ความเงียบงันที่แผ่ขยายอยู่กลางห้องรับแขกวีไอพีนั้น หนักอึ้งเสียจนแทบจะบดขยี้ปอดของทุกคนให้แหลกสลายเป็นจุล แรงกดดันจากร่างสูงใหญ่ของคาร์ลอสที่แผ่ซ่านออกมาพุ่งชนเข้ากับความนิ่งงันของผู้มาใหม่โดยตรง นัยน์ตาคมกริบสีนิลกาฬของมาเฟียหนุ่มวาวโรจน์ขึ้นด้วยโทสะระลอกใหม่ที่ยากจะควบคุม แววตาคู่นั้นกวาดมองร่างของชายหนุ่มแปลกหน้าที่บังอาจก้าวเข้ามาในอาณาเขตของเขาอย่างไร้ซึ่งมารยาท โดยมีรายงานความเคลื่อนไหวจากบอดี้การ์ดด้านนอกที่ถูกจัดการไปหมดแล้วเป็นเครื่องยืนยันความอวดดี
"คิดว่าที่นี่เป็นสนามเด็กเล่นหรือไง ถึงได้เดินเข้ามาตามอำเภอใจแบบนี้"
เสียงทุ้มต่ำที่ลอดผ่านไรฟันของคาร์ลอสเต็มไปด้วยกรดอารมณ์ที่กัดกร่อนความอดทนจนเหือดแห้ง มือหนาข้างหนึ่งเอื้อมไปคว้าข้อมือเรียวของรินรดาเอาไว้แน่นราวกับคีมเหล็ก บีบรัดจนผิวเนื้อเนียนขึ้นรอยแดงก่ำ แต่นางเอกสาวไม่มีแม้แต่จะส่งเสียงร้องความเจ็บปวด นัยน์ตาคู่สวยของเธอกำลังสั่นไหวอย่างรุนแรงเมื่อมองสลับระหว่างมาเฟียผู้กักขังเธอไว้ในกรงทอง กับผู้มาใหม่ที่กำลังพลิกกระดานเกมทั้งหมดให้เดือดพล่านขึ้นไปอีกขั้น
"ผมไม่ได้มาเพื่อเล่นเกม คาร์ลอส... ผมมาเพื่อเอาสิ่งที่ควรจะเป็นของผมคืน"
น้ำเสียงนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยแรงฮึดสู้เอ่ยขึ้น พร้อมกับก้าวเท้าเข้ามาประชิดอีกนิด บรรยากาศรอบตัวตึงเครียดจนแทบจะจุดประกายไฟได้ คาร์ลอสแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขัน มีเพียงความเยียบเย็นและอันตรายระดับสูงสุดที่พร้อมจะฉีกร่างใครก็ตามเป็นชิ้นๆ หากกล้าอาจหาญมาท้าทายอำนาจของเขา
"ของของแกงั้นเหรอ?" คาร์ลอสเหยียดยิ้มหยัน ร่างสูงก้าวเข้ามาบังรินรดาไว้ครึ่งหนึ่งราวกับต้องการประกาศความเป็นเจ้าของอย่างเบ็ดเด็ดขาด "ผู้หญิงคนนี้เป็นเชลยของฉัน เป็นคนที่ฉันตีตราจองไว้ด้วยสัญญาทาสแลกเลือด แกไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเอ่ยชื่อเธอด้วยซ้ำ!"
รินรดาเม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด หัวใจของเธอกำลังเต้นระรัวราวกับกลองศึก ความขัดแย้งภายในจิตใจตีรวนจนยุ่งเหยิง เธอมองแผ่นหลังกว้างที่แผ่ไอความร้อนรุ่มและดิบเถื่อนของคาร์ลอส สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากความหึงหวงและโทสะที่ระเบิดออกมาจากตัวเขา มันเป็นความรู้สึกที่ทั้งน่ากลัวและเย้ายวนใจในคราวเดียวกัน แรงดึงดูดระหว่างเธอกับมาเฟียหนุ่มไม่เคยลดน้อยลงเลย แม้ในยามที่พายุอารมณ์กำลังโหมกระหน่ำ
"แต่เธอก็ไม่ได้รักคุณ!" ผู้มาใหม่ตะโกนสวนกลับด้วยความเหลืออด ดวงตาคู่นั้นฉายแววเจ็บปวดและเด็ดเดี่ยวไม่แพ้กัน "ปล่อยเธอไปซะ คาร์ลอส! คุณใช้ความรุนแรงและอำนาจกักขังเธอไว้แบบนี้ มันต่างอะไรกับสัตว์ป่าล่าเหยื่อ!"
