ทนายสาวกับแฟ้มคดีที่ไม่คาดฝัน

เสียงตบแฟ้มเอกสารหนาปึ้กกระทบลงบนพื้นโต๊ะหินอ่อนราคาแพงในห้องประชุมใหญ่ของตึกระฟ้าใจกลางย่านธุรกิจดังสนั่นก้อง สะท้อนความตึงเครียดที่พุ่งสูงจนแทบจะคว้าจับต้องได้ รินรดาในชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิทขับเน้นทรวดทรงองเอวอันสะพรั่งและแฝงไว้ด้วยความดุดันดั่งพญาเสือสาว เธอกวาดสายตาคมกริบดั่งใบมีดโกนมองเหล่าบอร์ดบริหารของกลุ่มบริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ ก่อนที่นัยน์ตาคู่สวยจะหยุดนิ่งอยู่ที่ประธานหนุ่มผู้ นั่งอยู่หัวโต๊ะ... ผู้ชายที่เธอเคยรู้จักทุกตารางนิ้วบนเรือนร่าง และเป็นผู้ชายคนเดียวกันกับที่เคยผลักไสเธอลงสู่ขุมนรกแห่งความอัปยศเมื่อสามปีก่อน กวินทร์ขมวดคิ้วมุ่น นัยน์ตาคมกริบดارดาดไปด้วยความเย่อหยิ่งและเย็นชาตามวิสัยของนักธุรกิจผู้ไม่เคยรู้จักคำว่าพ่ายแพ้ เขากำลังจะเปิดปากเอ่ยถ้อยคำดูถูกเหยียดหยามตามสไตล์ที่ถนัด ทว่าทนายสาวฝั่งตรงข้ามกลับยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเยденหยันที่กรีดลึกเข้าไปในขั้วหัวใจของเขาอย่างจัง "ดิฉัน ‘รินรดา’ ในฐานะทนายความตัวแทนของกลุ่มผู้ถือหุ้นส่วนน้อย... ขอยื่นฟ้องดำเนินคดีอาญาและแพ่งกับทางบริษัทของคุณกวินทร์ ในข้อหายักยอกทรัพย์ ปกปิดงบดุล และฉ้อโกงประชาชนค่ะ" สิ้นเสียงหวานกังวานแต่เฉียบคมราวน้ำแข็งขั้วโลก บรรยากาศในห้องประชุมก็ราวกับถูกแช่แข็งในทันที บอร์ดบริหารหลายคนหน้าถอดสี กวินทร์ลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ด้วยความโกรธเกรี้ยวจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปーン อีโก้ของประธานหนุ่มผู้ยิ่งใหญ่ถูกเหยียบย่ำจนแหลกละเอียดต่อหน้าธารกำนัล โดยฝีมือของผู้หญิงที่เขาเคยคิดว่า เป็นแค่เงาไร้ค่าในบ้านหลังใหญ่ "คุณรินรดา! คุณรู้ตัวไหมว่ากำลังเล่นอยู่กับใคร และกำลังเอาอนาคตตัวเองมาแลกกับอะไร!" กวินทร์คำรามต่ำในลำคอ ดวงตาสีเข้มวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะ ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาประชิดโต๊ะฝั่งตรงข้าม กลิ่นกายอายบุรุษผสมน้ำหอมราคาแพงลอยปะทะนางนาสิการของเธอ แต่มันไม่อาจสั่นคลอนหัวใจที่ด้านชาและถูกหล่อหลอมด้วยความแค้นของเธอได้อีกต่อไปแล้ว "อนาคตของดิฉัน... ดิฉันเป็นคนกำหนดเองค่ะท่านประธานกวินทร์" รินรดาตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความหวาดหวั่น เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สบตากับอดีตสามีอย่างไร้ความเกรงกลัว "ส่วนที่คุณกำลังเดือดร้อนอยู่นี้ มันเป็นเพียงแค่บทเรียนบทแรก... จากความไร้หัวใจที่คุณเคยประทานให้ดิฉันต่างหากล่ะคะ" สายตาของทั้งคู่ประสานกันราวกับมีประกายไฟแลบแปลบปลาบ ความทรงจำเก่าๆ ย้อนกลับมาทับถม กวินทร์จำได้แม่นยำถึงเรือนร่างนุ่มนิ่มที่เขาเคยครอบครองด้วยความเร่าร้อนและดิบเถื่อนในคืนวันแต่งงานที่ไร้รัก รสจูบที่ทั้งดุดันและหวานล้ำ เสียงครางหวานหูที่เคยแอ่นรับความสุขสมบนเตียงกว้างหลังนั้น... ภาพความทรงจำอันวาบหวามและเปี่ยมเสน่ห์หาพรั่งพรูเข้ามาในห้วงคำนึง จนทำให้ลมหายใจของประธานหนุ่มสะดุดกึก หัวใจที่ด้านชาเริ่มเต้นรัวด้วยแรงปรารถนาอันแปลกประหลาดที่ไม่อาจหักห้าม ทว่าในขณะเดียวกัน ความเกลียดชังและการถูกท้าทายก็พุ่งพล่านขึ้นมาจนแทบคลั่ง "เก่งขึ้นนี่... กล้าแม้กระทั่งเอาชื่อเสียงของฉันมาเดิมพัน" กวินทร์โน้มตัวลงกระซิบชิดริมฝีปากของเธอ กลิ่นอายความเย้ายวนจากตัวเธอยังคงปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบในตัวเขาให้ตื่นตัวอย่างรุนแรง "แต่ระวังตัวไว้ให้ดีเถอะ เกมนี้... ฉันจะเป็นคนกระชากหน้ากากทนายผู้สูงส่งของเธอ แล้วบดขยี้เธอให้คากำมือฉันอีกรอบ!" รินรดายิ้มรับ ทว่าดวงตากลับไร้ซึ่งความระห่ำ เธอยื่นนามบัตรสีดำขลิบทองเข้าประชิดอกเสื้อสูทของเขา ปลายนิ้วเรียวแกล้งไล้ผ่านแผงอกแกร่งอย่างจงใจยั่วยวนให้อีกฝ่ายคลั่งตาย "เชิญตามสบายค่ะคุณกวินทร์... แต่ระวังนะคะ ว่าคนที่อาจจะแหลกคากำมือ อาจจะไม่ใช่ดิฉัน แต่เป็นตัวคุณเองต่างหากที่จะต้องคุกเข่าร้องขอความเมตตาจากดิฉันในไม่ช้า" เธอกวาดเอกสารทั้งหมดเก็บใส่กระเป๋าอย่างใจเย็น หมุนตัวเดินเชิดหน้าออกไปจากห้องประชุมด้วยท่าทีสง่างามและทรงพลัง ทิ้งให้กวินทร์ยืนกัดฟันกรวดด้วยความแค้นเคืองและอารมณ์ปรารถนาที่ตีรวนกันจนปั่นป่วนในอก ร่างสูงก้าวตามออกไปเพื่อจะคิดบัญชีให้สาสม แต่สายตากลับเหลือบไปเห็นร่างเล็กๆ ของเด็กชายวัยราวๆ สามขวบคนหนึ่งกำลังยืนรออยู่หน้าลิฟต์วีไอพี โดยมีพี่เลี้ยงสาวคอยประคองอยู่ เด็กน้อยคนนั้นหันมาสบตากับกวินทร์พอดี... นัยน์ตาคู่โตสุกใส โครงหน้าคมคาย และโดยเฉพาะไฝเม็ดเล็กใต้หางตาข้างขวาที่ถอดแบบมาจากตัวเขาเองราวกับพิมพ์เดียวกัน ทำให้กวินทร์ถึงกับชะงักงัน ลมหายใจสะดุดกึกราวกับถูกกระชากวิญญาณออกจากร่าง เมื่อรินรดาก้าวเข้าไปอุ้มเด็กน้อยคนนั้นแนบอก พร้อมกับกระซิบเบาๆ ให้ลูกชายเรียกเขาว่าอย่างไรดี... ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปในเส้นทางแห่งความเจ็บปวดและการเอาคืนครั้งนี้ด้วยกันนะคะ ---