สมบัติล้ำค่าแห่งบรรพกาล

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและละอองมานาสีครามที่ยังคงค้างเติ่งอยู่ในบรรยากาศ บ่งบอกชัดเจนว่ามหาสงครามย่อยเมื่อครู่เพิ่งสงบลงได้ไม่ถึงสิบนาทีดี หินผาขนาดยักษ์รอบด้านแตกร้าวเป็นทางยาวจากแรงกระแทกของทักษะระดับสูง รินะทรุดกายลงนั่งพิงผนังถ้ำอย่างหมดแรง มือเรียวบางข้างหนึ่งถือไม้เท้าเวทมนตร์ยันพื้นไว้เพื่อไม่ให้ตัวเองล้มพับ ขณะที่ดวงตากลมโตคู่สวยมองตรงไปยังเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกที่พูดไม่ออก "นาย... แน่ใจนะว่านี่ไม่ใช่บั๊กของระบบ" เสียงหวานเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ รินะปาดเหงื่อที่ซึมอยู่ตามไรผมออกเบาๆ พลางมองเด็กหนุ่มผมดำที่ยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้า แท่นบูชาหินโบราณที่ควรจะมีผู้พิทักษ์เฝ้าอยู่ บัดนี้ว่างเปล่า เหลือเพียงกล่องไม้เก่าคร่ำครึขนาดเท่าฝ่ามือวางสงบนิ่งอยู่บนนั้น เรนไม่ได้ตอบคำถามทันที เขากวาดสายตาผ่านหน้าต่างโปร่งใสสีทองที่ยังคงลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ ข้อมูลมหาศาลไหลผ่านนัยน์ตาคู่คมที่ฉายแววครุ่นคิดอย่างหนัก ในฐานะผู้เล่นที่ศึกษาโครงสร้างเบื้องหลังของเกมนี้มาอย่างทะลุปรุโปร่ง เรนรู้ดีว่าไอเทมระดับตำนาน (Legendary) ไม่ใช่สิ่งที่ระบบจะหยิบยื่นให้ใครง่ายๆ ต่อให้เคลียร์ดันเจี้ยนระดับยากพิเศษด้วยเงื่อนไขสมบูรณ์แบบแค่ไหนก็ตาม อัตราการดรอปก็ยังคงต่ำกว่าศูนย์จุดศูนย์หนึ่งเปอร์เซ็นต์เสมอ ทว่า สิ่งที่วางอยู่ตรงหน้าเขากลับมีสถานะที่เหนือกว่าคำว่า "ดรอป" ไปไกลลิบ "ไม่ใช่บั๊กหรอกค่ะรินะ..." เรนเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่น้ำเสียงนั้นกลับสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้นที่ถูกเก็บซ่อนไว้ใต้ท่าทีสุขุม "แต่มันคือเงื่อนไขลับที่ซ่อนอยู่ในบันทึกของนักบวชโบราณที่เราเพิ่งถอดรหัสกันไปเมื่อสามวันก่อนต่างหากล่ะคะ" เรนก้าวเข้าไปใกล้แท่นบูชาช้าๆ ฝีเท้าของเขาเบาหวิวราวกับเกรงว่าเสียงรบกวนเพียงเล็กน้อยจะทำให้ภาพตรงหน้าสลายหายไป เขาไม่ได้รีบร้อนคว้ามันขึ้นมาทันทีตามสัญชาตญาณของมนุษย์ทั่วไป แต่กลับยกมือขึ้นตรวจสอบค่าความต้านทานเวทมนตร์รอบตัว และคำนวณความเสี่ยงจากพลังงานตกค้างในห้องโถงนี้เสียก่อน นี่คือนิสัยส่วนตัวของเรน—เขาไม่เคยเชื่อโชคลาภลอยๆ ทุกอย่างต้องผ่านการประเมินด้วยเหตุและผลเสมอ เมื่อแน่ใจว่าไม่มีกลไกซ่อนเร้นหรือคำสาปตกค้าง นิ้วเรียวยาวจึงเอื้อมไปสัมผัสกับผิวไม้เก่าๆ ของกล่องใบนั้น *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นกังวานในโสตประสาท มันไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนทั่วไป แต่เป็นเสียงระฆังใสที่มักจะใช้ประกาศเหตุการณ์สำคัญระดับเซิร์ฟเวอร์ ทว่าครั้งนี้มันส่งตรงมายังอินเตอร์เฟซส่วนตัวของเรนคนเดียวเท่านั้น [ระบบตรวจสอบพบเงื่อนไขพิเศษ: ผู้เล่น 'เรน' ได้บรรลุข้อกำหนด 'ผู้สืบทอดแห่งปวงปราชญ์' สำเร็จ] [ท่านได้รับไอเทมระดับตำนานชิ้นแรกเข้าคลังส่วนตัว: 'สร้อยคอแห่งดาราจักรนิรันดร์ (Amulet of the Eternal Galaxy)'] ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสฝากล่อง แสงสีทองเจิดจ้าก็พวยพุ่งทะลักออกมาจนสว่างวาบไปทั่วทั้งห้องโถงมืดทึบ รินะต้องยกมือขึ้นบังตาจากแสงที่ทรงพลังนั้น แม้แต่เธอก็ยังสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ซ่านออกมาจากไอเทมชิ้นเล็กๆ ในมือของเรน แรงกดดันที่ทำให้มานาในร่างกายของจอมเวทสาวปั่นป่วนจนต้องรีบโคจรพลังเวทระงับอาการไว เรนดึงกล่องเข้ามาใกล้ตัว เปิดฝาออกช้าๆ ภายในนั้น นอนนิ่งอยู่ด้วยสร้อยคอเนื้อโลหะสีเงินยวงที่ดูคล้ายกับโลหะผสมที่ไม่เคยปรากฏในตำราเล่มไหน ตัวจี้เป็นอัญมณีทรงกลมใสเคลือบด้วยประกายแสงสีม่วงเข้มและน้ำเงินระยิบระยับราวกับยกเอาห้วงอวกาศทั้งใบมาขังไว้ข้างใน เมื่อมองผ่านมุมต่างๆ จะเห็นละอองดาวนับล้านดวงหมุนวนอยู่ภายในอย่างเชื่องช้าและมีชีวิตชีวา รินะค่อยๆ ลดมือลง ดวงตาสอบทานมองภาพตรงหน้าด้วยความทึ่ง "นั่น... หรือว่ามันคือ..." "ค่ะ..." เรนพึมพำเบาๆ ดวงตาคมกริบกวาดอ่านสเตตัสที่ปรากฏขึ้นบนหน้าต่างโฮโลแกรมอย่างละเอียดถี่ถ้วน [ชื่อไอเทม: สร้อยคอแห่งดาราจักรนิรันดร์ (Legendary)] [ประเภท: เครื่องประดับ / สร้อยคอ] [เงื่อนไขการสวมใส่: ผู้เล่นระดับ 50 ขึ้นไป (ได้รับการยกเว้นเนื่องจากเงื่อนไขพิเศษของผู้สืบทอด)] [คุณสมบัติพิเศษ: - เพิ่มค่าสถานะพื้นฐานทั้งหมด +300% - ลดระยะเวลาร่ายเวทมนตร์และทักษะลง 50% - สกิลติดตัว [เสียงสะท้อนแห่งห้วงนารา]: ทุกๆ การใช้มานา 1 หน่วย จะสะสมพลังงานเพื่อสร้างเกราะป้องกันความเสียหายที่เทียบเท่า 10% ของความเสียหายที่ทำได้ - สกิลกดใช้งาน [พานพบแห่งกาลเวลา]: ย้อนสถานะ HP และ MP ของผู้สวมใส่กลับไปยังจุดก่อนหน้าในรอบ 10 วินาที (คูลดาวน์: 24 ชั่วโมง)] ความเงียบเข้าปกคลุมห้องโถงอีกครั้ง รินะกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ตัวเลขบวกสามร้อยเปอร์เซ็นต์และสกิลย้อนเวลานั่น... มันไม่ใช่แค่ไอเทมโกงธรรมดา แต่มันคือสิ่งที่จะพลิกกระดานความสมดุลของเกมนี้ได้ทั้งเกม หากกิลด์ใหญ่ๆ ในเกมรู้เข้าว่ามีผู้เล่นครอบครองไอเทมระดับนี้ในมือ สงครามแย่งชิงคงจะปะทุขึ้นในไม่กี่วินาทีอย่างแน่นอน "นายรู้ใช่ไหมว่าถ้าใครรู้เรื่องนี้เข้า เราจะกลายเป็นเป้าหมายอันดับหนึ่งของทุกกิลด์ใหญ่ในเซิร์ฟเวอร์ทันที" รินะเอ่ยขึ้น น้ำเสียงเจือความกังวลอย่างปิดไม่มิด แม้เธอจะเชื่อมั่นในฝีมือของเรนแค่ไหน แต่โลกของ VRMMO ก็เต็มไปด้วยความโลภและเล่ห์เหลี่ยม เรนค่อยๆ หยิบสร้อยคอเส้นนั้นขึ้นมาสวมใส่รอบคอของตนเอง แสงสีเงินยวดยาววาบขึ้นครั้งหนึ่งก่อนที่มันจะกลืนหายไปใต้ร่มผ้า ราวกับมันซ่อนเร้นพลังอำนาจทั้งหมดไว้เพื่อไม่ให้เป็นจุดเด่นจนเกินไป รอยยิ้มบางๆ ผุดขึ้นที่มุมปากของเด็กหนุ่ม เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้มีความเย่อหยิ่ง แต่เต็มไปด้วยความมั่นอกมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม "โลกของเกมนี้ก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วไม่ใช่เหรอคะรินะ..." เรนหันมาสบตากับสหายร่วมรบ รอยยิ้มของเขาอบอุ่นและมั่นคง "ของดีมักจะมาพร้อมกับความเสี่ยงเสมอ แต่ความเสี่ยงนั่นแหละ... คือสิ่งที่ทำให้เกมนี้มันน่าสนุกไม่ใช่เหรอคะ" รินะมองรอยยิ้มนั้นแล้วเผลอหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ ความตึงเครียดที่เกาะกุมจิตใจเมื่อครู่มลายหายไปจนหมดสิ้น เธอยันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ปัดฝุ่นตามอาภรณ์ออกลวกๆ ก่อนจะใช้ไม้เท้าเคาะพื้นเบาๆ เป็นสัญญาณว่าพร้อมลุยต่อ "นั่นสินะคะ... งั้นก็หวังว่าพวกกิลด์ใหญ่นั่นจะเตรียมใจมาดีพอ เวลาที่ต้องมาเจอกับนายที่มีของเล่นชิ้นใหม่นี้" เรนพยักหน้ารับช้าๆ เขากำหมัดแน่น รู้สึกได้ถึงพลังงานมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ในเส้นเลือด ทุกเซลล์ในร่างกายตอบสนองต่อสร้อยคอเส้นใหม่ราวกับมันเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเขามาตั้งแต่เกิด ทว่า ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังจะก้าวเดินออกจากห้องโถงเพื่อมุ่งหน้าไปยังจุดหมายต่อไปนั้นเอง... บรรยากาศรอบตัวก็พลันเย็นเยียบลงอย่างฉับพลัน เสียงลมหายใจกรรโชกดังขึ้นจากความมืดมิดเบื้องลึกของดันเจี้ยนที่ควรจะเคลียร์หมดแล้ว พื้นดินใต้เท้าสั่นสะเทือนเบาๆ พร้อมกับเสียงหัวเราะต่ำทุศที่ก้องกังวานมาจากความว่างเปล่า—เสียงที่ไม่ได้มาจากระบบ แต่มาจากสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวซึ่งเพิ่งถูกปลุกให้ตื่นขึ้นจากแรงสั่นสะเทือนของไอเทมระดับตำนานเมื่อครู่ ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลุ้นระทึกไปกับก้าวสำคัญของเรนในตอนนี้นะคะ พรีสต์สายลุยตื่นเต้นกับบททดสอบนี้มากๆ เลยค่ะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะคะ!