ล็อกอินวันแรก ประธานบริษัทก็เป็นผมซะแล้ว•ตอนที่ 25

ตบหน้าให้ลั่นห้องจัดเลี้ยง

ผลงานโดย จอมเวทไร้นาม
เสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังระคนไปกับเสียงดนตรีคลาสสิกคลอเบา ๆ ภายในห้องจัดเลี้ยงสุดหรูระดับเจ็ดดาว แชนเดอเลียร์คริสตัลระยิบระยับสาดแสงกระทบกับสูทราคาแพงของผู้บริหารระดับสูงตระกูลหลิว ทว่าบรรยากาศรอบกายของคีย์กลับเย็นเยียบราศีกำลังยืนอยู่ท่ามกลางพายุหิมะ "แกคิดจริง ๆ หรือว่าไอ้เศษกระดาษปลอม ๆ ที่แกถืออยู่ จะทำให้แกมีสิทธิ์ยืนหายใจร่วมห้องเดียวกับพวกเราได้?" หลิวเฉิน ประธานบริหารคนปัจจุบัน แสยะยิ้มกว้างด้วยความสมเพช สายตากวาดมองชุดสูทธรรมดาของคีย์ตั้งแต่หัวจรดเท้า เอกสารในมือของเขาถูกปัดร่วงลงพื้นกระจายเกลื่อนต่อหน้าแขกเหรื่อระดับ V.I.P. หลายร้อยชีวิตที่มาร่วมงานเปิดตัวโครงการพันล้าน ท่ามกลางเสียงซุบซิบนินทาที่ดังระงมราวกับฝูงแมลงวัน ลินินที่ยืนเคียงข้างขยับกายเข้าใกล้เล็กน้อย มือเรียวบางเอื้อมไปจับชายเสื้อสูทของคีย์ไว้แน่น ฝ่ามือของเธอเย็นเฉียบด้วยความกังวล แต่ดวงตากลับฉายแววเด็ดเดี่ยว ไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย เธอยังจำวันที่พวกเขาไม่มีแม้แต่เงินซื้อข้าวสารได้ดี และในวันนี้ ต่อให้คนทั้งโลกจะรุมประณามเขาก็ตาม เธอก็พร้อมจะยืนหยัดอยู่เคียงข้างผู้ชายคนนี้จนถึงที่สุด คีย์ก้มมองเอกสารที่เกลื่อนกลาดบนพื้นช้า ๆ ใบหน้าคมคายไร้ซึ่งความตื่นตระหนก มีเพียงรอยยิ้มมุมปากที่ลึกล้ำจนน่าขนลุก "เศษกระดาษอย่างนั้นหรือครับ... คุณหลิวเฉิน" เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบที่จู่ ๆ ก็ปกคลุมห้องจัดเลี้ยง คีย์ค่อย ๆ ย่อตัวลงเก็บเอกสารแผ่นนั้นขึ้นมาปัดฝุ่นเบา ๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาอีกฝ่ายตรง ๆ แรงกดดันประหลาดแผ่ซ่านออกมาจากร่างสูง จนแขกใกล้เคียงเผลอถอยหลังโดยไม่รู้ตัว "แกยังมีหน้ามาทำปากเก่งอีกงั้นเร้ะ? หลักฐานการยักยอกเงินบริษัท การปลอมแปลงลายเซ็น และบัญชีลับนอกประเทศที่แกพยายามป้ายสีฉัน มันเป็นแค่ฝีมือของพนักงานต๊อกต๋อยที่อยากดังระเบิดตัวเองเท่านั้นแหละ! รปภ.! ลากตัวไอ้สารเลวนี้ออกไปจากงานซะ!" หลิวเฉินตะโกนสั่งเสียงดังด้วยความร้อนรน สีหน้าเริ่มบิดเบี้ยวเมื่อเห็นว่าคีย์ไม่มีทีท่าว่าจะหวาดกลัวเลยสักนิด รปภ. ร่างยักษ์สี่คนก้าวเข้ามาล้อมกรอบทันที แต่ยังไม่ทันที่ใครจะได้แตะต้องตัวคีย์ หน้าจอ LED ขนาดยักษ์กลางห้องจัดเลี้ยงก็เกิดอาการกระพริบวูบวาบ เสียงเพลงคลาสสิกตัดฉับลง เหลือเพียงความเงียบงันที่น่าอึดอัด พรึบ! ภาพบนจอฉายสไลด์เอกสารทางการเงินที่มีตราประทับลับสุดยอดของธนาคารกลางปรากฏหรา ตัวเลขมหาศาลและการโอนเงินเข้าออกระหว่างบัญชีส่วนตัวของหลิวเฉินกับบริษัทเชลล์คอมพานีในต่างประเทศถูกเปิดเผยแบบเรียลไทม์ ลายมือชื่อดิจิทัล ไอพีแอดเดรส