"ใบหย่า... อยู่ไหนคะ?"
น้ำเสียงของหลินเยว่ราบเรียบ ทว่าหนักแน่นดั่งก้อนหินที่ถูกโยนลงกลางใจความสงบ เธอนั่งหลังตรงอยู่บนเก้าอี้ไม้ตัวเก่าในห้องโถง ปลายนิ้วเรียวสวยเคาะลงบนโต๊ะเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ดวงตากลมโตคู่นั้นจ้องมองใบหน้าที่หล่อเหลาราวกับรูปสลักของกู้เฉิงโดยไม่หลบเลี่ยง
กู้เฉิงที่เพิ่งก้าวเข้ามาในบ้านหลังจากกลับจากการฝึกซ้อมหนักหน่วง ชะงักไปชั่วครู่ กลิ่นอายของฝุ่นดินและเหงื่อจากการฝึกยังติดตัวเขาอยู่ แต่เมื่อได้ยินคำพูดนั้น แววตาคมกริบของเขาก็หรี่ลงทันที สันกรามหนาบดเข้าหากันแน่นจนเห็นเป็นเส้นนูน
"คุณว่าอะไรนะ?" กู้เฉิงถามกลับ เสียงทุ้มต่ำของเขาสั่นพร่าด้วยความไม่พอใจ
"ฉันบอกว่า ฉันต้องการหย่าค่ะ" หลินเยว่ย้ำคำเดิม เธอหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งที่ร่างไว้เรียบร้อยวางลงบนโต๊ะ "ฉันได้ไตร่ตรองดีแล้ว ในเมื่อเราสองคนต่างก็ไม่มีความรู้สึกให้กัน การฝืนอยู่ด้วยกันต่อไปก็มีแต่จะเสียเวลาชีวิต ฉันเองก็อยากจะไปทำธุรกิจส่วนตัว ส่วนคุณ... ก็จะได้ไปหาคนที่เหมาะสมกว่าฉัน"
กู้เฉิงไม่ได้ก้มมองกระดาษแผ่นนั้นเลยสักนิด สายตาของเขาจดจ้องเพียงใบหน้าของภรรยาที่ดูเปลี่ยนไปอย่างประหลาด หลินเยว่คนเดิมที่ขี้ขลาดและเอาแต่ก้มหน้ารับคำดุด่าของแม่สามีหายไปไหน? ผู้หญิงตรงหน้าเขามีแววตาที่ฉลาดเฉลียวและเปล่งประกายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
"เสียเวลาชีวิต?" กู้เฉิงแค่นหัวเราะในลำคอ ก่อนจะสาวเท้าก้าวเข้ามาหาจนร่างสูงใหญ่ของเขาสร้างแรงกดดันครอบคลุมพื้นที่รอบตัวเธอ "เยว่เอ๋อร์ ผมเป็นสามีคุณนะ แต่งงานกันมาตั้งนาน เพิ่งจะมานึกได้ตอนนี้หรือไงว่ามันเสียเวลา?"
เขาวางมือหนาลงบนโต๊ะ ขนาบข้างตัวเธอไว้ราวกับกรงขังที่มองไม่เห็น กลิ่นหอมจางๆ จากตัวเธอทำให้สติที่เคยสุขุมของเขาสั่นคลอน
หลินเยว่เม้มริมฝีปากแน่น เธอกำลังใช้มิติลับในมือแตะสัมผัสเบาๆ เตรียมพร้อมที่จะดึงเอา 'สินค้า' บางอย่างออกมาหากสถานการณ์บานปลาย แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกได้ถึงความร้อนผ่าวจากแผงอกของชายหนุ่มที่โน้มตัวลงมาใกล้
"เราต่างก็รู้ดีว่าการแต่งงานนี้มันเกิดขึ้นเพราะคำสั่งของผู้ใหญ่" หลินเยว่พยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่น "ฉันไม่ได้ต้องการอะไรมากมาย แค่ต้องการอิสระที่จะไปใช้ชีวิตของตัวเอง คุณเองก็เป็นถึงพันเอก อนาคตไกล หากมีภรรยาที่ทำตัวน่ารำคาญแบบฉันไปตลอดชีวิต คุณไม่คิดบ้างหรือคะว่ามันคือจุดด่างพร้อย?"
