ค้อนประมูลนัดแรก

เสียงค้อนไม้เนื้อดีกระทบลงบนแท่นรองรับดัง *ก๊อง!* ชัดเจนบาดลึกเข้าไปในโสตประสาทของผู้ร่วมงานประมูลนตรีศิลป์ค่ำคืนนี้ ทว่าความสนใจทั้งหมดไม่ได้อยู่ที่มูลค่าของภาพวาดลัทธิสำแดงพลังอารมณ์บนจอฉายแต่อย่างใด หากแต่พุ่งเป้าไปที่ชายหนุ่มผู้ยกป้ายหมายเลขเก้าขึ้นสูงเป็นครั้งสุดท้ายด้วยท่าทีสบายๆ ราวกับกำลังเลือกซื้อผักผลไม้ในตลาดสด ไม่ใช่การเคาะประมูลสินทรัพย์มูลค่าทะลุเก้าหลัก รตานันท์ หรือ "รตา" ยืนอยู่หลังโพเดียมไม้ฮอกกานีชั้นดี แววตาดุดันภายใต้กรอบหน้าคมคายฉายแววระ2แวดระวังอย่างถึงที่สุด เธอคือผู้จัดประมูลมือหนึ่งที่ไม่เคยปล่อยให้สถานการณ์หลุดมือ แต่กับลูกค้ารายนี้... คณิน หรือคานนท์ นักลงทุนระดับหมื่นล้านผู้กุมอำนาจเม็ดเงินมหาศาลในตลาดหุ้น เธอกลับรู้สึกราวกับกำลังยืนอยู่บนปากเหวลึกที่พร้อมจะถล่มลงมาได้ทุกเมื่อ "สิทธิในการครอบครองภาพวาด 'The Agony of Silence' ตกเป็นของหมายเลขเก้า... คุณคณินครับ" รตาเอ่ยประกาศด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าริมฝีปากที่เม้มเข้าหากันเล็กน้อยนั้นฟ้องชัดเจนถึงความไม่พอใจ คณินไม่ได้ขยับตัวลุกขึ้นทันที เขายังคงนั่งเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้หนังแท้แถวหน้าสุด แสงไฟสลัวจากแชนเดอเลียร์ตกกระทบสันจมูกคมสันและดวงตาสลักลึกที่กำลังจ้องตรงมายังเธอ รอยยิ้มมุมปากของเขาไม่ใช่รอยยิ้มของผู้ชนะการประมูลทั่วไป แต่มันคือรอยยิ้มของนักล่าที่ต้อนเหยื่อจนมุมในกรงขัง ข้างกายของเขา ภาคิน คู่แข่งทางธุรกิจและศัตรูหัวใจคนสำคัญกำลังขบกรามแน่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน ภาคินเตรียมงบประมาณก้อนโตเพื่อหมายปองภาพชิ้นนี้มานานหลายเดือน แต่กลับถูกคณินปาดหน้าเคาะตัดราคาด้วยตัวเลขที่สูงกว่าแบบไม่เห็นฝุ่นในวินาทีสุดท้าย "ยอดเยี่ยมมากครับคุณคณิน" ภาคินเค้นเสียงลอดไรฟัน ขณะเอี้ยวตัวไปกระซิบด้วยความเคียดแค้น "เล่นเกมทุ่มเงินซื้อความสะใจแบบนี้ ระวังกระเป๋าฉีกเอาสักวัน" คณินปรายตามองคู่แข่งเพียงน้อยนิด ราวกับภาคินเป็นเพียงฝุ่นผงที่น่ารำคาญ "เงินในบัญชีของผมมันงอกเงยเร็วกว่าดอกเบี้ยธนาคารที่คุณกู้มาประมูลเสียอีกครับคุณภาคิน... ถ้าไม่มีปัญญาจ่าย ก็เชิญนั่งเงียบๆ แล้วดูวิธีที่ผู้ใหญ่เขาใช้เงินกันดีกว่านะครับ" คำพูดเย้ยหยันนั้นบาดลึกจนภาคินหน้าชา ร่างสูงใหญ่กำหมัดแน่นแต่ทำอะไรไม่ได้มากกว่าการนั่งกัดฟันกรอด เพราะในสังเวียนนี้ อำนาจการเงินของคณินคือความจริงอันเด็ดขาดที่ไม่มีใครกล้าต่อกร เมื่อสิ้นสุดการประมูล ผู้ร่วมงานทยอยเดินออกจากห้องโถงใหญ่ รตาถอนหายใจยาวเหยียดขณะกำลังจัดระเบียบเอกสารบนโพเดียม ความตึงเครียดตลอดสองชั่วโมงที่ผ่านมาสูบ1พลังงานในตัวเธอไปจนเกือบหมดสิ้น แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้หยิบกระเป๋าถือ ร่างสูงใหญ่คุ้นตาของใครบางคนก็ก้าวขึ้นมาประชิดตัวโดยไร้ซึ่งเสียงเตือน กลิ่นกายหอมละมุนปะปนกับกลิ่นบุหรี่ราคาแพงและแอลกอฮอล์จางๆ ลอยเข้าแตะจมูก รตาผงะถอยหลังเล็กน้อยโดยสัญชาตญาณ ทว่าแผ่นหลังกลับชนเข้ากับขอบโพเดียมไม้ จนไร้ทางหนี "เกมเมื่อครู่สนุกดีนี่ครับ คุณรตาทำหน้าที่ผู้จัดประมูลได้ตื่นเต้นเร้าใจดีแท้" คณินโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนลมหายใจอุ่นร้อนปัดผ่านพวงแก้มเนียน "คุณคณินคะ... นี่มันหลังเวลางานแล้ว และฉันคิดว่าการกระทำของคุณเมื่อสักครู่มันเป็นการจงใจปั่นป่วนราคาตลาดชัดๆ" รตาเชิดหน้าขึ้นสู้ ดวงตากลมโตฉายแววพยศอย่างไม่เกรงกลัว แม้หัวใจจะเต้นรัวระรัวจนแทบหลุดออกมานอกอก "ผมบอกแล้วไงครับว่าผมชอบของที่หายาก และยิ่งมันมีเจ้าของที่พยายามจะหวงแหนมันมากเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งอยาก... ครอบครองมันไว้คนเดียว" คณินจงใจเน้นเสียงตรงคำว่าครอบครอง สายตาคมกริบกวาดมองตั้งแต่ริมฝีปากอิ่มที่กำลังเม้มแน่นลงมาถึงลำคอระหง ราวกับเขากำลังประเมินมูลค่าเธอยิ่งกว่าภาพวาดราคาเก้าหลักชิ้นนั้นเสียอีก รตารู้สึกได้ถึงความอันตรายที่แผ่ออกมาจากตัวชายหนุ่ม เสน่ห์แบบดิบเถื่อนและอำนาจล้นเหลือทำให้เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มือหนาของคณินเอื้อมมาแตะที่ปลายคางมน บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นสบตา บังคับให้เธอต้องรับรู้ถึงแรงดึงดูดอันรุนแรงที่เขาจงใจส่งผ่านมา "ปล่อยนะคะ..." เธอพยายามเบือนหน้าหนี แต่ปลายนิ้วแข็งแกร่งกลับตรึงเธอไว้มั่น "อย่าดื้อกับผมเลยครับรตา..." เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดริมใบหู จนขนลุกเกรียวไปทั่วร่าง "เพราะสุดท้ายแล้ว... คุณก็รู้ดีว่าคุณหนีผมไม่พ้นหรอก" ในจังหวะที่หัวใจของรตากำลังเต้นระรัวด้วยความตื่นตระหนกและแรงปรารถนาที่ถูกปลุกเร้าอย่างไร้เหตุผล ประตูห้องโถงด้านหลังก็ถูกผลักเปิดออกกะทันหัน พร้อมกับร่างของแม่บ้านสูงวัยที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือด "คุณรตาคะ!แย่แล้วค่ะ... ทางโรงพยาบาลโทรมาแจ้งว่า 'น้องต้นกล้า' ลูกชายของคุณเกิดอาการชักเกร็ง กำลังถูกส่งตัวเข้าห้องฉุกเฉินด่วนเลยค่ะ!" รตาเบิกตากว้าง สติที่เคยตั้งมั่นพังทลายลงในเสี้ยววินาที เอกสารในมือร่วงหล่นลงพื้นกระจายเกลื่อน เธอลืมสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง รอบตัวมืดดับลงเหลือเพียงคำว่าลูกชาย ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านและสนับสนุนผลงานของวริศร์วิสกี้เสมอนะครับ