เส้นบางๆ ของความไว้ใจ

กลิ่นไอน้ำอุ่นจากอ่างอาบน้ำหินอ่อนสีดำสนิท ลอยละลิ่วผสมผสานกับกลิ่นกายหอมกรุ่นของกุหลาบป่าและบุรุษเพศ รตาหอบหายใจสะท้าน ร่างเปลือยเปล่าแนบชิดอยู่กับแผ่นอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อของคณิน หยดน้ำเกาะพราวตามลาดไหล่หนาและผิวเนียนนุ่มของเธอ ทั้งสองเพิ่งผ่านพ้นพายุอารมณ์ที่โหมกระหน่ำซัดสาดอย่างรุนแรงจนแทบสิ้นสติ แรงปรารถนาอันดิบเถื่อนแต่เปี่ยมด้วยความโหยหาได้หลอมรวมพวกเขาราวกับเป็นร่างเดียวกัน คณินซุกใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่นของหญิงสาว ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดผิวเนื้อที่ยังคงสั่นระริก ปลายนิ้วเรียวยาวแข็งแกร่งลูบไล้แผ่นหลังเนียนเรียบขึ้นลงอย่างแผ่วเบา ทว่าแฝงไว้ด้วยการแสดงความเป็นเจ้าของอย่างเต็มเปี่ยม "คุณมันบ้า... คณิน" เสียงหวานแหบพร่าเอ่ยลอดริมฝีปากที่บวมเจ่อจากการบดจูบอย่างเอาแต่ใจ รตาพยายามรวบรวมเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่ผลักไสแผ่นอกเขาเบาๆ แต่มีหรือที่เซียนหุ้นหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลจะยอมปล่อยเหยื่ออันโอชะในกำมือ "บ้าเพราะคุณคนเดียวครับ... รตา" คณินกระซิบเสียงทุ้มต่ำพร่า ขยับริมฝีปากจູບซับหยดน้ำที่เกาะอยู่บริเวณลาดไหล่เนียนอย่างหลงใหล เขายกตัวเธอขึ้นเล็กน้อยให้นั่งคร่อมตักแกร่งของเขาในอ่างน้ำอุ่นระอุ รตาเผลออุทานเบาๆ ด้วยความตกใจ เรียวขาเนียนกอดกระหวัดรอบเอวสอบของเขาโดยอัตโนมัติเพื่อพยุงตัวไม่ให้จมลงไป สัมผัสแนบชิดอย่างไร้ร่มผ้าทำให้ความร้อนรุ่มที่เพิ่งมอดดับไปเมื่อครู่เริ่มปะทุขึ้นมาใหม่อีกครั้งอย่างรวดเร็ว ดวงตากลมโตที่เคยเต็มไปด้วยความแข็งกร้าวและทิฐิ บัดนี้ฉายแววสั่นไหวและยอมจำนนต่อสัญชาตญาณดิบของอีกฝ่ายอย่างสิ้นเชิง เธอไม่ปฏิเสธอีกแล้วว่าหัวใจของเธอกำลังสั่นคลอน และยิ่งไปกว่านั้น กำแพงความหวาดระแวงที่เธอสร้างขึ้นเพื่อปกป้องตัวเองจากโลกธุรกิจอันโสมمก็พังทลายลงต่อหน้าผู้ชายคนนี้ "เรามาถึงจุดนี้แล้วจริงๆ หรือคะ... อ่า ไม่สิ... หมายถึง... เรา..." รตาชะงักเมื่อเผลอใช้สรรพนามที่ไม่ถูกต้อง คณินหัวเราะในลำคออย่างพอใจ ดวงตาคมกริบมองลึกเข้ามาในดวงตาของเธอราวกับจะทะลุเข้าไปถึงก้นBึ้งของหัวใจ "ห้ามเรียกตัวเองแบบนั้นกับผมเด็ดขาดครับ" คณินสั่งเสียงเข้มแกมดุเล็กน้อย ก่อนจะโน้มใบหน้าลงประกบจูบเรียวปากอิ่มอีกครั้งอย่างดูดดื่มและเร่าร้อน คราวนี้ไม่มีการบังคับขู่เข็ญ มีเพียงความยินยอมพร้อมใจและแรงดึงดูดทางอารมณ์ที่รุนแรงจนน่ากลัว รสจูบหอมหวานปะปนกับรสชาติของความใคร่ทำให้รตาต้องแอ่นอกรับสัมผัส มือเรียวเล็กยกขึ้นโอบรอบลำคอแกร่ง จิกเล็บลงบนผิวเนื้อด้านหลังของเขาเพื่อระบายความวาบหวามที่แล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย การเคลื่อนไหวในน้ำอุ่นยิ่งโหมกระพือไฟสวาทให้ลุกโชน คณินประคองสะโพกมนให้ขยับรับจังหวะเนิบนาบแต่ลึกซึ้ง เสียงหอบหายใจครางกระaอarของทั้งคู่ประสานกันไปกับเสียงน้ำกระเซ็นเบาๆ ในห้องน้ำหรูหรา เนิ่นนานกว่าพายุอารมณ์จะสงบลง รตาซบหน้าลงกับลาดไหล่กว้างของเขา ปล่อยให้ความเหนื่อยล้าเข้าครอบงำ ทว่าจิตใจกลับปลอดโปร่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน คณินกอดกระชับร่างบางไว้แนบแน่น เขาลูบผมยาวสลวยที่เปียกชื้นอย่างทะนุถนอม สายตาทอดมองออกไปนอกกระจกใสบานใหญ่ที่มองเห็นวิวเมืองหลวงยามค่ำคืน แสงไฟระยิบระยับนับล้านดวงเปรียบเสมือนกระดานหุ้นขนาดใหญ่ที่มีเดิมพันเป็นชีวิตและศักดิ์ศรี "ภาคินมันกำลังเคลื่อนไหวครั้งใหญ่" คณินเปิดประเด็นด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้น บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนจากความอ่อนหวานเร่าร้อนเป็นความตึงเครียดของเกมอำนาจทันที รตาผงกศีรษะขึ้นเล็กน้อย ดวงตาฉายแววเด็ดเดี่ยวขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินชื่อศัตรูตัวฉกาจ เธอนึกถึงเอกสารลับและการประมูลครั้งล่าสุดที่ถูกภาคินใช้อิทธิพลมืดเข้ามาแทรกแซงจนเธอเกือบเอาตัวไม่รอด "ฉันรู้ค่ะ... เอ๊ย... ฉันรู้" รตาแก้คำพูดตัวเองทันที ทำเอาคณินอดไม่ได้ที่จะยิ้มมุมปากด้วยความเอ็นดู "ภาคินพยายามกว้านซื้อหุ้นในเครือข่ายของฉัน และพยายามบีบให้สถาบันประมูลของฉันถอนตัวจากการประมูลสมบัติโบราณชิ้นสำคัญในสัปดาห์หน้า ถ้าเขาได้ชิ้นนั้นไป อิทธิพลเหนือวงการศิลปะและตลาดทุนจะตกอยู่ในมือเขาเบ็ดเสร็จ" "และมันจะไม่มีทางเกิดขึ้นเด็ดขาด" คณินกล่าวเสียงเรียบ ทว่าเฉียบขาดและเหี้ยมเกรียมในที "เพราะผมกับคุณ... เราจะร่วมมือกันทำลายมันให้สิ้นซาก" รตามองหน้าผู้ชายที่กุมชะตาชีวิตและหัวใจของเธอในเวลาเดียวกัน ความหวาดกลัวต่ออำนาจของภาคินมลายหายไปจนหมดสิ้น เมื่อมีเซียนหุ้นหนุ่มผู้ไร้พ่ายคนนี้ยืนอยู่เคียงข้าง "คุณวางแผนไว้ว่าอย่างไร" รตาถาม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเชื่อมั่น "เราจะใช้แผน 'ซ้อนกลืนพอร์ต' ครับ" คณินเลิกคิ้วเล็กน้อย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปาก "ภาคินคิดว่าเขากำลังฮุบเหยื่อ แต่ความจริงแล้ว... เขากำลังเดินเข้าสู่กรงที่เราสร้างไว้เพื่อสูบเงินทุนทั้งหมดของมันจนหมดตัว ในขณะเดียวกัน ทางฝั่งคุณต้องดึงเรื่องการประมูลออกไปก่อน เพื่อให้สภาพคล่องของมันติดกับดักในตลาดหุ้น" รตาพยักหน้ารับอย่างเข้าใจทันที สมองอันปราดเปรื่องของเธอบวกกับชั้นเชิงของคณิน คืออาวุธที่ร้ายกาจที่สุดที่จะโค่นภาคินลงได้ "ฉันจะจัดการเรื่องการประมูลเองค่ะ" รตาเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ฉันจะทำให้ภาคินหลงกลจนยอมทุ่มเงินสำรองก้อนสุดท้ายมาที่งานประมูลนั้น" "ดีมากครับ คนเก่งของผม" คณินโน้มใบหน้าลงหอมหน้าผากมนด้วยความรักใคร่และพึงพอใจ "เราจะร่วมมือกันทำให้มันสูญสิ้นทุกอย่าง... ไม่เหลือแม้แต่แผ่นดินจะกลบหน้า" ทว่า ในขณะที่ทั้งคู่กำลังวางแผนปฏิบัติการขั้นเด็ดขาดเพื่อโค่นลักษณนามของภาคินให้พินาศ เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินจากระบบรักษาความปลอดภัยส่วนตัวของคณินก็ดังขึ้นกังวานไปทั่วห้องเพนต์เฮาส์หรู *ตี๊ด! ตี๊ด! ตี๊ด!* คณินขมวดคิ้วมุ่นทันที ดวงตาคมกริบเปลี่ยนเป็นแววตาดุดันเฉียบคมในเสี้ยววินาที เขารีบหยิบแท็บเล็ตข้างอ่างอาบน้ำขึ้นมาตรวจสอบภาพจากกล้องวงจรปิดรอบอาคาร บนหน้าจอปรากฏภาพของชายฉกรรจ์กลุ่มใหญ่ในชุดสูทสีดำสนิท กำลังพังประตูนิรภัยชั้นล่างเข้ามาอย่างรวดเร็ว และที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ ผู้นำกลุ่มที่ก้าวเดินนำหน้าเข้ามาด้วยรอยยิ้มเยือกเย็นและถือเอกสารหมายค้นลับ คือ "ภาคิน" ศัตรูตัวฉกาจที่ควรจะอยู่ที่คฤหาสน์ของมันเอง! รตาหน้าซีดเผือด เธอกำผ้าขนหนูแน่น มือสั่นเทาด้วยความตกใจ "เป็นไปได้ยังไง... มันรู้ที่นี่ได้ยังไง!" คณินวางแท็บเล็ตลงช้าๆ แววตาดำมืดสนิทราวกับห้วงมหาสมุทรที่ไร้ก้นบึ้ง เขากวาดสายตามองเอกสารบนโต๊ะทำงานที่ยังไม่ได้เก็บกวาด ก่อนจะหันมามองรตาด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา "มีคนเกลือเป็นหนอน... และคนๆ นั้นอาจจะอยู่ใกล้เรามากกว่าที่คุณคิดครับ" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดื่มด่ำไปกับความเร่าร้อนในบทนี้กับวริศร์วิสกี้นะครับ