บัญชีลับที่หายไป

เสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่ย่ำกระชั้นเข้ามาตามทางเดินปูด้วยไม้เนื้อแข็งของเรือนพักรับรอง ทำให้หัวใจของเพียงขวัญเต้นระรัวราวกับกลองเพล เอกสารบัญชีลับแผ่นบางในมือสั่นไหวตามปลายนิ้วที่ชุ่มด้วยเหงื่อ ความมืดสลัวภายในห้องเอกสารส่วนตัวของศิลาไม่ได้ช่วยอำพรางความตื่นตระหนกของเธอเลยแม้แต่น้อย เมื่อครู่ลูกน้องของเขาเพิ่งวิ่งหน้าตาตื่นออกไปรายงานเรื่องความวุ่นวายที่โกดังใหญ่ เป็นจังหวะทองที่เธอคาดว่าจะฉวยโอกาสนี้ค้นหาหลักฐานมัดตัวพ่อเลี้ยงดิบเถื่อน ทว่าเธอกลับประเมินความระแวงของเขาต่ำเกินไป แอด... เสียงบานประตูไม้สักถูกผลักเปิดออกอย่างไร้ซุ่มเสียง ทว่าเงาสูงใหญ่ทมึนที่ทาบทับลงมาจากกรอบประตู กลับทำให้บรรยากาศภายในห้องลดอุณหภูมิลดฮวบลงจนเยือกเย็น ศิลาก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไร้ร่องรอยของความตื่นตระหนกจากเหตุการณ์ที่โกดังแต่อย่างใด ดวงตาคมกริบดั่งพญาอินทรีคู่นั้นกวาดมองความผิดปกติภายในห้องเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะมาหยุดนิ่งอยู่ที่ร่างบางซึ่งยืนแข็งทื่ออยู่ข้างโต๊ะทำงานของเขา "คิดว่าผมเล่นละครตบตาเก่งไหมครับ... คุณเพียงขวัญ" น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้นอย่างเยือกเย็น ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาปิดล็อกประตู ปิดตายทุกเส้นทางหนีราวกับเสือร้ายที่กำลังต้อนเหงื่อเข้ามุมมืด เพียงขวัญกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอพยายามซ่อนกระดาษแผ่นสำคัญไว้ด้านหลังลำตัว ทว่าสายตาดุดันคู่นั้นกลับวับวาวด้วยความรู้ทันเสียยิ่งกว่าอะไร "ฉัน... ฉันแค่มารายงานเรื่องเอกสารเพิ่มเติมค่ะ... เอ๊ย... ครับ" เผลอหลุดปากแก้ตัวด้วยความลนลาน ศิลาแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยแรงกดดันที่ทำให้ผิวเนื้อของเธอลุกชัน "ไม่ต้องแถให้เหนื่อยแรงหรอกครับคนสวย... เอกสารในมือคุณต่างหาก ที่น่าสนใจกว่าคำแก้ตัวโง่ๆ นั่นหลายเท่า" เพียงขวัญถอยหลังกรูดจนแผ่นหลังชนเข้ากับชั้นหนังสือไม้สักหนักอึ้ง ทว่าช้าเกินกว่าที่ศิลาจะปล่อยให้เธอมีช่องว่าง ร่างหนาพุ่งเข้ามาประชิดตัวอย่างรวดเร็ว กลิ่นกายบุรุษผสมกลิ่นบุหรี่จางๆ และหยาดเหงื่อจากการทำงานโอบล้อมเธอไว้จนแทบสิ้นเรี่ยวแรง มือหนาข้างหนึ่งยันชั้นหนังสือเหนือศีรษะเธอไว้ ขณะที่อีกข้างกระชากข้อมือเรียวบางที่มีเอกสารซ่อนอยู่เข้าหาตัวอย่างแรง "ปล่อยนะ! คุณศิลา คุณไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับฉัน!" เธอตวาดเสียงแข็ง พยายามเชิดหน้าสู้แม้ว่าขาอ่อนแรงลงทุกที "ไม่มีสิทธิ์งั้นเหรอ?" ศิลาโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบชิดกัน ลมหายใจร้อนผ่าวรดรินอยู่ข้างแก้มสาง "ในไร่นี้... ในอาณาจักรของผม... กฎหมายเดียวที่มีค่าคือคำพูดของผมคนเดียวครับ เพียงขวัญ" แรงกดดันจากร่างกายที่แนบชิดและแววตาดุดันหลอมรวมให้บรรยากาศเปลี่ยนเป็นความเร่าร้อนอันตราย ศิลาไม่ได้แย่งกระดาษแผ่นนั้นทันที เขากลับใช้นิ้วหยาบกร้านลูบไล้ขึ้นมาตามข้อมือเรียว ช้าๆ ทว่าหนักหน่วงราวกับตรึงพันธนาการเธอไว้ด้วยสัมผัสทางกาย เพียงขวัญสะท้านเฮือก