แก้เกมด้วยฝีมือ

กลิ่นอายควันไฟจากเตาถ่านผสมผสานกับกลิ่นหอมฉุนของพริกขี้หนูสวนคั่วและข่าคั่วตำละเอียด ตลบอบอวลจนแสบจมูก ท่ามกลางเสียงฮือฮาอึงมี่ของชาวบ้านที่เบียดเสียดกันเข้ามามุงดูเหตุการณ์ระทึกขวัญหน้าแผงค้า รินรดายืนนิ่งราวน้ำแข็งเกาะกุมหัวใจ ดวงตาคู่คมจับจ้องร่างของบุรุษในชุดคลุมสีดำที่ค่อยๆ เปิดฮู้ดเผยใบหน้าเด่นชัด ใบหน้านั้น... ไม่มีผิดเพศ ไม่มีผิดคน ชายผู้ที่นางเคยส่งร่างลงสู่หลุมศพเบื้องหลังเรือกสวนเมื่อสิบปีก่อน พ่อค้าเร่ผู้เคยหักหลังและพรากทุกสิ่งทุกอย่างไปจากครอบครัวของนาง บัดนี้เขายังมีลมหายใจ ยืนยิ้มเยาะเย้ยนางอยู่กลางตลาดสดอำเภอชายแดนแห่งนี้! "ริน... น้องริน เป็นอะไรไป หน้าซีดเผือดเชียว" เสียงทุ้มต่ำของศิลาที่ดังขึ้นข้างกายดึงสตินำพานางกลับคืนสู่ความเป็นจริง ผู้กองหนุ่มวางทัพพีทองเหลืองลงบนขอบกระทะแกงป่าอย่างระมัดระวัง ดวงตาคมกริบของสามีหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อสังเกตเห็นอาการสั่นเทาที่ปลายนิ้วของภรรยา ศิลาไม่เอ่ยถามซักไซ้ให้มากความ ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อกล้ามสีเข้มเผยกล้ามเนื้อแน่นขนัดก้าวเข้ามาขวางหน้าภรรลังไว้อย่างปกป้อง สายตาดุดันคมปลาวาฬของนายทหารพรานจ้องเขม็งไปยังแขกผู้มาเยือน ราวกับเสือโคร่งหนุ่มที่พร้อมตะпบเหยื่อผู้กล้าล้ำอาณาเขต "ไม่ได้เป็นอะไรค่ะพี่ศิลา..." รินรดากลืนก้อนสะอื้นและสติที่หลุดลอยกลับมาด้วยความรวดเร็ว สมองอันฉลาดเฉลียวของอดีตเชฟมิชลินหมุนวนด้วยความเร็วสูง นางเป็นใครกันเล่า? นางคือรินรดา ผู้ผ่านสมรภูมิห้องครัวระดับโลกมาแล้ว และยังมี 'ห้องครัวกาลเวลา' มิติพิเศษซ่อนอยู่ในจิตวิญญาณ คนตายฟื้นคืนชีพหรือจะมีสู้คนที่มีฝีมือและสติปัญญาเล่า? "อ้าว แม่ครัวริน ไม่คิดเลยว่าจะได้พบกันอีกในสภาพที่... รุ่งเรืองเช่นนี้" เสียงแหบพร่าแต่แฝงแววเย้ยหยันดังขึ้นจากปากของ 'คุณชายเกริก' บุรุษผู้ควรจะนอนเน่าเปื่อยอยู่ใต้ดิน เขายกยิ้มมุมปาก เดินอาดๆ เข้ามาใกล้แผงค้า โดยมีลูกสมุนสวมชุดดำอีกสองคนคอยคุมเชิงอยู่ด้านหลัง "ได้ยินว่าพริกแกงของเจ้าขายดีเป็นเทน้ำเทท่า จนคนลือกันทั้งอำเภอ ข้าเลยแวะมาพิสูจน์ด้วยตัวเอง... ว่ารสชาติของคนทรยศ มันจะหอมหวานสักแค่ไหนกันเชียว!" คำพูดนั้นไม่ได้ทำ1ให้รินรดาสะทกสะท้าน แต่มันกลับจุดประกายไฟแห่งความโกรธเกรี้ยวให้ลุกโชนในแววตาคู่สวย นางเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏบนเรียวปากสีชาด ก่อนจะหัวเราะเบาๆ ในลำคออย่างไม่เกรงกลัว "คนทรยศหรือคะ? น่าขันเสียจริง หน้าตาอย่างท่าน ถึงจะปีนขึ้นมาจากหลุมศพได้ ก็ยังคงเป็นแค่สุนัขลอบกัดที่ไม่มีปัญญาแม้แต่จะยืนหยัดด้วยลำแข้งตัวเองอยู่ดี" รินรดากล่าวเสียงดังฟังชัด จนชาวบ้านที่มุงดูอยู่ต่างพากันสูดปากด้วยความตกใจ "ท่านอุตส่าห์ดั้นด้นมาถึงนี่ คงไม่ได้มาแค่เห่าหอนโชว์ความน่าสมเพชกระมังคะ?" เกริกหน้าตึงขึ้นมาทันที ดวงตาคมปลาวาวฉายแววดุร้าย "ปากดีนักนะ! ข้าได้ยินมาว่าแกงและพริกแกงของเจ้ามีชื่อเสียงเรื่องความสะอาดและรสชาติกลมกล่อม แต่ใครจะรู้เล่า... ว่าในหม้อแกงของเจ้า อาจจะซุกซ่อน 'ยาพิษ' หรือสิ่งสกปรกโสมมเอาไว้เพื่อหลอกลวงชาวบ้านก็ได้!" สิ้นคำพูดของเกริก ฝูงชนเริ่มส่งเสียงฮือฮากระซิบกระซาบกันด้วยความเคลือบแคลง สภาพแวดล้อมรอบตัวแปรเปลี่ยนเป็นความตึงเครียดทันตาเห็น นี่คือแผนการทำลายชื่อเสียงที่เกริกจงใจจัดฉากขึ้นเพื่อหวังจะเหยียบย่ำกิจการพริกแกงของนางให้จมดินตั้งแต่เริ่มต้น! แต่รินรดากลับไม่แสดงความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย