หวนคืนสู่รอยแผลเก่า

กลิ่นอายของไวน์แดงวินเทจราคาแพงระยับผสมผสานกับความเย็นยะเยือกของเครื่องปรับอากาศในห้องจัดเลี้ยงแกรนด์บอล룸 ช่างคล้ายคลึงกับบรรยากาศในห้องผ่าตัดที่ศิลายืนถือมีดกรีดเนื้อหนังมนุษย์มานับครั้งไม่ถ้วน ต่างกันก็เพียงแค่... ที่นี่ไม่มีเสียงชีพจรจากมอนิเตอร์ มีเพียงเสียงหัวใจของเขาเองที่กำลังเต้นผิดจังหวะอย่างรุนแรง "คุณหมอศิลาคะ ทางท่านประธานาธิบดีกิตติมศักดิ์ต้องการแนะนำให้รู้จักกับผู้สนับสนุนรายใหม่ของมูลนิธิเราค่ะ เธอเพิ่งบินตรงมาจากลอนดอนและให้ความสนใจกับโครงการศัลยกรรมตกแต่งเพื่อผู้ป่วยยากไร้ของเราเป็นพิเศษ" เสียงกระซิบของเลขาธิการมูลนิธิฉุดสติของนายแพทย์หนุ่มผู้ขึ้นชื่อว่ามือหนึ่งแห่งโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังให้หลุดจากภวังค์ ศิลาปรายตาลงมองแก้วคริสตัลในมือ รอยนิ้วมือที่บีบก้านแก้วแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาวบ่งบอกถึงความหงุดหงิดที่ต้องมาสังสรรค์ในงานหน้ากากการกุศลไร้สาระเช่นนี้ หากไม่ใช่เพราะตำแหน่งประธานกรรมการมูลนิธิค้ำคออยู่ มีหรือที่ศัลยแพทย์ผู้เย่อหยิ่งและเย็นชาอย่างเขาจะยอมเสียเวลาอันมีค่ามาปั้น "ครับ... เอ่อ พาผมไปพบเธอสิครับ" ศิลาเกือบเผลอหลุดคำพูดตามความคุ้นชิน แต่รีบเปลี่ยนน้ำเสียงให้ราบเรียบและเป็นทางการที่สุดขณะก้าวเดินตามหลังเลขาฯ ไปยังมุมวีไอพีที่ถูกโอบล้อมด้วยม่านกำมะหยี่สีแดงเข้ม แสงไฟสลัวจากแชนเดอเลียร์คริสตัลสาดส่องลงมากระทบกับร่างระหงในชุดราตรีเกาะอกสีดำสนิท ขับเน้นผิวเนียนละเอียดดั่งไข่มุกและสัดส่วนเย้ายวนที่สะกดทุกสายตาของผู้ชายทั้งงาน เส้นผมสีดำสนิทถูกรวบเก็บไว้อย่างประณีตเผยให้เห็นลำคอระหงและต่างหูเพชรระยิบระยับที่สะท้อนแสงไฟวับวาม ทว่า... ท่าทางการยืนไขว่ห้างและการหมุนแก้วไวน์ในมือด้วยความมั่นอกมั่นใจนั่นต่างหาก ที่ทำให้ฝีเท้าของศิลาต้องหยุดชะงักลงโดยอัตโนมัติ ความรู้สึกคุ้นเคยบางอย่างแล่นแปลบขึ้นมาในอก ชั่ววินาทีนั้น ภาพความทรงจำสีเทาหม่นเมื่อห้าปีก่อน—วันที่เขาเคยเซ็นใบหย่าอย่างไร้เยื่อใยและผลักไสผู้หญิงคนหนึ่งออกจากชีวิต—ก็พุ่งย้อนกลับเข้ามาในหัวราวกับถูกกระชากลิ้นชักความลับ *รินรดา... ไม่ ไม่มีทางเป็นเธอเด็ดขาด* ศิลาบอกตัวเองในใจ รินรดาภรรยาเก่าของเขาเป็นเพียงผู้หญิงอ่อนแอ เจ้าน้ำตา และเกาะติดเขาเหมือนเงา เธอไม่มีทางแต่งตัวหรูหรา นั่งไขว่ห้างด้วยแววตาเยקטเย้ย และมีรัศมีของความทรงอำนาจแผ่ซ่านออกมาได้ถึงเพียงนี้ "ขอแนะนำให้รู้จักนะคะคุณหมอ... นี่คือ คุณเรเน่ หรือ คุณรินรดา ซีอีโอคนใหม่ของ 'Aura Global Group' นักลงทุนรายใหญ่ที่จะเข้ามาพลิกโฉมโครงการของเราในปีนี้ค่ะ" คำพูดแนะนำตัวของเลขาฯ ราวกับสายฟ้าที่ฟาดผ่าลงกลางกระหม่อมของศัลยแพทย์หนุ่ม ร่างสูงโปร่งแข็งค้าง ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตื่นตะลึงระคนไม่อยากเชื่อ ศิลาจ้องมองใบหน้านั้นตรงๆ ใบหน้าที่เขาเคยจำได้ขึ้นใจ แต่บัดนี้ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางเฉียบคม ริมฝีปากอวบอิ่มเคลือบลิปสติกสีแดงก่ำ และที่สำคัญที่สุด... แววตาคู่นั้นไม่มีร่องรอยของความอ่อนแอหลงเหลืออยู่อีกต่อไป มีเพียงความเยเย็นชาและการเหยียดหยามที่ซ่อนอยู่ภายใต้รอยยิ้มพิมใจ รินรดาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นสบตาอดีตสามี ช้าๆ ทว่ามั่นคง มุมปากเรียวสวยยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่กรีดลึกเข้าไปในความรู้สึกของศิลาจนเขาแทบหายใจไม่ออก "ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งค่ะ... คุณหมอศิลา" น้ำเสียงหวานใสที่เคยเอ่ยคำอ้อนวอนขอความรักจากเขาในอดีต บัดนี้กลับเรียบเฉย แฝงไว้ด้วยอำนาจและคมมีดที่พร้อมจะเชือดเฉือนทุกความเย่อหยิ่งของเขาให้พังทลายลงตรงหน้า ศิลากลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผาก ฝ่ามือที่ถือแก้วไวน์เริ่มชื้นเหงื่อ เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่า... เหยื่อที่เขาเคยทิ้งขว้างอย่างไร้ค่า จะกลับมาในคราบของนักล่าผู้ทรงอิทธิพล และเธอก็กำลังจ้องมองเขาด้วยสายตาของผู้เหนือกว่า สายตาที่บอกชัดเจนว่า เกมการแก้แค้นเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น! ในขณะที่ศิลากำลังพยายามรวบรวมสติและหาคำพูดมาตอบโต้ รินรดาก็ขยับตัวเข้าใกล้เขาเล็กน้อย กลิ่นน้ำหอมแบรนด์ดังยี่ห้อโปรดที่เคยคุ้นเคยลอยแตะจมูก ปลุกเร้าประสาทสัมผัสทุกส่วนของเขาให้ปั่นป่วน ก่อนที่เธอจะโน้มใบกระซิบข้างใบหูของเขาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ "หวังว่าฝีมือการผ่าตัดของคุณจะเฉียบคมเหมือนเดิมนะคะคุณหมอ... เพราะหัวใจเน่าเฟะที่คุณเคยขยี้ทิ้งไว้เมื่อห้าปีก่อน ฉันจะกลับมาทวงคืนทั้งต้นทั้งดอกด้วยมือของฉันเอง" คำพูดนั้นสะท้อนก้องอยู่ในโสตประสาท ศิลาหน้าซีดเผือด หัวใจเต้นรัวระรัวราวกับกลองเพล เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังยืนอยู่บนปากเหวที่กำลังจะพังทลายลงในไม่ช้า ทว่าก่อนที่เขาจะทันได้เอ่ยปากปฏิเสธหรือทวงถามความจริงใดๆ สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นเงาร่างของเด็กชายคนหนึ่ง วัยราวๆ สี่ขวบเศษ หน้าตาน่ารักจิ้มลิ้ม ดวงตากลมโตและสันจมูกโด่งรั้นที่ถอดแบบมาจากพิมพ์เดียวกันกับเขาราวกับส่องกระจก กำลังวิ่งเข้ามาหลบอยู่ด้านหลังชายกระโปรงของรินรดา พร้อมกับเอ่ยเรียกเธอด้วยเสียงใสแจ๋ว "คุณแม่ครับ... น้องคีย์ง่วงนอนแล้วครับ" ศิลาแทบหยุดหายใจ โลกทั้งใบหมุนเคว้งคว้างในพริบตา เมื่อเด็กชายคนนั้นเงยหน้าขึ้นสบตาเขากลางงานเลี้ยง พร้อมรอยยิ้มมุมปากที่ถอดพิมพ์มาจากเขาไม่มีผิดเพี้ยน! (โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ) ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาสัมผัสความเจ็บปวดและสะใจไป100% กับ "เพลิงกุหลาบดำ" นะคะ