ปริศนาของนักเวทผู้ถูกลืม

"ยินดีต้อนรับ... กลับสู่บ้านของข้า..." เสียงสังเคราะห์ที่แหบพร่าและเย็นเยียบก้องกังวานขึ้น ท่ามกลางความมืดมิดที่โอบล้อมรอบตัวเราไว้ราวกับมหาสมุทรไร้ก้นบึ้ง กลิ่นอายของสนิมเหล็กเก่าคร่ำคร่าและละอองมานาที่ระเหยกลายเป็นไอเย็นเฉียบแตะเข้าที่ปลายจมูก ทันทีที่ประโยคนี้สิ้นสุดลง เปลวไฟสีครามกลุ่มหนึ่งก็ลุกพรึบขึ้นตามแนวเสาหินอ่อนสลักลายโบราณ เผยให้เห็นห้องโถงใต้ดินขนาดมหึมาที่ถูกทิ้งร้างมานานนับศตวรรษ ผม—คิน ช่างตีเหล็กผู้ยึดมั่นในตรรกะแห่งฟิสิกส์และความเป็นจริงของระบบ เคลื่อนตัวไปยืนบังด้านหน้าตามสัญชาตญาณ มือขวาจับด้ามค้อนศึกที่เหน็บอยู่ข้างเอวแน่น ในขณะที่ดวงตาสีเข้มกวาดมองสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างรวดเร็วเพื่อคำนวณหาจุดอับสายตาและทางหนีทีไล่ ที่นี่ไม่ใช่ดันเจี้ยนทั่วไป... ระบบแจ้งเตือนของเกมไม่ได้ระบุชื่อพื้นที่แห่งนี้ด้วยซ้ำ มันคือพื้นที่นอกเหนือแผนที่หลัก "คิน... ระวังตัวด้วยนะครับ" เสียงกระซิบแผ่วเบาแต่หนักแน่นดังมาจากด้านหลัง ลิน่าก้าวเข้ามาขนาบข้าง มือเรียวยาวของเธอสะบัดเบาๆ เพื่อเรียกคถาเวทประจำตัวออกมา แสงสีฟ้าอ่อนจากหัวคถาช่วยขับให้ใบหน้าของเธอที่ซีดเซียวลงเล็กน้อยดูชัดเจนขึ้น "คลื่นมานาที่สะท้อนอยู่ในนี้น่ากลัวมาก มัน... คล้ายกับข้อมูลชุดเก่าที่ฉันเคยเห็นเมื่อนานมาแล้ว สมัยที่ยัง..." เธอยังพูดไม่จบประโยคด้วยซ้ำ แต่ผมรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ อดีตที่ลิน่าพยายามหลบหนี อดีตของอดีตโปรเพลเยอร์ผู้เคยอยู่บนจุดสูงสุดก่อนจะเกิดอุบัติเหตุพรากเซนส์การเล็งเป้าหมายไป ทุกย่างก้าวที่เราเดินลึกเข้ามาในดันเจี้ยนลับแห่งนี้ มันไม่ใช่การล่าไอเทมเพื่ออัปเกรดอาวุธอีกต่อไปแล้ว แต่มันคือการเดินกลับเข้าไปในรอยต่อของประวัติศาสตร์ที่ถูกลบเลือน "อย่าเพิ่งกังวลไปเลยครับลิน่า" ผมกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เด็ดเดี่ยว สายตายังคงจับจ้องไปที่เบื้องหน้า "ไม่ว่าเบื้องหลังเสียงปริศนานี้จะเป็นบั๊กของระบบ หรือเควสต์ลับระดับ SSS ที่ถูกซ่อนไว้โดยทีมพัฒนา เราจะไขมันไปด้วยกัน... ด้วยตรรกะและฝีมือที่เรามี" เปรี๊ยะ! เสียงประหลาดดังขึ้นตัดบทสนทนาของเรา พื้นหินแกรนิตเบื้องหน้าเริ่มแตกร้าวเป็นทางยาว ละอองแสงสีม่วงเข้มพวยพุ่งขึ้นมาจากรอยแยกนั้น ก่อนที่ร่างเงาสะท้อนโปร่งแสงร่างหนึ่งจะค่อยๆ ก่อตัวขึ้นจากความว่างเปล่า ร่างนั้นสวมชุดคลุมนักเวทโบราณที่ขาดวิ่น ใบหน้าถูกบดบังด้วยฮู้ดสีดำสนิท มีเพียงดวงตาสองข้างที่เปล่งประกายสีแดงฉานจ้องมองตรงมาที่เรา... ไม่สิ มันไม่ได้มองมาที่ผม แต่มันกำลังจ้องเขม็งไปที่ลิน่าต่างหาก "ผู้ใช้มานาไร้ทิศทาง... ผู้ทรยศแห่งหอคอยดารา..." เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มันเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวและร่องรอยของความเจ็บปวดที่ฝังรากลึก ลิน่าสะท้านเฮือก ร่างเพรียวบางของเธอก้าวถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว มือที่กำคถาเวทสั่นระริกเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความกลัวจากการต่อสู้ แต่เป็นความตกใจที่ถูกเรียกขานด้วยฉายาในอดีต—ฉายาที่ไม่มีใครในเกมปัจจุบันนี้นอกจากเธอและระบบหลักที่รู้ "คุณ... รู้จักฉันได้ยังไง?" ลิน่าเอ่ยถาม เสียงของเธอลอดผ่านไรฟันที่ขบเข้าหากันแน่น "ข้าคือผู้บันทึกความล้มเหลวของเจ้า..." เงาร่างนั้นหัวroแผ่วเบา บรรยากาศรอบตัวกดดันจนออกซิเจนในปอดแทบหมดสิ้น "ในวันที่ระบบคัดเลือกผู้เล่นอัจฉริยะ เจ้าคือคนแรกที่ปฏิเสธกฎเกณฑ์ และเจ้าก็คือคนแรกที่ถูกสาปให้สูญเสียสายตาแห่งมานา... ลิน่า เจ้ากลับมาที่นี่ทำไม? เพื่อมาดูสุสานของความฝันที่เจ้าเป็นคนทำลายมันงั้นรึ?" บรรยากาศในห้องโถงเงียบงันลงทันที มีเพียงเสียงสะท้อนของลมหายใจและเสียงเตือนภัยสีแดงฉานที่เริ่มกะพริบถี่ๆ ที่มุมจออินเทอร์เฟซของผม ผมสูดหายใจเข้าลึกๆ สมองส่วนหน้าทำงานอย่างรวดเร็วเพื่อประเมินสถานการณ์ นี่ไม่ใช่แค่ NPC บอสในดันเจี้ยน แต่ข้อมูลของลิน่าถูกเชื่อมโยงเข้ากับระบบฐานข้อมูลหลักของเกมอย่างลึกซึ้ง การเผชิญหน้าครั้งนี้จะกำหนดชะตากรรมของพวกเราทั้งคู่ ผมก้าวเท้าออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ยืนขวางระหว่างลิน่ายืนอยู่กับเงาร่างลึกลับนั้น ค้อนศึกในมือสะท้อนแสงไฟสีครามคมกริบ ผมเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่ทรงพลังพอที่จะทำลายความกดดันทั้งหมดลงได้ "ขอโทษด้วยนะครับท่านผู้บันทึก แต่ปัจจุบันนี้... เธอไม่ได้เดินทางมาเพื่อรื้อฟื้นอดีตอันเจ็บปวด..." ผมเงยหน้าขึ้นสบตากับดวงตาสีแดงคู่นั้นอย่างไม่เกรงกลัว "...แต่เธอกำลังจะสร้างตำนานบทใหม่ ร่วมกับช่างตีเหล็กอย่างผมต่างหากล่ะครับ" **[ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉิน]:** *ตรวจพบการปลดล็อกเงื่อนไขลับขั้นสูงสุด: "เส้นทางแห่งอดีตและอนาคต (Branch of Fate)" บอสลับระดับเทพารักษ์ [ผู้รักษาสุสานแห่งดารา] กำลังเปลี่ยนสถานะเป็น [ศัตรูคู่อาฆาตระดับตำนาน] - HP: 100% / สกิลพิเศษ: "คำสาปเพลิงดารา" เตรียมพร้อมรับมือภายใน 5... 4...* ตัวเลขเคาท์ดาวน์สีแดงฉานสว่างวาบขึ้นกลางอากาศ พร้อมๆ กับที่เงาร่างตรงหน้าเงื้อมือขึ้น และพายุเพลิงสีม่วงทะลักออกมาจากพื้นดินรอบตัวเราจนแทบไม่เหลือทางหนี! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางอันเข้มข้นนี้ร่วมกันนะครับ