วันแรกที่นรกเรียกหา

“ถ้าจะมาเพื่อเป็นไม้ประดับให้บริษัทฉันดูมีสีสันขึ้น บอกเลยว่าคุณคิดผิดค่ะ รินรดา” เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความเย็นเยียบดุจน้ำแข็งขั้วโลกดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันที่กดทับไปทั่วทั้งชั้นผู้บริหารของ 'อัคนี คอร์ปอเรชั่น' รินรดายืนนิ่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ที่ทำจากไม้โอ๊คชั้นดี เธอไม่ได้ตอบโต้ทันที แต่เลือกที่จะจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่คมของหญิงสาวตรงหน้า—เพลิงพาย ผู้หญิงที่ทุกคนขนานนามว่า 'นางพญาไร้หัวใจ' รินรดาสูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นน้ำหอมราคาแพงระเหยแตะจมูก มันเป็นกลิ่นเดียวกับที่ฝังใจเธอมาตลอดสามปี กลิ่นของความพินาศที่ครอบครัวเธอต้องเผชิญ “ดิฉันมาที่นี่เพื่อทำงานค่ะ คุณเพลิงพาย ส่วนเรื่องความเหมาะสม... ดิฉันเชื่อว่าผลงานในอนาคตจะเป็นเครื่องพิสูจน์ได้ดีกว่าคำพูดในวันนี้” รินรดาตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แววตาของเธอแข็งกร้าวแต่ทว่าซ่อนเร้นความชิงชังไว้ภายใต้รอยยิ้มจางๆ ที่มุมปาก เพลิงพายแค่นยิ้ม ร่างระหงในชุดสูทคัตติ้งเนี๊ยบกริบลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เธอเดินอ้อมโต๊ะทำงานเข้ามาใกล้รินรดามากขึ้นจนสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาล มือเรียวสวยที่มีเล็บสีแดงสดเชยคางหญิงสาวตรงหน้าขึ้นมาเบาๆ ก่อนจะออกแรงกดเพียงเล็กน้อยให้คนตัวเล็กกว่าต้องเชิดหน้าขึ้นรับสายตา “พิสูจน์งั้นเหรอ?” เพลิงพายขยับเข้าไปกระซิบข้างหู น้ำเสียงนั้นแหบพร่าและเย้ายวนอย่างน่าอันตราย “ที่นี่คือสนามรบนะรินรดา ถ้าคุณก้าวพลาดเพียงก้าวเดียว... ต่อให้เป็นคนโปรดของใคร ก็ไม่มีวันรอดไปจากอุ้งมือฉันได้หรอก” เสียงซุบซิบจากพนักงานข้างนอกห้องที่มองผ่านกระจกใสเข้ามาเริ่มดังขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ สายตาเหล่านั้นไม่ได้มีเพียงความอยากรู้อยากเห็น แต่มันเต็มไปด้วยความเย้ยหยันและสมเพช สำหรับพวกเขา รินรดาเป็นเพียง 'เด็กเส้น' ที่ถูกส่งเข้ามาแทรกซึมในแผนกกลยุทธ์ที่ขึ้นชื่อว่าโหดหินที่สุด รินรดาปัดมือของเพลิงพายออกอย่างนุ่มนวลแต่เด็ดขาด เธอจัดปกเสื้อให้เข้าที่ ก่อนจะหันไปสบตากับคนทั้งออฟฟิศที่กำลังจับจ้องมาที่เธอด้วยแววตาที่ไม่มีความหวาดหวั่นเลยแม้แต่น้อย “ถ้าอย่างนั้น ดิฉันก็ต้องขอบคุณล่วงหน้าสำหรับบทเรียนนะคะ แต่หวังว่าเมื่อถึงเวลาที่ต้องสูญเสียอะไรไปจริงๆ คุณเพลิงพายจะไม่มาร้องขอความเห็นใจจากดิฉันทีหลัง” คำพูดนั้นทำเอาบรรยากาศในห้องเย็นยะเยือกขึ้นอีกหลายเท่าตัว เพลิงพายหรี่ตาลง มองดูหญิงสาวที่กล้าต่อกรกับเธอตั้งแต่วินาทีแรกที่ก้าวเท้าเข้ามา ความรู้สึกบางอย่างที่เธอเองก็ไม่เคยพบเจอมาก่อน—ความท้าทาย—กำลังจุดประกายในอกของเธอ “ได้... ถ้าคุณอยากจะลองดี เราจะเริ่มกันเดี๋ยวนี้” เพลิงพายหันไปหยิบแฟ้มเอกสารหนาปึกวางลงบนโต๊ะ “นี่คือข้อมูลการควบรวมกิจการโปรเจกต์ ‘Black Shadow’ ซึ่งเป็นความลับสูงสุดของบริษัท ฉันให้เวลาคุณคืนนี้คืนเดียว สรุปจุดบกพร่องและวิเคราะห์ความเสี่ยงมาให้ฉันก่อนแปดโมงเช้า ถ้าทำไม่ได้... เชิญเก็บของออกจากบริษัทไปได้เลย” รินรดามองแฟ้มนั้นนิ่ง เธอรู้ดีว่านี่คือกับดัก เอกสารเหล่านั้นไม่ใช่แค่ข้อมูล แต่มันคือเขาวงกตที่อาจทำให้เธอเปิดเผยตัวตนหรือถูกจับได้ตั้งแต่ก้าวแรก แต่ในเมื่อความแค้นมันฝังลึกถึงกระดูกดำ การถอยหลังคือสิ่งที่เธอไม่มีวันทำ เธอก้าวไปข้างหน้า หยิบแฟ้มนั้นมาถือไว้แน่น “รับทราบค่ะ” ขณะที่รินรดากำลังจะหันหลังเดินออกจากห้องไป เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก็ดังขึ้นที่หน้าประตู ตามมาด้วยการปรากฏตัวของ 'กวิน' ทนายความมือขวาของตระกูลอัคนี เขาเดินเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนกที่พยายามเก็บซ่อนไว้ “คุณเพลิงพายครับ... เกิดเรื่องแล้วครับ หลักฐานชุดใหม่ที่ฝ่ายตรวจสอบภายในเพิ่งส่งมา มีรายชื่อผู้ถือหุ้นรายย่อยที่ฟ้องร้องเราเมื่อสามปีก่อนปรากฏขึ้นมาใหม่ และดูเหมือนว่าคนๆ นั้นกำลังจะเข้าพบคุณในอีกไม่กี่นาทีนี้ครับ” เพลิงพายชะงัก สายตาที่เคยจดจ้องรินรดาเบนไปทางกวินทันที “ใคร?” กวินเหงื่อตก เขามองรินรดาแวบหนึ่งก่อนจะตอบ “คนนั้นคือ... ทายาทคนสุดท้ายของตระกูลวรโชติ ซึ่งตอนนี้เขากำลังยืนรอคุณอยู่หน้าล็อบบี้บริษัทแล้วครับ” รินรดารู้สึกเหมือนหัวใจกระตุกวูบ เธอคือคนเดียวที่รู้ว่า 'ทายาทคนสุดท้าย' ของตระกูลนั้นควรจะตายไปพร้อมกับความลับทั้งหมดแล้ว... แล้วคนตรงหน้าเธอตอนนี้คือใคร? ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง เพลิงพายหันกลับมามองรินรดาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปจากความเกลียดชัง เป็นความสงสัยระคนหวาดระแวง และในวินาทีนั้นเอง รินรดาก็รู้ว่าเกมนี้มันเริ่มตึงเครียดกว่าที่เธอคาดการณ์ไว้หลายเท่านัก สการ์เล็ตโรสหวังว่ารี้ดเดอร์ทุกท่านจะตื่นเต้นและพร้อมจะร่วมเดินทางไปกับรินรดานะคะ