แรงดึงดูดใต้แสงจันทร์

“หยุดเล่นเกมแมวจับหนูเสียทีเพียงขวัญ ก่อนที่ผมจะหมดความอดทนจนต้องใช้วิธีอื่นที่รุนแรงกว่านี้” เสียงทุ้มต่ำของศิลาตวาดก้องผ่านผนังห้องเก็บเอกสารที่แคบจนแทบหายใจไม่ออก กลิ่นอายของน้ำมันเครื่องผสมผสานกับกลิ่นกายดิบเถื่อนแบบบุรุษเพศของเขาอบอวลไปทั่วพื้นที่ เพียงขวัญยืนหลังชนกำแพงเย็นเฉียบ หัวใจเต้นระรัวจนแทบจะกระเด็นออกมาข้างนอก สายตาของชายหนุ่มตรงหน้าเปรียบเสมือนกรงขังที่ไม่มีวันปล่อยให้เหยื่อตัวน้อยรอดไปได้ “คุณไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉัน ศิลา! สิ่งที่คุณทำอยู่มันคือการโกง และฉันในฐานะทนาย... ฉันจะไม่ยอมก้มหัวให้มาเฟียไร่อ้อยอย่างคุณ!” เพียงขวัญเชิดหน้าขึ้น แม้เรียวขาจะสั่นเทาด้วยความตระหนก แต่แววตาของเธอยังคงพยศไม่ยอมแพ้ ศิลาแค่นยิ้มที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ทำให้คนมองรู้สึกเหมือนถูกไฟแผดเผา เขาขยับเข้ามาใกล้จนหน้าอกแกร่งแทบจะชิดกับยอดอกที่กระเพื่อมไหวของเธอ ความกดดันจากร่างกายที่ใหญ่โตกว่าถาโถมเข้าใส่จนร่างบางแทบละลาย “ทนายสาวผู้ซื่อตรงงั้นหรือ? น่าขัน...” ฝ่ามือหนาหยาบกร้านจากการทำงานหนักเลื่อนขึ้นไปตรึงข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้เหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียว แผงอกกว้างเบียดแน่นเข้ากับร่างกายของเธอจนเธอรู้สึกได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวไม่แพ้กัน “คนอย่างคุณต้องการความจริง แต่รู้ไหมว่าภายใต้แสงจันทร์นี้ ความจริงที่พวกคุณมองหา มันก็แค่เรื่องไร้สาระเมื่อเทียบกับแรงกระหายที่กำลังซ่อนอยู่ในใจคุณ” แสงจันทร์สีนวลตาเล็ดลอดผ่านหน้าต่างบานเล็กเข้ามา ตกกระทบลงบนใบหน้าคมสันของศิลา สันกรามของเขาสั่นระริกขณะที่สายตาคู่ดุร้ายจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ มันไม่ใช่เพียงแค่ความโกรธ แต่มันคือความปรารถนาที่เขาพยายามกดทับเอาไว้มาตลอดหลายวันที่เธอเข้ามาป่วนในไร่ เพียงขวัญหายใจหอบถี่เมื่อสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่แผ่ออกมาจากร่างกายของชายตรงหน้า “คุณมันคนเถื่อน... ปล่อยฉันนะ!” “เถื่อนงั้นหรือ?” เขาโน้มใบหน้าลงมาจนปลายจมูกโด่งแตะกับพวงแก้มเนียน กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ของเธอผสมกับกลิ่นเหงื่อจางๆ ปลุกสัญชาตญาณดิบในตัวเขาให้ตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์ “ถ้าผมเถื่อนกว่านี้อีกนิด คุณจะกล้าไล่ผมไปไกลๆ หรือจะอยากให้ผมฝังรอยเขี้ยวไว้บนตัวคุณกันแน่” เขาสูดดมกลิ่นหอมกรุ่นจากซอกคอขาวระหงอย่างถือสิทธิ์ ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดผิวหนังจนเธอขนลุกชัน เพียงขวัญพยายามจะบิดข้อมือหนี แต่ยิ่งขยับ ร่างกายของเธอก็ยิ่งเบียดชิดกับความร้อนแรงของเขามากขึ้นเท่านั้น