ข่าวลือเรื่องความสัมพันธ์

"ถ้าคุณยังคิดจะยืนเสนอหน้าอยู่ตรงนี้ต่อ ฉันเกรงว่าค่าอากาศที่คุณกำลังหายใจร่วมกับพวกเรา มันจะแพงเกินกว่าเบี้ยเลี้ยงทั้งปีของคุณจะจ่ายไหวแล้วนะคะ คุณหญิงกรองกาญจน์" เสียงหัวเราะเบาๆ ที่ดังลอดริมฝีปากอิ่มสีชาดไม่ได้ทำให้บรรยากาศภายในห้องจัดแสดงแฟชั่นแบรนด์ดังระดับโลกดูผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม... มันคือคมมีดอาบน้ำผึ้งที่กรีดลงบนความเย่อหยิ่งของตระกูลเก่าแก่จนเลือดซิบ ลินินกวาดสายตามองหญิงสูงวัยตรงหน้าด้วยแววตานิ่งสนิท มือเรียวยาวข้างหนึ่งกำลังหมุนแก้วแชมเปญทรงสูงเล่นอย่างสบายอารมณ์ ราวกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่ปัญหาใหญ่โตอะไร เป็นเพียงแค่ฝุ่นละอองที่เธอสามารถปัดทิ้งได้ด้วยปลายนิ้ว ย้อนกลับไปเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว ข่าวลือเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับ ‘คีย์’ กำลังแพร่สะพัดไปทั่วสังคมไฮโซราวกับไฟลามทุ่ง บรรดาสำนักข่าวซุบซิบต่างพากันคาดเดาไปต่างๆ นานาว่านางร้ายตกอับที่เพิ่งหย่าร้างกับทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอย่าง ‘ภาคิน’ เหตุใดจึงกล้าอาจหาญควงแขนชายหนุ่มลึกลับผู้กุมอำนาจเม็ดเงินลับๆ เข้ามาในงานประมูลการกุศลแห่งนี้ได้ แถมชายหนุ่มคนนั้นยังไม่ใช่ใครที่ไหน... แต่เป็นอดีตคู่ปรับคนสำคัญที่ภาคินเคยพยายามเหยียบย่ำให้จมดินเมื่ออดีต แสงแฟลชจากสื่อมวลชนนับสิบชีวิตสาดส่องเข้ามาไม่หยุดหย่อน เสียงชัตเตอร์ดังระรัวราวกับสนามรบขนาดย่อม แต่ไม่มีใครกล้าขยับเข้าไปใกล้รัศมีรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากตัวของลินินและคีย์เลยแม้แต่คนเดียว “ลินิน! เธอคิดว่าเธอเป็นใครกันถึงกล้าทำกิริยาต่ำทรามแบบนี้ใส่ฉัน!” กรองกาญจน์กัดฟันกรอด ใบหน้าที่ผ่านการศัลยกรรมราคาแพงบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวจนแทบเสียอาการ “กล้าดียังไงถึงเอาผู้ชายไร้หัวนอนปลายเท้าคนนี้มาควงประจานในงานสังคม ช่างไร้ยางอายสิ้นดี สมแล้วที่ภาคินมันหย่ากับเธอ!” “ไร้ยางอายเหรอคะ?” ลินินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มเยาะหยันแต้มอยู่ที่มุมปากอย่างชัดเจน เธอค่อยๆ วางแก้วแชมเปญลงบนถาดของบริกรที่เดินผ่านมาพอดี ก่อนจะก้าวเข้าไปประชิดตัวหญิงสูงวัยช้าๆ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงระยับปะทะเข้ากับจมูก แต่สิ่งที่ทรงพลังกว่าคือออร่าความกดดันที่ทำให้อีกฝ่ายเผลอถอยหลังโดยไม่รู้ตัว “คำนี้เก็บไว้ใช้ด่าลูกชายตัวเองตอนที่กำลังนั่งกอดเข่าร้องไห้ขี้มูกโป่งเพราะบริษัทกำลังจะล้มละลายดีกว่าไหมคะคุณหญิง... อ้อ ลืมไป ตอนนี้เขาคงไม่มีเวลามาฟังหรอกมั้งคะ เพราะกำลังยุ่งอยู่กับการวิ่งหาเงินมาใช้หนี้ฉันจนหัวซุกหัวซุนอยู่แน่ๆ” สิ้นคำพูดนั้น เสียงซุบซิบฮือฮาก็ดังขึ้นรอบทิศทาง บรรดาแขกเหรื่อต่างพากันกระซิบกระซาบด้วยความตกใจ ข่าวลือเรื่องวิกฤตทางการเงินของตระกูลภาคินที่เคยถูกปิดตายไว้เริ่มถูกขุดคุ้ยขึ้นมาพูดถึงอีกครั้งอย่างรวดเร็ว คีย์ที่ยืนเงียบอยู่เคียงข้างมาตลอดส่งเสียงหัวเราะทุ้มต่ำในลำคอ ชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดพิเศษเข้ารูปขับเน้นรูปร่างสูงสง่าและใบหน้าหล่อเหลาคมคายให้โดดเด่นสะดุดตา เขายื่นมือหนาออกมาโอบเอวบางของลินินไว้หลวมๆ อย่างแสดงความเป็นเจ้าของ สัมผัสที่แนบชิดนั้นไม่ได้เกิดจากความบังเอิญ แต่มันคือการประกาศให้คนทั้งห้องได้เห็นชัดๆ ว่าผู้หญิงคนนี้มีเจ้าของแล้ว และเจ้าของคนนี้ก็พร้อมจะถלกหนังหัวใครก็ตามที่กล้าเข้ามาหาเรื่อง “ถ้าคุณหญิงคิดว่าภรรยาของผมกำลังสร้างความเดือดร้อนให้สายตาอันสูงส่งของคุณล่ะก็...” คีย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทรงพลังและเฉียบคมจนคนฟังต้องหนาวสะท้าน “ผมเกรงว่าพรุ่งนี้เช้า หุ้นของบริษัทในเครือตระกูลของคุณอาจจะเหลือมูลค่าต่ำกว่ากระดาษทิชชูเสียอีกนะครับ... สนใจจะลองเดิมพันดูหน่อยไหมล่ะครับ ว่าผมมีปัญญาทำมันจริงหรือเปล่า?” ดวงตาคมกริบของคีย์กวาดมองคู่สนทนาด้วยแววตาเยือกเย็น เป็นแววตาของนักล่าผู้กุมความลับและอำนาจเงินตรามหาศาลไว้ในมือ ซึ่งใครก็รู้ว่าเบื้องหลังความสำเร็จก้าวกระโดดของบริษัทสตาร์ทอัพยักษ์ใหญ่ในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา มีชื่อของชายหนุ่มคนนี้ยืนอยู่บนจุดสูงสุด กรองกาญจน์หน้าซีดเผือดริมฝีปากสั่นระริก เธอตระหนักได้ในวินาทีนั้นเองว่าคำขู่ของคนทั้งคู่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ตระกูลของเธอกำลังอยู่บนปากเหว และลินินกับคีย์ก็คือคนที่ถือขวานรอจามซ้ำลงมา “พวก... พวกเธอสองคน...” หญิงสูงวัยชี้หน้าด้วยความแค้นเคืองแต่ทำอะไรไม่ได้นอกจากกลืนเลือดลงคอ ก่อนจะสะบัดหน้าหนีฝ่าฝวงล้อมของสื่อมวลชนออกไปจากงานด้วยความอับอายขายหน้า เสียงปรบมือเบาๆ ดังขึ้นจากมุมหนึ่งของห้อง พร้อมกับการปรากฏตัวของประธานจัดงานที่รีบเดินเข้ามาโค้งตัวต้อนรับทั้งคู่อย่างนอบน้อม ลินินปรายตามองภาพนั้นด้วยความรู้สึกสะใจที่เอ่อล้นอยู่ในอก นี่ไม่ใช่แค่การตบหน้าคนอวดดี แต่มันคือการประกาศศักดาให้โลกได้เห็นว่า ผู้หญิงที่เคยถูกเหยียบย่ำจนจมดินในอดีต วันนี้เธอกลับมาทวงทุกอย่างคืนด้วยรอยยิ้มและเงินสดในบัญชีที่ไม่มีวันหมด “เหนื่อยไหมคะ?” เสียงทุ้มกระซิบข้างใบหู พร้อมกับฝ่ามืออุ่นที่เลื่อนมากุมมือเรียวของเธอไว้แน่น คีย์มองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยนและประกายระยิบระยับของความภาคภูมิใจ “ยังไม่ค่อยเหนื่อยเท่าไหร่หรอกค่ะ...” ลินินหันไปสบตาเขา รอยยิ้มหวานหยดย้อยปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวย “เพราะความสนุกมันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นต่างหากล่ะคะ” ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังหวานชื่นและชัยชนะอยู่แค่เอื้อม หน้าจอดิจิทัลส่วนตัวในกระเป๋าถือของลินินก็สั่นเตือนขึ้นมาอย่างกะทันหัน เสียงแจ้งเตือนจากระบบถอนทุนคืนดังขึ้นพร้อมกับข้อความตัวอักษรสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ— *[แจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบความเคลื่อนไหวทางการเงินที่น่าสงสัยจากบัญชีลับของ ‘บุคคลที่สาม’ ซึ่งกำลังโอนเงินจำนวน 500 ล้านบาทเข้าซื้อหุ้นทั้งหมดของบริษัทคุณในวินาทีนี้... และเป้าหมายปลายทางของเงินจำนวนดังกล่าวมาจากบัญชีของอดีตสามีคุณเอง]* ดวงตากลมโตชะงักกึก รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งค้างไปชั่วขณะเมื่อตัวเลขและชื่อของบุคคลปริศนาถูกเปิดเผยออกมาตรงหน้า ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะคะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!