ก้าวสู่ใจกลางบัลลังก์

เสียงสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหวระดับเจ็ดกวาดล้างโถงมหาวิหารแห่งความมืดจนเศษศิลาเวทมนตร์ร่วงหล่นราวกับหิมะสีเลือด ที่เบื้องหน้าของเซนนิส—อดีตผู้เล่นอันดับหนึ่งผู้ถูกตราหน้าว่าเป็น ‘กากเดนแห่งเซิร์ฟเวอร์ศูนย์’ คือร่างของเจ้าแห่งมหานครเวทมนตร์ บาลโตร ผู้ครอบครองฉายา ‘ราชาไร้พ่าย’ มายาวนานสามสมัยติดต่อกัน บรรยากาศภายในสนามประลองรอบชิงชนะเลิศระดับทวีปอัดแน่นไปด้วยความกดดันจนแทบหายใจไม่ออก สายตานับล้านคู่จากผู้เล่นทั่วโลกที่จ้องมองผ่านจอภาพเวทมนตร์ต่างเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่า ม้ามืดนอกสายตาที่เพิ่งไต่อันดับขึ้นมาจากก้นบึ้งของตาราง จะสามารถบุกทะลวงผ่านแนวป้องกันระดับเทพเจ้ามาจนถึงประตูบานสุดท้ายนี้ได้ “เป็นไปไม่ได้...” บาลโตรกัดฟันกรอดจนมุมปากมีคราบโลหิตไหลซึม ดวงตาของเขาแดงก่ำด้วยความโกรธเกรี้ยวและหวาดกลัว สกิลลับขั้นสูงสุด ‘มหันตภัยอเวจี’ ที่ใช้แลกมาด้วย HP เกือบทั้งหมดเมื่อครู่ กลับถูกปัดป้องออกไปได้อย่างง่ายดายด้วยการสะบัดมือเพียงครั้งเดียวของเด็กหนุ่มตรงหน้า เซนนิสยืนกอดอกอย่างเงียบเชียบ ใบหน้าคมคายไร้ซึ่งรอยยิ้มหรือความเย่อหยิ่ง ดวงตาสสีนิลคู่นั้นว่างเปล่าราวกับหลุมดำที่กลืนกินทุกสรรพสิ่ง เขาไม่ได้มองบาลโตรเป็นคู่ต่อสู้ด้วยซ้ำ แต่เป็นเพียงเศษฝุ่นที่ขวางทางเดินไปสู่บัลลังก์ที่แท้จริง “แก... แกเป็นใครกันแน่? สกิลลบล้างเวทมนตร์ระดับนั้นมันไม่มีอยู่จริงในระบบเกมนี้!” บาลโตรคำรามลั่น เสียงของเขาแหบพร่าและสั่นเทาด้วยความสิ้นหวัง เซนนิสไม่ตอบคำถามโง่ๆ นั้น เขาเพียงแต่ก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แรงกดดันมหาศาลระดับที่ทำให้ผู้เล่นรอบสนามเข่าทรุดก็แผ่พจน์ออกไปทันที “ระบบเกมไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อให้แกผูกขาดหรอกนะครับ บาลโตร” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบๆ แต่กลับก้องกังวานไปทั่วทุกโสตประสาทของคนนับล้าน “แต่ข้าต่างหาก... คือผู้กำหนดกฎเกณฑ์ทั้งหมดนี้” ทันใดนั้น ร่างของเอลีน่า เทพธิดาผู้กุมบัลลังก์อาถรรพ์ก็ปรากฏกายขึ้นเบื้องหลังเซนนิส ปีกสีดำสนิทขนาดยักษ์แผ่ขยายออกปกคลุมท้องฟ้าจำลองของสนามประลอง แสงสีม่วงเข้มจากคทาแห่งพันธะสัญญาพุ่งทะยานขึ้นสู่ยอดโดม ประกาศสถานะการเชื่อมต่อกับระบบแกนกลางอย่างสมบูรณ์แบบ [แจ้งเตือนจากระบบเซิร์ฟเวอร์หลัก: ตรวจพบการเข้าถึงสิทธิ์ผู้ดูแลระบบระดับสูงสุด... ยืนยันตัวตน: เซนนิส] [สถานะปัจจุบัน: ราชาแห่งเกมคนใหม่ได้รับการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการ] เสียงประกาศจากระบบดังขึ้นซ้ำๆ ย้ำเตือนความจริงที่ไม่มีใครกล้าปฏิเสธ บาลโตรทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง ดาบในมือหลุดร่วงกระทบพื้นเสียงดังสนั่น ความมั่นใจทั้งหมดที่สะสมมาหลายปีพังทลายลงในพริบตาเดียว ต่อหน้าพลังอำนาจที่เหนือกว่าอย่างไร้ขีดจำกัดนี้ เขาเป็นเพียงมดปลวกตัวหนึ่งเท่านั้น เสียงโห่ร้องด้วยความตื่นตะลึงและเสียงกรีดร้องด้วยความคลั่งไคล้ของผู้คนทั่วโลกดังระเบิดขึ้นราวกับคลื่นสึนามิ สื่อทุกสำนักต่างซูมภาพมาที่ใบหน้าเรียบเฉยของเซนนิส ผู้ชายที่เคยถูกเหยียบย่ำและขับไล่ออกจากกิลด์ใหญ่เมื่อหลายเดือนก่อน บัดนี้เขากลับก้าวขึ้นมานั่งบนบัลลังก์สูงสุดของโลกแฟนตาซีแห่งนี้อย่างไร้ข้อกังขา เอลีน่าแย้มรอยยิ้มบางเบาที่มุมปาก ดวงตาสีทองคู่สวยมองแผ่นหลังอันมั่นคงของชายหนุ่มด้วยความภักดีและชื่นชมอย่างสุดซึ้ง เธอขยับเข้าไปใกล้ กระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาที่เต็มไปด้วยความเย้ายวน “เราทำสำเร็จแล้วนะครับนายท่าน... บัลลังก์นี้เป็นของคุณอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว” เซนนิสเหลือบสายตามองลงมายังร่างของบาลโตรที่กำลังสั่นเทาราวกับลูกนกตกน้ำ ก่อนจะก้าวผ่านไปอย่างไร้ความปราณี ราวกับว่าชัยชนะครั้งนี้เป็นเพียงเรื่องน่าเบื่อหน่ายที่ต้องจัดการให้จบๆ ไป ทว่า... ในวินาทีที่เซนนิสกำลังจะก้าวขึ้นไปประทับบนบัลลังก์แห่งราชา แสงไฟทั่วทั้งสนามประลองก็ดับวูบลงในพริบตาเดียว ความมืดมิดเข้าปกคลุมพื้นที่นับแสนตารางเมตรอย่างกะทันหัน เสียงลมหายใจของผู้ชมหลายล้านคนเงียบกริบลงพร้อมกัน หน้าจอแสดงผลขนาดมหึหาเหนือเศียรของเซนนิสเกิดอาการกระพริบถี่ๆ ก่อนจะปรากฏข้อความสีเลือดที่ไม่เคยมีใครเห็นมาก่อนในประวัติศาสตร์ของเกม [คำเตือนฉุกเฉินระดับโอมิกะ: ตรวจพบการเข้าแทรกแซงจากผู้เล่นลึกลับ... "ผู้รุกรานจากนอกเซิร์ฟเวอร์ศูนย์"] เซนนิสชะงักฝีเท้าลง ดวงตาสีรอนิลหรี่แคบลงเล็กน้อย ความรู้สึกเย็นยะเยือกแล่นพล่านไปตามสันหลัง มันไม่ใช่บั๊กของระบบ... แต่เป็นบางสิ่งที่อันตรายยิ่งกว่ากำลังตื่นขึ้น ประตูลับเบื้องหลังบัลลังก์ค่อยๆ เลื่อนเปิดออกอย่างช้าๆ พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่ก้าวเข้ามาในความมืด ร่างสูงโปร่งในชุดคลุมสีเงินยวดยวงปรากฏขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มเย้ยหยันที่มุมปากซึ่งทำให้เซนนิสต้องขมวดคิ้วมุ่นเป็นครั้งแรก “ยินดีด้วยนะเซนนิส... แต่เกมนี้น่ะ เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ ต่างหากล่ะ” ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางเคียงบ่าเคียงไหล่กับ "จอมเวทไร้นาม" มาจนถึงวินาทีพลิกผันนี้นะครับ