ปะทะฝีปากและฝีมือ

"ถ้ารสนิยมการทำครัวของคุณยังต่ำเตี้ยเรี่ยดินเหมือนเมื่อสิบปีก่อน เกรงว่าต่อให้เอาพริกขี้หนูสวนทั้งสวนมาละเลงใส่หม้อ ก็คงกลบเกลื่อนความไร้รสนิยมของ 'แกงกากๆ' ชามนี้ไม่หมดหรอกนะรินรดา" เสียงทุ้มต่ำติดจะเย่อหยิ่งของ 'ภาคิน' อดีตคนรักเก่าที่ผันตัวไปเป็นเชฟกระทะเหล็กประจำโรงแรมชื่อดังดังแทรกขึ้นท่ามกลางเสียงจอแจของตลาดท้องถิ่น กลิ่นน้ำมันฉุนกานพลูและอบเชยปลอมๆ จากมิติฝั่งตรงข้ามลอยคละคลุ้งปะปนมากับกลิ่นหอมละมุนของพริกแกงคั่วกลิ้งสูตรโบราณที่รินรดากำลังผัดอยู่ในกระทะเหล็กใบเก่า รินรดาไม่แม้แต่จะชายตามองชายหนุ่มในชุดสูทสากลเนี้ยบกริบที่ยืนกอดอกยิ้มเยาะอยู่ข้างโต๊ะเตรียมอาหาร มือเรียวบางภายใต้ผ้ากันเปื้อนสีมอซอกลับตวัดตะหลิวเร่งไฟให้แรงขึ้น เสียงซู่ซ่าของกะทิแตกมันกระทบกับเครื่องแกงโขลกมือส่งกลิ่นหอมฟุ้งตลบอบอวลจนคนเดินตลาดแถวนั้นต้องเหลียวหลังมองด้วยความหิวโหย "อ๋อ... นึกว่าใคร ที่แท้ก็คุณภาคิน คนที่เคยวิ่งร้องไห้ขี้มูกโป่งขอสูตรพริกแกงยายของฉันไปเปิดร้านแล้วเจ๊งไม่เป็นท่าเมื่อสามปีก่อนนี่เอง" รินรดาเอ่ยเสียงใสแต่บาดลึกถึงกระดูกดำ นางปรายตาคมกริบมองคู่ปรับเก่าอย่างนึกขัน "แปลกนะคะ... คนเรานี่ก็แปลก ต่อให้เอาเปลือกนอกมาห่อหุ้มด้วยสูทราคาแพง หรือเอาเครื่องปรุงปลอมๆ กลิ่นฉุนกึกมากลบเกลื่อนกลิ่นอายความไร้ฝีมือ แค่ตักเข้าปากคำเดียว รสนิยม 'ก๊อปเกรดเอ' ก็ฟุ้งทะลักออกมาจนคนเขารู้กันทั่วบ้านทั่วเมืองแล้วล่ะค่ะ" เสียงฮือฮาจากชาวบ้านที่มุงดูอยู่รอบด้านดังขึ้นเบาๆ หลายคนแอบอมยิ้มและซุบซิบเมื่อเห็นเชฟดังจากเมืองกรุงหน้าเสีย สีหน้าของภาคินบิดเบี้ยวทันที ความมั่นใจที่เคยมีมลายหายไปในพริกตา ดวงตาคู่คมจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความแค้นเคือง "ปากคอเราะร้ายไม่เปลี่ยนเลยนะรินรดา คิดว่าแต่งงานกับไอ้ทหารป่าเถื่อนไม่มีหัวนอนปลายเท้าแล้วจะกร่างได้รึไง?" ภาคินกัดฟันกรอด ขยับตัวเข้ามาใกล้หมายจะกดดัน "บอกไว้ก่อนนะว่าการแข่งขันทำอาหารการกุศลในงานประจำปีพรุ่งนี้ ฉันนี่แหละที่จะเหรียญทอง และจะเหยียบย่ำศักดิ์ศรีเชฟตกอับอย่างเธอให้จมดิน!" ทว่า ยังไม่ทันที่ภาคินจะได้ก้าวล้ำเส้นเข้ามาใกล้ร่างบาง ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบสนามสีเข้มและเสื้อคลุมกันเปื้อนลายทหารก็ก้าวเข้ามาขวางกลางระหว่างคนทั้งสองไว้เสียก่อน ผู้กองศิลายืนนิ่งสงบ ทว่าแผ่รังสีคุกคามอันน่าเกรงขามออกมาอย่างเงียบเชียบ ดวงตาคมกริบดั่งพญาอินทรีย์มองจ้องภาคินราวกับเหยื่อในกำมือ มือหนาที่ผ่านการจับอาวุธและมีดแล่เนื้อมาโชกโชนวางทาบอยู่บนด้ามมีดพกประจำตัวที่เหน็บอยู่ข้างเอวอย่างหลวมๆ "ภรรยาผม... ผมดูแลเองได้ครับ ไม่ทราบว่าคุณภาคินมีธุระอะไรกับร้านของเราอีกไหม? ถ้าไม่มี... เชิญไปทางอื่นครับ กลิ่นน้ำมันเครื่องปลอมๆ ของคุณมันรบกวนสุนทรียภาพในการทำอาหารของภรรยาผม" ศิลาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าทรงพลังจนภาคินต้องผถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัว รินรดาแอบอมยิ้มกริ่มในความใจเย็นและท่าทีปกป้องภรรยาอย่างออกนอกหน้าของสามี นางยื่นมือไปจับชายเสื้อของศิลาเบาๆ ก่อนจะก้าวออกมาเผชิญหน้ากับภาคินด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบ "ในเมื่อคุณมั่นใจในฝีมือ 'ก๊อปปี้' ของตัวเองนัก... งั้นเรามาเดิมพันกันไหมล่ะคะคุณภาคิน" รินรดาเอ่ยเสียงกังวาน ชวนให้ทุกคนในตลาดเงียบกริบตั้งใจฟัง "ถ้าพรุ่งนี้ ในการแข่งขันทำอาหารไทยโบราณ แกงมัสมั่นไก่สูตรดั้งเดิม ฝ่ายไหนรสชาติพ่ายแพ้ ฝ่ายนั้นต้องกราบขอข้าพเจ้ากลางงาน และห้ามเหยียบเข้ามาในตลาดนี้อีกตลอดชีวิต...กล้าพอไหมล่ะคะ หรือว่าฝีมือที่มีมันเป็นแค่ภาพลวงตาเหมือนเครื่องปรุงกลิ่นสังเคราะห์ที่คุณแอบซุกไว้ในกระเป๋าเสื้อกันแน่?" สิ้นคำพูดของรินรดา ภาคินถึงกับหน้าถอดสี มือที่ซุกอยู่ในกระเป๋าเสื้อสูทสะดุ้งเฮือกโดยไม่ตั้งใจ เพราะกลิ่นเครื่องปรุงต้องห้ามจากมิติฝั่งตรงข้ามที่เขาแอบลักลอบนำเข้ามาเพื่อโกงการแข่งขัน กำลังส่งกลิ่นฟุ้งออกมาจากกระเป๋าเสื้อของตนเองอย่างห้ามไม่อยู่! ดวงตาของรินรดาดำดิ่งลงวูบหนึ่ง นางสูดกลิ่นอายนั้นเข้าไปเต็มปอด พร้อมกับความลับในมิติห้องครัวกาลเวลาที่สั่นไหวตอบรับทันที... *หึ! ที่แท้ก็พวกหนอนบ่อนไส้ที่ขโมยวัตถุดิบข้ามมิติสินะ* ภาคินหน้าซีดเผือด ทำท่าอ้าปากจะปฏิเสธ แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยอะไร ทหารพรานลูกน้องคนสนิทของศิลาก็เดินแหวกฝูงชนเข้ามาพร้อมกับกระดาษหมายค้นและตั๋วตรวจสอบสินค้าผิดกฎหมายจากทางการท้องถิ่นพอดี "ผู้กองครับ! เราพบเบาะแสการลักลอบนำเข้าเครื่องปรุงเถื่อนจากรอยต่อมิติฝั่งตรงข้ามในโกดังของบริษัทคุณภาคินแล้วครับ ของกลางทั้งหมดถูกอายัดไว้เรียบร้อย!" ภาคินเข่าทรุดฮวบทันที ความมั่นใจทั้งหมดพังทลายลงในพริกตา ทว่าก่อนที่ความวุ่นวายจะลุกลามไปมากกว่านั้น เสียงระฆังเตือนเวลาปิดตลาดรอบเย็นก็ดังขึ้น พร้อมกับกลิ่นหอมกรุ่นของ 'แกงคั่วกลิ้งปลาช่อนแห้งฝีมือศิลา' ที่เพิ่งตักขึ้นมาจากเตา ส่งกลิ่นหอมของข่า ตะไคร้ และพริกไทยอ่อนตลบอบอวลไปทั่วทั้งบริเวณหมู่บ้าน จนทุกคนต่างกลืนน้ำลายเอื้อมมือมาจับจองโต๊ะกันอย่างเนืองแน่น... ครัวคุณยายขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามความเข้มข้นนี้ด้วยกันนะคะ