เตาหลอมโบราณปรากฏ

"หยุดมือเดี๋ยวนี้ ลีโอ" น้ำเสียงของเซเลน่าเย็นเยียบราวกับกระแสลมจากยอดเขาหิมะ มือเรียวบางของเธอคว้าข้อมือผมไว้แน่น ขณะที่ปลายนิ้วของผมกำลังจะสัมผัสเข้ากับแท่นศิลาจารึกที่สลักลวดลายประหลาดอยู่เบื้องหน้า อากาศในห้องโถงใต้ดินแห่งนี้เบาบางและอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของโลหะที่ถูกเผาไหม้มานานนับพันปี มันไม่ใช่กลิ่นอับของซากปรักหักพังทั่วไป แต่มันคือกลิ่นของ 'พลังงาน' ที่ยังคงคุกรุ่นอยู่ใต้ผืนดิน "คุณสัมผัสได้ถึงมันใช่ไหม" ผมเอ่ยถามโดยไม่หันไปมอง ดวงตายังคงจับจ้องอยู่ที่ลวดลายเรขาคณิตที่บิดเบี้ยวบนศิลา ซึ่งหากคำนวณจากมุมตกกระทบของแสงคบเพลิงเวทมนตร์ ลวดลายเหล่านี้ไม่ใช่ศิลปะ แต่มันคือ 'ผังวงจรพลังงาน' ที่ซับซ้อนเกินกว่าที่ระบบเกมในแพทช์ปัจจุบันจะบรรจุไว้ได้ "มันไม่ควรจะอยู่ที่นี่" เซเลน่าถอนหายใจยาว เธอปล่อยมือจากข้อมือผมแล้วก้าวขึ้นมาเคียงข้าง สายตาของจอมเวทสาวสำรวจร่องรอยการกัดกร่อนของกำแพงหิน "บันทึกในหอสมุดหลวงกล่าวถึง 'เตาหลอมนิรันดร์' ว่าเป็นเพียงตำนานของเหล่าคนแคระยุคบรรพกาล แต่สิ่งที่อยู่หลังกำแพงนี้... มันมีชีวิต ลีโอ มันกำลังดูดกลืนมานาจากชั้นบรรยากาศรอบตัวเราไปเรื่อยๆ" ผมพยักหน้าเบาๆ แทนคำตอบ การวิเคราะห์ผ่านระบบไม่ได้แจ้งเตือนค่าความเสียหายทางกายภาพ แต่กลับแจ้งเตือนถึง 'ความผิดปกติของข้อมูล' (Data Anomaly) ที่พุ่งสูงขึ้นเป็นระยะ มันคือความตื่นเต้นที่โปรแกรมเมอร์อย่างผมโหยหามากกว่าทองคำหมื่นเหรียญเสียอีก ผมหยิบ 'ค้อนเหล็กกล้าคาร์บอนสูง' ออกมาจากช่องเก็บไอเทม น้ำหนักของมันที่คุ้นมือทำให้ใจที่เต้นรัวเริ่มสงบลง ผมก้าวเข้าไปใกล้แท่นศิลามากขึ้นอีกนิด ก่อนจะใช้สันค้อนเคาะลงบนแผ่นศิลาเป็นจังหวะ 3-2-1 *กัง... กัง... กัง...* เสียงสะท้อนกลับมาไม่ใช่เสียงหินกระทบหิน แต่มันคือเสียงกังวานของโลหะคุณภาพสูงที่ไร้ที่ติ ทันใดนั้น กลไกที่ซ่อนอยู่ภายในผนังก็เริ่มทำงาน เสียงฟันเฟืองหินขัดสีกันดังครืดคราดดังก้องไปทั่วทั้งหุบเขาใต้ดิน กำแพงที่ดูเหมือนทางตันกลับแยกตัวออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นห้องโถงลับที่อาบไล้ไปด้วยแสงสีส้มทองอมม่วง เบื้องหน้าของเราคือ 'เตาหลอมโบราณ' ขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่บนฐานหินลาวา พื้นผิวของมันขรุขระราวกับสร้างขึ้นจากสะเก็ดดาว และที่จุดศูนย์กลางของเตาหลอม... เปลวเพลิงสีครามกำลังเต้นระบำอย่างเงียบเชียบโดยปราศจากเชื้อเพลิง "นี่มันไม่ใช่แค่เตาหลอมธรรมดา" ผมพึมพำขณะเดินเข้าไปใกล้ ข้อมูลจากระบบวิเคราะห์เริ่มรัวไหลขึ้นบนจอภาพโปร่งใสในสายตาของผม [สถานะ: ไอเทมระดับตำนาน - อุปกรณ์ช่างตีเหล็กแห่งยุคบรรพกาล (Unknown Tier) - เงื่อนไขการใช้งาน: ผู้มีสายเลือดแห่งผู้สร้าง] "ลีโอ ดูนั่น" เซเลน่าชี้ไปที่ฐานของเตาหลอม มีร่างของอัศวินในชุดเกราะที่กรอบเกรียมราวกับถูกแช่แข็งอยู่ในช่วงเวลาสุดท้ายก่อนความตาย มือของเขายังคงกุมด้ามค้อนไว้แน่น ผมเดินเข้าไปใกล้ศพนั้น ก้มลงมองมือที่แข็งค้าง สิ่งที่เขาถืออยู่ไม่ใช่ค้อนธรรมดา แต่เป็น 'พิมพ์เขียว' ที่ทำจากแผ่นโลหะบางเฉียบ เมื่อผมแตะลงไปเบาๆ ระบบก็นำเสนอหน้าต่างคำสั่งขึ้นมาทันที [แจ้งเตือนภารกิจลับ: ปริศนาแห่งเตาหลอมนิรันดร์ - ความลับที่ถูกลืม] [เป้าหมาย: คืนชีพเตาหลอมด้วยการหลอม 'เศษเสี้ยวแห่งดวงดาว' ที่คุณครอบครอง] [รางวัล: ทักษะระดับพระเจ้า - จิตวิญญาณช่างตีเหล็ก / ปลดล็อกแผนผังอาวุธระดับตำนาน] ผมหันไปสบตากับเซเลน่า เห็นความกังวลฉายชัดในดวงตาของเธอ "ถ้าคุณทำแบบนั้น พลังงานที่เตาหลอมนี้ดึงมา จะไม่เพียงพอแค่ในห้องนี้ แต่มันอาจจะกระชากมานาจากทั่วทั้งแผนที่เลเวล 40 เข้ามาหาจุดเดียว ซึ่งนั่นหมายความว่า..." "...หมายความว่าบอสประจำโซนนี้จะถูกปลุกขึ้นจากการหลับใหล" ผมต่อประโยคให้จบ พลางยกยิ้มที่มุมปาก "แต่ถ้าเราไม่ทำ เราก็จะเป็นเพียงแค่ผู้เล่นที่เจอสมบัติแต่ไม่มีปัญญาหยิบมันไป คุณอยากได้อาวุธที่ฆ่ามังกรได้ในการตีเพียงครั้งเดียวไหมครับ อาจารย์?" เซเลน่าถอนหายใจ แต่ริมฝีปากของเธอกลับยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย "ถ้านั่นคือสิ่งที่คุณเลือก ฉันจะคอยกางม่านเวทคุ้มกันให้เอง... แต่จำไว้ว่า ถ้าเราตาย ของทั้งหมดจะหายไปในพริบตา" ผมยื่นมือออกไปหาเศษเสี้ยวแห่งดวงดาวในกระเป๋า ไอเทมชิ้นนั้นเริ่มสั่นไหวและเปล่งแสงรับกับเตาหลอมโบราณ ทันใดนั้น พื้นดินใต้เท้าเราก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงคำรามก้องที่ไม่ได้มาจากมนุษย์ดังมาจากเงามืดด้านหลังห้องโถง เงาร่างมหึมาที่มีดวงตาสีเลือดค่อยๆ ปรากฏขึ้นจากความมืดมิด มันคือกองทัพอัศวินโครงกระดูกที่ถูกผนึกไว้ด้วยเวทมนตร์ต้องห้าม และที่จุดสูงสุดของบันได... ชายในชุดเกราะสีดำทมิฬที่ไม่มีแม้แต่ร่องรอยของสนิมกำลังชักดาบเล่มยักษ์ออกจากฝัก มันหันหน้ามาทางผม... ใบหน้าที่ไร้ผิวหนังนั้นยิ้มให้ผมอย่างน่าสยดสยอง พร้อมกับเสียงกระซิบที่ดังก้องอยู่ในหัวว่า "ช่างตีเหล็กผู้โง่เขลา เจ้ากล้าดีอย่างไรที่จะรบกวนการหลับใหลของข้า!" ผมรู้ทันทีว่านี่ไม่ใช่ภารกิจธรรมดา นี่คือกับดักที่ออกแบบมาเพื่อทดสอบความสามารถของผู้เล่นระดับสูง และเรากำลังยืนอยู่บนปากเหวของความหายนะ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งกำลังใจให้การผจญภัยของลีโอในบทนี้ด้วยนะครับ ค้อนตีเหล็กสะท้านเกมจะตั้งใจเขียนตอนต่อไปให้ถึงใจที่สุดแน่นอนครับ!