ทฤษฎีเด็คที่ไม่เป็นธรรม

"นาย... ไปหยิบตัวหายนะอะไรขึ้นมากันแน่เนี่ย...?" เสียงของเอลาร่าสั่นเครือเล็กน้อย ขณะที่ปลายนิ้วเรียวยาวของเธอกำด้ามดาบเก่าๆ แน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว บรรยากาศภายในห้องใต้ดินอันอับชื้นของกิลด์ร้างสั่นไหวด้วยแรงกดดันระดับสูงจากเศษเสี้ยวพลังงานมานาที่รั่วไหลออกมาจากการ์ดสีดำสนิทบนโต๊ะไม้ ไคไม่1ตอบคำถามในทันที เขายกปลายนิ้วขึ้นดันกรอบแว่นสายตาที่สะท้อนแสงสีฟ้าจางๆ จากหน้าต่างสถานะของระบบ เลนส์แว่นสะท้อนภาพตัวอักษรสีแดงฉานนับร้อยที่กำลังวิ่งพล่านราวกับฝูงมดคลั่ง ไคสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสงบสติอารมณ์ กลิ่นอายของกระดาษเก่าและสนิมเหล็กเคล้าคลออยู่ในโพรงจมูก ความนิ่งงันของเขาไม่ได้เกิดจากความกลัว แต่เกิดจากการประมวลผลข้อมูลที่หลั่งไหลเข้ามาในสมองอย่างบ้าคลั่ง "ตัวหายนะเหรอคะ? เอลาร่า..." ไคเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ราวกับชายหนุ่มกำลังอ่านรายงานสภาพอากาศในยามบ่าย "ในมุมมองของกิลด์อันดับหนึ่ง มันอาจจะเป็นภัยพิบัติระดับประเทศ แต่ในสายตาของคนที่ไม่มีแต้มบุญอย่างฉัน... นี่คือความยุติธรรมรูปแบบเดียวที่เราเหลืออยู่ต่างหากค่ะ" "นายกำลังเสียสติ ไค!" อดีตหัวหน้ากิลด์สาวก้าวเท้าเข้ามาประชิดโต๊ะ ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก แม้พลังสายต่อสู้ของเธอจะถูกผนึกด้วยคำสาปแห่งความล่มสลาย แต่สัญชาตญาณของนักล่าระดับตำนานยังคงกรีดร้องเตือนภัย "การ์ดใบนั้น— 'ข้อยกเว้นแห่งความพินาศ' (Abyssal Exception) มันไม่มีอยู่ในบัญชีมานาของสภาเวทมนตร์ มันเป็นขยะต้องห้ามที่ถูกปัดตกจากระบบเลเวลอัปตั้งแต่ยุคโบราณ! ใครก็ตามที่พยายามฝืนใช้มัน... วิญญาณจะถูกฉีกกระชากเป็นจุล!" "ถูกต้องค่ะ มันไม่มีอยู่ในระบบ... และนั่นแหละคือจุดอ่อนที่สวยงามที่สุด" ไคมือซ้ายกวาดอากาศเบาๆ เรียกหน้าต่างวิเคราะห์ข้อมูลโครงสร้างการ์ดขึ้นมากลางห้อง แสงสีฟ้าสว่างวาบเผยให้เห็นเส้นใยมานาที่ถักทอเป็นรูปทรงเรขาคณิตซับซ้อน ในโลกแห่งนี้ ระบบเลเวลอัปและกิลด์ฮันเตอร์คือพระเจ้า ทุกคนถูกกำหนดชะตากรรมด้วย "แต้มบุญ" และระดับยศตั้งแต่ลืมตาดูโลก คนที่ไร้พรสวรรค์อย่างไคเป็นได้แค่เบี้ยล่าง คอยเก็บเศษขนมปังจากโต๊ะอาหารของพวกอีลีท แต่ทว่า... ไคผู้ใช้เวลาหลายปีศึกษาโครงสร้างเบื้องหลังของระบบ กลับค้นพบความจริงอันน่าสะพรึงกลัว—ระบบไม่ได้สมบูรณ์แบบ มันมีช่องโหว่ที่เกิดจากการซ้อนทับของกฎเกณฑ์เก่าและใหม่ "มองตรงนี้สิคะ เอลาร่า" ไคชี้ปลายนิ้วไปยังจุดรอยต่อสีดำสนิทบนการ์ด "ระบบเลเวลอัปบังคับให้ฮันเตอร์ทุกคนต้องล่ามอนสเตอร์เพื่อสะสมค่าประสบการณ์ แต่มันมี 'ค่าคงที่' (Constant Value) ตัวหนึ่งที่ถูกซ่อนไว้ในโค้ดดิ้งของโลกใบนี้... ค่าความน่าจะเป็นที่เรียกว่า 'โชคชะตา'" เอลาร่าชะงัก เธอก้มลงมองตามปลายนิ้วของเขา แม้เธอจะไม่ใช่สายเวทมนตร์หรือโปรแกรมเมอร์เวทมนตร์ แต่ด้วยประสบการณ์ผ่านสนามรบมาโชกโชน ทำให้เธอพอจะเข้าใจตรรกะที่ไคกำลังสื่อ "นายหมายความว่า..." "ใช่ค่ะ ระบบนี้ถูกออกแบบมาเพื่อเอื้อประโยชน์ให้กับคนที่มีแต้มบุญสูง ยิ่งคุณมีแต้มบุญมาก การ์ดที่คุณสุ่มได้ก็จะยิ่งทรงพลัง โอกาสรอดชีวิตก็ยิ่งสูง แต่ในทางกลับกัน คนที่แต้มบุญเป็นศูนย์อย่างฉัน... จะไม่สามารถทะลวงขีดจำกัดเลเวล 10 ได้เลยตลอดชีวิต ต่อให้พยายามแทบตายแค่ไหนก็ตาม เพราะระบบถูกเซ็ตอัพไว้ให้เราเป็นแค่ 'ตัวประกอบ' ที่มีหน้าที่แค่ตายเพื่อให้พวกมันเหยียบขึ้นไป" รอยยิ้มเยдяวหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากของชายหนุ่ม ดวงตาคู่คมฉายแววเย็นชาจนเอลาร่ารู้สึกหนับสันหลังวาบ "แต่การ์ดใบนี้... 'ข้อยกเว้นแห่งความพินาศ' มันทำงานบนพื้นฐานของตรรกะย้อนกลับ (Inverse Logic)" ไคสไลด์หน้าจอสถานะมาตรงหน้าอดีตหัวหน้ากิลด์ "มันไม่ได้ใช้แต้มบุญเป็นเชื้อเพลิง แต่มันใช้ 'ความสิ้นหวัง' และ 'ความเหลื่อมล้ำ' ของผู้ใช้งานเป็นตัวขับเคลื่อน! ยิ่งเราไร้แต้มบุญมากเท่าไหร่ ยิ่งเราอับจนหนทางมากเท่าไหร่ พลังของการ์ดใบนี้ก็จะยิ่งทวีคูณอย่างไร้ขีดจำกัด!" เงียบงัน... ภายในห้องใต้ดินมีเพียงเสียงลมหายใจแผ่วเบาของคนทั้งสอง เอลาร่ามองหน้าชายหนุ่มผู้สวมแว่นตาหนาเตอะ เธอเพิ่งตระหนักในวินาทีนี้เองว่า ภายใต้ท่าทีที่ดูสุขุม นิ่งเงียบ และยอมให้คนอื่นกลั่นแกล้งมาตลอดหลายปี ไคไม่ได้เป็นแค่คนธรรมดาที่ดิ้นรนเอาตัวรอด แต่เขาคือ 'นักวางแผน' ผู้กำลังถือระเบิดเวลาที่จะล้างบางโครงสร้างทั้งหมดของโลกใบนี้ "นายมัน... ปีศาจชัดๆ ไค" เอลาร่าพึมพำออกมาด้วยรอยยิ้มเบาบางที่เต็มไปด้วยความยอมจำนน ความตื่นกลัวในตอนแรกถูกแทนที่ด้วยความระทึกใจอย่างประหลาด เลือดในกายของอดีตหัวหน้ากิลด์สาวเริ่มสูบฉีดอีกครั้งหลังจากที่มันหลับใหลไปพร้อมกับสกิลที่สูญเสีย "แล้วนายวางแผนจะทำอะไรต่อไป? แค่ครอบครองการ์ดใบนี้ มันยังไม่พอที่จะล้มสภากิลด์หรอกนะ" "แน่นอนค่ะ ฉันรู้ดี..." ไคยื่นมือไปหยิบการ์ดสีดำสนิทขึ้นมาถือไว้ ปลายนิ้วสัมผัสกับพื้นผิวที่เย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง "การจะเล่นเกมนี้ให้ชนะ เราไม่ได้ต้องการแค่การ์ดที่ดีที่สุด... แต่เราต้องเปลี่ยน 'กฎ' ของกระดานทั้งหมดต่างหาก" เขากวาดสายตามองไปยังแผนที่เมืองหลวงที่กางอยู่บนโต๊ะ ซึ่งเต็มไปด้วยจุดสีแดงแสดงอาณาเขตของกิลด์ใหญ่ทั้งเจ็ด "ในอีกสามวัน สภากิลด์จะจัดพิธีคัดเลือกฮันเตอร์ประจำปี และนั่นคือ 'เดดไลน์' ของเราค่ะ" ไคเงยหน้าขึ้นสบตากับเอลาร่า แววตาสروจชัดถึงความเด็ดเดี่ยว "เราจะใช้ช่องโหว่นี้ บังคับให้ระบบทำการ 'รีบูท' ตัวเอง... โดยการส่งพวกมันลงมาเล่นในระดับเลเวล 1 เหมือนกับเรา" ทันใดนั้นเอง! บรรยากาศรอบตัวก็เกิดความผิดปกติขึ้นอย่างฉับพลัน แสงไฟจากตะเกียงเวทมนตร์กะพริบถี่รัวจนดับวูบลง พื้นห้องใต้ดินสั่นสะเทือนเบาๆ ราวกับมีบางสิ่งขนาดมหึมากำลังเคลื่อนตัวอยู่ใต้พื้นดินลึกลงไปหลายร้อยเมตร *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ไคไม่เคยได้ยินมาก่อนดังขึ้นก้องอยู่ในหัว สมองของเขาชาหนึบ หน้าต่างสถานะสีแดงฉานที่เคยสงบ กลับระเบิดแสงสีเลือดสาดส่องไปทั่วห้อง ตัวหนังสือแปลกประหลาดที่ไม่อาจแปลความหมายได้ปรากฏขึ้นเป็นพรืด และก่อนที่ไคจะทันได้เอ่ยปากเตือนเอลาร่า เสียงทุ้มต่ำ เยียบเย็น ราวกับเสียงกระซิบจากขุมนรกก็ดังขึ้นตรงข้างใบหูของเขาทั้งสอง [ ตรวจพบผู้ใช้งานฝ่าฝืนกฎเกณฑ์แห่งพระเจ้า... ] [ ระบบกระตุ้น "เงื่อนไขลับสุดยอด" ทำงานสมบูรณ์แบบ ] [ ยินดีด้วย... ฮันเตอร์ไร้แต้มบุญ ไค ท่านได้รับการปลดล็อก — "เด็คแห่งจุดจบ: บทที่ 0 (Zero Protocol)" ] [ คำเตือนจากระบบ: ประตูแห่งเขตแดนต้องห้าม กำลังถูกเปิดออกโดย... ] ฉับพลัน ประตูไม้เก่าแก่ของห้องใต้ดินก็ถูกกระแทกจนพังกระเด็นเป็นเสี่ยงๆ ด้วยแรงระเบิดมหาศาล! ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ พร้อมกับเงาร่างของใครบางคน—หรือบางสิ่ง—ที่ก้าวเท้าเหยียบย่างเข้ามาท่ามกลางความมืดมิด... ร่างนั้นสวมชุดคลุมฮู้ดสีดำสนิท กลิ่นอายความตายพวยพุ่งออกมาจากตัวของมันอย่างรุนแรงจนเอลาร่าต้องชักดาบขึ้นตั้งรับด้วยสัญชาตญาณ และเมื่อเงาร่างนั้นเงยหน้าขึ้นเผยให้เห็นดวงตาสสีทองอร่ามที่เรืองแสงวาบในความมืด ไคก็ต้องเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนพูดไม่ออก... เพราะใบหน้าภายใต้ฮู้ดนั้น... คือตัวตนอีกคนของเขาเองที่ถูกลบเลือนไปจากประวัติศาสตร์เมื่อสิบปีก่อน! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและไขปริศนากลยุทธ์นี้ไปด้วยกันนะคะ