กู้เฉิงก้มลงมาจนลมหายใจอุ่นร้อนปะทะกับพวงแก้มของเธอ เขากระซิบชิดใบหู เสียงนั้นแหบพร่าและเต็มไปด้วยความอันตราย "จุดด่างพร้อยงั้นหรือ? ผมไม่เคยคิดแบบนั้นสักนิด... กลับกัน ผมน่ะ อยากจะเก็บคุณไว้ในที่ที่ปลอดภัยที่สุด ไม่ให้ใครหน้าไหนได้มองเห็นด้วยซ้ำ"
คำพูดของเขาทำให้หัวใจของหลินเยว่เต้นระรัว ไม่ใช่เพราะความรัก แต่เพราะความหวาดหวั่นที่เขาเริ่ม 'คลั่ง' ผิดปกติไปจากที่เธอจำได้ในเนื้อเรื่องนิยายเดิม นี่มันไม่ใช่สิ่งที่ควรจะเป็น! กู้เฉิงคนนี้ร้ายกาจกว่าที่เธอคิดนัก
"ไม่มีใบหย่าหรอกนะ เยว่เอ๋อร์" เขาละมือจากโต๊ะมาเชยคางเธอขึ้น บังคับให้เธอสบตา "และต่อให้คุณจะเขียนขึ้นมาเอง ผมก็จะฉีกมันทิ้งต่อหน้าคุณ ทุกวัน"
"คุณ!" หลินเยว่โกรธจนหน้าแดง "คุณทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรกัน!"
"เพื่ออะไรน่ะหรือ?" กู้เฉิงยิ้มที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ทำให้ผู้หญิงทั้งกองทัพต้องใจสั่น แต่สำหรับหลินเยว่ มันคือสัญญาณเตือนภัย "เพราะผมเพิ่งค้นพบว่า 'แม่ค้ามือทอง' ที่แอบขายของอยู่ในตลาดมืดนั่น... ช่างน่าสนใจกว่า 'ภรรยาที่แสนดี' ที่ผมเคยรู้จักตั้งเยอะ"
หลินเยว่ถึงกับตัวแข็งทื่อ คำพูดนั้นเหมือนฟ้าผ่าลงกลางใจ ความลับที่เธอปิดบังมาตลอด... เขาไปรู้มาตั้งแต่เมื่อไหร่?
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก็ดังขึ้นจากหน้าประตูบ้าน ตามมาด้วยเสียงตะโกนแหลมสูงที่คุ้นเคย
"นังตัวดี! ฉันรู้นะว่าแกแอบเอาของในบ้านไปขายที่ตลาดมืด แกคิดจะโกงเงินครอบครัวกู้ไปกี่หยวนกันห๊ะ!"
แม่สามีจอมร้ายก้าวเข้ามาในห้อง พร้อมกับชายฉกรรจ์อีกสองคนที่หลินเยว่ไม่คุ้นหน้า หนึ่งในนั้นถือเชือกป่านเส้นหนามาด้วย สายตาของพวกมันมองมาที่เธอราวกับมองสมบัติที่จะตักตวงได้
กู้เฉิงถอยออกห่างจากเธอทันที แต่แววตาที่เขามองไปยังแม่ของตัวเองกลับเย็นชาจนถึงขีดสุด เขาสับเท้าก้าวไปขวางหน้าหลินเยว่ไว้เหมือนกำแพงเหล็กที่ไม่มีวันพังทลาย
"ใครที่แตะต้องเมียผมแม้แต่เส้นผมเส้นเดียว..." กู้เฉิงเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความตาย "คนนั้นอย่าหวังว่าจะได้เห็นตะวันในวันพรุ่งนี้เลย"
หลินเยว่เบิกตากว้าง เธอคว้าชายเสื้อของกู้เฉิงไว้โดยไม่รู้ตัว ในขณะที่แม่สามีแสยะยิ้มกว้างพลางชี้นิ้วมาที่เธอ "ดี! ในเมื่อแกปกป้องเมียขยะคนนี้ งั้นก็รับผิดชอบหนี้พนันที่มันแอบไปก่อไว้เองก็แล้วกัน! เตรียมตัวเข้าคุกได้เลยทั้งคู่!"
ความลับที่กู้เฉิงรู้... การบุกรุกของแม่สามี... และหลักฐานเท็จในมือของชายแปลกหน้า ทั้งหมดนี้กำลังบีบคั้นให้หลินเยว่ต้องตัดสินใจว่าจะยอมเปิดเผย 'มิติลับ' ต่อหน้าเขา หรือจะยอมให้เขาพังทลายลงพร้อมกับเธอในวันนี้!
หวังว่าตอนที่ 3 นี้จะทำให้ทุกท่านตื่นเต้นจนอยากอ่านตอนต่อไปกันแล้วนะคะ! - ส้มหวานมิติลับ
แม่ค้ามือทองทะลุมิติไปป่วนยุค 70 พร้อมสามีทหารคลั่งรัก•ตอนที่ 3
ข้อเสนอสุดเร้าใจ
ผลงานโดย ส้มหวานมิติลับ
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ส้มหวานมิติลับ)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง แม่ค้ามือทองทะลุมิติไปป่วนยุค 70 พร้อมสามีทหารคลั่งรัก นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!