สำรับไพ่ที่พูดได้

กลิ่นอับของกระดาษโบราณและคราบหมึกซึมจางๆ บนโต๊ะไม้สักในห้องพักสี่เหลี่ยมแคบๆ คือสิ่งเดียวที่ยืนยันว่ารวินท์ยังมีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้ นิ้วเรียวยาวชุ่มเหงื่อของนักศึกษามหาวิทยาลัยปีสองกำลังกดทับลงบนหลังสำรับไพ่ทาโรต์ขอบทองที่เพิ่งไปรับมาจากร้านขายของเก่าท้ายซอยเมื่อวาน น้ำหนักของปลายนิ้วที่กดลงไปนั้นสั่นเทาเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความหนาวเย็นของเครื่องปรับอากาศเก่าคร่ำครึ แต่เป็นเพราะอุณหภูมิรอบตัวที่ลดฮวบลงอย่างผิดธรรมชาติ ราวกับว่าอากาศในห้องกำลังถูกสูบหายไปในความว่างเปล่า "ถ้าเหตุผลทางวิทยาศาสตร์อธิบายไม่ได้ว่าทำไมรอยไหม้บนรูปถ่ายครอบครัวถึงขยายวงกว้างขึ้นทุกคืน... งั้นบางที ฉันก็ควรลองฟังสิ่งที่พวกแกพยายามจะบอกสินะ" รวินท์พึมพำกับความเงียบ ดวงตาคู่คมจดจ้องไปยังสำรับไพ่ที่หงายหน้าอยู่บนโต๊ะ ในฐานะคนที่เชื่อมั่นในตรรกะ เหตุผล และทฤษฎีทางจิตวิทยามาตลอดชีวิต การมานั่งพูดคุยกับกระดาษพิมพ์ลายรูปคน สัตว์ และสิ่งของเหล่านี้ดูเป็นเรื่องเสียสติสิ้นดี แต่หลังจากคืนที่ความทรงจำอันเลือนรางเกี่ยวกับอุบัติเหตุคร่าชีวิตพ่อแม่ถูกปลุกเร้าด้วยเงาสلัวในกระจกเงา รวินท์ก็ไม่มีทางเลือกอื่นหลงเหลืออีกแล้ว ไพ่ทาโรต์สำรับนี้ราคาแพงเกินกว่าเด็กมหาลัยธรรมดาจะซื้อไหว แต่มันกลับถูกทิ้งไว้หน้าประตูห้องพร้อมกระดาษโน้ตลายมือหวัดๆ ว่า *'เครื่องมือถอดรหัสความตายของนาย'* รวินท์สูดหายใจเข้าลึกๆ ตั้งสติแล้วใช้มือซ้าย—มือข้างที่หัวใจเต้นแรงที่สุด—ตัดสำรับไพ่ตามสัญชาตญาณ สัมผัสแรกที่ปลายนิ้วสัมผัสคือความเย็นเฉียบราวกับไปจับแท่งน้ำแข็งในช่องฟรีซ กระแสไฟฟ้าอ่อนๆ วิ่งพล่านขึ้นมาจากข้อมือเข้าสู่หัวไหล่ รวินท์สะดุ้งเฮือกแต่ไม่ยอมชักมือกลับ การฝึกฝนจิตวิทยาการอ่านสัญลักษณ์ทำให้เขารู้ว่านี่ไม่ใช่ไฟฟ้าสถิตธรรมดา แต่มันคือพลังงานบางอย่างที่กำลัง 'อ่าน' เขา กลับกันกับที่เขากำลังจะอ่านมัน พรึบ! ไพ่ใบแรกถูกพลิกขึ้นมาด้วยความลังเล ภาพบนหน้าไพ่คือ *The Tower*—หอคอยที่ถูกสายฟ้าฟาดจนพังทลาย เปลวไฟลุกท่วม และร่างของผู้คนร่วงหล่นลงสู่พื้นเบื้องล่าง เป็นภาพจำลองของหายนะและการพังทลายอย่างฉับพลัน รวินท์ขมวดคิ้วแน่น เม้มริมฝีปากเข้าหากันอย่างใช้ความคิด "หายนะงั้นเหรอ? ก็รู้อยู่หอกหักนี่ใกล้พังเต็มที... แต่มันไม่น่าจะบังเอิญขนาดที่ว่า..." ยังไม่ทันที่ความคิดเชิงตรรกะจะประมวลผลเสร็จสิ้น ภาพตรงหน้าก็บิดเบี้ยวไปชั่วขณะ! อากาศรอบตัวไพ่ *The Tower* เกิดระลอกคลื่นความร้อนสั่นไหวราวกับภาพลวงตาในทะเลทราย เส้นสีดำของหมึกพิมพ์บนกระดาษค่อยๆ ขยับเขยื้อนเคลื่อนไหว เปลวไฟบนหอคอยไม่ได้เป็นเพียงภาพวาดอีกต่อไป