การเตรียมความพร้อมขั้นสูงสุด

เสียงโลหะหนักหน่วงกระทบกันดังสะท้อนก้องกราบหินแกรนิตของโรงตีเหล็กหลวง ประกายไฟสีส้มสว่างวาบสาดส่องใบหน้าที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อของเรน เด็กหนุ่มไม่ได้สนใจความเหนื่อยล้าที่สะสมมาตลอดสามวันสามคืน ดวงตาสีนิลคู่นั้นกวาดมองหน้าต่างระบบอินเทอร์เฟซสีฟ้าใสที่ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศอย่างพินิจพิจารณา ค่าเงินดิจิทัลและทรัพยากรหายากที่สะสมมาจากการลงดันเจี้ยนระดับสูงถูกเทลงไปในช่องหลอมรวมจนเกือบหมดตัว แต่มันไม่ใช่การลงทุนที่สูญเปล่า—เมื่อแลกกับการยกระดับป้อมปราการหลักของเมืองให้กลายเป็นเขาวงกตเหล็กกล้าที่แม้แต่กองทัพมังกรก็ยังต้องลังเลที่จะเข้าใกล้ "ถ้าคำนวณจากอัตราการสึกหรอของแร่ไททาเนียมเวทมนตร์ในคลังแล้ว... เราน่าจะเหลือทุนสำรองพอสำหรับสร้างกับดักเวทมนตร์ธาตุไฟอีกแปดสิบจุดที่แนวหน้าทางทิศเหนือค่ะ" รินะก้าวเข้ามาใกล้พร้อมกับม้วนแผนผังเวทมนตร์ในมือ เส้นผมสีเงินยวงของเธอรวบไว้ลวกๆ เผยให้เห็นลำคอระหงที่เปื้อนฝุ่นควันจากการทดลองคาถาอาคมเมื่อครู่ ดวงตาสสีม่วงเข้มมองประเมินกองยุทโธปกรณ์ระดับตำนานที่เพิ่งออกจากเตาหลอมด้วยความทึ่ง แม้เธอจะเป็นจอมเวทอัจฉริยะจากกิลด์ดัง แต่ความรอบคอบในการจัดสรรทรัพยากรของเรนก็ยังทำให้เธอต้องประหลาดใจอยู่เสมอ "เก้าสิบจุดต่างหาก รินะ" เรนส่งยิ้มบางๆ ที่มุมปาก เสียงทุ้มต่ำเอ่ยแย้งอย่างนุ่มนวลขณะใช้ปลายนิ้วปัดหน้าต่างระบบเพื่อปรับแก้ผังโครงสร้าง "ผมแอบเจรจาลดราคาค่าภาษีกับสมาคมพ่อค้าอิสระเมื่อคืนนี้ตอนตีสาม พวกเขาตกลงยอมปล่อยแร่เกรดเอในราคาต้นทุน แลกกับการที่เราให้สิทธิ์พวกเขาตั้งร้านค้าปลอดภัยใกล้เขตกำแพงเมืองหลังจบศึก" จอมเวทสาวชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะเบาๆ ออกมาอย่างนึกสนุก เธอส่ายหัวเบาๆ ด้วยความระอาปนเอ็นดู "คุณนี่มัน... เจ้าเล่ห์ไม่เปลี่ยนเลยนะคะ นึกว่าทุ่มเงินจนหมดตัวเสียอีก ที่ไหนได้กลับแอบวางหมากต่อรองไว้ล่วงหน้าตั้งแต่วันแรกแล้ว" "ในเกมกระดานนี้ ไม่มีคำว่าความบังเอิญหรอกค่ะ ทุกทรัพยากรมีต้นทุน และทุกการลงทุนต้องให้ผลตอบแทนที่คุ้มค่าที่สุด" เรนหยิบดาบยาวที่เพิ่งตีเสร็จขึ้นมาพิจารณา น้ำหนักของมันสมดุลอย่างสมบูรณ์แบบ ลวดลายอักษรโบราณที่สลักตามแนวคมดาบเรืองแสงสีฟ้าจางๆ บ่งบอกถึงสถานะ *'ดาบพิฆาตอสูรโลหะนิล (Awakened)'* ที่ผ่านการปลุกพลังด้วยผลึกมานาบริสุทธิ์ เขาไม่ได้แค่เตรียมอาวุธให้ตัวเอง แต่เขากำลังสร้างโครงข่ายป้องกันที่เชื่อมโยงทั้งเมืองเข้าด้วยกัน เพื่อรับมือกับ "มหันตภัยคลื่นสีเลือด" ที่ระบบได้ส่งสัญญาณเตือนล่วงหน้ามาเป็นปริศนา