เผลอหลุดเสียงครางประท้วงในลำคอเมื่อความอุ่นร้อนจากฝ่ามือของเขาซึมซ่านผ่านผิวเนื้อเข้ามารบกวนสติสัมปชัญญะ "คุณมันเผด็จการ... คนป่าเถื่อน!" "ใช่... ผมมันคนป่าเถื่อนที่กำลังจะลงโทษเด็กดื้อที่กล้าลองดีกับไฟ" ศิลาไม่รอช้า เขาฉวยเอกสารบัญชีลับจากมือเธอโยนทิ้งไปอย่างไร้ใยดี ก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างรวบเอวคอดกิ่วเข้าประชิดแนบแน่นจนไร้ช่องว่าง ระยะห่างระหว่างกันถูกบด เพียงขวัญพยายามจะเบือนหน้าหนี ทว่าปลายนิ้วแข็งแกร่งกลับเชยคางมนขึ้นบังคับให้เธอต้องสบตา ประกายไฟแห่งความปรารถนาอันดิบเถื่อนลุกโชนอยู่ในนัยน์ตาคู่นั้น มันไม่ใช่แค่ความโกรธที่เธอแอบลอบเข้ามา แต่เป็นแรงดึงดูดทางเพศอันรุนแรงที่ถูกเก็บกดไว้ใต้ความเย็นชามานานแรมเดือน ริมฝีปากหยักลึกทาบทับลงมาอย่างอุกอาจ ไร้ซึ่งความปรานี ทว่าเต็มไปด้วยความเร่าร้อนที่แผดเผาทุกสติสัมปชัญญะ เพียงขวัญเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอยกมือขึ้นทุบกำแพงอกแกร่งเพื่อประท้วง แต่กล้ามเนื้อแน่นตึงของเขากลับเปรียบเสมือนกำแพงเหล็กที่ไม่มีวันสั่นคลอน รสจูบดุดัน รุกราน และเอาแต่ใจ ดึงเอาลมหายใจและแรงฮึดสู้ของเธอไปจนหมดสิ้น ลิ้นร้อนตวัดกวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ จนร่างบางสั่นสะท้าน เข่าแทบทรุดลงไปกองกับพื้น ดีที่แขนแข็งแรงอีกข้างโอบประคองสะโพกมนไว้แน่นราวกับคีมเหล็ก "อื้ม... ปล่อย..." เสียงประท้วงเล็ดลอดออกมาได้เพียงเท่านั้น เมื่อศิลาเปลี่ยนองศาการจูบให้ลึกล้ำและวาบหวามยิ่งขึ้น มือหนาเริ่มลูบไล้ปัดป่ายไปตามแผ่นหลังเนียนผ่านเนื้อผ้าบางเบา สัมผัสหยาบกร้านแต่เร่าร้อนทำให้ไฟสวาทปะทุขึ้นในกายสาวอย่างไม่อาจต้านทาน ความโกรธแค้นและศักดิ์ศรีที่เคยมีถูกบดขยี้จนแหลกละเอียดใต้รสสัมผัสอันช่ำชองและเปี่ยมด้วยอำนาจของวิศวกรหนุ่ม ศิลาถอนริมฝีปากออกช้าๆ อย่างเสียดาย ปล่อยให้หอบหายใจรดกันจนอกกระเพื่อมไหว ดวงตาคมกريบมองริมฝีปากบวมเจ่อและใบหน้าแดงก่ำของหญิงสาวด้วยความพึงพอใจ "คุณเก่งมากที่กล้าหาญขนาดนี้ เพียงขวัญ..." เสียงกระซิบพร่าต่ำดังชิดใบหู ร้อนผ่าวจนขนลุกซู่ "แต่คุณควรจำไว้ให้ขึ้นใจ... ว่าการเล่นกับไฟในบ้านของผม จุดจบมีเพียงแค่การถูกแผดเผาจนไม่เหลือซาก" เพียงขวัญหอบหายใจสะท้าน เธอยังไม่ทันได้เอաբาทาโต้ตอบคำขู่แสนอันตรายนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นรัวเร็วขัดจังหวะความตึงเครียดภายในห้อง ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! "คุณศิลาครับ! แย่แล้วครับ... คือ... มีคนพบแขกไม่ได้รับเชิญบุกรุกเข้ามาทางเขตไร่ด้านทิศตะวันตก... และเขา... เขาอ้างว่าเป็นคู่หมั้นของคุณเพียงขวัญครับ!" ศิลาชะงัก ร่างหนาผละออกจากตัวเธอช้าๆ ทว่านัยน์ตาคมกริบกลับหันกลับมามองหน้าเพียงขวัญด้วยประกายตาดุดันยิ่งกว่าเดิม รอยยิ้มเยียบเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปากหยัก "ดูท่าทาง... คืนนี้พวกเราคงจะมีแขกมาร่วมวงสนุกกันเยอะสินะครับ" ศิลาแค่นหัวเราะ ก่อนจะคว้าข้อมือเธอไว้แน่น "ไป... ออกไปต้อนรับว่าที่คู่หมั้นของคุณกันหน่อยดีกว่า เพียงขวัญ" ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ธานินทร์แดนเถื่อน" เสมอมานะครับ