ข้อตกลงลับกับเจ้าหนี้สุดเนี้ยบ

"ถ้าคุณคิดว่าการเอาตัวเข้าแลกจะทำให้ผมยกหนี้ให้ง่ายๆ คุณกำลังดูถูกรสนิยมผมเกินไปหน่อยนะ รินรดา" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องทำงานหรูหราบนชั้นสูงสุดของตึกระฟ้า ธีร์ไม่ได้เงยหน้าขึ้นจากเอกสารตรงหน้า แว่นสายตากรอบทองสะท้อนแสงไฟโคมตั้งโต๊ะจนดูเย็นชาและคาดเดาอารมณ์ไม่ได้ เขาเพียงแค่ขยับปากกาหมึกซึมราคาแพงจรดลงบนกระดาษอย่างเชื่องช้า แต่มั่นคง รินรดากำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ เธอไม่ชอบสายตาที่เขามองมาเหมือนเธอเป็นเพียงตัวเลขในบัญชีที่เขาสามารถสั่งลบเมื่อไหร่ก็ได้ แต่ในเมื่อสถานการณ์บีบคั้นจนหลังชนฝา เธอไม่มีสิทธิ์จะเดินหันหลังกลับ "ฉันไม่ได้มาเพื่อขอความเมตตา แต่ฉันมาเพื่อเสนอทางออก" รินรดาเชิดหน้าขึ้น สบสายตาคมกริบของคนตรงหน้าอย่างไม่เกรงกลัว "บริษัทของคุณต้องการคนที่มีความสามารถในการจัดการปัญหาเฉพาะหน้า และคุณก็รู้ดีว่าไม่มีใครรับมือกับดีลงานที่ซับซ้อนได้ดีเท่าฉัน... ไม่ว่าคุณจะเกลียดขี้หน้าฉันแค่ไหนก็ตาม" ธีร์วางปากกาลงช้าๆ เสียงด้ามเหล็กกระทบโต๊ะกระจกหรูดังก้องในโสตประสาท เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังแท้ ผสานมือไว้บนตัก ดวงตาคู่คมจดจ้องใบหน้าเนียนใสของหญิงสาวตรงหน้า ตั้งแต่ไรผมจรดริมฝีปากที่เม้มเข้าหากันแน่นด้วยความประหม่าที่เธอพยายามซ่อนไว้ "ความมั่นใจของคุณน่ะดี... แต่ในโลกของผม ความสามารถอย่างเดียวมันไม่พอ มันต้องมี 'ความซื่อสัตย์' และ 'ความภัคดี' ด้วย" ธีร์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ความสูงของเขาราวกับจะกดทับอากาศหายใจในห้องให้เบาบางลง เขาค่อยๆ เดินอ้อมโต๊ะทำงานเข้ามาหาหญิงสาว ช้าๆ แต่กดดันทุกย่างก้าว "คุณจะเอาอะไรมาการันตี ว่าผู้หญิงที่บ้านล้มละลายจนต้องเอาศักดิ์ศรีมาขายกินอย่างคุณ จะไม่หักหลังผมในวันที่ใครสักคนเสนอราคาที่สูงกว่า" "ฉันอาจจะจน แต่ฉันไม่เคยขายศักดิ์ศรี" รินรดาถอยหลังหนึ่งก้าวเมื่อร่างสูงประชิดตัว กลิ่นน้ำหอมยาสูบจางๆ ผสมกับกลิ่นอายความเย็นเยียบแบบผู้ชายเนี้ยบๆ ทำให้เธอใจสั่นโดยไม่ตั้งใจ "ถ้าคุณกลัวขนาดนั้น ก็จ้างฉันด้วยสัญญาที่รัดกุมที่สุดสิคะ ไม่ใช่มานั่งวิจารณ์ชีวิตคนอื่นแบบนี้" ธีร์หัวเราะหึในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ความขบขัน แต่มันกลับทำให้หัวใจของรินรดากระตุกวูบ เขาเอื้อมมือไปเชยคางมนขึ้นช้าๆ นิ้วโป้งอุ่นร้อนลากผ่านผิวแก้มเนียนอย่างถือวิสาสะ "ฉลาด และปากจัด... ถูกใจผมดี" เขาโน้มใบหน้าลงมาจนจมูกเกือบจะชิดกับใบหูของเธอ "เซ็นเอกสารนี่ซะ รินรดา แล้วนับจากวันนี้ไป คุณคือสมบัติส่วนตัวของผม ห้ามไปไหน ห้ามรับงานใคร และที่สำคัญ... อย่าดื้อ ถ้าไม่อยากให้คนของผมต้องใช้วิธีรุนแรงกับคุณ" เอกสารฉบับหนึ่งถูกวางลงบนโต๊ะข้างๆ รินรดาเหลือบมองข้อความในนั้น สัญญาว่าจ้างผู้ช่วยส่วนตัวที่มีเงื่อนไขแปลกประหลาดกว่างานทั่วไป ทั้งการติดตามตัวตลอด 24 ชั่วโมง การเป็นตัวแทนในงานสังคม และ... ข้อห้ามเรื่องการคบหาดูใจกับบุรุษเพศอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต "มันเกินไปไหม? สัญญานี้มันไม่ใช่ผู้ช่วย แต่มันคือนักโทษ!" รินรดาโต้กลับทันควัน "นักโทษที่ได้รับเงินเดือนสูงลิ่วเพื่อปลดหนี้ก้อนโตให้ที่บ้านคุณไงครับ" ธีร์ยิ้มมุมปาก ยิ้มที่ดูเหมือนจะเอ็นดูแต่ก็ร้ายกาจในที "จะเซ็นตอนนี้ หรือจะให้ผมสั่งยึดบ้านที่คุณอาศัยอยู่ก่อนถึงรุ่งเช้า เลือกเอา" รินรดาพ่นลมหายใจออกมาอย่างกดดัน เธอคว้าปากกามาด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนจะเซ็นชื่อลงไปอย่างรวดเร็ว ในจังหวะที่หมึกยังไม่ทันแห้งดี ธีร์ก็กระชากกระดาษแผ่นนั้นไป พลางคว้าข้อมือเธอไว้แล้วดึงเข้าหาตัวอย่างแรงจนหน้าอกของเธอแนบชิดกับแผงอกแกร่งของเขา "ยินดีต้อนรับสู่กรงทองของผมนะ... รินรดา" เขากระซิบชิดริมฝีปากเธอ จังหวะที่ความร้อนจากลมหายใจปะทะกัน เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก็ดังขึ้นที่หน้าประตู ตามมาด้วยเสียงเคาะที่ไม่ยอมรอการอนุญาต "ธีร์! ลูกทำบ้าอะไรอยู่ ทำไมถึงเอาผู้หญิงชั้นต่ำคนนี้มาไว้ในห้องทำงาน!" ประตูเปิดผางออก พร้อมกับร่างของคุณหญิงมณีที่ก้าวเข้ามาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง รินรดารู้สึกได้ถึงแรงบีบที่ข้อมือจากธีร์ที่เพิ่มขึ้นอีกนิด ราวกับเขากำลังตัดสินใจว่าจะปกป้องเธอ หรือจะปล่อยให้เธอเป็นเหยื่อของแม่เขาตามที่เขากำลังคิดแผนการอะไรบางอย่างอยู่กันแน่ ทุกบรรทัดที่คุณอ่าน คือความตั้งใจของผมที่อยากให้คุณมีความสุขไปกับนิยายเรื่องนี้ ขอบคุณที่ติดตามอ่านมาถึงตรงนี้นะครับ เมทริกซ์ซีโร่