นางหันไปสบตากับศิลา ผู้เป็นสามีเพียงชั่วพริบตา แววตาสื่อสารกันอย่างรู้ใจ ศิลาพยักหน้ารับช้าๆ มือหนาเอื้อมไปหยิบมีดทำครัวด้ามโปรดขึ้นมาถือไว้ด้วยท่าทีผ่อนคลายแต่ทรงพลัง พร้อมที่จะจัดการปัญหาเด็ดขาดหากอีกฝ่ายกล้าใช้กำลัง "อยากพิสูจน์ความสะอาดงั้นหรือคะ?" รินรดาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่มั่นใจในศักดิ์ศรีของตนเองอย่างเต็มเปี่ยม นางก้าวเท้าออกจากหลังแผง ยืนประจันหน้ากับเกริกอย่างไม่เกรงกลัว "ในเมื่อท่านสงสัยในฝีมือและความสะอาดของครัวฉัน งั้นเรามา 'แข่งทำอาหาร' กันต่อหน้าสักตั้งเป็นอย่างไรล่ะคะ?" เกริกเลิกคิ้วสูงด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะหัวเราะร่าออกมาเสียงดัง "ฮ่าๆๆ สนุกดีนี่! เจ้าอยากจะเอาไข่ในหินมาชนกับหินผาอย่างนั้นหรือ? ได้... ข้าจะจัดให้! แต่ถ้าหากเจ้าแพ้ พริกแกงสูตรลับทั้งหมดต้องตกเป็นของข้า และแผงค้านี้ต้องปิดตัวลงทันที!" "แล้วถ้าท่านแพ้ล่ะคะ?" รินรดาย้อนถามทันควัน ดวงตาเป็นประกายวาวโรจน์ด้วยความท้าทาย "ถ้าข้าชนะ ท่านต้องคุกเข่าขอขมาต่อหน้าชาวบ้านทั้งหมดที่ท่านจงใจใส่ร้าย และไสหัวออกไปจากอำเภอนี้ชั่วชีวิต... กล้ารับคำท้าไหมล่ะคะ คุณชายเกริกผู้ฟื้นจากความตาย?" ความเงียบสงบปกคลุมไปทั่วบริเวณชั่วขณะ ไม่มีใครกล้าหายใจแรง ทุกสายตาจับจ้องไปยังชายผู้ท้าทายและหญิงสาวผู้ไม่ยอมก้มหัวให้ความอยุติธรรม เกริกแค่นPยิ้มอย่างมั่นใจในฝีมือของตนและลูกสมุนที่เตรียมการมาเป็นอย่างดี "ตกลง! ข้าขอรับคำท้า เจ้าอยากทำเมนูอะไร เพื่อพิสูจน์ความสะอาด เชิญเลือกได้ตามสบายเลยแม่ครัวตัวน้อย" รินรดายกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้เกริกเริ่มรู้สึกหนสันหลังวาบอย่างไม่ทราบสาเหตุ นางผายมือไปยังโต๊ะเตรียมอาหารที่มีวัตถุดิบสดใหม่จาก 'ห้องครัวกาลเวลา' ที่นางแอบดึงออกมาเตรียมไว้ล่วงหน้า กลิ่นหอมของสมุนไพรสดและเนื้อสัตว์คุณภาพเยี่ยมโชยเตะจมูกผู้คนรอบข้างทันที "เมนูที่จะใช้พิสูจน์ความสะอาดและความประณีตในวันนี้..." รินรดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวานชัดเจน พร้อมกับสะบัดมือเปิดผ้าคลุมกระจาดไม้ไผ่ เผยให้เห็นวัตถุดิบชิ้นเอกที่ส่งกลิ่นหอมสมุนไพรเตะจมูกจนน้ำลายสอ "คือ 'แกงป่าปลาคังพริกขี้หนูสวนสด' ที่ต้องใช้ทักษะการดับคาวและการโขลกพริกแกงด้วยความพิถีพิถันขั้นสูงสุด!" ทว่า ในวินาทีที่รินรดากำลังจะหยิบครกหินขึ้นมาเตรียมตำพริกแกงนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบก็ดังขึ้นจากมุมถนนด้านตลาดเก่า พร้อมกับร่างของชายชราในชุดข้าราชการบำนาญผู้มีอิทธิพลที่สุดในอำเภอ—'กำนันชาญ' ก้าวออกมาพร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบที่ซ่อนความลับบางอย่างไว้ และเอ่ยตัดบทขึ้นเสียงดังลั่นว่า "ช้าก่อนแม่ครัวริน... เกรงว่าการแข่งขันครั้งนี้ คงไม่ได้มีแค่พวกเจ้าสองคนหรอกนะ เพราะข้าเอง... ก็มี 'พยานลับ' อีกคน ที่ยืนยันว่าพริกแกงหม้อนี้ของเจ้า มีส่วนผสมของของต้องห้ามที่ทางการตามล่าอยู่เหมือนกัน!" รินรดาเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย หัวใจกระตุกวูบเมื่อเห็นบุคคลที่สามก้าวพ้นเงาไม้ใหญ่ออกมา—ใบหน้านั้นทำให้นางต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ด้วยความตกใจยิ่งกว่าเดิม! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้ครัวคุณยายเสมอมานะคะ