ความตึงเครียดที่เคยคุกรุ่นเปลี่ยนทิศทาง กลายเป็นความวาบหวามที่สั่นสะเทือนไปทั่วทุกอณูขุมขน ศิลาไม่รอช้า เขาใช้มืออีกข้างเชยคางเธอขึ้น บังคับให้สบตากับเขาในระยะประชิด ก่อนจะประทับจูบลงมาอย่างหนักหน่วงและเร่าร้อน มันไม่ใช่จูบที่นุ่มนวล แต่เป็นจูบที่แสดงความเป็นเจ้าของและเรียกร้องการยอมจำนน ลิ้นร้อนแทรกผ่านเรียวปากที่เผยอออกด้วยความตกใจ สำรวจความหวานล้ำที่เขากระหายมาตลอด มือที่เคยตรึงข้อมือเธอไว้เปลี่ยนมาโอบรอบเอวบางรั้งร่างเธอเข้าหาตัวจนแนบสนิทไร้ช่องว่าง เพียงขวัญครางอื้ออึงในลำคอ มือบางที่เคยขัดขืนเปลี่ยนมาจิกทึ้งบนไหล่กว้างของเขาด้วยความเผลอไผล ความโกรธเคืองที่เคยมีมลายหายไป เหลือเพียงกระแสไฟฟ้าที่แล่นปราดไปทั่วร่างเมื่อฝ่ามือหนาเริ่มเลื่อนต่ำลงไปตามสรีระเย้ายวนใจ เขาไม่ได้แค่สัมผัส แต่เขากำลังสำรวจและตีตราอาณาเขตบนร่างกายของเธอด้วยความชำนาญของนักล่า “ตอนนี้...” เขาผละออกเพียงเล็กน้อย กระซิบเสียงแหบพร่าข้างใบหูของเธอจนเธอสั่นสะท้าน “บอกผมที ว่าความจริงที่คุณอยากรู้น่ะ มันสำคัญเท่ากับสิ่งที่คุณกำลังรู้สึกอยู่ตอนนี้ไหม” เพียงขวัญหลับตาแน่น กัดริมฝีปากตัวเองเพื่อระงับเสียงคราง ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีรวนกับแรงปรารถนาที่พุ่งพล่าน ร่างกายของเธอทรยศต่อสมองไปไกลเกินกว่าจะเรียกกลับคืนมาได้แล้ว ศิลาหัวเราะในลำคอเบาๆ เขารู้ดีว่าเธอพ่ายแพ้ต่อสัมผัสของเขาโดยสมบูรณ์ เขากำลังจะก้มลงไปประทับรอยรักบนซอกคอขาวของเธออีกครั้ง ทว่าทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนหลายคนก็ดังขึ้นจากทางเดินหน้าห้องเก็บเอกสาร ตามด้วยเสียงทุบประตูโครมคราม! “นายครับ! พวกมันมากันแล้วครับนาย... กลุ่มคนที่ลอบเข้าไร่เมื่อคืนนี้ มันกำลังมาที่เรือนรับรอง!” ศิลาชะงัก ร่างกายที่แข็งแกร่งผละออกจากร่างของหญิงสาวในทันที แววตาที่เคยฉายแววปรารถนาเปลี่ยนกลับมาเป็นดุดันและเยือกเย็นดุจน้ำแข็งขั้วโลก เขาหันไปมองหน้าต่าง ก่อนจะคว้าปืนพกที่เหน็บอยู่ข้างเอวขึ้นมาเช็กกระสุนด้วยความรวดเร็ว “อยู่หลังตู้เก็บเอกสารนี่ แล้วอย่าส่งเสียงจนกว่าผมจะกลับมา” เขาหันมาสั่งเสียงเข้มก่อนจะพุ่งตัวออกไปที่ประตู แต่แล้วเขาก็หยุดชะงัก หันกลับมามองเพียงขวัญที่ยังยืนตัวสั่นด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา “ถ้าผมรอดมาได้ เรายังมีบัญชีต้องเคลียร์กันยาว... และเชื่อผมเถอะ ว่าคืนนี้มันยังไม่จบแค่นี้แน่” เขากระชากประตูออกแล้วหายลับไปในความมืด เหลือไว้เพียงเพียงขวัญที่ยืนอยู่กลางความเงียบงัน หัวใจเต้นแรงด้วยความหวาดหวั่นและสิ่งที่เธอเพิ่งค้นพบ... ไม่ใช่ความลับเรื่องบัญชีไร่อ้อยที่เธอกำลังหา แต่มันคือความลับที่ว่า เธอกำลังจะตกเป็นของมาเฟียไร่อ้อยคนนี้อย่างเต็มใจ ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความเร่าร้อนในไร่อ้อยแห่งนี้ครับนะครับ