สมการความล้มเหลวที่ไม่มีในตำรา

"ศูนย์... งั้นหรือ? เป็นไปไม่ได้ที่โครงสร้างพื้นฐานระดับนี้จะมีค่าความต้านทานเวทมนตร์เป็นศูนย์ ริน... นี่เธอพยายามจะดูหมิ่นสถาบันวิจัยชั้นสูงด้วยมุกตลกฝืดๆ หรือว่าสมองของเธอเพิ่งได้รับการกระทบกระเทือนจนลืมวิธีอ่านอักขระพื้นฐานกันแน่?" เสียงเรียบเย็นของหญิงสาวผู้สวมชุดคลุมยาวสีครามเข้มดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงหินอ่อน ร่างของเธอสง่างาม ทว่าแววตาที่มองลงมายังเด็กหนุ่มเบื้องหน้ากลับเต็มไปด้วยความสมเพชปนสงสัย เซเลสเทียขยับแว่นสายตาขอบทองเล็กน้อย ก่อนจะเคาะไม้เท้าลงบนพื้นหิน เสียงก้องกังวานนั้นทำเอาอากาศรอบตัวสั่นไหว รินไม่ได้ตอบโต้ในทันที เขายังคงก้มมองแผ่นจารึกผลการทดสอบในมือ นัยน์ตาสีเทาเข้มของเขาสงบนิ่งดั่งผิวน้ำที่ไร้ลมพัด แสงสีฟ้าจางๆ จากอักขระเวทมนตร์ที่ลอยอยู่รอบห้องไม่ได้สะท้อนอยู่ในตาของเขา แต่มันกลับถูกแทนที่ด้วยชุดตัวเลขและสมการที่ไหลวนเป็นสายธารเหนือแผ่นจารึกนั้นอีกทีหนึ่ง สำหรับคนอื่น นี่คือการทดสอบพลังเวทมนตร์ระดับต้น... สำหรับริน นี่คือความล้มเหลวเชิงตรรกะที่น่าเหลือเชื่อที่สุดเท่าที่เขาเคยพบมา "อาจารย์เซเลสเทียครับ" รินเงยหน้าขึ้น น้ำเสียงของเขาราบเรียบแต่หนักแน่น "ถ้าผมบอกว่า กฎของโลกนี้มันมีจุดผิดพลาด... อาจารย์จะเชื่อไหมครับ?" เซเลสเทียหัวเราะหึในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ดูถูกเหยียดหยามอย่างเปิดเผย "กฎของโลก? เธอเป็นแค่เด็กสอบตกที่ค่ามานาเป็นศูนย์ในวันทดสอบระดับชั้นปี แล้วคิดจะมาท้าทายกฎเกณฑ์ที่จอมเวทบรรพกาลวางรากฐานไว้หรืออย่างไร ริน? อย่าทำตัวให้มันดูน่าสมเพชไปมากกว่านี้เลย" รินไม่ได้สะทกสะท้าน เขาเดินเข้าไปใกล้แท่นวัดพลังที่ยังคงเปล่งแสงสีแดงฉานอันเป็นสัญลักษณ์ของ 'ความว่างเปล่า' นิ้วเรียวยาวของเขาขีดเขียนบางอย่างลงในอากาศ ว่างเปล่า... ไม่มีใครเห็นสิ่งที่เขาทำ นอกจากตัวเลขที่รันขึ้นในหัวของเขาอย่างบ้าคลั่ง *Error: Variable 'Mana_Capacity' cannot be 0. Dividing by zero in sector 7-A.* *Correction: Injecting scalar constant to stabilize the matrix.