คำพูดนั้นราวกับน้ำมันที่สาดเข้าใส่กองเพลิง คาร์ลอสผุดลุกขึ้นเต็มความสูง แรงกดดันมหาศาลพุ่งเข้าใส่ผู้มาใหม่ทันที มาเฟียหนุ่มก้าวเข้าไปประชิดตัวคู่สนทนาด้วยความเร็วที่เหนือกว่า มือหนากระชากคอเสื้อของอีกฝ่ายขึ้นจนลอยจากพื้นด้วยพละกำลังที่เหนือมนุษย์ นัยน์ตาสสีนิลเบิกกว้างด้วยความเหี้ยมเกรียม รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างน่ากลัว
"ใช่... ฉันมันก็แค่สัตว์ป่า แล้วเหยื่อตัวนี้... ก็ชอบรสชาติความป่าเถื่อนของฉันเสียด้วย!"
คาร์ลอสประกาศกร้าวด้วยน้ำเสียงที่ทรงพลังและบาดลึก ก่อนจะหันขวับกลับมามองรินรดาที่ยืนตัวแข็งค้างอยู่เบื้องหลัง สายตาคู่นั้นเปลี่ยนเป้าหมายจากความโกรธเกรี้ยวกลายเป็นประกายไฟแห่งความปรารถนาที่ลุกโชนขึ้นอย่างรวดเร็วจนน่าใจหาย เขากระชากข้อมือของรินรดาให้ก้าวตามแรงดึงอย่างไร้ความปรานี เดินดุ่มๆ ตรงไปยังห้องนอนส่วนตัวที่อยู่ด้านในทันทีท่ามกลางสายตาตกตะลึงของผู้มาใหม่ที่พยายามจะก้าวตามแต่ถูกบอดี้การ์ดนับสิบชีวิตเข้ามาสกัดกั้นเอาไว้ด้วยอาวุธครบมือ
ปัง!
ประตูห้องนอนถูกผลักปิดกระแทกด้วยความรุนแรงจนผนังห้องสะเทือน คาร์ลอสเหวี่ยงร่างบางของรินรดาลงบนเตียงนอนขนาดคิงไซส์ที่ปูด้วยผ้าปูที่นอนเนื้อดี ร่างสูงตามติดประชิดตัวลงไปทาบทับทันทีราวกับเสือชีตาร์ที่ตะครุบเหยื่อ กลิ่นกายบุรุษผสมผสานกับความโกรธเกรี้ยวแผ่ซ่านโอบล้อมร่างของหญิงสาวไว้ทุกด้าน
"ปล่อยนะ... คาร์ลอส คุณบ้าไปแล้วหรือไง!" รินรดาพยายามใช้มือผลักอกแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม แต่มันกลับไร้ผล แรงของเธอน้อยนิดเกินกว่าจะต้านทานแรงอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่านของมาเฟียหนุ่มได้
"ใช่... ฉันมันบ้า!" คาร์ลอสคำรามต่ำในลำคอ นัยน์ตาคมกريบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่ฉายแววตื่นตระหนกผสมผสานกับความวับวามบางอย่างที่เขาปรารถนาจะค้นหา "เธอทำให้ฉันคลั่ง รินรดา! ทุกครั้งที่มีผู้ชายหน้าไหนกล้าเข้าใกล้เธอ... ทุกครั้งที่สายตาของเธอไปหยุดอยู่ที่คนอื่น หัวใจบ้าๆ ดวงนี้มันอยากจะฆ่าคนให้ตายคามือ!"
ลมหายใจร้อนผ่าวของเขารดรินอยู่เหนือริมฝีปากอิ่ม รินรดาหอบสะท้าน หัวใจเต้นระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก ความดุดันและดิบเถื่อนที่พรั่งพรูออกมาจากตัวเขามันทั้งน่าหวาดกลัวและสะกดจิตเธอไว้ในเวลาเดียวกัน ความโกรธขึงเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความร้อนรุ่มที่แล่นริ้วไปตามเส้นประสาท
"คุณมันเอาแต่ใจ... อื้อ..."