และคลิปเสียงสนทนาเกี่ยวกับการฮุบหุ้นอย่างผิดกฎหมายดังกระหึ่มผ่านลำโพงเซอร์ราวด์รอบทิศทาง "นะ... นั่นมันอะไรกัน!" หลิวเฉินหน้าถอดสี เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มขมับ ขาทั้งสองข้างเริ่มสั่นเทาจนแทบยืนไม่อยู่ คีย์ก้าวเท้าเดินเข้าไปหาประธานตระกูลหลิวช้า ๆ ทีละก้าว รองเท้าหนังกระทบพื้นหินอ่อนเกิดเสียงก้องกังวานราวกับเสียงนาฬิกามรณะที่กำลังนับถอยหลัง ลินินเดินตามหลังมาติด ๆ ดวงตาคู่สวยมองภาพตรงหน้าด้วยความทึ่ง ความตื่นตะลึง และความภาคภูมิใจที่เอ่อล้นอยู่ในอก "คุณพูดถูกครับ... ว่าหลักฐานพวกนี้มันน่าตกใจมาก" คีย์หยุดยืนห่างจากหลิวเฉินเพียงก้าวเดียว นัยน์ตาสีเข้มจ้องมองอีกฝ่ายราวกับพญาอินทรีย์ที่กำลังมองเหยื่อในกรง "แต่เสียดายนะ... ที่บัญชีลับทั้งหมดที่คุณใช้ฟอกเงินเมื่อสามปีก่อน จนถึงยอดโอนล่าสุดเมื่อสิบนาทีที่แล้ว มันถูกซื้อขาดโดยระบบของผมไปเรียบร้อยแล้ว" "เป็นไปไม่ได้! บริษัทเชลล์พวกนั้นฉันซ่อนไว้ดีที่สุดแล้ว!" หลิวเฉินหลุดปากตะโกนออกมาด้วยความสติหลุด ท่ามกลางเสียงฮือฮาที่ดังระเบิดขึ้นจากเหล่าแขกเหรื่อผู้ทรงเกียรติ ทุกสายตาเปลี่ยนจากความดูแคลนเป็นความตื่นตระหนกและหวาดผวา "ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้สำหรับผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุดของพวกคุณหรอกครับ" คีย์สะบัดข้อมือเบา ๆ บัตรเครดิตสีดำสนิทลวดลายอักขระโบราณปรากฏขึ้นระหว่างนิ้วเรียว สร้อยแสงสีทองเรืองรองจาง ๆ สะท้อนกับแววตาที่เย็นชาดุจน้ำแข็ง เขายกย่องรอยยิ้มที่เฉียบคมและทรงพลังที่สุดออกมาก่อนจะเอ่ยประโยคปิดตายเกมนี้ "ในฐานะประธานบริษัทคนใหม่... ผมขอประกาศไล่ออกและอายัดทรัพย์สินทั้งหมดของคุณหลิวเฉิน ณ บัดนี้" สิ้นเสียงประกาศ ร่างของหลิวเฉินทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด ท่ามกลางเสียงแฟลชจากสื่อมวลชนที่กรูเข้ามาบันทึกภาพเหตุการณ์ประวัติศาสตร์นี้อย่างบ้าคลั่ง ทว่าในวินาทีที่ความโกลาหลกำลังถึงขีดสุด หน้าจอหลักของห้องจัดเลี้ยงก็ดับวูบลงพร้อมกันทุกจอ สัญญาณไฟฉุกเฉินสีแดงฉานสว่างวาบขึ้นแทนที่ พร้อมกับเสียงปรบมือช้า ๆ ดังมาจากความมืดมิดบริเวณระเบียงชั้นลอย แปะ... แปะ... แปะ... "ช่างเป็นการแสดงที่ยอดเยี่ยมเสียจริง... ท่านประธานคนใหม่" เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยดังลอดความเงียบ พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างในชุดสูทสีขาวสะอาดตาที่ก้าวออกมาจากเงาแสง พร้อมรอยยิ้มปริศนาที่ซ่อนความลับระดับชาติเอาไว้ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ
สารจากนักเขียน (จอมเวทไร้นาม)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ล็อกอินวันแรก ประธานบริษัทก็เป็นผมซะแล้ว นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%