ความเข้าใจที่แท้จริง

"ปล่อยผมสิครับธีร์... ในเมื่อคุณเลือกทางของคุณแล้ว จะมารั้งกันไว้ทำไม" เสียงของรินรดาสั่นพร่า ทว่าแววตากลับแข็งกร้าวราวกับแก้วที่กำลังจะแตกละเอียด เธอยืนตัวสั่นอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวของธีร์ ท่ามกลางกลิ่นอายของไม้กฤษณาและควันบุหรี่จางๆ ที่ยังตกค้างอยู่บนสูทราคาแพงของชายหนุ่มตรงหน้า ธีร์ไม่ได้ปล่อยมือจากข้อมือเล็ก เขาออกแรงกระชากเบาๆ ให้คนดื้อรั้นเข้ามาใกล้จนแผ่นหลังของเธอชิดกับขอบโต๊ะทำงาน แววตาคมกริบของมาเฟียหนุ่มที่ใครต่อใครต่างหวาดกลัว บัดนี้กลับฉายชัดถึงความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเยือกเย็น "ถ้าผมเลือกทางของผม แล้วคุณคิดว่าผมจะยืนตรงนี้เพื่อฟังคำบอกเลิกงี่เง่าๆ ของคุณไปทำไม" ธีร์สวนกลับทันควัน น้ำเสียงของเขาแหบพร่าแต่ทรงพลัง "ริน... มองตาผม แล้วบอกมาว่าที่คุณทำเป็นเมินเฉยใส่ผมตลอดสัปดาห์นี้ เพราะคุณไม่รัก หรือเพราะคุณกลัวแม่ผมจนไม่กล้าสู้?" "ฉันไม่ได้กลัวคุณหญิง!" รินรดาตวาดกลับ น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ร่วงเผาะลงมาทันที "ฉันแค่ไม่อยากเป็นตัวตลกในชีวิตคุณ ธีร์... คุณมีทุกอย่าง มีอนาคตที่แม่คุณขีดไว้ให้ แล้วฉันล่ะ? ผู้หญิงที่ไม่มีอะไรเลยนอกจากศักดิ์ศรี จะเอาอะไรไปสู้กับโลกที่โหดร้ายของคุณ!" มือหนาปล่อยข้อมือเธอแล้วเปลี่ยนมาเชยคางมนขึ้นอย่างถือดี นิ้วโป้งเกลี่ยหยดน้ำตาออกจากแก้มนวลเบามือ สัมผัสที่คุ้นเคยนั้นทำให้กำแพงในใจของรินรดาสั่นคลอน "คุณคิดว่าผมยอมให้ใครมาบงการชีวิตได้ง่ายๆ งั้นเหรอ?" ธีร์โน้มใบหน้าลงมาจนหน้าผากแตะกัน ลมหายใจอุ่นร้อนของเขารดรินอยู่บนใบหน้าเธอ "ที่ผมยอมเงียบ ยอมให้แม่จัดฉากงานหมั้นบ้าบอนั่น ไม่ใช่เพราะผมโอนอ่อน แต่เพราะผมกำลังล้างบางคนทรยศในบริษัทที่ร่วมมือกับแม่ผมเพื่อเขี่ยคุณออกไป ริน... ผมกำลังสร้างฐานที่มั่นที่ไม่มีใครแตะต้องคุณได้อีก" รินรดาเบิกตากว้าง ความโกรธเคืองที่เคยมีมลายหายไป เหลือเพียงความตกใจ "คุณ... คุณทำแบบนั้นทำไม เพื่อฉันคนเดียวเนี่ยนะ?" "สำหรับผม คุณไม่ใช่คนเดียวในชีวิต แต่คุณคือชีวิตทั้งหมดของผม" ธีร์กระซิบถ้อยคำที่หนักแน่นราวกับคำสาบาน "ความเข้าใจผิดที่คุณคิดว่าผมกำลังจะแต่งงานกับลูกสาวนักธุรกิจนั่น มันเป็นแค่เกมที่ผมใช้ล่อให้งูออกจากรู ถ้าคุณไม่เชื่อ... ลองเปิดลิ้นชักโต๊ะผมดูสิ" รินรดาลดมือลงสั่นๆ ก่อนจะเอื้อมไปเปิดลิ้นชักไม้โอ๊คตามคำบอก ในนั้นไม่มีเอกสารธุรกิจใดๆ แต่กลับเป็นสมุดบัญชีธนาคารหลายเล่มที่โอนชื่อเป็นของเธอ รวมถึงเอกสารสัญญาที่ระบุชื่อของเธอเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัทในเครือที่ธีร์ดูแลอยู่ "คุณบ้าไปแล้ว..." เธอมองเขาทั้งน้ำตา "ใช่ ผมบ้า ผมถึงได้รักคุณจนไม่เหลือทางถอย" ธีร์ดึงเธอเข้ามากอดแนบอกแน่น "ริน... ผมไม่ใช่นักบุญ ผมเป็นมาเฟียที่เห็นแก่ตัวที่สุดคนหนึ่ง แต่ในความเห็นแก่ตัวนั้น ผมทำเพื่อเก็บรักษาคุณไว้ในที่ที่ปลอดภัยที่สุดเท่าที่ผมจะหาให้ได้ คุณจะโกรธผมยังไงก็ได้ แต่ขอร้อง... อย่าเดินจากไปในวันที่ผมกำลังจะชนะเพื่อเราทั้งคู่" รินรดาสะอื้นจนตัวโยน เธอซุกหน้าลงกับอกแกร่ง ความรู้สึกที่อัดอั้นมานานถูกปลดปล่อยผ่านหยดน้ำตา ธีร์ลูบผมเธอแผ่วเบา สัมผัสถึงความอ่อนโยนที่เขามอบให้มีเพียงเธอคนเดียวเท่านั้น "ถ้าสิ่งที่ผมทำมันยังไม่พอ ต่อจากนี้ไปไม่ว่าใครหน้าไหนจะเข้ามาแทรกกลางระหว่างเรา ผมจะจัดการมันด้วยมือของผมเอง... คุณไม่ต้องสู้คนเดียวแล้ว เพราะตอนนี้คุณมีผม" รินรดาเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้า สายตาที่ประสานกันสื่อความหมายลึกซึ้งเกินกว่าจะหาคำบรรยาย เธอเข้าใจแล้วว่าความรักของคนอย่างธีร์นั้นดิบเถื่อนแต่จริงใจเพียงใด ทว่า ในขณะที่ความเงียบงันเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความหวานล้ำ เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับการเปิดประตูห้องทำงานดังขึ้นอย่างไม่มีมารยาท "ตกลงกันเสร็จหรือยังธีร์... ในเมื่อแกไม่ยอมเลือก ก็ให้ฉันเป็นคนตัดสินเองว่าใครที่คู่ควรกับตำแหน่งสะใภ้ตระกูลอัครเดช!" คุณหญิงมณีก้าวเข้ามาในห้องด้วยท่าทีดุดัน ด้านหลังของเธอมีหญิงสาวสวยสง่าเดินตามเข้ามาด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน ธีร์ผละออกจากรินรดาช้าๆ สายตาของเขาเปลี่ยนจากความรักเป็นความเย็นชาที่น่าขนลุกทันทีที่หันไปมองมารดาของตน "แม่ครับ..." ธีร์แค่นยิ้ม "ผมว่าแม่เข้ามาถูกจังหวะเกินไปหน่อยนะ เพราะผมเพิ่งจะเซ็นเอกสารโอนอำนาจการตัดสินใจเรื่องชีวิตของผมให้คนคนหนึ่งไปเรียบร้อยแล้ว" รินรดามองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มที่ยืนปักหลักปกป้องเธออย่างกล้าหาญ ก่อนที่เธอจะตัดสินใจก้าวขึ้นมายืนเคียงข้างเขา สายตาท้าทายของเธอกลับไปปะทะกับคุณหญิงมณีอย่างไม่เกรงกลัวอีกต่อไป "ท่านครับ..." รินรดาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่หนักแน่น "ถ้าความรักของลูกชายท่าน คือสิ่งที่ท่านมองว่าเป็นความผิด... งั้นท่านก็เตรียมตัวพบกับความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตได้เลยครับ" ธีร์หันมามองรินรดาด้วยความประหลาดใจและรอยยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะหันไปประสานสายตากับมารดาด้วยแววตาที่ไม่มีวันยอมพ่ายแพ้ หวังว่าตอนที่ 24 นี้จะทำให้รี้ดเดอร์ใจเต้นแรงไปพร้อมกับรินรดาและธีร์นะครับ เมทริกซ์ซีโร่ขอบคุณทุกกำลังใจที่ส่งเข้ามาให้อย่างล้นหลามครับ!