ระบบสืบสวนกับงานศพในห้องสมุด

กลิ่นสนิมเหล็กจางๆ ลอยคละคลุ้งปะปนกับกลิ่นฝุ่นเก่าของกระดาษสมุดตำราเรียน—มันไม่ใช่กลิ่นที่ควรจะตลบอบอวลอยู่บนพรมเปอร์เซียราคาแพงของห้องสมุดประจำโรงเรียนเซนต์เทเรซ่าในเวลาตีห้าครึ่ง คินขยับกรอบแว่นสายตาด้วยนิ้วชี้ที่สั่นเทาเล็กน้อย เขากำลังยืนอยู่หน้าชั้นหนังสือวรรณกรรมคลาสสิก แถวที่สี่ มุมอับสายตาที่ต่อให้กล้องวงจรปิดมุมสูงก็กวาดมาไม่ถึง ปลายรองเท้าผ้าใบสีขาวสะอาดของเขาห่างจากร่างไร้วิญญาณของรองประธานนักเรียน—ธนา—ไม่ถึงคืบ ไม่มีเสียงกรีดร้อง ไม่มีฉากดราม่าฟูมฟาย มีเพียงความเงียบงันอันน่าอึดอัดที่กดทับลงบนโสตประสาท ร่างนั้นนั่งพับเพียบอยู่กับพื้น พนักเก้าอี้ไม้สักถูกดึงมาขวางกั้นไว้คล้ายฉากกั้น ลำคอมีรอยช้ำสีม่วงคล้ำเป็นแนวโค้งชัดเจน ทว่าสิ่งที่ทำให้คินละสายตาไม่ได้เลยคือ หนังสือรวมบทกวีของเชคสเปียร์ที่ถูกเปิดค้างไว้หน้าบทที่สิบสี่ วางทับอยู่บนตักของศพอย่างจงใจ "คิดจะจัดฉากให้เป็นอุบัติเหตุ หรือตั้งใจส่งสาส์นอะไรบางอย่างกันแน่นะครับ..." คินพึมพำกับตัวเองอย่างแผ่วเบา สมองส่วนหน้าทำงานอย่างรวดเร็วเพื่อประมวลผลสถานการณ์ตรงหน้าโดยอัตโนมัติ ในฐานะนักเรียนทุนผู้รักความสงบและหลงใหลในตรรกะเชิงเหตุผล เขาไม่เคยคิดเลยว่าวันเกิดครบรอบอายุสิบเจ็ดปีของตนเองจะต้องมาเริ่มต้นด้วยการเป็นพยานปากเอกในคดีฆาตกรรมอำพราง ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงสังเคราะห์ที่ราบเรียบแต่กลับก้องกังวานอยู่ในหัวสมองของเขาก็ดังขึ้นโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย [ติ๊ง! ตรวจพบสภาวะแวดล้อมที่สอดคล้องกับเงื่อนไขการปลุกพลัง] [ระบบสืบสวนเชิงจิตวิทยา 'Insight Eye' ทำการเชื่อมต่อกับจิตสำนึกของโฮสต์เสร็จสิ้น 100%] [ยินดีต้อนรับครับ คุณคิน... โฮสต์ผู้ถูกเลือกให้ไขความจริงที่ถูกซ่อนเร้นใต้เงามืด] ม่านตาของคินหดแคบลงเล็กน้อย เขาไม่ได้สะดุ้งตกใจกับเสียงปริศนาที่ดังขึ้นในหัว เพราะความตึงเครียดของสถานการณ์ตรงหน้าทำให้ขีดจำกัดความอดทนทางจิตใจของเขาถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้นแล้ว ดวงตาสองข้างรู้สึกร้อนผ่าวขึ้นมาวูบหนึ่ง ก่อนที่โลกตรงหน้าจะเปลี่ยนสีไป ภาพของห้องสมุดในยามเช้าตรู่ถูกเคลือบด้วยละอองแสงสีฟ้าจางๆ ข้อมูลเชิงวิเคราะห์ไหลทะลักเข้ามาในห้วงความคิดราวกับสายน้ำหลาก พื้นผิวพรมบริเวณที่เขายืนอยู่ปรากฏรอยเปื้อนจางๆ ของดินปืนชนิดพิเศษ รอยนิ้วมือบนสันหนังสือเชคสเปียร์ถูกไฮไลต์ด้วยแสงสีแดงกะพริบเตือน และที่สำคัญที่สุด... ระบบได้ทำการประเมินสภาพจิตวิทยาของฆาตกรจากร่องรอยการจัดฉาก [วิเคราะห์เป้าหมาย: ฆาตกรมีความมั่นใจสูงและมีความเกี่ยวพันโดยตรงกับโครงสร้างอำนาจภายในโรงเรียน] [คำเตือนระดับความอันตราย: