ระบบบั๊กปริศนาปรากฏกาย

“ถ้าคุณยังอ่านรหัสของศิลาอาคมชิ้นนี้ไม่ออก ภายในสามลมหายใจ... ฉันจะถือว่าคุณคือขยะที่สถาบันวิศวกรรมเวทมนตร์แห่งนี้ไม่ต้องการให้ค่า” เสียงราบเรียบเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลกของอาจารย์เอเลน่าดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันที่กดทับจนแทบหยุดหายใจ ซีลยืนอยู่กลางห้องโถงกว้างที่ประดับด้วยอักขระเรืองแสงระยิบระยับ เขาไม่ได้ตอบโต้ แต่สายตาที่เคยดูง่วงเหงาหาวนอนกลับหรี่ลงเล็กน้อย พลางจ้องมองไปที่ศิลาหินสีหม่นเบื้องหน้า สำหรับคนอื่น มันคือศิลาที่เต็มไปด้วยรอยแตกร้าวและอักขระเวทที่บิดเบี้ยว แต่สำหรับซีล ในนาทีที่ความอดทนถึงขีดสุด... โลกใบนี้กลับพังทลายลงตรงหน้า *ติ๊ง!* [ตรวจพบความผิดปกติของข้อมูล: โครงสร้างปราณระดับพื้นฐานเสียหาย 42.8% - พบช่องโหว่รหัส (Bug) ในรอยแตกตำแหน่งที่ 3 และ 7] ซีลเลิกคิ้วเล็กน้อย ดวงตาของเขาไม่ได้มองศิลาอีกต่อไป แต่กำลังมองเห็น 'โครงสร้างรหัส' สีเขียวเรืองรองที่ซ้อนทับอยู่เหนือวัตถุจริง นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่เขาทะลุเข้ามาในโลกนี้ แต่มันคือบั๊กที่ติดตัวเขามาเหมือนไวรัสในระบบปฏิบัติการ “สองลมหายใจ” เอเลน่าขยับร่างสง่างามก้าวเข้ามาใกล้ กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ป่าที่ดูเย็นชาเหมือนเจ้าตัวโชยเข้าจมูก ซีลสัมผัสได้ถึงแรงกดดันจากปราณระดับสูงที่พุ่งเข้าใส่เขาจนขยับตัวลำบาก แต่นั่นก็ยิ่งทำให้เขามั่นใจ “ศิลาชิ้นนี้ไม่ได้พังเพราะพลังเวทครับ... เอ้ย ขอโทษทีค่ะ พอดีปากไวไปหน่อย” ซีลแก้คำพูดทันทีพลางยิ้มมุมปาก “มันพังเพราะคนเขียนรหัสลืมใส่คำสั่ง 'ปิดท้ายวงจร' ต่างหาก ถ้าผมเคาะที่รอยแตกตรงนั้นเบาๆ ระบบข้างในก็น่าจะทำงานปกติ... หรือไม่ก็ระเบิดใส่หน้าพวกเราทั้งคู่นะคะ” เอเลน่าชะงัก สายตาที่เคยเฉยเมยฉายแวววูบไหวเพียงชั่วครู่ “เธอพูดเรื่องอะไร? รหัสเวทมนตร์คือความศักดิ์สิทธิ์ ไม่ใช่การเขียนโปรแกรมไร้สาระแบบที่เธอเพ้อฝัน” “ความศักดิ์สิทธิ์ที่บกพร่อง ก็แค่โค้ดที่รอวันพังพินาศค่ะ” ซีลยื่นมือออกไป นิ้วเรียวยาวของเขาแตะลงบนรอยแตกของศิลาเบาๆ ตามที่ระบบแจ้งเตือนไว้โดยไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย ท่ามกลางสายตาของอาจารย์สาวที่เตรียมจะปัดมือเขาทิ้งหากเกิดเรื่องร้ายแรง ทันใดนั้น แสงสีฟ้าจัดจ้าก็พุ่งวาบออกมาจากศิลา อักขระที่เคยบิดเบี้ยวเริ่มหมุนวนและจัดเรียงตัวใหม่ด้วยความเร็วสูงจนเกิดเสียงหวีดหวิวเหมือนลมหมุนภายในห้องโถง เอเลน่าเบิกตากว้าง เธอสัมผัสได้ถึงกระแสปราณที่ไหลเวียนอย่างสมบูรณ์แบบเป็นครั้งแรกในรอบสิบปีที่ศิลาชิ้นนี้ถูกนำมาวางที่นี่ “เป็นไปไม่ได้...” เอเลน่าพึมพำ น้ำเสียงที่เคยแข็งกร้าวสั่นเครือ “เธอทำมันได้อย่างไร? การจัดเรียงใหม่แบบนี้... มันคือตำราโบราณที่สาบสูญไปแล้ว!” ซีลชักมือกลับ พลางแสร้งทำเป็นปัดฝุ่นที่มือด้วยท่าทางเบื่อหน่าย “ก็แค่กดลบส่วนเกินแล้วเพิ่มบรรทัดคำสั่งเข้าไปนิดหน่อยค่ะ... ว่าแต่ คะแนนวิชาปฏิบัติของฉันในเทอมนี้ น่าจะผ่านแล้วนะคะ?” เอเลน่าหันมาจ้องหน้าเขาดวงตาคมปลาบ ความเย็นชาเริ่มถูกแทนที่ด้วยความสงสัยที่รุนแรงจนน่ากลัว เธอเดินเข้ามาประชิดตัวจนปลายจมูกแทบจะแตะกัน กลิ่นอายกดดันที่เข้มข้นกว่าเดิมแผ่ออกมาจากร่างของอาจารย์สาว “เธอไม่ได้เป็นแค่นักเรียนทุนธรรมดา... ซีล เธอเป็นใครกันแน่?” ก่อนที่ซีลจะได้หาข้อแก้ตัวที่ฟังดูสมเหตุสมผล หน้าต่างระบบโปร่งแสงสีแดงฉานก็เด้งขึ้นมาบังหน้าของอาจารย์สาวอย่างฉับพลัน พร้อมกับเสียงเตือนที่ดังจนแก้วหูแทบแตก [คำเตือนระดับวิกฤต: ตรวจพบ 'สิ่งแปลกปลอม' กำลังแทรกซึมผ่านรอยแยกมิติภายในรัศมี 5 เมตร!] [ภารกิจระดับ SSS ปรากฏขึ้น: ปกป้อง 'กุญแจแห่งรหัส' (เอเลน่า) จากการถูกรีเซ็ตค่าสถานะโดยผู้คุมกฎแห่งระบบหลัก] [เงื่อนไข: หากล้มเหลว โลกใบนี้จะถูก 'ลบ' ทิ้งพร้อมกับตัวคุณ] ซีลหน้าซีดเผือด เขาไม่ได้ขี้เกียจอีกต่อไป เมื่อมองไปที่ด้านหลังของอาจารย์เอเลน่า มิติอากาศค่อยๆ ฉีกขาดออก เผยให้เห็นดวงตาขนาดมหึมาที่จ้องมองมายังพวกเขาด้วยความเย็นชาที่มากกว่าเอเลน่าหลายพันเท่า “เอเลน่า... ก้มลง!” ซีลตะโกนพลางคว้าข้อมืออาจารย์สาวดึงเข้ามาในอ้อมกอดทันที! น้ำผึ้งหยดแรกหวังว่ารี้ดเดอร์ทุกท่านจะร่วมลุ้นไปกับชะตากรรมของทั้งคู่ในตอนต่อไปนะคะ