บรรยากาศภายในห้องโถงกว้างขวางเต็มไปด้วยความเงียบสงบที่มีชีวิตชีวา เสียงฝีเท้าของเหล่าผู้เล่นรับจ้างและ NPC ช่างตีเหล็กที่เดินข้ามไปมาช่วยขับเน้นความรู้สึกของการเตรียมพร้อมขั้นสูงสุด ทุกคนต่างรู้ดีว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า ประตูแห่งความหายนะจะเปิดออก แต่ภายใต้ร่มเงาของแผนการอันรัดกุมที่เรนและรินะร่วมกันถักทอขึ้นมา ความหวาดกลัวจึงถูกแทนที่ด้วยความฮึกเหิมและความเชื่อมั่น รินะวางมือเรียวลงบนไหล่ของเด็กหนุ่ม แรงกดเบาๆ นั้นสื่อถึงความไว้วางใจอันหนักแน่น "งั้นทางด้านแนวป้องกันเวทมนตร์ ฉันจะรับหน้าที่ตรวจสอบความเสถียรของวงแหวนอักขระทั้งหมดเองค่ะ ไม่ต้องห่วง... ต่อให้พวกมันมีจำนวนมากกว่านี้อีกสเท่าตัว ก็ไม่มีทางเจาะทะลวงผ่านแนวเขตแดนที่เราสร้างไว้ได้หรอก" "ฝากด้วยนะคะ รินะ" เรนพยักหน้ารับอย่างจริงจัง สายตาทั้งคู่ประสานกันโดยไม่ต้องเอ่ยคำพูดใดๆ เพิ่มเติม ความเข้าใจอันลึกซึ้งที่ก่อตัวขึ้นผ่านการผ่านศึกและผ่านตายด้วยกันมาหลายครั้ง ทำให้พวกเขาเป็นมากกว่าแค่เพื่อนร่วมทีม—แต่เป็นฟันเฟืองสองตัวที่ขับเคลื่อนกลไกการเอาชีวิตรอดนี้ให้เดินหน้าต่อไปได้อย่างไร้รอยต่อ ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังผ่อนคลายลงจากความเหน็ดเหนื่อย ทันใดนั้นเอง... *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนอันเป็นเอกลักษณ์ของระบบไม่ได้ดังมาจากหน้าจอปรกติ แต่มันดังขึ้นด้วยโทนเสียงสีทองอร่ามที่เรนไม่เคยได้ยินมาก่อนตั้งแต่เล่นเกมนี้มา หน้าต่างสีดำสนิทปรากฏขึ้นกลางอากาศอย่างไร้สาเหตุ พร้อมกับข้อความตัวอักษรสีเลือดที่ค่อยๆ สลักลึกลงไปทีละตัว [ประกาศจากระบบหลัก: ตรวจพบการแทรกแซงจากผู้เล่นภายนอกเขตแดนเซิร์ฟเวอร์] [คำเตือนระดับวิกฤต: บอสลับแห่งยุคบรรพกาล "ดยุกแห่งความมืด - วาเลน" ได้ตื่นจากการหลับใหลก่อนกำหนด เนื่องจากปริมาณมานาบริสุทธิ์จำนวนมหาศาลที่ถูกใช้หลอมอาวุธภายในเมืองของคุณ] [เงื่อนไขพิเศษถูกกระตุ้น: เขตแดนป้องกันทั้งหมดจะถูกระงับการทำงานเป็นเวลา 10 นาทีก่อนที่มหันตภัยจะมาถึง... ขอให้โชคดี ผู้เล่นเรน] รอยยิ้มบนใบของเรนและรินะแข็งค้างในทันที ความเงียบงันเข้าปกคลุมพื้นที่รอบตัวอย่างรวดเร็วจนน่ากลัว เมื่อเสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับพันก้าวเริ่มดังสะท้อนมาจากนอกกำแพงเมือง... พร้อมกับเงาดำมหึมาที่แผ่ขยายปกคลุมท้องฟ้าจนมืดมิดในพริบตาเดียว! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทาง สานต่อกลยุทธ์ และเติบโตไปพร้อมกับความสนุกสนานในทุกย่างก้าวนี้เสมอนะคะ