สูงมาก] [ปลุกฟังก์ชันเสริม: การจำลองเหตุการณ์จำลอง (Simulation Mode) พร้อมใช้งาน] คินสูดหายใจเข้าลึกเพื่อควบคุมจังหวะการเต้นของหัวใจ เขาย่อตัวลงช้าๆ เพื่อตรวจสอบร่องรอยเพิ่มเติมอย่างระมัดระวัง ไม่ให้หลักฐานรอบตัวเสียหาย มือข้างที่สวมถุงมือผ้าฝ้ายหยิบกระดาษโน้ตชิ้นเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่ใต้ปกหนังสือขึ้นมาดู มันคือลายมือเขียนด้วยหมึกซึมราคาแพง ประโยคสั้นๆ ที่เขียนไว้ทำเอาเขากลืนน้ำลายลงคอ *‘ความลับของผู้อำนวยการกำลังจะถูกเปิดเผย... และนายคือรายต่อไป’* เสียงฝีเท้าหนักแน่นคู่หนึ่งดังขึ้นที่โถงทางเดินด้านนอก มันใกล้เข้ามาทุกที... จังหวะจะโคนของการเดินนั้นเป็นเอกลักษณ์จนคินจำได้ทันทีว่าเป็นใคร อาจารย์ริน—อาจารย์ประจำวิชาประวัติศาสตร์และที่ปรึกษาชมรมวรรณกรรม หญิงสาวผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเยือกเย็น เด็ดขาด และมีสายตาที่มองทะลุปรุโปร่งทุกคำโกหก เธอยืนอยู่ตรงกรอบประตูห้องสมุดในชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิท เส้นผมสีดำสนิทถูกรวบเก็บไว้เรียบร้อย ใบหน้าเรียบเฉยไร้ความรู้สึกใดๆ ทว่าแววตานั้นกลับกวาดมองสำรวจสภาพห้องและตัวของคินในเสี้ยววินาทีเดียว "เธอมาทำอะไรตรงนี้แต่เช้าตรู่ คิน..." น้ำเสียงนิ่งเรียบแต่ทรงพลังเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบงัน คินเงยหน้าขึ้นสบตากับอาจารย์สาว รอยยิ้มบางเบาที่เปี่ยมด้วยความหมายปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา แม้สถานการณ์จะคับขันเพียงใด แต่เขารู้ดีว่าการมีอาจารย์รินอยู่เคียงข้างในยามนี้ คือตัวแปรสำคัญที่จะทำให้เกมการสืบสวนนี้ไม่น่าเบื่อจนเกินไป "ผมแค่มารับโชควันเกิดที่น่าตื่นเต้นเกินไปหน่อยครับ อาจารย์ริน" คินตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ พลาญชูเศษกระดาษโน้ตในมือขึ้นให้เห็นชัดเจน "ดูเหมือนว่าพวกเรากำลังจะต้องเล่นเกมไล่จับที่เดิมพันด้วยชีวิตกันซะแล้วล่ะครับ" อาจารย์รินก้าวเท้าเข้ามาใกล้ร่างไร้วิญญาณของธนาช้าๆ สายตาคมกริบกวาดมองสภาพแวดล้อมก่อนจะหยุดนิ่งที่ดวงตาของคิน มุมปากของเธอยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างมีความหมาย เป็นรอยยิ้มที่หาดูได้ยากยิ่ง [ติ๊ง! ตรวจพบตัวละครสำคัญ 'ริน' เข้าร่วมพื้นที่เกิดเหตุ] [ระบบกระตุ้นภารกิจหลักระดับ SSS: 'ถอดรหัสความตายในเซนต์เทเรซ่า' — ค้นหาความจริงเบื้องหลังองค์กรเงาที่แทรกซึมในโรงเรียน ก่อนที่ระเบิดเวลาลูกถัดไปจะทำงาน] [เวลาที่เหลือ: 71 ชั่วโมง 59 นาที] ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาไปด้วยกันในตอนแรกนี้นะครับ