สัญญาณเตือนภัยสีแดง

นิ้วเรียวของเรนหยุดชะงักลงกลางอากาศ ขณะที่ปลายปากกาเวทมนตร์กำลังจะจรดลงบนม้วนกระดาษคาถาขั้นสูง เสียงหึ่งต่ำทุ้มในหัวไม่ได้มาจากระบบแจ้งเตือนปกติ แต่มันคือเสียงสะท้อนที่คล้ายกับระฆังโบราณก้นมหาสมุทร—หนักหน่วง เยียบเย็น และสั่นสะเทือนไปถึงแก่นกระดูก แผงหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสที่คุ้นเคยในยามปกติ บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานราวกับหยดเลือด เม็ดพิกเซลบนอากาศบิดเบี้ยวเป็นคลื่นราวกับสัญญาณโทรทัศน์ที่ถูกรบกวนด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าขนาดยักษ์ "รินะ... เธอเห็นเหมือนที่ฉันเห็นใช่ไหมคะ" เรนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่นัยน์ตาสีเข้มกลับหรี่แคบลงอย่างใช้ความคิด สมองส่วนวิเคราะห์ทำงานด้วยความเร็วสูงเพื่อประมวลผลข้อมูลมหาศาลที่กำลังทะลักเข้าสู่ระบบประสาทเสมือนจริง รินะสะดุ้งเล็กน้อย เธอวางขวดน้ำยามานาลงบนโต๊ะไม้เก่าๆ อย่างเบามือที่สุด ดวงตากลมโตเบิกกว้างเมื่อกวาดมองข้อความสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศทั่วทั้งห้องพักแรม ในพริบตาเดียว แสงไฟตะเกียงเวทมนตร์ก็กะพริบถี่รัวก่อนจะดับวูบลง ปล่อยให้ห้องทั้งห้องตกอยู่ภายใต้แสงสีแดงระเรื่อจากหน้าต่างภายนอก "ไม่ใช่แค่ห้องเราค่ะเรน..." จอมเวทสาวก้าวเข้ามาใกล้โต๊ะทำงาน สัญชาตญาณนักเวทอัจฉริยะทำให้เธอกำไม้เท้าในมือแน่นจนข้อพับนิ้วขาวซีด "เสียงระฆังนั่น... มันดังมาจากหอคอยกลางเมืองหลวง และตอนนี้ หน้าต่างสถานะกิลด์ของฉันถูกล็อกโดยสมบูรณ์" เรนไม่ตอบคำถามทันที เขากวาดสายตาอ่านข้อความยาวเหยียดที่เลื่อนไหลผ่านหน้าจอระบบด้วยความเร็วสูง [ประกาศจากระบบส่วนกลางระดับโลก: ตรวจพบความผิดปกติของเกราะป้องกันทวีปหลัก] [คำเตือน: ความหนาแน่นของพลังงานมานาเกินขีดจำกัดปลอดภัย 300%] [ระบบย่อย 'รอยแยกแห่งปฐพี' กำลังถูกเปิดใช้งานโดยบุคคลนิรนาม] [นับถอยหลังสู่เหตุการณ์ภัยพิบัติระดับ 'มหันตภัยมืด' (Dark Cataclysm): อีก 72 ชั่วโมงข้างหน้า] [ผู้เล่นทุกคนจะไม่สามารถออกจากระบบ (Log Out) ได้จนกว่าภารกิจกอบกู้จะลุล่วง ความตายในห้วงเวลานี้จะส่งผลให้สูญเสียข้อมูลตัวละครถาวร (Permanent Death)] ความเงียบงันเข้าปกคลุมชั่วขณะ มีเพียงเสียงลมหายใจแผ่วเบาของคนทั้งสอง ในโลกของเกม VRMMO ทั่วไป ระบบการล็อกเอาต์คือเส้นตายที่ปลอดภัยที่สุดเมื่อผู้เล่นเผชิญทางตัน แต่การประกาศ "Permanent Death" หรือการตายถาวรพ่วงกับการห้ามออกจากระบบในครั้งนี้ มันไม่ใช่กลไกของเกมจำลองสถานการณ์ทั่วไปอีกต่อไป แต่มันคือการดึงเอาชีวิตจริงๆ เข้ามาเดิมพันในโลกแฟนตาซีแห่งนี้อย่างแท้จริง "72 ชั่วโมง..." รินะพึมพำ น้ำเสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อยก่อนจะถูกแทนที่ด้วยความเยือกเย็นตามวิสัยของจอมเวทผู้ผ่านศึกมาโชกโชน "พวกมันกำลังเล่นเกมอะไรกันแน่ เรน? การอัปเดตแพตช์ครั้งล่าสุดไม่ได้บอกอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้เลยสักนิด" "เพราะนี่ไม่ใช่การอัปเดตตามรอบปกติยังไงล่ะคะ" เรนหลับตาลงช้าๆ พลางใช้นิ้วเคาะโต๊ะเป็นจังหวะสม่ำเสมอ—นิสัยส่วนตัวยามที่เขากำลังแก้ปริศนาที่ยากที่สุด "จำบันทึกโบราณที่เราค้นพบในดันเจี้ยนซากปรักหักพังใต้ดินเมื่อสัปดาห์ก่อนได้ไหม? ชิ้นส่วนปริศนาที่สาม... มันไม่ได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย แต่มันถูกใช้เป็นกุญแจปลดปล่อยบางอย่างต่างหาก" รินะเบิกตากว้างขึ้นเมื่อสมองเชื่อมโยงเหตุการณ์เข้าด้วยกัน "หมายความว่า... มีผู้เล่นหรือกลุ่มคนที่รวบรวมไอเทมต้องห้ามครบ และพวกเขากำลังทำลายสมดุลของเซิร์ฟเวอร์ทั้งหมดอย่างจงใจงั้นเหรอ?" "ถูกต้องค่ะ" เรนลืมตาขึ้น แววตาของเขาสะท้อนแสงสีแดงของระบบอย่างชัดเจน ไม่มีร่องรอยความหวาดกลัว มีเพียงประกายความตื่นเต้นของนักวาง กลยุทธ์ผู้มองเห็นหมากบนกระดานทั้งหมด "พวกเขากำลังคิดว่านี่คือ อีเวนต์ใหญ่ที่จะทำให้กิลด์ของตัวเองก้าวขึ้นเป็นใหญ่เหนือผู้เล่นทุกคน แต่พวกเขาคงไม่รู้... หรืออาจจะไม่สนใจเลยว่า แรงกระแทกจากการเปิดรอยแยกครั้งนี้ จะกวาดล้าง NPC ทั้งหมดในทวีป รวมถึงผู้เล่นหน้าใหม่หลายล้านคนให้หายไปในพริบตา" เสียงเอะอะโกลาหลเริ่มดังขึ้นจากภายนอกหน้าต่าง เสียงกรีดร้อง เสียงฝีเท้าวิ่งพล่าน และเสียงประกาศเตือนภัยจากทหารยามในเมืองดังก้องผสมปนเปกันไปหมด ความสงบสุขของเมืองเริ่มต้นการผจญภัยได้พังทลายลงในเวลาไม่ถึงสอกกระพริบตา รินะสูดหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ เธอก้าวเข้าไปยืนเคียงข้างเรน ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองแทบไม่มีเหลือ เพื่อรับไออุ่นและความมั่นคงที่อีกฝ่ายส่งผ่านมาเสมอ "ถ้าอย่างนั้น... แผนการเดิมที่เราจะเดินทางไปหุบเขาแห่งลมพายุคงต้องพับเก็บไปก่อนสินะคะ" รินะเอ่ยถาม พร้อมกับร่ายเวทมนตร์คุ้ม ครองรอบตัวอย่างเงียบเชียบเพื่อเตรียมพร้อมรับมือสถานการณ์ฉุกเฉิน "เราไม่ได้ยกเลิกค่ะรินะ" เรนหยิบดาบสั้นคู่ใจขึ้นมาคาดเอว ตรวจเช็กความพร้อมของไอเทมในกระเป๋าด้วยความรวดเร็วและแม่นยำ "แต่เราจะเปลี่ยนเป้าหมาย... ในเมื่อพวกมันอยากเล่นเกมเดิมพันสูงนัก เราก็จะเข้าไปร่วมวงในฐานะ 'ผู้เล่น' ที่จะพลิกกระดานนี้ด้วยมือของเราเอง" ในขณะที่เรนกำลังจะก้าวเท้าเดินไปที่ประตู หน้าต่างระบบสีแดงฉานที่ควรจะนิ่งสนิท กลับมีข้อความใหม่พิมพ์แทรกขึ้นมาทีละตัวอักษรด้วยความเร็วสูง ราวกับมีใครบางคนกำลังจงใจส่งสาส์นนี้มาให้พวกเขาโดยเฉพาะ [ตรวจพบการเข้าถึงพื้นที่พิเศษ: ห้องใต้ดินแห่งบรรพกาล] [คำเตือนจากระบบ: ผู้เล่น 'เรน' และผู้เล่น 'รินะ' คือเป้าหมายรายต่อไปของ 'ผู้ดูแลระบบลับ' ที่กำลังตื่นจากการหลับใหล] [เงื่อนไขผ่านด่าน: จงมีชีวิตรอดจาก 'เงาแห่งอดีต' ที่กำลังเคาะประตูห้องพักของคุณ ณ วินาทีนี้—] ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก... เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งท่ามกลางเสียงโกลาหลภายนอก มันเป็นจังหวะที่เชื่องช้า เยือกเย็น และไม่ได้มาจากทิศทางของทางเดินตึก แต่มาจาก... หน้าต่างห้องพักที่อยู่สูงจากพื้นดินถึงสี่ชั้น ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทาง สานต่อกลยุทธ์ และเติบโตไปพร้อมกับความสนุกสนานในทุกย่างก้าวนี้เสมอนะคะ