* เขากำลัง 'แก้บั๊ก' ของโลกใบนี้ ทุกย่างก้าวที่เขาก้าวเดิน อากาศรอบตัวเริ่มบิดเบี้ยว รินไม่ได้ใช้เวทมนตร์ตามวิถีที่คนในโลกนี้ใช้ เขาไม่ได้ดึงมานาจากธรรมชาติ แตเขาเขากำลังปรับแต่งค่าพารามิเตอร์ของธรรมชาติให้อยู่ในจุดที่เขาต้องการ แรงกดดันมหาศาลเริ่มอัดแน่นขึ้นภายในห้องโถงจนเซเลสเทียถึงกับชะงัก สีหน้าของเธอเปลี่ยนจากความเย้ยหยันเป็นความตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด "นั่น... นั่นเธอทำอะไร? หยุดเดี๋ยวนี้! โครงสร้างของห้องโถงกำลังจะพังทลาย!" เซเลสเทียตวาดเสียงหลง เธอพยายามยกไม้เท้าขึ้นเพื่อสร้างเกราะป้องกัน แต่ทว่าเวทมนตร์ของเธอกลับ 'ไร้ผล' ราวกับถูกลบหายไปจากสมการความเป็นจริง รินก้าวมาหยุดอยู่ตรงหน้าอาจารย์สาว เขาโน้มตัวลงกระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงที่ทำให้คนฟังรู้สึกถึงความหนาวเหน็บที่แล่นผ่านกระดูกสันหลัง "พลังเวทมนตร์ไม่ใช่ของขวัญจากพระเจ้าหรอกครับอาจารย์ แต่มันเป็นแค่คำสั่ง (Command) ที่ถูกตั้งโปรแกรมไว้ผิดพลาด... และตอนนี้ ผมกำลังเข้าถึงโหมดผู้ดูแลระบบแล้ว" สิ้นเสียงของริน แสงสีแดงที่เคยบ่งบอกถึงความล้มเหลวของเขาก็พลันแปรเปลี่ยนเป็นสีทองสว่างจ้า แท่นวัดพลังสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนแตกร้าว ก่อนจะแสดงค่าตัวเลขที่คนทั้งโลกไม่เคยเห็นมาก่อน พุ่งทะลุขีดจำกัดที่ตำราทุกเล่มเคยจารึกไว้ ทันใดนั้น เสียงสังเคราะห์ที่เย็นเยียบและทรงพลังก็ดังขึ้นในหัวของริน... ไม่ใช่แค่เสียงในความคิด แต่มันดังดังก้องไปทั้งห้องโถง ราวกับตัวโลกเองกำลังขานรับการมาถึงของเข [ระบบประเมินสถานะเสร็จสิ้น: ตรวจพบตัวตนที่ไม่มีอยู่ในฐานข้อมูล (Unknown Entity)] [แจ้งเตือนระดับวิกฤต: ตรวจพบภารกิจหลัก 'การกอบกู้สมการโลกที่บิดเบี้ยว' ระดับความยาก SSS] [คำเตือน: ผู้คุมกฎแห่งมิติสัมผัสได้ถึงการแทรกแซง กำลังเคลื่อนที่เข้าสู่พิกัดของคุณใน 30 วินาที] รินขยับยิ้มที่มุมปากอย่างเยือกเย็น ขณะที่ประตูห้องโถงถูกกระแทกเปิดออกอย่างรุนแรง พร้อมกับร่างของเงาดำมืดมิดที่ก้าวพ้นธรณีประตูเข้ามา เงามืดนั้นแผ่รังสีแห่งการทำลายล้างที่รุนแรงจนพื้นหินใต้เท้าของเซเลสเทียถึงกับแตกละเอียด นี่คือบทเรียนแรก... ที่ไม่มีในตำราเล่มไหนจะสอนได้ "ยินดีที่ได้รู้จักครับ... ความตายที่กำลังเดินเข้ามาหาเรา" ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของรินในก้าวแรกนี้ครับ วาเลนเทียอัศวินมืดหวังว่ารี้ดเดอร์ทุกท่านจะร่วมลุ้นไปกับการแก้ไขสมการโลกของเขานะครับ