คำพูดต่อมาถูกกลืนหายไปในลำคอเมื่อคาร์ลอสตวัดริมฝีปากลงมาครอบครองเรียวปากนุ่มของเธออย่างไร้ความปรานี รสจูบในครานี้ไม่ได้อ่อนโยนหรือประนีประนอม แต่มันคือการประกาศอาณาเขต คือการลงทัณฑ์ และการเรียกร้องสิทธิ์ที่ดุดัน รุนแรง และลึกซึ้งจนลมหายใจของเธอดับวูบ มือหนาสอดเข้าไปใต้กลุ่มผมยาวสลวยเพื่อตรึงท้ายทอยของเธอไว้ไม่ให้หลบหนี ขณะที่ริมฝีปากบดขยี้อย่างไร้ความปรานี รสชาติหวานล้ำที่ปะปนไปด้วยความกระหายหิวทำให้รินรดาเผลอครางแผ่วในลำคอ
สัมผัสจากมือซากที่เริ่มลูบไล้ไปตามสรีระโค้งเว้าภายใต้ชุดเดรสเนื้อบางทำให้ร่างกายของเธอสั่นสะท้อน คาร์ลอสไล้นิ้วร้อนรุ่มผ่านสะโพกผายและต้นขาเนียนนุ่มอย่างจงใจจะแผดเผาทุกตารางนิ้วให้หลอมละลาย เขาถอนริมฝีปากออกมาชั่วครู่เพื่อให้เธอได้กอบโกยอากาศเข้าปอด แต่นัยน์ตากลับยังคงจ้องมองเธอด้วยความกระหายหิวที่ไม่มีวันสิ้นสุด
"จูบพิสูจน์สิ รินรดา..." เสียงกระซิบพร่าต่ำดังชิดริมหู พร้อมกับที่มือหนาปลดกระดุมเสื้อของเธอออกทีละเม็ดอย่างไร้ความปราณี "บอกฉันด้วยร่างกายของเธอ... ว่าผู้ชายสารเลวคนนั้น ไม่มีค่าอะไรเลยเมื่อเทียบกับความเร่าร้อนที่ฉันมอบให้!"
ร่างบางสะดุ้งเฮือกเมื่อผิวเนื้อเปลือยเปล่าสัมผัสกับอากาศเย็นภายในห้อง แต่ไม่ทันที่เธอจะได้ปฏิเสธ ฝ่ามือร้อนและริมฝีปากที่ประทับจูบซับไปทั่วลาดไหล่และซอกคอก็ทำให้สติสัมปชัญญะของเธอหลุดลอยไปจนหมดสิ้น ความสัมพันธ์ที่ขับเคลื่อนด้วยความหึงหวง โทสะ และแรงปรารถนาอันดิบเถื่อนกำลังดึงพวกเขาทั้งคู่ดิ่งจมลงสู่ห้วงแห่งความลุ่มหลงที่ยากจะถอนตัว
ทว่า... ในวินาทีที่ความเร่าร้อนกำลังพุ่งทะยานขึ้นสู่ขีดสุด เสียงโทรศัพท์มือถือส่วนตัวของคาร์ลอสที่วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียงก็แผดเสียงกรีดร้องทำลายบรรยากาศอันวาบหวามลงอย่างไม่รู้กาลเทศะ มาเฟียหนุ่มขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิดแต่ไม่ได้สนใจจะละสายตาจากเรือนร่างเย้ายวนเบื้องหน้า ทว่าเมื่อเขาเหลือบไปเห็นชื่อบนหน้าจอที่สว่างวาบขึ้นมา...
ดวงตาสีนิลกาฬของคาร์ลอสก็หดแคบลงทันที พร้อมกับลมหายใจที่สะดุดกักค้าง!
รินรดานัยน์ตาเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ เมื่อจู่ๆ คาร์ลอสก็หยุดการกระทำทุกอย่างลงอย่างกะทันหัน ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเต็มไปด้วยความต้องการกลับบึ้งตึงดิ่งลงเหว แววตาของมาเฟียหนุ่มฉายแววอันตรายและเหี้ยมเกรียมขึ้นมาทันที เมื่อข้อความสั้นๆ บนหน้าจอโทรศัพท์ปรากฏขึ้น...
*"มันหนีออกจากคุกใต้ดินได้แล้ว... และเป้าหมายของมัน คือผู้หญิงคนนั้น!"*
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามความเร่าร้อนนี้ร่วมกันนะครับ
เซ็กส์คอนแทรกต์ : ล่าแต้มรักฉบับมาเฟียคลั่ง•ตอนที่ 25
จูบพิสูจน์รัก
ผลงานโดย ภาคินทร์เที่ยงคืน
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ภาคินทร์เที่ยงคืน)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซ็กส์คอนแทรกต์ : ล่าแต้มรักฉบับมาเฟียคลั่ง นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!