคีย์ที่เย็นเฉียบไว้แน่น "นายห้ามตายเด็ดขาดนะ... นายยังไม่ได้เห็นวันที่ฉันเอาคืนพวกมันจนหมดตัวเลยนะคีย์..." เซย์เวียร์ยืนมองภาพคนทั้งคู่ด้วยแววตาที่ลุ่มลึก เขาขยับเสื้อสูทเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองออกไปนอกหน้าต่างที่มืดมิด ท้องฟ้าด้านนอกเริ่มมีแสงสีเทาของรุ่งอรุณสาดส่องเข้ามา แต่สงครามธุรกิจและการแก้แค้นเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังผ่อนคลายลง เสียงฝีเท้าหนักๆ หลายสิบคู่ก็ดังขึ้นที่บริเวณทางเดินชั้นสองของคฤหาสน์ พร้อมกับเสียงกระจกแตกกระจายจากการถูกทุบทำลาย! ลินินสะดุ้งสุดตัว เธอเงยหน้าขึ้นมองประตูห้องรับแขกที่เพิ่งถูกพังลงอีกครั้ง และคนที่ยืนอยู่หลังบานประตูนั้น... ทำให้รอยยิ้มเยือกเย็นผุดขึ้นบนมุมปากของเธอทันที "ยินดีต้อนรับสู่การล้มละลายรอบที่สองค่ะ..." ลินินพึมพำเบาๆ พร้อมกับหยิบการ์ดสีดำขึ้นมาถือไว้ในมืออย่างมั่นใจ (ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความแซ่บและคอยเปย์หัวใจให้ "ชาเขียวแก้วร้าย"เสมอนะคะ)