แต่มันพวยพุ่งออกมาเป็นประกายไฟสีส้มแดงจริงๆ กลิ่นไหม้ของควันจางๆ ลอยแตะจมูก รวินท์ผงะถอยหลังจนเก้าอี้กระแทกกับผนังห้องเสียงดังลั่น ดวง เบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด นี่ไม่ใช่ภาพหลอน... ภาพบนไพ่กำลังมีชีวิต! ร่างของผู้คนที่ร่วงหล่นจากหอคอยในภาพไพ่ เริ่มกรีดร้องออกมาด้วยเสียงแหบพร่า ฟังไม่ได้ศัพท์ แต่มันดังสะท้อนก้องอยู่ในโสตประสาทของรวินท์ราวกับกระซิบอยู่ข้างใบหู ความเจ็บแปลบแล่นริ้วขึ้นที่ขมับทั้งสองข้าง ภาพความทรงจำในคืนวันอุบัติเหตุที่พยายามฝังกลบมาตลอดหลายปีไหลทะลักเข้ามาในหัวราวกับเขื่อนแตก—เสียงเบรกของรถบรรทุก เสียงกระจกแตกละเอียด และเงาสสีดำขนาดยักษ์ที่ยืนตระหง่านอยู่เหนือซากรถของพ่อแม่ *“หนีไป... รวินท์... มันกำลังตามหาแก”* เสียงกระซิบแหบแห้งดังขึ้นในหัว ไม่ใช่เสียงของตัวเอง และไม่ใช่เสียงจากภาพไพ่ แต่เป็นเสียงที่ดังมาจากความมืดมิดในซอกหลืบความทรงจำ "อึก... เจ็บ..." รวินท์ยกมือขึ้นกุมขมับ ทรุดตัวลงไปนั่งคุดคู้กับพื้นห้อง เย็นยะเยือกของพื้นปูนตัดกับเหงื่อกาฬที่ไหลโซมกาย ไพ่ *The Tower* บนโต๊ะยังคงส่องแสงเรืองรองสีแดงฉาน และก่อนที่สติสัมปชัญญะจะดับวูบลง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้ง—ก๊อก ก๊อก ก๊อก—เป็นจังหวะที่แม่นยำและเย็นชาไร้ซึ่งความลังเล แอด... ประตูห้องพักที่ไม่ได้ลงกลอน (เพราะรวินท์มั่นใจว่าตนเองล็อกมันไว้แล้ว) ค่อยๆ ถูกผลักเปิดออกอย่างช้าๆ เงาร่างระหงของหญิงสาวในชุดเดรสยาวสีดำสนิทก้าวเข้ามาในห้อง กลิ่นหอมจางๆ ของธูปหอมโบราณและดอกมะลิโชยมากลบกลิ่นควันไฟประหลาดนั้นจนหมดสิ้น อาจารย์จันทร์เจ้า—เพื่อนบ้านห้องตรงข้ามผู้มีใบหน้านิ่งเรียบราตุ๊กตาพอร์ซเลนและดวงตาคู่นคมที่ราวกับมองทะลุปรุโปร่งทุกความลับ—ก้มมองรวินท์ที่นอนหอบหายใจรดพื้นห้อง ก่อนจะปรายตามองไปยังสำรับไพ่ที่ยังคงแผ่ไอความร้อนระอุ "บอกแล้วไงคะว่าเด็กดื้อที่พยายามเปิดประตูนรกด้วยมือเปล่า มักจะจบลงด้วยการถูกลากลงไปข้างล่างก่อนจะได้เรียนคาบแรก" เสียงหวานนิ่งเรียบเอ่ยขึ้นท่ามกลางความตึงเครียด รวินท์พยายามเงยหน้าขึ้นมอง แต่ก่อนที่สติจะดับวูบไปสนิท ข้อความสีทองเรืองแสงลึกลับก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศตรงหน้า รวินท์, คล้ายกับหน้าต่างระบบสเตตัสในเกมแฟนตาซีที่เจ้าตัวไม่เคยเชื่อถือ [ ตรวจพบผู้ถือครองสำรับ "อาคานาแห่งความตาย" ] [ ระบบฝึกหัดร่างทรงทาโรต์ระดับ SSS เริ่มต้นการทำงาน ] [ ภารกิจเร่งด่วน: เอาชีวิตรอดจาก 'เงาตามล่า' ในอีก 180 วินาทีข้างหน้า ] ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านตอนแรกนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!