เงามายาแห่งศรัทธา: บันทึกเลือดบนหน้ากระดาษ•ตอนที่ 4

ในรัตติกาลไม่มีมิตรแท้

ผลงานโดย มหายุทธ์ไร้เทียมทาน
"ถ้าของชิ้นนี้อยู่กับแก... นั่นหมายความว่าเอวายังไม่ตาย หรือไม่เธอก็เพิ่งถูกฆ่าซ้ำเป็นครั้งที่สองในฐานะผีตายซาก" รินเอ่ยขึ้นท่ามกลางความมืดมิดในอุโมงค์ระบายอากาศที่อบอวลด้วยกลิ่นสนิมและฝุ่นละออง เสียงของเขาราบเรียบ ทว่าสั่นไหวเล็กน้อยในจังหวะลมหายใจเข้า ปลายกระบอกปืนพกกระบอกเก่าชี้ตรงไปที่ร่างในชุดคลุมสีเข้มที่ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้า แสงสลัวจากจอมอนิเตอร์ของเซิร์ฟเวอร์ยักษ์ที่อยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่เมตรกระทบเข้ากับจี้ห้อยคอสีเงินในมือของอีกฝ่าย มันสะท้อนประกายวาววับ... ประหนึ่งดวงตาที่กำลังจ้องมองความเจ็บปวดของเขาอยู่เงียบๆ เงาร่างนั้นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงที่คุ้นเคยบาดลึกถึงขั้วหัวใจ มันไม่ใช่เสียงของคนแปลกหน้า แต่เป็นเสียงที่เขาเคยได้ยินในห้วงเวลาที่ทั้งคู่ยังร่วมงานกันภายใต้ร่มเงาของสำนักงานนักสืบ "ริน นายยังโง่เหมือนเดิมที่คิดว่าความตายคือจุดจบของเรื่องนี้" เสียงนั้นตอบกลับมา พร้อมกับร่างในชุดคลุมที่ขยับตัวช้าๆ "เอวาไม่ใช่แค่ผู้หญิงคนหนึ่งในชีวิตนาย เธอคือคีย์การ์ด... คือกุญแจสำคัญที่ทำให้นายดิ้นรนมาถึงจุดนี้" "ศิลา?" รินเค้นชื่อนั้นออกมาจากลำคอ "เฉลยช้าไปนิด แต่นับว่ายังพอใช้ได้" ศิลาลดมือลง เผยให้เห็นรอยยิ้มที่ไม่ได้มาพร้อมกับความจริงใจ มันคือรอยยิ้มของนักล่าที่มองเหยื่อกระเสือกกระสนอยู่ในกับดัก "นายมาที่นี่เพื่อเข้าถึงฐานข้อมูลลับ นายอยากรู้ว่าใครเป็นคนฆ่าเธอใช่ไหม? งั้นก็ลองก้าวเข้ามาดูสิ... ถ้าเท้าของนายไม่หักซะก่อนที่ระบบรักษาความปลอดภัยจะเริ่มทำงาน" รินไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดมือ เขาพุ่งตัวออกจากมุมมืด ความเยือกเย็นเข้าครอบงำจิตใจเหมือนน้ำแข็งที่เคลือบผิวหนัง ทุกจังหวะการเคลื่อนไหวถูกคำนวณมาอย่างแม่นยำ เขาไม่ได้สนใจศิลาที่ยืนหยัดอยู่ตรงนั้นอีกต่อไป เป้าหมายเดียวคือแท่นควบคุมเซิร์ฟเวอร์ที่อยู่ถัดจากร่างนั้นไปไม่กี่เมตร *ปัง!* กระสุนนัดแรกพุ่งเฉียดไหล่รินไปเพียงนิ้วเดียว มันกระแทกเข้ากับผนังโลหะจนเกิดประกายไฟ รินทิ้งตัวลงกับพื้นอย่างรวดเร็ว กลิ้งตัวไปตามแรงเหวี่ยงก่อนจะอาศัยจังหวะที่ศิลาเปลี่ยนแม็กกาซีนพุ่งเข้าประชิด "นายเปลี่ยนไปเยอะนะ" รินคำรามขณะใช้สันมือกระแทกเข้าที่ข้อมือของอดีตคู่หู "ความเมตตาที่นายเคยมีมันหายไปไหนหมด?" "มันตายไปพร้อมกับศรัทธาที่นายมีให้กฎหมายยังไงล่ะ" ศิลาตอบโต้กลับด้วยท่าทางที่หนักแน่นกว่า ร่างของเขายืดหยุ่นและว่องไวเกินกว่าที่รินจำได้ ทั้งสองแลกหมัดและลูกเตะกันอย่างดุเดือดในห้องใต้ดินที่แคบและอับชื้น เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องกังวานสลับกับเสียงระบบอิเล็กทรอนิกส์ที่เริ่มส่งสัญญาณเตือนภัย รินรู้ดีว่าเขามีเวลาไม่มาก ถ้าการเตือนภัยถึงระดับสูงสุด หน่วยคุ้มกันขององค์กรจะกรูเข้ามาในห้องนี้ และเขาจะไม่มีทางได้เห็นสิ่งที่เก็บงำอยู่ในฐานข้อมูลนั้นเลย เขาอาศัยจังหวะที่ศิลาเสียหลักจากการเตะกวาดขา ถอยหลังไปที่คอนโซลคอมพิวเตอร์อย่างรวดเร็ว "หยุดนะ ริน!" ศิลาตะโกนไล่หลัง น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกที่ดูผิดปกติ "ถ้าแกเสียบไดรฟ์นั่นเข้าไป แกจะรู้ว่าความจริงที่แกตามหามันน่ารังเกียจแค่ไหน! บางทีความลวงที่แสนหวานอาจจะดีกว่าความจริงที่กัดกินวิญญาณ!" รินไม่ฟัง เขาควักไดรฟ์รหัสสีเลือดออกมาจากกระเป๋าเสื้อ นิ้วมือที่สั่นเทาพยายามเสียบมันเข้ากับช่องเชื่อมต่อ จังหวะนั้นเอง ความรู้สึกเย็นวาบที่ท้ายทอยก็แล่นปราดขึ้นมา เหมือนมีคมมีดจ่ออยู่ที่ลำคอ มันไม่ใช่ศิลา... เพราะศิลาในตอนนี้นอนหอบหายใจอยู่ห่างออกไปสามเมตร "ฉันบอกให้หยุดไง" เสียงกระซิบเย็นเฉียบจากด้านหลังดังขึ้น พร้อมกับความรู้สึกของกระบอกปืนที่กดลงบนขมับอย่างแรง รินชะงักค้าง นิ้วของเขายังคงค้างอยู่ที่หน้าจอที่กำลังแสดงแถบเปอร์เซ็นต์การดาวน์โหลดฐานข้อมูลที่กระตุกอย่างช้าๆ รินค่อยๆ หันกลับไปมองสิ่งที่อยู่เบื้องหลัง ความมืดที่ดูเหมือนจะไร้ชีวิต กลับค่อยๆ เผยร่างของใครบางคนที่ยืนพิงผนังอยู่ตรงนั้น เธอสวมชุดสีขาวบริสุทธิ์ที่ตัดกับความสกปรกโสมมของห้องใต้ดินนี้อย่างรุนแรง ใบหน้าที่เขาโหยหา ใบหน้าที่เขาฝังศพเธอไปเมื่อสามปีก่อน เอวายืนอยู่ที่นั่น... แววตาของเธอว่างเปล่า ไร้ซึ่งความอบอุ่นที่เขาเคยหลงรัก มือของเธอถือปืนจ่อที่ขมับของเขาอย่างมั่นคง "เอวา... เธอ... เธอยังไม่ตาย?" เสียงของรินแผ่วหายไปในลำคอ เอวาไม่ได้ตอบ เธอเพียงแค่เอียงคอเล็กน้อย ปากของเธอขยับยิ้ม ทว่าแววตากลับหลั่งน้ำตาออกมาเป็นสายเลือดขณะที่เธอกระซิบคำที่ทำให้โลกของรินพังทลายลงในพริบตา "ริน... คนที่ตายไปเมื่อสามปีก่อนไม่ใช่ฉัน... แต่เป็นนายต่างหากที่อยู่ในนรกตั้งแต่วันนั้น" จังหวะนั้นเอง หน้าจอคอมพิวเตอร์ก็แสดงผลลัพธ์สุดท้ายเสร็จสิ้น ข้อมูลทั้งหมดพุ่งพรวดเข้าสู่หน่วยความจำของเขา และความจริงที่ปรากฏบนหน้าจอนั้นคือรูปถ่ายของศพชายคนหนึ่งที่กำลังถูกผ่าตัดเปลี่ยนใบหน้า... ใบหน้าที่มีรอยแผลเป็นเดียวกับที่รินมีอยู่บนไหล่ขวามาตลอดชีวิต ขอบคุณที่ติดตามร่วมผจญภัยไปกับความดำมืดนี้ครับ รี้ดเดอร์ทุกท่าน มหายุทธ์ไร้เทียมทาน
สารจากนักเขียน (มหายุทธ์ไร้เทียมทาน)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เงามายาแห่งศรัทธา: บันทึกเลือดบนหน้ากระดาษ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%