จุดตกต่ำที่เปลี่ยนไปตลอดกาล

"พวกมันถอดชื่อนายออกจากทีมแล้ว... คินน์" เสียงของรินลอดผ่านความมืดมิดของคูหาหลบภัยใต้ดิน ร่างระหงที่เคยสง่างามในชุดเกราะฮันเตอร์แรงก์ S บัดนี้สวมเพียงเสื้อผ้าเก่าๆ ซอมซ่อ ใบหน้าหวานฉายแววความเจ็บปวดและคราบน้ำตาที่แห้งกรัง ดวงตาคู่นั้นมองตรงมาที่เขาด้วยความรู้สึกผิดที่เธอไม่ได้เป็นคนก่อ คินน์ไม่ได้ตอบทันที เขานั่งนิ่งอยู่บนลังไม้เก่าๆ กลิ่นอับชื้นและกลิ่นเลือดจางๆ จากบาดแผลฉกรรจ์ที่ต้นขาคละคลุ้งไปทั่วห้อง ร่างกายของเขาบอบช้ำจากการถูกห่ากระสุนเวทมนตร์และกรงเล็บอสูรระดับสูงฉีกกระชาก แต่นั่นยังไม่เจ็บปวดเท่ากับความจริงที่ว่า 'กิลด์อัสนีทมิฬ' กิลด์อันดับหนึ่งที่เขาอุทิศหยาดเหงื่อและเลือดเนื้อสร้างมันขึ้นมากับมือ ได้ประกาศตัดหางปล่อยวัดเขาอย่างเลือดเย็น เหตุผลเดียว... เพราะเขาเป็นแค่ฮันเตอร์ไร้พลังเวทหรือสกิลต่อสู้โจมตี เป็นแค่ "ตัวถ่วง" ในสายตาสวะพวกนั้น แม้ว่าทุกแผนการล่า ทุกรอยแยกมิติที่รอดมาได้ จะมาจากสมองและสัญชาตญาณการวิเคราะห์ของเขาก็ตาม "ช่างมันเถอะครับริน" คินน์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ใบหน้าคมคายเปื้อนรอยยิ้มเย้ยหยันตัวเอง "สวะพวกนั้นคงคิดว่าถ้าไม่มีผม พวกมันจะแบ่งเงินรางวัลกันได้เต็มเม็ดเต็มหน่วยสินะครับ" "แต่นายเกือบตายในดันเจี้ยนนั้นนะคินน์!" รินโพล่งออกมา น้ำตาที่กลั้นไว้เอ่อล้นอีกครั้ง เธอก้าวเข้ามาทรุดตัวลงคุกเข่าตรงหน้า มือเรียวสั่นเทราบีบมือหยาบกร้านของเขาแน่น "เพราะฉันเอง... เพราะพลังของฉันมันเสื่อมถอย พวกมันถึงกล้าเขี่ยเราทิ้งอย่างไร้เยื่อใยแบบนี้" คินน์ส่ายหัวช้าๆ ปลายนิ้วโป้งเกลี่ยคราบน้ำตาบนแก้มเนียนของภรรยาอย่างแผ่วเบา สายตาที่มองเธอนั้นเต็มไปด้วยความรักและความเด็ดเดี่ยวที่ไม่อาจสั่นคลอน รินคือฮันเตอร์สาวผู้เคยยืนอยู่จุดสูงสุด แต่ยอมสละทุกอย่างแม้กระทั่งพลังเพื่ออยู่เคียงข้างเขา ผู้ชายที่ใครๆ ก็ตราหน้าว่าเกาะเธอกิน "เราไม่ได้ทำอะไรผิดครับริน จำคำผมไว้นะ... คนพวกนั้นเหยียบย่ำเราวันนี้ เพราะเราไม่มี 'เงิน' และ 'อำนาจ' มากพอที่จะซื้อหัวพวกมันต่างหาก" ทันทีที่สิ้นคำพูดของคินน์ ความเงียบงันก็เข้าปกคลุมห้องใต้ดินชั่วขณะ ก่อนที่อากาศรอบตัวจะบิดเบี้ยวราวกับภาพสะท้อนในผิวน้ำที่ถูกโยนก้อนหินลงไป เสียงก้องกังวานที่เยือกเย็นและทรงพลังดังขึ้นในโสตประสาทของคินน์เพียงผู้เดียว [ติ๊ง! ตรวจพบความปรารถนาอันแรงกล้าต่อ "อำนาจทางการเงิน" และความแค้นต่อผู้กดขี่] [เงื่อนไขการปลุกพลังสำเร็จ: ดึงดูดระบบเศรษฐีระดับจักรวาล] [กำลังเชื่อมต่อเข้ากับจิตวิญญาณของโฮสต์: คินน์] [เชื่อมต่อสำเร็จ...] หน้าจอสีทองอร่ามโปร่งแสงปรากฏขึ้นตรงหน้าคินน์ มันส่องประกายเจิดจ้าตัดกับความมืดมิดของห้องใต้ดิน ตัวอักษรสีทองวิ่งผ่านรวดเร็วจนน่าเวียนหัว [ยินดีต้อนรับสู่ "ระบบมหาเศรษฐีพลิกโลก" (Global Tycoon System)] [สถานะโฮสต์: คินน์ (อดีตฮันเตอร์ตกอับ / ปัจจุบัน: ว่าที่มหาเศรษฐีผู้กุมเศรษฐกิจโลก)] [สินทรัพย์เริ่มต้น: 1,000,000,000 บาท (หนึ่งพันล้านบาท) - โอนเข้าบัญชีลับเรียบร้อยแล้ว] [บัตรเครดิตเอ็กซ์คลูซีฟระดับ SSS (Black Unlimited Card) ถูกส่งมอบสู่ช่องเก็บของมิติ] [ภารกิจแรก: ตบหน้าผู้ดูถูกด้วยความมั่งคั่ง - ซื้อกิจการทั้งหมดของกิลด์อัสนีทมิฬภายใน 24 ชั่วโมง บทลงโทษหากล้มเหลว: ยึดทรัพย์สินทั้งหมดและสูญเสียสิทธิ์ในการใช้ระบบ] คินน์จ้องมองตัวเลขศูนย์จำนวนมหาศาลบนหน้าจอ หัวใจที่เคยเต้นแผ่วเบาด้วยความสิ้นหวัง กลับเต้นรัวระรัวด้วยความตื่นเต้นและอะดรีนาลีนที่พุ่งพล่าน รอยยิ้มมุมปากที่รินไม่เคยเห็นมาก่อนปรากฏขึ้นบนใบหน้าของสามี รอยยิ้มของผู้ล่าที่ถือไพ่เหนือกว่าในทุกประตู รินมองหน้าสามีด้วยความงุนงง เธอเห็นเขาจ้องมองอากาศว่างเปล่าด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง "คินน์... เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ? นายมองอะไรอยู่?" คินน์ดึงมือรินขึ้นมากุมไว้แน่น ความอบอุ่นจากฝ่ามือของเขาถ่ายทอดความมั่น "ไม่มีอะไรครับริน... แค่มีคนกำลังจะส่งใบลาออกมารวมกันที่สำนักงานของเราเร็วๆ นี้" คินน์หัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและอำนาจ "เตรียมตัวเก็บกระเป๋าเถอะครับที่รัก เรากำลังจะไปซื้อตึกกิลด์อัสนีทมิฬมาทำเป็นที่จอดรถกัน" ในวินาทีนั้น เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือราคาถูกของคินน์ก็ดังขึ้นพร้อมกัน มันไม่ใช่การทวงหนี้หรือข้อความดูถูกเหยียดหยามจากพวกพ้องใจโฉดเหมือนทุกที แต่เป็นเสียงแจ้งเตือนจากธนาคารกลางระดับประเทศ [ยอดเงินคงเหลือในบัญชีของคุณ: 1,000,000,000.00 บาท] คินน์เอื้อมมือหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมา ปลดล็อกหน้าจอด้วยรอยยิ้มเยียบเย็น ก่อนจะกดส่งข้อความสั้นๆ ไปยังกลุ่มแชทของบอร์ดบริหารกิลด์อัสนีทมิฬที่เพิ่งเตะเขาออกจากกลุ่มเมื่อสิบนาที, *“เตรียมตัวต้อนรับเจ้านายคนใหม่... พรุ่งนี้เช้า ผมจะไปซื้อกิลด์ของพวกคุณด้วยเงินสด”* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับก้าวแรกอันยิ่งใหญ่นี้นะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ!